Lucas 15
Pohnpeian Bible with Apocrypha (PON2006A) vs BKJ
1 Ehu ahnsou sounrik daksis oh aramas sekeniken tohto ahpw keiong mpen Sises pwe re en iang rong sapwellime mahsen.
1 Então, aproximaram-se dele todos os publicanos e pecadores para ouvi-lo.
2 Parisi ko oh sounkawehwehn Kosonnedo ko ahpw tapihada lipilipahnede, ndinda, “Ohl menet kin kasamwo me sekeniken kan oh pil kin iang sak rehrail!”
2 E os fariseus e os escribas murmuravam, dizendo: Este homem recebe pecadores, e come com eles.
3 Sises eri ketin mahsanihong irail karasaras pwoatet:
3 E ele lhes falou esta parábola, dizendo:
4 “Ma emen kumwail mie nah sihpw epwiki, a emen ahpw salongala—dahme e pahn wia? E soh pahn pwilikihdi me duwehk duwemeno nan eh kehl, oh kohwei rapahkiseli me salongalahro, e lao diar?
4 Qual de vós é o homem que, tendo cem ovelhas, e perdendo uma delas, não deixa no deserto as noventa e nove, e vai atrás da perdida até encontrá-la?
5 A ni eh diaradahr, e pahn perenda oh kidahng pohn pwopwe,
5 E, tendo-a encontrado, regozijando-se, a põe sobre seus ombros.
6 walahng ni imwe oh kapokonepene kompoakepah kan oh mehn mpe kan, oh ndahng irail, ‘Kumwail iang ie perenda, pwe I diarehr nei sihpw me salongalahro!’
6 E ele chegando em casa, chama os seus amigos e vizinhos, dizendo-lhes: Alegrai-vos comigo, porque eu encontrei a minha ovelha que estava perdida.
7 Eri, kumwail en ese pwe ih duwen me pahn wiawi nanleng, nanleng pahn perenkihda koluhla oh wiliakapwalahn me dipan emen laudsang aramas keniken duwehk duwemen me sohte anahne koluhla.”
7 Eu vos digo, que assim haverá mais alegria no céu por um pecador que se arrepende, do que por noventa e nove pessoas justas que não necessitam de arrependimento.
8 “Pil ma lih emen me nah mwohni silper eisek mie, ehu ahpw salongala—dahme e pahn wia? E soh pahn isikada lamp oh koahkoa nan imweo oh rapahki mwahu wasa koaros, e lao diar?
8 Ou qual mulher que, tendo dez peças de prata, e perdendo uma peça, não acende a candeia, e varre a casa, buscando com diligência até encontrá-la?
9 A ni eh diaradahr, e ahpw pahn kapokonepene kompoakepah kan oh mehn mpe kan, oh ndahng irail, ‘Kumwail iang ie perenda, pwe I diarehr nei sent me salongalahro!’
9 E, tendo-a encontrado, ela chama as amigas e as vizinhas, dizendo: Alegrai-vos comigo, porque encontrei a peça que eu havia perdido.
10 Eri, ih duwen tohnleng en Koht kan, re kin perenkihda me dipan emen eh kin koluhla oh wiliakapwala.”
10 Assim eu vos digo que há alegria na presença dos anjos de Deus por um só pecador que se arrepende.
11 Sises pil ketin mahsanih, “Ohl emen mie me naineki pwutak riemen.
11 E ele disse: Certo homem tinha dois filhos;
12 Me tikitiko ahpw ndahng seme, ‘Ipa, kihongiehla pwaisei me uhdahn ahi sang nin sohso.’ Semeo eri pwalangpeseng sohso ong nah pwutak riemeno.
12 e o mais jovem deles disse ao seu pai: Pai, dá-me a parte dos bens a que tenho direito. E ele dividiu-lhes os seus haveres.
13 A mwurin rahn ekei, me tikitiko ahpw netikihla pwaise sang ni eh sohso, oh wahda mwohni ko oh seiloaklahng sahpw doh ieu, wasa e kesehla mwahl ie nah mwohni ko ni mour suwed oh tiahk suwed.
13 E poucos dias depois, o filho mais jovem, ajuntando tudo, partiu para uma terra distante, e ali desperdiçou os seus bens com uma vida desordeira.
14 E kamwusala mehkoaros me e ahneki. Mwuri, lehk lapalap ehu ahpw lel sahpwo, pwutako ahpw tapihada duhpekla.
14 E, havendo ele gastado tudo, houve naquela terra uma grande fome, e ele começou a passar necessidade.
15 Ih eri pwarala rehn pwilidak en sahpwo men pwe en doadoahk reh. Pwilidak en sahpwo eri kadarala pwutako nan eh kelen pwihk pwe en kin apwahpwalih nah pwihk kan.
15 E ele foi e juntou-se a um dos cidadãos daquela terra, e ele o enviou aos seus campos para alimentar os porcos.
16 Pwutako ahpw kin mehkihla eh men iang kang kenen pwihk ko, ahpw sohte me kin kihong.
16 E ele desejava encher o seu estômago com as cascas que os porcos comiam; e nenhum homem lhe dava nada.
17 Kedekedeo, ni eh kolulahr nan kapehde, e ahpw mengimengloalki, ‘Ia uwen reken kisin mwenge rehn nein ei pahpa tohndoadoahk ko, a I ahpw mehkilahr ei men mwenge!
17 E ele caindo em si, disse: Quantos servidores de meu pai têm pão suficiente e de sobra, e eu aqui pereço de fome!
18 I pahn uhda oh pwurala rehn semeio oh ndahng, ‘Ipa, I dipadahr rehn Koht oh rehmw.
18 Levantar-me-ei, e irei para o meu pai, e lhe direi: Pai, eu pequei contra o céu e perante ti;
19 I solahr warohng ke en nainekin ie. Eri, wiahkiniehla emen noumw ladu.” ’
19 e não sou mais digno de ser chamado teu filho; faze-me como um dos teus servidores.
20 Ih eri uhdahte pwurala rehn seme.
20 E ele, levantando-se, foi para seu pai. Mas, ele estando ainda longe do caminho, seu pai o viu, e teve compaixão, e, correndo, lançou-se-lhe ao pescoço, e o beijou.
21 A pwutako ahpw nda, ‘Ipa, I dipadahr rehn Koht oh pil rehmwi; I solahr warohng ke en wiahkin ie noumw pwutak.’
21 E o filho lhe disse: Pai, eu pequei contra o céu e à tua vista, e não sou mais digno de ser chamado teu filho.
22 A semeo ahpw ekerpene eh ladu ko oh ndahng irail, ‘Kumwail pitipit wahdo likou me keieu kaselel oh kalikawihada. Kumwail kihong rihng nin sendin peh oh suht nin neh kan.
22 Mas o pai disse aos seus servos: Trazei a melhor veste, e vesti-o, e ponde-lhe um anel em sua mão, e calçados em seus pés;
23 Kumwail wahdo kou pwul mworourou oh kemehla, pwe kitail en kamadipwki!
23 e trazei aqui um novilho cevado, e matai-o; e comamos e alegremo-nos;
24 Pwe nei pwutaket melahr, e ahpw mourdahr; e salongalahr, e ahpw dierekier.’ Irail eri tapihada arail kamadipwo.
24 porque este meu filho estava morto, e vive novamente; tinha-se perdido, e foi achado. E eles começaram a alegrar-se.
25 “A nindokon mepwukat eh wiewiawi, pwutak laudo mihmi nansapw. Ni eh pwurodo oh kerendohng ni ihmwo, e rongada ar kesekeseng oh kahkahlek nan ihmwo.
25 Ora, o seu filho mais velho estava no campo; e vindo, ao aproximar-se da casa, ele ouviu a música e as danças.
26 Ih eri ekerodo emen ladu ko oh idek dahme wiewiawi mwo.
26 E ele chamou um dos servos, e perguntou o que significavam aquelas coisas.
27 A laduwo sapeng, ndahng, ‘Riomwio me pwurodohr, oh semomwio ahpw kemehla kou pwul mworourouwo, pwehki eh pwurodo ni eh mour oh kehlail.’
27 E ele lhe disse: O teu irmão chegou; e teu pai matou o novilho cevado, porque ele o recebeu são e salvo.
28 Pwutak laudo ahpw mwakarkihda oh sohte men pedolong nan ihmwo. Semeo ahpw pedoila oh peki reh en pedolong iang kamadipwo.
28 E ele se irritou e não queria entrar; portanto, saindo o pai, lhe rogava.
29 E ahpw sapeng semeo, nda, ‘Sounpar tohtohie I doadoahkohnguhkehr duwehte ladu men oh sohte mwahn kauwehla omw kosonned ehu. A dahme ke kihong ie? Pil sohte kisin kuht kis me I en kamadipwehki kompoakepahi kan!
29 E, ele respondendo, disse ao seu pai: Eis que eu te sirvo há tantos anos, e em nenhum momento eu transgredi um mandamento teu; contudo, tu nunca me deste um cabrito, para que eu pudesse me alegrar com os meus amigos;
30 A noumw pwutak menet me kamwusalahr pwaise sang ni eh sohso ong lih suwed kan, ke ahpw kemehiong kou pwul mworourouwen, ni eh pwurodohr!’
30 mas, vindo este teu filho, que desperdiçou os teus bens com as prostitutas, mataste-lhe o novilho cevado.
31 Semeo ahpw sapeng, nda, ‘Lao, nei seri kompoake kowe, ke kin mihmihte rehi ahnsou koaros, oh ei dipwisou koaros iei ahmw.
31 E, ele lhe disse: Filho, tu sempre estás comigo, e tudo o que eu tenho é teu.
32 Me mwahu ke en iang kiht perenda oh wia kamadipw wet, pwe riomwo melahr, ahpw mourdahr; e salongalahr, e ahpw dierekier.’”
32 Mas era necessário fazer festa e regozijarmo-nos; porque este teu irmão estava morto, e vive novamente; tinha-se perdido, e foi achado.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Lucas 15, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.