Lucas 18
Pohnpeian Bible with Apocrypha (PON2006A) vs ACF
1 Sises ahpw ketin mahsanihong irail karasaras pwoatet, pwe en ketin padahkihong irail re en kin poaden kapakap oh dehr tokedihsang.
1 E contou-lhes também uma parábola sobre o dever de orar sempre, e nunca desfalecer,
2 “Sounkopwung men mie nan kahnimw ehu, me sohte kin masak Koht pil sohte kin wauneki aramas.
2 Dizendo: Havia numa cidade um certo juiz, que nem a Deus temia, nem respeitava o homem.
3 Pil liohdi men mie nan kahnimwohte, me kin pwurepwure sounkopwungo oh reperepen pwung reh, ‘Komw menlau sewese ie ni repenpwung wet ong pelieio!’
3 Havia também, naquela mesma cidade, uma certa viúva, que ia ter com ele, dizendo: Faze-me justiça contra o meu adversário.
4 Ahnsou reirei sounkopwungo sohte men tehk liohdio. Kedekedeo, e ahpw mengimengloalki, ‘Mehnda ma I sohte masak Koht oh pil sohte kin wauneki aramas,
4 E por algum tempo não quis atendê-la; mas depois disse consigo: Ainda que não temo a Deus, nem respeito os homens,
5 ahpw I pahn sewese mahs lih menet en rapahkihda eh pwung, pwe e dehr kedirepwei ie oh dehr kin pwurodo kauwehla ei onepek.’”
5 Todavia, como esta viúva me molesta, hei de fazer-lhe justiça, para que enfim não volte, e me importune muito.
6 Sises pil ketin mahsanih, “Kumwail rong dahme sounkopwung suwed menet ketihtihki.
6 E disse o Senhor: Ouvi o que diz o injusto juiz.
7 Ia duwe, Koht sohte pahn ketin sewese sapwellime aramas akan me kin pekipeki sawas ni rahn nipwong? E pahn ketin pwapwand en sewese irail?
7 E Deus não fará justiça aos seus escolhidos, que clamam a ele de dia e de noite, ainda que tardio para com eles?
8 Kumwail en ese pwe e uhdahn pahn mwadang sewese irail nan arail apwal akan. Eri a, kumwail lemeleme me Nein-Aramas pahn ketin diar pwoson nin sampah ni eh pahn ketido?”
8 Digo-vos que depressa lhes fará justiça. Quando porém vier o Filho do homem, porventura achará fé na terra?
9 Sises pil ketin mahsanih karasaras pwoatet ong aramas ekei me kin akupwungki pein ihr oh pohnmwahsoiong meteikan:
9 E disse também esta parábola a uns que confiavam em si mesmos, crendo que eram justos, e desprezavam os outros:
10 “Aramas riemen kohdalahng kapakap nan Tehnpas Sarawio; emen ira Parisi men, a emen sounrik daksis.
10 Dois homens subiram ao templo, para orar; um, fariseu, e o outro, publicano.
11 Parisio kesihnenda oh wia eh kapakap nin duwe met: ‘Maing Koht, I kapingkalahngankihong komwi ei sohte kin noahrok, ei sohte kin mwersuwed, ei sohte kin kamwahl duwehte aramas teikan. I kapingkalahngankihong komwi ei pil sohte duwehte sounrik daksis menet.
11 O fariseu, estando em pé, orava consigo desta maneira: Ó Deus, graças te dou porque não sou como os demais homens, roubadores, injustos e adúlteros; nem ainda como este publicano.
12 I kin kaisihsol pak riau nan wihk ehu, oh I kin meirongki eisek kis ehu sang ni mehkoaros me I ahneki.’
12 Jejuo duas vezes na semana, e dou os dízimos de tudo quanto possuo.
13 A sounrik daksiso kesihnen ekis dohlahsang, e ahpw sohte men saradalahng nanleng, pwe ihte me e wiewia, pikipikir nan mwaremware, ndinda, ‘Maing Koht, komw ketin kupwurei ie, pwe aramas dipan emen ngehi!’”
13 O publicano, porém, estando em pé, de longe, nem ainda queria levantar os olhos ao céu, mas batia no peito, dizendo: Ó Deus, tem misericórdia de mim, pecador!
14 Sises eri mahsanih, “Kumwail en ese pwe ohl menet pwungla rehn Koht ahpw pwurala ni imweo; a meteio, soh. Pwe me kin aklapalapki pein ih, pahn tikitikla; a me kin aktikitingki pein ih, pahn lapalapala.”
14 Digo-vos que este desceu justificado para sua casa, e não aquele; porque qualquer que a si mesmo se exalta será humilhado, e qualquer que a si mesmo se humilha será exaltado.
15 Aramas ekei ahpw patohwanohng Sises nair kisin seri kei pwe en ketkidahng pohrail lime kan. Tohnpadahk ko eri kilangada oh lipwoarehkinirailda.
15 E traziam-lhe também meninos, para que ele lhes tocasse; e os discípulos, vendo isto, repreendiam-nos.
16 A Sises ahpw malipehdo kisin seri ko oh mahsanihong tohnpadahk ko, “Kumwail pweisang, kumwail mweidohng kisin seri kan en kohdo rehi; pwe iei arail wehi, Wehin Koht.
16 Mas Jesus, chamando-os para si, disse: Deixai vir a mim os meninos, e não os impeçais, porque dos tais é o reino de Deus.
17 Kumwail en ese pwe mehmen me sohte pahn ale Wehin Koht duwehte kisin seri kis, e sohte pahn pedolong loale.”
17 Em verdade vos digo que, qualquer que não receber o reino de Deus como menino, não entrará nele.
18 Emen lapalap en mehn Suhs ako ahpw idek rehn Sises, patohwan, “Maing, Sounpadahk mwahu, dahme I uhdahn pahn wia pwe I en kak alehki mour soutuk?”
18 E perguntou-lhe um certo príncipe, dizendo: Bom Mestre, que hei de fazer para herdar a vida eterna?
19 Sises ketin sapeng, mahsanih, “Dahme komw ekerkiniehki Sounpadahk mwahu? Sohte emen me mwahu pwe Kohtohte.
19 Jesus lhe disse: Por que me chamas bom? Ninguém há bom, senão um, que é Deus.
20 Komw eseier kosonned kan: ‘Dehr kamwahl; dehr kemehla aramas; dehr pirap; dehr likamw; kahkahki semomw oh inomw.’”
20 Sabes os mandamentos: Não adulterarás, não matarás, não furtarás, não dirás falso testemunho, honra a teu pai e a tua mãe.
21 Ih eri patohwanohng Sises, “I kapwaiadahr kosonned pwukat koaros sang ni ei tikitik.”
21 E disse ele: Todas essas coisas tenho observado desde a minha mocidade.
22 Ni Sises eh karonge met, e ahpw mahsanihong, “Pil mie mehkot me komw uhdahn pahn wia: netikihla omw kepwe kan koaros, oh nehkohng pweine kan me semwehmwe kan; omwi pai ahpw pahn mie nanleng. Komw ahpw kohdo oh iangiehla.”
22 E quando Jesus ouviu isto, disse-lhe: Ainda te falta uma coisa; vende tudo quanto tens, reparte-o pelos pobres, e terás um tesouro no céu; vem, e segue-me.
23 Ni ohlo eh rongada mahsen wet, e ahpw nsensuwedkihla kowahlap, pwe aramas kepwehpwe men ih.
23 Mas, ouvindo ele isto, ficou muito triste, porque era muito rico.
24 Ni Sises eh ketin mahsanihada duwen eh nsensuwedlao, e ahpw mahsanih, “Meid apwal ong me kepwehpwe kan en pedolong nan Wehin Koht!
24 E, vendo Jesus que ele ficara muito triste, disse: Quão dificilmente entrarão no reino de Deus os que têm riquezas!
25 Me pahn apwal mehlel ong me kepwehpwe men en pedolong nan Wehin Koht sang mahn me adaneki kamel en dil nan pwoaren dikek ehu.”
25 Porque é mais fácil entrar um camelo pelo fundo de uma agulha do que entrar um rico no reino de Deus.
26 Irail me rongorong Sises ko ahpw kalelapak, patohwan, “Ma ih duwen met, a ihs me kak mourla?”
26 E os que ouviram isto disseram: Logo quem pode salvar-se?
27 Sises ketin sapeng irail, mahsanih, “Mehkot me sohte mwahn kak pahn aramas, e uhdahn kak pahn Koht.”
27 Mas ele respondeu: As coisas que são impossíveis aos homens são possíveis a Deus.
28 Piter ahpw patohwanohng Sises, “Maing, komw mwahngih mahs duwen kiht, pwe se tounmeteikilahr mehkoaros me aht oh iangkomwilahr.”
28 E disse Pedro: Eis que nós deixamos tudo e te seguimos.
29 Sises ketin mahsanih, “Kumwail en ese pwe kumwail koaros me tounmeteikilahr imwarail, de ar pwoud, de riarail, de samarail, de neirail seri kan pwehki Wehin Koht,
29 E ele lhes disse: Na verdade vos digo que ninguém há, que tenha deixado casa, ou pais, ou irmãos, ou mulher, ou filhos, pelo reino de Deus,
30 re pahn ale pwaisarail laud nan mouret, oh mour soutuk palio.”
30 Que não haja de receber muito mais neste mundo, e na idade vindoura a vida eterna.
31 Sises ketin kahrehla tohnpadahk ehk riemeno oh mahsanihong irail, “Kumwail kilang pwe kitail kohkohdalahng Serusalem, wasa me soahng koaros me soukohp ako ntingdier duwen Nein-Aramas pahn pweida ie.
31 E, tomando consigo os doze, disse-lhes: Eis que subimos a Jerusalém, e se cumprirá no Filho do homem tudo o que pelos profetas foi escrito;
32 E pahn pengpengla rehn mehn liki kan, wiahla mehn kepit rehrail; re pahn kihsang wauwi oh kandipih.
32 Pois há de ser entregue aos gentios, e escarnecido, injuriado e cuspido;
33 Re pahn wokih oh kemehla; a ni kesiluhn rahn e ahpw pahn iasada.”
33 E, havendo-o açoitado, o matarão; e ao terceiro dia ressuscitará.
34 Tohnpadahk ko ahpw sohte mwahn wehwehki mahsen pwukat; wehwehn mahsen pwukat me rirsang irail, iei me re sohte dehdehki dahme Sises mahmahsanihong irail.
34 E eles nada disto entendiam, e esta palavra lhes era encoberta, não percebendo o que se lhes dizia.
35 Sises ketiket kohla limwahn kahnimw en Seriko, a ohl maskun men mwomwohd wie pekipek limwahnialo.
35 E aconteceu que chegando ele perto de Jericó, estava um cego assentado junto do caminho, mendigando.
36 Ni eh rongada mwoarong en pokono me kekeid wasao, e ahpw idek, “Dahkot mwo?”
36 E, ouvindo passar a multidão, perguntou que era aquilo.
37 Re ahpw ndaiong me Sises mehn Nasaret me ketiket kolahng nan kahnimwo.
37 E disseram-lhe que Jesus Nazareno passava.
38 Ohlo eri likwer, patohwan, “Sises, kisehn Depit! Komw ketin kupwure ie!”
38 Então clamou, dizendo: Jesus, Filho de Davi, tem misericórdia de mim.
39 Aramas ako me mi mwowe ahpw lipwoarehda oh ndahng en nennenla. A e ahpwte kalaudehla ngileo, patohwan, “Maing, komwi me kisehn Depit! Komw ketin kupwure ie!”
39 E os que iam passando repreendiam-no para que se calasse; mas ele clamava ainda mais: Filho de Davi, tem misericórdia de mim!
40 Sises eri ketin uhdi oh mahsanih pwe ohlo en pakahrdohng reh. Ni ohlo eh kerendo, e ahpw keinemwe, mahsanih,
40 Então Jesus, parando, mandou que lho trouxessem; e, chegando ele, perguntou-lhe,
41 “Dahme ke anahne I en sewesehkin uhk?”
41 Dizendo: Que queres que te faça? E ele disse: Senhor, que eu veja.
42 Sises eri ketin mahsanihong, “Nna! Kilangada wasa! Omw pwosonen me kakehlaiukadahr.”
42 E Jesus lhe disse: Vê; a tua fé te salvou.
43 Ni ahnsowohte e pa pehdpeseng oh kilangada wasa. E ahpw idawehnla Sises oh kapikapinga Koht. Ni pokono ar kilangada manaman wet, irail koaros ahpw pil kapikapinga Koht.
43 E logo viu, e seguia-o, glorificando a Deus. E todo o povo, vendo isto, dava louvores a Deus.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Lucas 18, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.