Juízes 19

Pohnpeian Bible with Apocrypha (PON2006A) vs NVT

Sair da comparação
NVT Nova Versão Transformadora
1 Ni rahn ako mwohn eh saikinte mie nanmwarki nan Israel. Mie mehn Lipai men me kin kousoan nan sahpw nahnahn Epraim. E ahpw alehda serepein men sang Pedleem en Suda pwehn pekehiki.
1 Naqueles dias, Israel não tinha rei. Havia um homem da tribo de Levi que morava num lugar afastado, na região montanhosa de Efraim. Certo dia, ele trouxe para casa uma mulher de Belém de Judá para ser sua concubina.
2 Serepeino eri mwakarada pah oh pwurala ni imwen eh pahpa nan Pedleem, ih eri mihmi mwo sounpwong pahieu.
2 Mas ela se irou com ele e voltou para a casa de seu pai, em Belém. Cerca de quatro meses depois,
3 Ohlo eri lemehda en idawehnla oh song en kapwurehdo. E wahda nah laduwo iangahki ahs riemen. Serepeino eri kahrehla mehn Lipaio nan imwen eh pahpao, ni eh pahpao eh kilangada, e ahpw kasamwo ni nsenamwahu.
3 seu marido foi a Belém para reconquistá-la e convencê-la a voltar com ele. Levou consigo um servo e dois jumentos. Quando ele chegou, a mulher o levou até seu pai, que o recebeu com alegria.
4 En serepeino eh pahpao eri ngidingidkihong en mwohndi oh mihmi wasao, ih eri mihmihki mwo erein rahn siluh. Pwopwoudo eri kin tungutungoal oh pweidi wasao.
4 O sogro insistiu para que ficasse algum tempo, e ele permaneceu ali três dias, comendo, bebendo e dormindo.
5 Nimenseng en kapahieun rahn ira pwourda oh kaunopada en mwesel. Ahpw en serepeino eh pahpa ndaiong mehn Lipaio, “Komw sak mahs, pwe komwi en kehlail. Kumwa kak mwesel keieng ekis.”
5 No quarto dia, levantaram-se cedo e ele estava pronto para partir, mas o pai da mulher disse a seu genro: “Coma alguma coisa antes de sair”.
6 Ira eri mwohndi oh sakasak oh sakasakau. Mwuhr, en serepeino eh pahpao ahpw ndaiong, “Menlau pweidi oh pereperen mahs.”
6 Os dois se sentaram, comeram e beberam. Então o pai da mulher disse: “Por favor, fique mais uma noite e alegre seu coração”.
7 Mehn Lipaio eri uhda pwehn kohkohla, ahpw en serepeino eh pahpao ngidingidki en mihmi mahs, mehn Lipaio eri pil pweidi pwohngo.
7 O homem se levantou para partir, mas o sogro continuou a insistir para que ele ficasse. Por fim, ele cedeu e passou mais uma noite ali.
8 Nimensehngie en kelimaun rahn e ahpw onopada pwehn mwesel, en serepeino eh pahpao ahpw pil ndaiong, “Komw sakan mahs mehkot. Keieng ekis komwi ahpw mwesel.” Ira eri pil mwohndi oh sakasakpene.
8 Na manhã do quinto dia, ele se levantou cedo e estava pronto para partir, e outra vez o pai da mulher disse: “Coma alguma coisa; deixe para sair à tarde”. Assim, fizeram mais uma refeição juntos.
9 Ni mehn Lipaio oh eh pekehio, iangahki eh laduwo, arail pahn mwesel, en serepeino eh pahpa pil ndaiong, “Kilang, wasa pahn soutikier, komw seu pil pweidi pwohnget. Kereniengehr e pahn rotorot, kumwa mihmi mahs oh pereperen. Lakapw nimenseng kumwa kak pwourda mwadang oh mweselwohng ni imwamwa.
9 Mais tarde, quando o homem, a concubina e o servo se preparavam para partir, o sogro disse: “Já está escurecendo. Passe a noite aqui e alegre seu coração. Amanhã você pode levantar cedo e partir”.
10 — ausente —
10 Dessa vez, porém, o homem estava decidido a partir. Rumou para Jebus (isto é, Jerusalém), levando consigo os jumentos com suas selas e a concubina.
11 — ausente —
11 Chegaram perto de Jebus quase no final do dia, e o servo disse ao homem: “Vamos parar nesta cidade dos jebuseus e passar a noite aqui”.
12 — ausente —
12 Seu senhor respondeu: “Não podemos ficar numa cidade estrangeira, que não pertence aos israelitas. Vamos prosseguir até Gibeá.
13 — ausente —
13 Venha, vamos tentar chegar a Gibeá ou a Ramá e passaremos a noite numa dessas cidades”.
14 Irail eri daulih Sepus oh doudouluhlla. Ketipin pahn kihrlahr ni ahnsou me re lel Kipea nan sapwen kadaudok en Pensamin.
14 Então prosseguiram. O sol estava se pondo quando chegaram a Gibeá, uma cidade no território de Benjamim
15 Irail eri wetla pwe re en pweidi wasao. Re kohla nan kahnimwo oh mwohndi wasa me aramas akan kin tuhpene ie, ahpw sohte me men kasamwo irail ong ni imwarail kan.
15 e pararam ali para passar a noite. Sentaram-se na praça da cidade, mas ninguém se ofereceu para hospedá-los.
16 Nindokon ar mwomwohd wasahn mwomwohdo, ohl laud men ahpw pwarodo sang nan eh mwaht. Ohl laudo uhdahn pwilidak en sahpw nahnahn Epraim, ahpw e kin koukousoan met nan Kipea, (Aramas teiko koaros kisehn kadaudok en Pensamin)
16 Ao anoitecer, um homem idoso voltava para casa do trabalho no campo. Era da região montanhosa de Efraim, mas morava em Gibeá, onde os habitantes eram da tribo de Benjamim.
17 Ohl laudo eri tehkada mehn Lipaio eh mwomwohd wasahn tuhpene en kahnimwo, e ahpw idek reh, “Komw ketsang ia? Komw pahn ket ia?”
17 Quando viu os viajantes sentados na praça da cidade, perguntou de onde vinham e para onde iam.
18 Mehn Lipaio ahpw sapeng, “Se patohsang Pedleem en Suda, se patopatolahng ni imwat nan sahpw nahnahn Epraim. Sohte me men kasamwolong kiht nan imwe pwe se en pweidi mahs,
18 O homem respondeu: “Estamos viajando de Belém de Judá para um lugar afastado na região montanhosa de Efraim, onde eu moro. Fui a Belém e agora estou voltando para casa. Ninguém quis nos hospedar,
19 mehndahte eh mie kanat kisin mwenge oh kenen nait mahn akan dihpw, oh pil mie wain oh pilawa kenen ei pekehi oh laduwet oh pil kenei. Mie soahng koaros reht me se anahne.”
19 embora tenhamos tudo de que precisamos. Temos palha e forragem para os jumentos e bastante pão e vinho para nós”.
20 Ohl laudo ahpw nda, “Me mwahu, I pahn kasamwo kumwail ong nan imweio, kumwail sohte pahn pweidi wasahn tuhpene en kahnimwet.”
20 “Vocês são bem-vindos em minha casa”, disse o homem idoso. “Eu lhes darei o que precisarem. Não passem a noite na praça, de jeito nenhum!”
21 Ih eri kahreirailla ni imweo oh kamwenge nair ahs ako. Re ahpw widen nehrail ko oh sak reh.
21 Ele os levou para casa e alimentou os jumentos. Depois que lavaram os pés, comeram e beberam juntos.
22 Ni ar pereperen nan ihmwo, aramas suwed kei ahpw mwadangete pwarodo sang nan kahnimwo oh kapilpene ihmwo oh tapihada pakepakere wenihmwo ndinda, “Komwi kihieido ohl me iangkomwihdo, pwe se men wiahiong tiahk en pwopwoud en ohl!”
22 Enquanto eles se alegravam, um grupo de homens perversos da cidade cercou a casa. Começaram a bater na porta e gritar para o velho, o dono da casa: “Traga para fora o homem que está hospedado com você, para que tenhamos relações com ele!”.
23 Ohl laudo ahpw pwerieila oh ndahng irail, “Kompoakepahi ko, kumwail dehr wia soangen suweden! Menlau, kumwail dehr wia soangen tiahk suwed wet! Ohl menet mehn liki men me kodohn pweidi rehi.
23 O dono da casa saiu e falou com eles: “Não, meus irmãos, não façam tamanha maldade. O homem é hóspede em minha casa, e uma coisa dessas seria uma vergonha.
24 Iet eh pekehi iangahki nei serepein meipwonet. I pahn wahieidohng rehmwail, kumwail en wiahiong ira nsenamwail. Ahpw kumwail dehr wiahiong ohl menet soangen suwed wet!”
24 Tomem minha filha virgem e a concubina do homem. Eu as trarei para fora, e vocês poderão violentá-las e fazer o que desejarem. Mas não façam uma coisa vergonhosa dessas com meu hóspede”.
25 Pwihn suwedo sohte men rong ohl laudo. Mehn Lipaio eri ale eh pekehio oh kihieilahng irail. Irail eri wiewiahiong nsenen pwopwoud erein pwohngo pwon sohte tokedi lel nimenseng.
25 Eles, porém, não deram ouvidos. Então o levita pegou sua concubina e a empurrou para fora. Os homens da cidade abusaram dela e a estupraram a noite toda. Por fim, quando o sol começou a nascer, eles a largaram.
26 Nin sohrahn liho ahpw kohdo oh pwupwudiong ni wenihmwen imwen ohl laudo, wasa eh pwoudo mihmi ie. E ahpw wonohn wasao lao wasa rahnpeseng.
26 Ao amanhecer, a mulher voltou para casa onde o marido estava hospedado. Caiu junto à porta da casa e ali ficou até o dia clarear.
27 Eh pwoudo pwourda nimensengo oh kolahng ritingada wenihmwo, e ahpw diarada eh pekehio eh wonohn mwohn ihmwo, peh ko uhdalahng nan wenihmwo.
27 Quando o marido se levantou e abriu a porta para sair e seguir viagem, lá estava a concubina, caída à porta, com as mãos na soleira.
28 E ahpw ndalahng, “Pwourda kita kohkohla.” Ahpw sohte pasapeng wiawi. Ohlo eri kidahng liho pohn were ahso oh ira kohkohla.
28 Ele disse: “Levante-se! Vamos embora!”. Mas não houve resposta. Então ele pôs o corpo da mulher sobre o jumento e a levou para casa.
29 Ni eh lel ni imweo, e ale naip pwoat oh lupukpeseng eh pekehio wiahkihda me lep rielep oh kadaralahng ehu lep rehn ehuehu kadaudok en Israel ko.
29 Quando chegou em casa, pegou uma faca, desmembrou o corpo da concubina em doze partes e enviou uma parte para cada tribo em todo o território de Israel.
30 Arams koaros me kilangehr met, re ahpw ndinda, “Se saikinte mwahn rong soangen irair wet! Saikinte mehkot duwehte met me wiawi de pweida sang ahnsou me mehn Israel ko lipasang Isip. Kitail pahn koasoanehdi duwen irair wet. Eri, ia duwen? Dahme pahn wiawi?”
30 Todos que viram isso disseram: “Desde que os israelitas saíram do Egito, nunca se cometeu um crime tão horrível. Pensem bem! O que vamos fazer? Quem vai se pronunciar?”.

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Juízes 19, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.