Lucas 18

Pohnpeian Bible with Apocrypha (PON2006A) vs NAA

Sair da comparação
NAA Nova Almeida Atualizada 2017
1 Sises ahpw ketin mahsanihong irail karasaras pwoatet, pwe en ketin padahkihong irail re en kin poaden kapakap oh dehr tokedihsang.
1 Jesus lhes contou uma parábola para mostrar que deviam orar sempre e nunca desanimar:
2 “Sounkopwung men mie nan kahnimw ehu, me sohte kin masak Koht pil sohte kin wauneki aramas.
2 — Em certa cidade havia um juiz que não temia a Deus, nem respeitava ninguém.
3 Pil liohdi men mie nan kahnimwohte, me kin pwurepwure sounkopwungo oh reperepen pwung reh, ‘Komw menlau sewese ie ni repenpwung wet ong pelieio!’
3 Havia também, naquela mesma cidade, uma viúva que sempre o procurava, dizendo: “Julgue a minha causa contra o meu adversário.”
4 Ahnsou reirei sounkopwungo sohte men tehk liohdio. Kedekedeo, e ahpw mengimengloalki, ‘Mehnda ma I sohte masak Koht oh pil sohte kin wauneki aramas,
4 Por algum tempo, ele não a quis atender, mas depois pensou assim: “É bem verdade que eu não temo a Deus, nem respeito ninguém.
5 ahpw I pahn sewese mahs lih menet en rapahkihda eh pwung, pwe e dehr kedirepwei ie oh dehr kin pwurodo kauwehla ei onepek.’”
5 Porém, como esta viúva fica me incomodando, vou julgar a sua causa, para não acontecer que, por fim, venha a molestar-me.”
6 Sises pil ketin mahsanih, “Kumwail rong dahme sounkopwung suwed menet ketihtihki.
6 Então o Senhor disse:
7 Ia duwe, Koht sohte pahn ketin sewese sapwellime aramas akan me kin pekipeki sawas ni rahn nipwong? E pahn ketin pwapwand en sewese irail?
7 Será que Deus não fará justiça aos seus escolhidos, que a ele clamam dia e noite, embora pareça demorado em defendê-los?
8 Kumwail en ese pwe e uhdahn pahn mwadang sewese irail nan arail apwal akan. Eri a, kumwail lemeleme me Nein-Aramas pahn ketin diar pwoson nin sampah ni eh pahn ketido?”
8 Digo a vocês que, depressa, lhes fará justiça. Contudo, quando o Filho do Homem vier, será que ainda encontrará fé sobre a terra?
9 Sises pil ketin mahsanih karasaras pwoatet ong aramas ekei me kin akupwungki pein ihr oh pohnmwahsoiong meteikan:
9 Jesus também contou esta parábola para alguns que confiavam em si mesmos, por se considerarem justos, e desprezavam os outros:
10 “Aramas riemen kohdalahng kapakap nan Tehnpas Sarawio; emen ira Parisi men, a emen sounrik daksis.
10 — Dois homens foram ao templo para orar: um era fariseu e o outro era publicano.
11 Parisio kesihnenda oh wia eh kapakap nin duwe met: ‘Maing Koht, I kapingkalahngankihong komwi ei sohte kin noahrok, ei sohte kin mwersuwed, ei sohte kin kamwahl duwehte aramas teikan. I kapingkalahngankihong komwi ei pil sohte duwehte sounrik daksis menet.
11 O fariseu ficou em pé e orava de si para si mesmo, desta forma: “Ó Deus, graças te dou porque não sou como os demais homens, roubadores, injustos e adúlteros, nem ainda como este publicano.
12 I kin kaisihsol pak riau nan wihk ehu, oh I kin meirongki eisek kis ehu sang ni mehkoaros me I ahneki.’
12 Jejuo duas vezes por semana e dou o dízimo de tudo o que ganho.”
13 A sounrik daksiso kesihnen ekis dohlahsang, e ahpw sohte men saradalahng nanleng, pwe ihte me e wiewia, pikipikir nan mwaremware, ndinda, ‘Maing Koht, komw ketin kupwurei ie, pwe aramas dipan emen ngehi!’”
13 O publicano, estando em pé, longe, nem mesmo ousava levantar os olhos para o céu, mas batia no peito, dizendo: “Ó Deus, tem pena de mim, que sou pecador!”
14 Sises eri mahsanih, “Kumwail en ese pwe ohl menet pwungla rehn Koht ahpw pwurala ni imweo; a meteio, soh. Pwe me kin aklapalapki pein ih, pahn tikitikla; a me kin aktikitingki pein ih, pahn lapalapala.”
14 Digo a vocês que este desceu justificado para a sua casa, e não aquele. Porque todo o que se exalta será humilhado; mas o que se humilha será exaltado.
15 Aramas ekei ahpw patohwanohng Sises nair kisin seri kei pwe en ketkidahng pohrail lime kan. Tohnpadahk ko eri kilangada oh lipwoarehkinirailda.
15 Traziam também as crianças a Jesus para que ele as abençoasse, mas os discípulos, ao verem isso, os repreendiam.
16 A Sises ahpw malipehdo kisin seri ko oh mahsanihong tohnpadahk ko, “Kumwail pweisang, kumwail mweidohng kisin seri kan en kohdo rehi; pwe iei arail wehi, Wehin Koht.
16 Jesus, porém, chamando as crianças para junto de si, disse:
17 Kumwail en ese pwe mehmen me sohte pahn ale Wehin Koht duwehte kisin seri kis, e sohte pahn pedolong loale.”
17 Em verdade lhes digo: Quem não receber o Reino de Deus como uma criança de maneira nenhuma entrará nele.
18 Emen lapalap en mehn Suhs ako ahpw idek rehn Sises, patohwan, “Maing, Sounpadahk mwahu, dahme I uhdahn pahn wia pwe I en kak alehki mour soutuk?”
18 Certo homem de destaque perguntou a Jesus: — Bom Mestre, que farei para herdar a vida eterna?
19 Sises ketin sapeng, mahsanih, “Dahme komw ekerkiniehki Sounpadahk mwahu? Sohte emen me mwahu pwe Kohtohte.
19 Jesus respondeu:
20 Komw eseier kosonned kan: ‘Dehr kamwahl; dehr kemehla aramas; dehr pirap; dehr likamw; kahkahki semomw oh inomw.’”
20 Você conhece os mandamentos: “Não cometa adultério”, “não mate”, “não furte”, “não dê falso testemunho”, “honre o seu pai e a sua mãe”.
21 Ih eri patohwanohng Sises, “I kapwaiadahr kosonned pwukat koaros sang ni ei tikitik.”
21 Então o homem disse: — Tudo isso tenho observado desde a minha juventude.
22 Ni Sises eh karonge met, e ahpw mahsanihong, “Pil mie mehkot me komw uhdahn pahn wia: netikihla omw kepwe kan koaros, oh nehkohng pweine kan me semwehmwe kan; omwi pai ahpw pahn mie nanleng. Komw ahpw kohdo oh iangiehla.”
22 Ouvindo isso, Jesus lhe disse:
23 Ni ohlo eh rongada mahsen wet, e ahpw nsensuwedkihla kowahlap, pwe aramas kepwehpwe men ih.
23 Mas, ouvindo ele estas palavras, ficou muito triste, porque era riquíssimo.
24 Ni Sises eh ketin mahsanihada duwen eh nsensuwedlao, e ahpw mahsanih, “Meid apwal ong me kepwehpwe kan en pedolong nan Wehin Koht!
24 Jesus, vendo-o assim triste, disse:
25 Me pahn apwal mehlel ong me kepwehpwe men en pedolong nan Wehin Koht sang mahn me adaneki kamel en dil nan pwoaren dikek ehu.”
25 Porque é mais fácil um camelo passar pelo fundo de uma agulha do que um rico entrar no Reino de Deus.
26 Irail me rongorong Sises ko ahpw kalelapak, patohwan, “Ma ih duwen met, a ihs me kak mourla?”
26 Os que ouviram isto perguntaram: — Sendo assim, quem pode ser salvo?
27 Sises ketin sapeng irail, mahsanih, “Mehkot me sohte mwahn kak pahn aramas, e uhdahn kak pahn Koht.”
27 Mas Jesus respondeu:
28 Piter ahpw patohwanohng Sises, “Maing, komw mwahngih mahs duwen kiht, pwe se tounmeteikilahr mehkoaros me aht oh iangkomwilahr.”
28 Então Pedro disse: — Eis que nós deixamos nossa casa e seguimos o senhor.
29 Sises ketin mahsanih, “Kumwail en ese pwe kumwail koaros me tounmeteikilahr imwarail, de ar pwoud, de riarail, de samarail, de neirail seri kan pwehki Wehin Koht,
29 Jesus lhes respondeu:
30 re pahn ale pwaisarail laud nan mouret, oh mour soutuk palio.”
30 que não receba, no presente, muitas vezes mais e, no mundo por vir, receberá a vida eterna.
31 Sises ketin kahrehla tohnpadahk ehk riemeno oh mahsanihong irail, “Kumwail kilang pwe kitail kohkohdalahng Serusalem, wasa me soahng koaros me soukohp ako ntingdier duwen Nein-Aramas pahn pweida ie.
31 Chamando os doze para um lado, Jesus lhes disse:
32 E pahn pengpengla rehn mehn liki kan, wiahla mehn kepit rehrail; re pahn kihsang wauwi oh kandipih.
32 Ele será entregue aos gentios, que vão zombar dele, insultá-lo e cuspir nele.
33 Re pahn wokih oh kemehla; a ni kesiluhn rahn e ahpw pahn iasada.”
33 Depois de açoitá-lo, eles o matarão, mas, ao terceiro dia, ressuscitará.
34 Tohnpadahk ko ahpw sohte mwahn wehwehki mahsen pwukat; wehwehn mahsen pwukat me rirsang irail, iei me re sohte dehdehki dahme Sises mahmahsanihong irail.
34 Eles, porém, não entenderam nada disso. O significado dessas palavras lhes era encoberto, e eles não sabiam do que Jesus estava falando.
35 Sises ketiket kohla limwahn kahnimw en Seriko, a ohl maskun men mwomwohd wie pekipek limwahnialo.
35 Aconteceu que, quando Jesus se aproximava de Jericó, um cego estava sentado à beira do caminho, pedindo esmolas.
36 Ni eh rongada mwoarong en pokono me kekeid wasao, e ahpw idek, “Dahkot mwo?”
36 E, ouvindo o barulho da multidão que passava, perguntou o que era aquilo.
37 Re ahpw ndaiong me Sises mehn Nasaret me ketiket kolahng nan kahnimwo.
37 Anunciaram-lhe que Jesus, o Nazareno, estava passando.
38 Ohlo eri likwer, patohwan, “Sises, kisehn Depit! Komw ketin kupwure ie!”
38 Então ele gritou: — Jesus, Filho de Davi, tenha compaixão de mim!
39 Aramas ako me mi mwowe ahpw lipwoarehda oh ndahng en nennenla. A e ahpwte kalaudehla ngileo, patohwan, “Maing, komwi me kisehn Depit! Komw ketin kupwure ie!”
39 E os que iam na frente o repreendiam para que se calasse. Mas ele gritava cada vez mais: — Filho de Davi, tenha compaixão de mim!
40 Sises eri ketin uhdi oh mahsanih pwe ohlo en pakahrdohng reh. Ni ohlo eh kerendo, e ahpw keinemwe, mahsanih,
40 Jesus parou e mandou que trouxessem o cego. E, tendo ele chegado, Jesus perguntou:
41 “Dahme ke anahne I en sewesehkin uhk?”
41 — O que você quer que eu lhe faça? Ele respondeu: — Senhor, que eu possa ver de novo.
42 Sises eri ketin mahsanihong, “Nna! Kilangada wasa! Omw pwosonen me kakehlaiukadahr.”
42 Jesus lhe disse:
43 Ni ahnsowohte e pa pehdpeseng oh kilangada wasa. E ahpw idawehnla Sises oh kapikapinga Koht. Ni pokono ar kilangada manaman wet, irail koaros ahpw pil kapikapinga Koht.
43 Imediatamente ele passou a ver de novo e seguia Jesus, glorificando a Deus. Também todo o povo, vendo isto, dava louvores a Deus.

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Lucas 18, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.