Lucas 15

Pohnpeian Bible with Apocrypha (PON2006A) vs ARIB

Sair da comparação
ARIB Almeida Revisada Imprensa Bíblica
1 Ehu ahnsou sounrik daksis oh aramas sekeniken tohto ahpw keiong mpen Sises pwe re en iang rong sapwellime mahsen.
1 Ora, chegavam-se a ele todos os publicanos e pecadores para o ouvir.
2 Parisi ko oh sounkawehwehn Kosonnedo ko ahpw tapihada lipilipahnede, ndinda, “Ohl menet kin kasamwo me sekeniken kan oh pil kin iang sak rehrail!”
2 E os fariseus e os escribas murmuravam, dizendo: Este recebe pecadores, e come com eles.
3 Sises eri ketin mahsanihong irail karasaras pwoatet:
3 Então ele lhes propôs esta parábola:
4 “Ma emen kumwail mie nah sihpw epwiki, a emen ahpw salongala—dahme e pahn wia? E soh pahn pwilikihdi me duwehk duwemeno nan eh kehl, oh kohwei rapahkiseli me salongalahro, e lao diar?
4 Qual de vós é o homem que, possuindo cem ovelhas, e perdendo uma delas, não deixa as noventa e nove no deserto, e não vai após a perdida até que a encontre?
5 A ni eh diaradahr, e pahn perenda oh kidahng pohn pwopwe,
5 E achando-a, põe-na sobre os ombros, cheio de júbilo;
6 walahng ni imwe oh kapokonepene kompoakepah kan oh mehn mpe kan, oh ndahng irail, ‘Kumwail iang ie perenda, pwe I diarehr nei sihpw me salongalahro!’
6 e chegando a casa, reúne os amigos e vizinhos e lhes diz: Alegrai-vos comigo, porque achei a minha ovelha que se havia perdido.
7 Eri, kumwail en ese pwe ih duwen me pahn wiawi nanleng, nanleng pahn perenkihda koluhla oh wiliakapwalahn me dipan emen laudsang aramas keniken duwehk duwemen me sohte anahne koluhla.”
7 Digo-vos que assim haverá maior alegria no céu por um pecador que se arrepende, do que por noventa e nove justos que não necessitam de arrependimento.
8 “Pil ma lih emen me nah mwohni silper eisek mie, ehu ahpw salongala—dahme e pahn wia? E soh pahn isikada lamp oh koahkoa nan imweo oh rapahki mwahu wasa koaros, e lao diar?
8 Ou qual é a mulher que, tendo dez dracmas e perdendo uma dracma, não acende a candeia, e não varre a casa, buscando com diligência até encontrá-la?
9 A ni eh diaradahr, e ahpw pahn kapokonepene kompoakepah kan oh mehn mpe kan, oh ndahng irail, ‘Kumwail iang ie perenda, pwe I diarehr nei sent me salongalahro!’
9 E achando-a, reúne as amigas e vizinhas, dizendo: Alegrai-vos comigo, porque achei a dracma que eu havia perdido.
10 Eri, ih duwen tohnleng en Koht kan, re kin perenkihda me dipan emen eh kin koluhla oh wiliakapwala.”
10 Assim, digo-vos, há alegria na presença dos anjos de Deus por um só pecador que se arrepende.
11 Sises pil ketin mahsanih, “Ohl emen mie me naineki pwutak riemen.
11 Disse-lhe mais: Certo homem tinha dois filhos.
12 Me tikitiko ahpw ndahng seme, ‘Ipa, kihongiehla pwaisei me uhdahn ahi sang nin sohso.’ Semeo eri pwalangpeseng sohso ong nah pwutak riemeno.
12 O mais moço deles disse ao pai: Pai, dá-me a parte dos bens que me toca. Repartiu-lhes, pois, os seus haveres.
13 A mwurin rahn ekei, me tikitiko ahpw netikihla pwaise sang ni eh sohso, oh wahda mwohni ko oh seiloaklahng sahpw doh ieu, wasa e kesehla mwahl ie nah mwohni ko ni mour suwed oh tiahk suwed.
13 Poucos dias depois, o filho mais moço ajuntando tudo, partiu para um país distante, e ali desperdiçou os seus bens, vivendo dissolutamente.
14 E kamwusala mehkoaros me e ahneki. Mwuri, lehk lapalap ehu ahpw lel sahpwo, pwutako ahpw tapihada duhpekla.
14 E, havendo ele dissipado tudo, houve naquela terra uma grande fome, e começou a passar necessidades.
15 Ih eri pwarala rehn pwilidak en sahpwo men pwe en doadoahk reh. Pwilidak en sahpwo eri kadarala pwutako nan eh kelen pwihk pwe en kin apwahpwalih nah pwihk kan.
15 Então foi encontrar-se a um dos cidadãos daquele país, o qual o mandou para os seus campos a apascentar porcos.
16 Pwutako ahpw kin mehkihla eh men iang kang kenen pwihk ko, ahpw sohte me kin kihong.
16 E desejava encher o estômago com as alfarrobas que os porcos comiam; e ninguém lhe dava nada.
17 Kedekedeo, ni eh kolulahr nan kapehde, e ahpw mengimengloalki, ‘Ia uwen reken kisin mwenge rehn nein ei pahpa tohndoadoahk ko, a I ahpw mehkilahr ei men mwenge!
17 Caindo, porém, em si, disse: Quantos empregados de meu pai têm abundância de pão, e eu aqui pereço de fome!
18 I pahn uhda oh pwurala rehn semeio oh ndahng, ‘Ipa, I dipadahr rehn Koht oh rehmw.
18 Levantar-me-ei, irei ter com meu pai e dir-lhe-ei: Pai, pequei contra o céu e diante de ti;
19 I solahr warohng ke en nainekin ie. Eri, wiahkiniehla emen noumw ladu.” ’
19 já não sou digno de ser chamado teu filho; trata-me como um dos teus empregados.
20 Ih eri uhdahte pwurala rehn seme.
20 Levantou-se, pois, e foi para seu pai. Estando ele ainda longe, seu pai o viu, encheu-se de compaixão e, correndo, lançou-se-lhe ao pescoço e o beijou.
21 A pwutako ahpw nda, ‘Ipa, I dipadahr rehn Koht oh pil rehmwi; I solahr warohng ke en wiahkin ie noumw pwutak.’
21 Disse-lhe o filho: Pai, pequei conta o céu e diante de ti; já não sou digno de ser chamado teu filho.
22 A semeo ahpw ekerpene eh ladu ko oh ndahng irail, ‘Kumwail pitipit wahdo likou me keieu kaselel oh kalikawihada. Kumwail kihong rihng nin sendin peh oh suht nin neh kan.
22 Mas o pai disse aos seus servos: Trazei depressa a melhor roupa, e vesti-lha, e ponde-lhe um anel no dedo e alparcas nos pés;
23 Kumwail wahdo kou pwul mworourou oh kemehla, pwe kitail en kamadipwki!
23 trazei também o bezerro, cevado e matai-o; comamos, e regozijemo-nos,
24 Pwe nei pwutaket melahr, e ahpw mourdahr; e salongalahr, e ahpw dierekier.’ Irail eri tapihada arail kamadipwo.
24 porque este meu filho estava morto, e reviveu; tinha-se perdido, e foi achado. E começaram a regozijar-se.
25 “A nindokon mepwukat eh wiewiawi, pwutak laudo mihmi nansapw. Ni eh pwurodo oh kerendohng ni ihmwo, e rongada ar kesekeseng oh kahkahlek nan ihmwo.
25 Ora, o seu filho mais velho estava no campo; e quando voltava, ao aproximar-se de casa, ouviu a música e as danças;
26 Ih eri ekerodo emen ladu ko oh idek dahme wiewiawi mwo.
26 e chegando um dos servos, perguntou-lhe que era aquilo.
27 A laduwo sapeng, ndahng, ‘Riomwio me pwurodohr, oh semomwio ahpw kemehla kou pwul mworourouwo, pwehki eh pwurodo ni eh mour oh kehlail.’
27 Respondeu-lhe este: Chegou teu irmão; e teu pai matou o bezerro cevado, porque o recebeu são e salvo.
28 Pwutak laudo ahpw mwakarkihda oh sohte men pedolong nan ihmwo. Semeo ahpw pedoila oh peki reh en pedolong iang kamadipwo.
28 Mas ele se indignou e não queria entrar. Saiu então o pai e instava com ele.
29 E ahpw sapeng semeo, nda, ‘Sounpar tohtohie I doadoahkohnguhkehr duwehte ladu men oh sohte mwahn kauwehla omw kosonned ehu. A dahme ke kihong ie? Pil sohte kisin kuht kis me I en kamadipwehki kompoakepahi kan!
29 Ele, porém, respondeu ao pai: Eis que há tantos anos te sirvo, e nunca transgredi um mandamento teu; contudo nunca me deste um cabrito para eu me regozijar com meus amigos;
30 A noumw pwutak menet me kamwusalahr pwaise sang ni eh sohso ong lih suwed kan, ke ahpw kemehiong kou pwul mworourouwen, ni eh pwurodohr!’
30 vindo, porém, este teu filho, que desperdiçou os teus bens com as meretrizes, mataste-lhe o bezerro cevado.
31 Semeo ahpw sapeng, nda, ‘Lao, nei seri kompoake kowe, ke kin mihmihte rehi ahnsou koaros, oh ei dipwisou koaros iei ahmw.
31 Replicou-lhe o pai: Filho, tu sempre estás comigo, e tudo o que é meu é teu;
32 Me mwahu ke en iang kiht perenda oh wia kamadipw wet, pwe riomwo melahr, ahpw mourdahr; e salongalahr, e ahpw dierekier.’”
32 era justo, porém, regozijarmo-nos e alegramo-nos, porque este teu irmão estava morto, e reviveu; tinha-se perdido, e foi achado.

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Lucas 15, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.