Lucas 19
Pohnpeian Bible with Apocrypha (PON2006A) vs BKJ
1 Sises eri ketilong oh ketiket kohla nan kahnimw en Seriko.
1 E Jesus entrou e passou por Jericó.
2 A ohl kepwehpwe men mie wasao, ede Sakies, me lapalap rehn sounrik daksis ko.
2 E eis que havia ali um homem, chamado Zaqueu, que era chefe entre os publicanos, e ele era rico.
3 E iang songosong en kilangki mese Sises, a pwehki eh paliwar mwotomwot, iei me e sohte kak pwehki pokono.
3 E ele procurava ver quem era Jesus, e não podia, por causa da multidão, porque ele era de pequena estatura.
4 Ih eri tangalahte mwohn pokono, doudahng nin tuhke pwoat me mi limwahn wasa me Sises pahn ketin keid ieo.
4 E ele correndo adiante, subiu em uma árvore de sicômoro para vê-lo; porque ele estava por passar naquele caminho.
5 Ni Sises eh ketin lel wasao, e ahpw mahsendahlahte mahsanihada Sakies nan tuhkeo; e ahpw mahsanilahng, “Sakies, doudi mwadang, pwe rahnwet I pahn pas rehmw ni imwomwo.”
5 E Jesus ao chegar naquele lugar, olhando para cima, viu-o e disse-lhe: Zaqueu, desce depressa, porque hoje eu devo pousar em tua casa.
6 Sakies eri pitipitte doudihsang nan tuhkeo oh kasamwolong Sises nan imweo ni eh peren laud.
6 E, apressando-se, ele desceu e recebeu-o com júbilo.
7 Aramas koaros me iang kilang met, re ahpw tapihada lipilipahnedki, ndinda, “Ohl menet iangehr pedolong nan imwen aramas dipan emen!”
7 E, vendo isto, todos murmuravam, dizendo: Ele foi ser hóspede de um homem que é pecador.
8 Sakies eri uhda mwohn silangin Kaun-o oh patohwanohng, “Maing, komw mwahngih pwe I pahn kisekisehki me semwehmwe kan apalien ei kepwe kan; a ma mie emen me I pitihasang mehkot, I pahn kapwungohng ni uwe ieu me laudsang pak pahieu.”
8 E Zaqueu, ficando em pé, disse ao Senhor: Senhor, eis que a metade dos meus bens eu dou aos pobres, e se alguma coisa eu tenho tomado de algum homem por falsa acusação, o restituo quadruplicado.
9 Sises ketin sapeng, mahsanih, “Rahnwet komour me lelohngehr ni ihmw wet; pwe pil nein Eipraam aramas menet.
9 E disse-lhe Jesus: Hoje veio a salvação a esta casa, porque este também é filho de Abraão.
10 Pwe Nein-Aramas ketidohn rapahki oh komourala me salongalahr akan.”
10 Porque o Filho do homem veio para buscar e salvar o que estava perdido.
11 Ni aramas ako ar rongorong mahsen pwukat, Sises pil mahsanihong irail apwoat karasaras. E ketin kerenlahngehr Serusalem, oh aramas akan kin lemeleme me Wehin Koht nektehn pahn sansalda.
11 E, ouvindo eles essas coisas, ele prosseguiu e falou uma parábola, porque ele estava perto de Jerusalém, e porque eles pensavam que o reino de Deus havia de aparecer imediatamente.
12 Ih eri mahsanih, “Ohl lapalap emen mie me seiloaklahng nan sahpw doh ehu pwe en kesepwildahng nanmwarki; e ahpw pahn ketin sapahldohng nan uhdake.
12 Portanto ele disse: Certo homem nobre partiu para uma terra distante, para receber um reino e retornar.
13 Eri, mwohn eh pahn ketin mwesel, e ahpw malipepene sapwellime ladu ehk oh ketikihong emenemen paunen kohl ehu, oh mahsanihong irail, ‘Kumwail kilang dahme kumwail kak wihnkihda sang ni mwohni pwukat, I lao pwurodo.’
13 E ele chamando os seus dez servos, deu-lhes dez minas, e disse-lhes: Negociai até que eu venha.
14 Eri, aramas en sahpwo kin kailongki mehlel ohlo, iei me re kadarkihla mwuri meninkeder kei pwe re en kairehki duwen ar sohte pwungki en wiahla ar nanmwarki.
14 Mas os seus cidadãos odiavam-no, e enviaram um mensageiro após ele, dizendo: Não queremos que este homem reine sobre nós.
15 “Kedekedeo, ohlo ahpw wiahla nanmwarki oh sapahldo. E ahpw mwadang mahsanihong sapwellime ladu ehko, me e ketikihong mwohni ko, re en pwarala pwe e men mwahngih uwen mwohni me irail wihnkiher.
15 E aconteceu que, ele retornando depois de ter recebido o reino, ordenou que fossem chamados os servos a quem ele entregara o dinheiro, para que ele pudesse saber quanto cada homem ganhara negociando.
16 Me keieu pwarala mahs ahpw patohwanohng, ‘Maing, iet paunen kohl eisek me I wihnkiher sang ni me komw ketikihong ie.’
16 Então, veio o primeiro, dizendo: Senhor, a tua mina rendeu dez minas.
17 Ohlo ahpw mahsanihong, ‘Meid mwahu! Aramas lelepek men kowe. Eri, pwehki omw loalopwoat ni mehkot me tikitik, I pahn kihong uhk mwaren kaunen kahnimw eisek.’
17 E ele lhe disse: Muito bem, servo bom; porque tu foste fiel sobre o pouco, tu terás autoridade sobre dez cidades.
18 Keriemen en laduwo ahpw pil leledo oh patohwanohng, ‘Maing, iet paunen kohl limau me I wihnkiher sang ni me komw ketikihong ie.’
18 E veio o segundo, dizendo: Senhor, a tua mina rendeu cinco minas.
19 A e mahsanihong, ‘Ke pahn ale mwaren kaunen kahnimw limau.’
19 E ele disse da mesma forma a este: Sê tu também sobre cinco cidades.
20 Pil emen ladu pwarodo oh patohwanohng, ‘Maing, iet sapwellimomwi mwohni; I patohwan nekidala nan limwinpwudo wet.
20 E veio outro, dizendo: Senhor, aqui está a tua mina, que guardei em um lenço;
21 Pwe I masak komwi, pwehki komwi ohl sakon emen. Komw kin ketikihsang me komw sohte kin ketikidi, oh kin dolungasang me komw sohte kin kamwarak.’
21 porque eu tive medo de ti, porque és homem severo; tiras o que não puseste, e colhes o que não semeaste.
22 Ohlo ahpw mahsanihong, ‘Aramas mwersuwed men kowe! I pahn kadeingkinuhkada pein omw koasoi. Ke ese me ohl sakon emen ngehi, me kin ale me I sohte kin kihdi, oh kin dolung me I sohte kin kamwarak.
22 E ele disse-lhe: Pela tua própria boca eu te julgarei, servo mau. Sabias que eu sou homem severo, que eu tomo o que não pus e colho o que não semeei;
23 Eri, mehnda ke sohte kihdiong nei mwohni nan pangk, pwe en neitik; pwe ni ei pahn pwurodo, I en ale iangahki wah kan?’
23 por que então tu não pusestes o meu dinheiro no banco, pois na minha vinda, eu poderia ter exigido o meu com a usura?
24 Ih eri mahsanihong irail me iang mi wasao, ‘Kumwail kihsang mwohnio oh kihong me nah paun eiseko.’
24 E disse aos que estavam com ele: Tomai dele a mina e dai-a ao que tem dez minas.
25 A re patohwanohng, ‘Maing, mieier nah me paun eisek!’
25 (E eles disseram-lhe: Senhor, ele tem dez minas).
26 A e ketin sapeng irail, mahsanih, ‘Kumwail en ese pwe mehmen me ahneki mehkot, kalaudpe pahn pil kohieng; a me sohte naineki mehkot, pil mehkis me e naineki pahn pehdsang.
26 Pois eu vos digo: Que todo aquele que tiver lhe será dado, mas ao que não tiver até o que ele tem lhe será tomado.
27 Eri, a duwen irail ko me ei imwintihti, me sohte men I en kaunirailda, kumwail kahreiraildo met oh kemeirailla mwohi!’”
27 Mas estes meus inimigos que não quiseram que eu reinasse sobre eles, trazei-os aqui, e matai-os diante de mim.
28 Ni Sises eh ketin kaerala sapwellime mahsen pwukat, e ahpw ketin tiengla mwohrail ketiketlahng Serusalem.
28 E, tendo dito isto, ele prosseguiu adiante, subindo para Jerusalém.
29 Ni eh ketin kerenlahng Pedpeiti oh Pedani, limwahn dohl me adaneki Nahnahn Olip, e ketin poaronehla riemen sapwellime tohnpadahk ko,
29 E aconteceu que, chegando ele perto de Betfagé e de Betânia, ao monte chamado monte das Oliveiras, ele enviou dois dos seus discípulos,
30 mahsanih, “Kumwa kohwei nan kahnimwen. Ni amwa pahn pedolong, kumwa pahn kilangada ahs pwul men me wie sensel, me saikinte aramas emen dake. Kumwa lapwahda oh kahrehdo met.
30 dizendo: Ide à aldeia que está defronte de vós, e aí, ao entrardes, achareis amarrado um jumentinho em que nenhum homem jamais montou; soltai-o e trazei-o.
31 A ma mehmen idek rehmwa, mehnda rehmwa ahso, kumwa sapengki me Mwohnsapwo me anahne.”
31 E, se algum homem vos perguntar: Por que o soltais? Assim lhe direis: Porque o Senhor precisa dele.
32 Ira eri kohla oh diarada soahng koaros nin duwen Sises eh mahsanihong ira.
32 E, indo os que haviam sido enviados, acharam como ele lhes havia dito.
33 Ni ara lapwalapwa ahs pwulo, aramas ekei me neirail ahso idek rehra, “Ser, mehnda kumwa lapwahda ahsen?”
33 E, soltando o jumentinho, seus donos lhes disseram: Por que soltais o jumentinho?
34 Ira ahpw sapeng, nda, “Mwohnsapwo me ketin anahne.”
34 E eles disseram: O Senhor precisa dele.
35 Ira eri kahredohng rehn Sises. Irail eri irepehkihdi powe arail likou kan oh sewese Sises en ketidahng powe.
35 E trouxeram-no a Jesus; e lançando suas vestimentas no jumentinho, eles puseram Jesus em cima.
36 Ni eh ketiket kohla, re perekihwei ar likou kan nanialo.
36 E, enquanto ele ia, eles estendiam no caminho as suas vestes.
37 Ni eh karanih Serusalem, wasa me ahlo tangdilahng Nahnahn Olip, sapwellime tohnpadahk ko koaros tiakada koulen kaping pwoat ong Koht oh ngihl laud kapikapinga ih, pwehki manaman koaros me re iangehr udiahl, kokoulki,
37 E, quando ele já chegava perto da descida do monte das Oliveiras, toda a multidão dos discípulos, regozijando-se, começou a dar louvores a Deus em alta voz, por todas as poderosas obras que eles tinham visto,
38 “Koht en ketin kupwuramwahwih nanmwarki me ketiket kohdo ni mwaren Kaun-o! Popohl ong nanleng oh kaping ong Koht!”
38 dizendo: Abençoado seja o Rei que vem em nome do Senhor; paz no céu, e glória nas alturas.
39 Parisi kei me iang pokono ahpw patohwanohng Sises, “Sounpadahk, komw ketin angiangihada mahs sapwellimomwi tohnpadahk kan pwe re en nennenla.”
39 E alguns dos fariseus, do meio da multidão, disseram-lhe: Mestre, repreende os teus discípulos.
40 Sises ketin sapeng, mahsanih, “Kumwail en ese pwe ma re pahn nennenla, takai pwukat pahn uhd pein lokaiahda.”
40 E, ele respondendo, disse-lhes: Digo-vos que, se estes se calarem, as pedras imediatamente clamarão.
41 Ni Sises eh ketin karanih Serusalem, ni eh mahsanihada kahnimwo, e ahpw tentenihrki,
41 E, quando ele ia chegando, vendo a cidade, chorou sobre ela,
42 oh mahsanih, “I ahpw men ke en dehdehki rahnwette, dahme uhdahn pahn kahrehiong uhk omw popohl! Ahpw met e rirsang mesomwen.
42 dizendo: Se tu conhecesses, ao menos neste teu dia, as coisas que pertencem à tua paz! Mas agora isso está encoberto aos teus olhos.
43 Pwe rahn ekei pahn kohdo, me omw imwintihti kan pahn keleiukpene, kapiluhkpene, koaitonuhkala sang ni pali koaros.
43 Porque dias virão sobre ti, em que os teus inimigos lançarão uma trincheira sobre ti, e te sitiarão, e te manterão em cada lado,
44 Re pahn karangkeiukediong nanpwel, iangahki noumw seri kan. Sohte ehu takai pahn luhwehdi pohn ehu, pwehki omw sohte dehdehki ahnsou me Koht ketidohn komouruhkala!”
44 e te derrubarão no chão, a ti e a teus filhos que dentro de ti estiverem, e eles não deixarão em ti uma pedra sobre outra, pois tu não conheceste o tempo da tua visitação.
45 Sises eri ketilong nan Tehnpas Sarawio oh tapihada angiangihieisang sounnetinet kei,
45 E, ele entrando no templo, começou a expulsar todos os que ali vendiam e compravam,
46 mahsanihong irail, “E ntingdier nan Pwuhk Sarawi me Koht mahsanih, ‘Imwei pahn adaneki imwen kapakap.’ A kumwail ahpw wiahkilahr deun lipirap ekei!”
46 dizendo-lhes: Está escrito: Minha casa é a casa de oração; mas vós a fizestes covil de ladrões.
47 Ih eri kin ketin padapadahk rahn koaros nan Tehnpas Sarawio. Samworo lapalap ako, sounkawehwehn Kosonnedo ko, oh kaunen aramas ako men kemehla Sises.
47 E ele ensinava diariamente no templo. Mas os principais sacerdotes, e os escribas, e os principais do povo procuravam destruí-lo,
48 Re ahpw sohte kak diarada duwen ar pahn kapwaiada irair wet, pwe aramas koaros kin men rongorongete Sises, sohte men katihasang ehu sapwellime padahk kan.
48 e não encontravam como fazê-lo, porque todo o povo ficava muito atento ao ouvi-lo.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Lucas 19, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.