Juízes 19
Pohnpeian Bible with Apocrypha (PON2006A) vs ARIB
1 Ni rahn ako mwohn eh saikinte mie nanmwarki nan Israel. Mie mehn Lipai men me kin kousoan nan sahpw nahnahn Epraim. E ahpw alehda serepein men sang Pedleem en Suda pwehn pekehiki.
1 Aconteceu também naqueles dias, quando não havia rei em Israel, que certo levita, habitante das partes remotas da região montanhosa de Efraim, tomou para si uma concubina, de Belém de Judá.
2 Serepeino eri mwakarada pah oh pwurala ni imwen eh pahpa nan Pedleem, ih eri mihmi mwo sounpwong pahieu.
2 Ora, a sua concubina adulterou contra ele e, deixando-o, foi para casa de seu pai em Belém de Judá, e ali ficou uns quatro meses.
3 Ohlo eri lemehda en idawehnla oh song en kapwurehdo. E wahda nah laduwo iangahki ahs riemen. Serepeino eri kahrehla mehn Lipaio nan imwen eh pahpao, ni eh pahpao eh kilangada, e ahpw kasamwo ni nsenamwahu.
3 Seu marido, levantando-se, foi atrás dela para lhe falar bondosamente, a fim de tornar a trazê-la; e levava consigo o seu moço e um par de jumentos. Ela o levou à casa de seu pai, o qual, vendo-o, saiu alegremente a encontrar-se com ele.
4 En serepeino eh pahpao eri ngidingidkihong en mwohndi oh mihmi wasao, ih eri mihmihki mwo erein rahn siluh. Pwopwoudo eri kin tungutungoal oh pweidi wasao.
4 E seu sogro, o pai da moça, o deteve consigo três dias; assim comeram e beberam, e se alojaram ali.
5 Nimenseng en kapahieun rahn ira pwourda oh kaunopada en mwesel. Ahpw en serepeino eh pahpa ndaiong mehn Lipaio, “Komw sak mahs, pwe komwi en kehlail. Kumwa kak mwesel keieng ekis.”
5 Ao quarto dia madrugaram, e ele se levantou para partir. Então o pai da moça disse a seu genro: Fortalece-te com um bocado de pão, e depois partireis:
6 Ira eri mwohndi oh sakasak oh sakasakau. Mwuhr, en serepeino eh pahpao ahpw ndaiong, “Menlau pweidi oh pereperen mahs.”
6 Sentando-se, pois, ambos juntos, comeram e beberam; e disse o pai da moça ao homem: Peço-te que fiques ainda esta noite aqui, e alegre-se o teu coração.
7 Mehn Lipaio eri uhda pwehn kohkohla, ahpw en serepeino eh pahpao ngidingidki en mihmi mahs, mehn Lipaio eri pil pweidi pwohngo.
7 O homem, porém, levantou-se para partir; mas, como seu sogro insistisse, tornou a passar a noite ali.
8 Nimensehngie en kelimaun rahn e ahpw onopada pwehn mwesel, en serepeino eh pahpao ahpw pil ndaiong, “Komw sakan mahs mehkot. Keieng ekis komwi ahpw mwesel.” Ira eri pil mwohndi oh sakasakpene.
8 Também ao quinto dia madrugaram para partir; e disse o pai da moça: Ora, conforta o teu coração, e detém-te até o declinar do dia. E ambos juntos comeram.
9 Ni mehn Lipaio oh eh pekehio, iangahki eh laduwo, arail pahn mwesel, en serepeino eh pahpa pil ndaiong, “Kilang, wasa pahn soutikier, komw seu pil pweidi pwohnget. Kereniengehr e pahn rotorot, kumwa mihmi mahs oh pereperen. Lakapw nimenseng kumwa kak pwourda mwadang oh mweselwohng ni imwamwa.
9 Então o homem se levantou para partir, ele, a sua concubina, e o seu moço; e disse-lhe seu sogro, o pai da moça: Eis que já o dia declina para a tarde; peço-te que aqui passes a noite. O dia já vai acabando; passa aqui a noite, e alegre-se o teu coração: Amanhã de madrugada levanta-te para encetares viagem, e irás para a tua tenda.
10 — ausente —
10 Entretanto, o homem não quis passar a noite ali, mas, levantando-se, partiu e chegou à altura de Jebus {que é Jerusalém}, e com ele o par de jumentos albardados, como também a sua concubina.
11 — ausente —
11 Quando estavam perto de Jebus, já o dia tinha declinado muito; e disse o moço a seu senhor: Vem, peço-te, retiremo-nos a esta cidade dos jebuseus, e passemos nela a noite.
12 — ausente —
12 Respondeu-lhe, porém, o seu senhor: Não nos retiraremos a nenhuma cidade estrangeira, que não seja dos filhos de Israel, mas passaremos até Gibeá.
13 — ausente —
13 Disse mais a seu moço: Vem, cheguemos a um destes lugares, Gibeá ou Ramá, e passemos ali a noite.
14 Irail eri daulih Sepus oh doudouluhlla. Ketipin pahn kihrlahr ni ahnsou me re lel Kipea nan sapwen kadaudok en Pensamin.
14 Passaram, pois, continuando o seu caminho; e o sol se pôs quando estavam perto de Gibeá, que pertence a Benjamim.
15 Irail eri wetla pwe re en pweidi wasao. Re kohla nan kahnimwo oh mwohndi wasa me aramas akan kin tuhpene ie, ahpw sohte me men kasamwo irail ong ni imwarail kan.
15 Pelo que se dirigiram para lá, a fim de passarem ali a noite; e o levita, entrando, sentou-se na praça da cidade, porque não houve quem os recolhesse em casa para ali passarem a noite.
16 Nindokon ar mwomwohd wasahn mwomwohdo, ohl laud men ahpw pwarodo sang nan eh mwaht. Ohl laudo uhdahn pwilidak en sahpw nahnahn Epraim, ahpw e kin koukousoan met nan Kipea, (Aramas teiko koaros kisehn kadaudok en Pensamin)
16 Eis que ao anoitecer vinha do seu trabalho no campo um ancião; era ele da região montanhosa de Efraim, mas habitava em Gibeá; os homens deste lugar, porém, eram benjamitas.
17 Ohl laudo eri tehkada mehn Lipaio eh mwomwohd wasahn tuhpene en kahnimwo, e ahpw idek reh, “Komw ketsang ia? Komw pahn ket ia?”
17 Levantando ele os olhos, viu na praça da cidade o viajante, e perguntou-lhe: Para onde vais, e donde vens?
18 Mehn Lipaio ahpw sapeng, “Se patohsang Pedleem en Suda, se patopatolahng ni imwat nan sahpw nahnahn Epraim. Sohte me men kasamwolong kiht nan imwe pwe se en pweidi mahs,
18 Respondeu-lhe ele: Estamos de viagem de Belém de Judá para as partes remotas da região montanhosa de Efraim, donde sou. Fui a Belém de Judá, porém agora vou à casa do Senhor; e ninguém há que me recolha em casa.
19 mehndahte eh mie kanat kisin mwenge oh kenen nait mahn akan dihpw, oh pil mie wain oh pilawa kenen ei pekehi oh laduwet oh pil kenei. Mie soahng koaros reht me se anahne.”
19 Todavia temos palha e forragem para os nossos jumentos; também há pão e vinho para mim, para a tua serva, e para o moço que vem com os teus servos; de coisa nenhuma há falta.
20 Ohl laudo ahpw nda, “Me mwahu, I pahn kasamwo kumwail ong nan imweio, kumwail sohte pahn pweidi wasahn tuhpene en kahnimwet.”
20 Disse-lhe o ancião: Paz seja contigo; tudo quanto te faltar fique ao meu cargo; tão-somente não passes a noite na praça.
21 Ih eri kahreirailla ni imweo oh kamwenge nair ahs ako. Re ahpw widen nehrail ko oh sak reh.
21 Assim o fez entrar em sua casa, e deu ração aos jumentos; e, depois de lavarem os pés, comeram e beberam.
22 Ni ar pereperen nan ihmwo, aramas suwed kei ahpw mwadangete pwarodo sang nan kahnimwo oh kapilpene ihmwo oh tapihada pakepakere wenihmwo ndinda, “Komwi kihieido ohl me iangkomwihdo, pwe se men wiahiong tiahk en pwopwoud en ohl!”
22 Enquanto eles alegravam o seu coração, eis que os homens daquela cidade, filhos de Belial, cercaram a casa, bateram à porta, e disseram ao ancião, dono da casa: Traze cá para fora o homem que entrou em tua casa, para que o conheçamos.
23 Ohl laudo ahpw pwerieila oh ndahng irail, “Kompoakepahi ko, kumwail dehr wia soangen suweden! Menlau, kumwail dehr wia soangen tiahk suwed wet! Ohl menet mehn liki men me kodohn pweidi rehi.
23 O dono da casa saiu a ter com eles, e disse-lhes: Não, irmãos meus, não façais semelhante mal; já que este homem entrou em minha casa, não façais essa loucura.
24 Iet eh pekehi iangahki nei serepein meipwonet. I pahn wahieidohng rehmwail, kumwail en wiahiong ira nsenamwail. Ahpw kumwail dehr wiahiong ohl menet soangen suwed wet!”
24 Aqui estão a minha filha virgem e a concubina do homem; fá-las-ei sair; humilhai-as a elas, e fazei delas o que parecer bem aos vossos olhos; porém a este homem não façais tal loucura.
25 Pwihn suwedo sohte men rong ohl laudo. Mehn Lipaio eri ale eh pekehio oh kihieilahng irail. Irail eri wiewiahiong nsenen pwopwoud erein pwohngo pwon sohte tokedi lel nimenseng.
25 Mas esses homens não o quiseram ouvir; então aquele homem pegou da sua concubina, e lha tirou para fora. Eles a conheceram e abusaram dela a noite toda até pela manhã; e ao subir da alva deixaram-na:
26 Nin sohrahn liho ahpw kohdo oh pwupwudiong ni wenihmwen imwen ohl laudo, wasa eh pwoudo mihmi ie. E ahpw wonohn wasao lao wasa rahnpeseng.
26 Ao romper do dia veio a mulher e caiu à porta da casa do homem, onde estava seu senhor, e ficou ali até que se fez claro.
27 Eh pwoudo pwourda nimensengo oh kolahng ritingada wenihmwo, e ahpw diarada eh pekehio eh wonohn mwohn ihmwo, peh ko uhdalahng nan wenihmwo.
27 Levantando-se pela manhã seu senhor, abriu as portas da casa, e ia sair para seguir o seu caminho; e eis que a mulher, sua concubina, jazia à porta da casa, com as mãos sobre o limiar.
28 E ahpw ndalahng, “Pwourda kita kohkohla.” Ahpw sohte pasapeng wiawi. Ohlo eri kidahng liho pohn were ahso oh ira kohkohla.
28 Ele lhe disse: Levanta-te, e vamo-nos; porém ela não respondeu. Então a pôs sobre o jumento e, partindo dali, foi para o seu lugar.
29 Ni eh lel ni imweo, e ale naip pwoat oh lupukpeseng eh pekehio wiahkihda me lep rielep oh kadaralahng ehu lep rehn ehuehu kadaudok en Israel ko.
29 Quando chegou em casa, tomou um cutelo e, pegando na sua concubina, a dividiu, membro por membro, em doze pedaços, que ele enviou por todo o território de Israel.
30 Arams koaros me kilangehr met, re ahpw ndinda, “Se saikinte mwahn rong soangen irair wet! Saikinte mehkot duwehte met me wiawi de pweida sang ahnsou me mehn Israel ko lipasang Isip. Kitail pahn koasoanehdi duwen irair wet. Eri, ia duwen? Dahme pahn wiawi?”
30 E sucedeu que cada um que via aquilo dizia: Nunca tal coisa se fez, nem se viu, desde o dia em que os filhos de Israel subiram da terra do Egito até o dia de hoje; ponderai isto, consultai, e dai o vosso parecer.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Juízes 19, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.