Lucas 19
Pohnpeian Bible with Apocrypha (PON2006A) vs ACF
1 Sises eri ketilong oh ketiket kohla nan kahnimw en Seriko.
1 E, tendo Jesus entrado em Jericó, ia passando.
2 A ohl kepwehpwe men mie wasao, ede Sakies, me lapalap rehn sounrik daksis ko.
2 E eis que havia ali um homem chamado Zaqueu; e era este um chefe dos publicanos, e era rico.
3 E iang songosong en kilangki mese Sises, a pwehki eh paliwar mwotomwot, iei me e sohte kak pwehki pokono.
3 E procurava ver quem era Jesus, e não podia, por causa da multidão, pois era de pequena estatura.
4 Ih eri tangalahte mwohn pokono, doudahng nin tuhke pwoat me mi limwahn wasa me Sises pahn ketin keid ieo.
4 E, correndo adiante, subiu a uma figueira brava para o ver; porque havia de passar por ali.
5 Ni Sises eh ketin lel wasao, e ahpw mahsendahlahte mahsanihada Sakies nan tuhkeo; e ahpw mahsanilahng, “Sakies, doudi mwadang, pwe rahnwet I pahn pas rehmw ni imwomwo.”
5 E quando Jesus chegou àquele lugar, olhando para cima, viu-o e disse-lhe: Zaqueu, desce depressa, porque hoje me convém pousar em tua casa.
6 Sakies eri pitipitte doudihsang nan tuhkeo oh kasamwolong Sises nan imweo ni eh peren laud.
6 E, apressando-se, desceu, e recebeu-o alegremente.
7 Aramas koaros me iang kilang met, re ahpw tapihada lipilipahnedki, ndinda, “Ohl menet iangehr pedolong nan imwen aramas dipan emen!”
7 E, vendo todos isto, murmuravam, dizendo que entrara para ser hóspede de um homem pecador.
8 Sakies eri uhda mwohn silangin Kaun-o oh patohwanohng, “Maing, komw mwahngih pwe I pahn kisekisehki me semwehmwe kan apalien ei kepwe kan; a ma mie emen me I pitihasang mehkot, I pahn kapwungohng ni uwe ieu me laudsang pak pahieu.”
8 E, levantando-se Zaqueu, disse ao Senhor: Senhor, eis que eu dou aos pobres metade dos meus bens; e, se nalguma coisa tenho defraudado alguém, o restituo quadruplicado.
9 Sises ketin sapeng, mahsanih, “Rahnwet komour me lelohngehr ni ihmw wet; pwe pil nein Eipraam aramas menet.
9 E disse-lhe Jesus: Hoje veio a salvação a esta casa, pois também este é filho de Abraão.
10 Pwe Nein-Aramas ketidohn rapahki oh komourala me salongalahr akan.”
10 Porque o Filho do homem veio buscar e salvar o que se havia perdido.
11 Ni aramas ako ar rongorong mahsen pwukat, Sises pil mahsanihong irail apwoat karasaras. E ketin kerenlahngehr Serusalem, oh aramas akan kin lemeleme me Wehin Koht nektehn pahn sansalda.
11 E, ouvindo eles estas coisas, ele prosseguiu, e contou uma parábola; porquanto estava perto de Jerusalém, e cuidavam que logo se havia de manifestar o reino de Deus.
12 Ih eri mahsanih, “Ohl lapalap emen mie me seiloaklahng nan sahpw doh ehu pwe en kesepwildahng nanmwarki; e ahpw pahn ketin sapahldohng nan uhdake.
12 Disse pois: Certo homem nobre partiu para uma terra remota, a fim de tomar para si um reino e voltar depois.
13 Eri, mwohn eh pahn ketin mwesel, e ahpw malipepene sapwellime ladu ehk oh ketikihong emenemen paunen kohl ehu, oh mahsanihong irail, ‘Kumwail kilang dahme kumwail kak wihnkihda sang ni mwohni pwukat, I lao pwurodo.’
13 E, chamando dez servos seus, deu-lhes dez minas, e disse-lhes: Negociai até que eu venha.
14 Eri, aramas en sahpwo kin kailongki mehlel ohlo, iei me re kadarkihla mwuri meninkeder kei pwe re en kairehki duwen ar sohte pwungki en wiahla ar nanmwarki.
14 Mas os seus concidadãos odiavam-no, e mandaram após ele embaixadores, dizendo: Não queremos que este reine sobre nós.
15 “Kedekedeo, ohlo ahpw wiahla nanmwarki oh sapahldo. E ahpw mwadang mahsanihong sapwellime ladu ehko, me e ketikihong mwohni ko, re en pwarala pwe e men mwahngih uwen mwohni me irail wihnkiher.
15 E aconteceu que, voltando ele, depois de ter tomado o reino, disse que lhe chamassem aqueles servos, a quem tinha dado o dinheiro, para saber o que cada um tinha ganhado, negociando.
16 Me keieu pwarala mahs ahpw patohwanohng, ‘Maing, iet paunen kohl eisek me I wihnkiher sang ni me komw ketikihong ie.’
16 E veio o primeiro, dizendo: Senhor, a tua mina rendeu dez minas.
17 Ohlo ahpw mahsanihong, ‘Meid mwahu! Aramas lelepek men kowe. Eri, pwehki omw loalopwoat ni mehkot me tikitik, I pahn kihong uhk mwaren kaunen kahnimw eisek.’
17 E ele lhe disse: Bem está, servo bom, porque no mínimo foste fiel, sobre dez cidades terás autoridade.
18 Keriemen en laduwo ahpw pil leledo oh patohwanohng, ‘Maing, iet paunen kohl limau me I wihnkiher sang ni me komw ketikihong ie.’
18 E veio o segundo, dizendo: Senhor, a tua mina rendeu cinco minas.
19 A e mahsanihong, ‘Ke pahn ale mwaren kaunen kahnimw limau.’
19 E a este disse também: Sê tu também sobre cinco cidades.
20 Pil emen ladu pwarodo oh patohwanohng, ‘Maing, iet sapwellimomwi mwohni; I patohwan nekidala nan limwinpwudo wet.
20 E veio outro, dizendo: Senhor, aqui está a tua mina, que guardei num lenço;
21 Pwe I masak komwi, pwehki komwi ohl sakon emen. Komw kin ketikihsang me komw sohte kin ketikidi, oh kin dolungasang me komw sohte kin kamwarak.’
21 Porque tive medo de ti, que és homem rigoroso, que tomas o que não puseste, e segas o que não semeaste.
22 Ohlo ahpw mahsanihong, ‘Aramas mwersuwed men kowe! I pahn kadeingkinuhkada pein omw koasoi. Ke ese me ohl sakon emen ngehi, me kin ale me I sohte kin kihdi, oh kin dolung me I sohte kin kamwarak.
22 Porém, ele lhe disse: Mau servo, pela tua boca te julgarei. Sabias que eu sou homem rigoroso, que tomo o que não pus, e sego o que não semeei;
23 Eri, mehnda ke sohte kihdiong nei mwohni nan pangk, pwe en neitik; pwe ni ei pahn pwurodo, I en ale iangahki wah kan?’
23 Por que não puseste, pois, o meu dinheiro no banco, para que eu, vindo, o exigisse com os juros?
24 Ih eri mahsanihong irail me iang mi wasao, ‘Kumwail kihsang mwohnio oh kihong me nah paun eiseko.’
24 E disse aos que estavam com ele: Tirai-lhe a mina, e dai-a ao que tem dez minas.
25 A re patohwanohng, ‘Maing, mieier nah me paun eisek!’
25 (E disseram-lhe eles: Senhor, ele tem dez minas. )
26 A e ketin sapeng irail, mahsanih, ‘Kumwail en ese pwe mehmen me ahneki mehkot, kalaudpe pahn pil kohieng; a me sohte naineki mehkot, pil mehkis me e naineki pahn pehdsang.
26 Pois eu vos digo que a qualquer que tiver ser-lhe-á dado, mas ao que não tiver, até o que tem lhe será tirado.
27 Eri, a duwen irail ko me ei imwintihti, me sohte men I en kaunirailda, kumwail kahreiraildo met oh kemeirailla mwohi!’”
27 E quanto àqueles meus inimigos que não quiseram que eu reinasse sobre eles, trazei-os aqui, e matai-os diante de mim.
28 Ni Sises eh ketin kaerala sapwellime mahsen pwukat, e ahpw ketin tiengla mwohrail ketiketlahng Serusalem.
28 E, dito isto, ia caminhando adiante, subindo para Jerusalém.
29 Ni eh ketin kerenlahng Pedpeiti oh Pedani, limwahn dohl me adaneki Nahnahn Olip, e ketin poaronehla riemen sapwellime tohnpadahk ko,
29 E aconteceu que, chegando perto de Betfagé, e de Betânia, ao monte chamado das Oliveiras, mandou dois dos seus discípulos,
30 mahsanih, “Kumwa kohwei nan kahnimwen. Ni amwa pahn pedolong, kumwa pahn kilangada ahs pwul men me wie sensel, me saikinte aramas emen dake. Kumwa lapwahda oh kahrehdo met.
30 Dizendo: Ide à aldeia que está defronte, e aí, ao entrar, achareis preso um jumentinho em que nenhum homem ainda montou; soltai-o e trazei-o.
31 A ma mehmen idek rehmwa, mehnda rehmwa ahso, kumwa sapengki me Mwohnsapwo me anahne.”
31 E, se alguém vos perguntar: Por que o soltais? assim lhe direis: Porque o Senhor o há de mister.
32 Ira eri kohla oh diarada soahng koaros nin duwen Sises eh mahsanihong ira.
32 E, indo os que haviam sido mandados, acharam como lhes dissera.
33 Ni ara lapwalapwa ahs pwulo, aramas ekei me neirail ahso idek rehra, “Ser, mehnda kumwa lapwahda ahsen?”
33 E, quando soltaram o jumentinho, seus donos lhes disseram: Por que soltais o jumentinho?
34 Ira ahpw sapeng, nda, “Mwohnsapwo me ketin anahne.”
34 E eles responderam: O Senhor o há de mister.
35 Ira eri kahredohng rehn Sises. Irail eri irepehkihdi powe arail likou kan oh sewese Sises en ketidahng powe.
35 E trouxeram-no a Jesus; e, lançando sobre o jumentinho as suas vestes, puseram Jesus em cima.
36 Ni eh ketiket kohla, re perekihwei ar likou kan nanialo.
36 E, indo ele, estendiam no caminho as suas vestes.
37 Ni eh karanih Serusalem, wasa me ahlo tangdilahng Nahnahn Olip, sapwellime tohnpadahk ko koaros tiakada koulen kaping pwoat ong Koht oh ngihl laud kapikapinga ih, pwehki manaman koaros me re iangehr udiahl, kokoulki,
37 E, quando já chegava perto da descida do Monte das Oliveiras, toda a multidão dos discípulos, regozijando-se, começou a dar louvores a Deus em alta voz, por todas as maravilhas que tinham visto,
38 “Koht en ketin kupwuramwahwih nanmwarki me ketiket kohdo ni mwaren Kaun-o! Popohl ong nanleng oh kaping ong Koht!”
38 Dizendo: Bendito o Rei que vem em nome do Senhor; paz no céu, e glória nas alturas.
39 Parisi kei me iang pokono ahpw patohwanohng Sises, “Sounpadahk, komw ketin angiangihada mahs sapwellimomwi tohnpadahk kan pwe re en nennenla.”
39 E disseram-lhe de entre a multidão alguns dos fariseus: Mestre, repreende os teus discípulos.
40 Sises ketin sapeng, mahsanih, “Kumwail en ese pwe ma re pahn nennenla, takai pwukat pahn uhd pein lokaiahda.”
40 E, respondendo ele, disse-lhes: Digo-vos que, se estes se calarem, as próprias pedras clamarão.
41 Ni Sises eh ketin karanih Serusalem, ni eh mahsanihada kahnimwo, e ahpw tentenihrki,
41 E, quando ia chegando, vendo a cidade, chorou sobre ela,
42 oh mahsanih, “I ahpw men ke en dehdehki rahnwette, dahme uhdahn pahn kahrehiong uhk omw popohl! Ahpw met e rirsang mesomwen.
42 Dizendo: Ah! se tu conhecesses também, ao menos neste teu dia, o que à tua paz pertence! Mas agora isto está encoberto aos teus olhos.
43 Pwe rahn ekei pahn kohdo, me omw imwintihti kan pahn keleiukpene, kapiluhkpene, koaitonuhkala sang ni pali koaros.
43 Porque dias virão sobre ti, em que os teus inimigos te cercarão de trincheiras, e te sitiarão, e te estreitarão de todos os lados;
44 Re pahn karangkeiukediong nanpwel, iangahki noumw seri kan. Sohte ehu takai pahn luhwehdi pohn ehu, pwehki omw sohte dehdehki ahnsou me Koht ketidohn komouruhkala!”
44 E te derrubarão, a ti e aos teus filhos que dentro de ti estiverem, e não deixarão em ti pedra sobre pedra, pois que não conheceste o tempo da tua visitação.
45 Sises eri ketilong nan Tehnpas Sarawio oh tapihada angiangihieisang sounnetinet kei,
45 E, entrando no templo, começou a expulsar todos os que nele vendiam e compravam,
46 mahsanihong irail, “E ntingdier nan Pwuhk Sarawi me Koht mahsanih, ‘Imwei pahn adaneki imwen kapakap.’ A kumwail ahpw wiahkilahr deun lipirap ekei!”
46 Dizendo-lhes: Está escrito: A minha casa é casa de oração; mas vós fizestes dela covil de salteadores.
47 Ih eri kin ketin padapadahk rahn koaros nan Tehnpas Sarawio. Samworo lapalap ako, sounkawehwehn Kosonnedo ko, oh kaunen aramas ako men kemehla Sises.
47 E todos os dias ensinava no templo; mas os principais dos sacerdotes, e os escribas, e os principais do povo procuravam matá-lo.
48 Re ahpw sohte kak diarada duwen ar pahn kapwaiada irair wet, pwe aramas koaros kin men rongorongete Sises, sohte men katihasang ehu sapwellime padahk kan.
48 E não achavam meio de o fazer, porque todo o povo pendia para ele, escutando-o.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Lucas 19, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.