Juízes 19

Pohnpeian Bible with Apocrypha (PON2006A) vs ARC

Sair da comparação
ARC Almeida Revista e Corrigida 2009
1 Ni rahn ako mwohn eh saikinte mie nanmwarki nan Israel. Mie mehn Lipai men me kin kousoan nan sahpw nahnahn Epraim. E ahpw alehda serepein men sang Pedleem en Suda pwehn pekehiki.
1 Aconteceu também, naqueles dias em que não havia rei em Israel, que houve um homem levita, que, peregrinando aos lados da montanha de Efraim, tomou para si uma mulher concubina, de Belém de Judá.
2 Serepeino eri mwakarada pah oh pwurala ni imwen eh pahpa nan Pedleem, ih eri mihmi mwo sounpwong pahieu.
2 Porém a sua concubina adulterou contra ele, e foi dele para casa de seu pai, a Belém de Judá, e esteve ali alguns dias, a saber, quatro meses.
3 Ohlo eri lemehda en idawehnla oh song en kapwurehdo. E wahda nah laduwo iangahki ahs riemen. Serepeino eri kahrehla mehn Lipaio nan imwen eh pahpao, ni eh pahpao eh kilangada, e ahpw kasamwo ni nsenamwahu.
3 E seu marido se levantou e partiu após ela, para lhe falar conforme o seu coração e para tornar a trazê-la; e o seu moço e um par de jumentos iam com ele, e ela o levou à casa de seu pai, e, vendo-o o pai da moça, alegrou-se ao encontrar-se com ele.
4 En serepeino eh pahpao eri ngidingidkihong en mwohndi oh mihmi wasao, ih eri mihmihki mwo erein rahn siluh. Pwopwoudo eri kin tungutungoal oh pweidi wasao.
4 E seu sogro, o pai da moça, o deteve e ficou com ele três dias; e comeram, e beberam, e passaram ali a noite.
5 Nimenseng en kapahieun rahn ira pwourda oh kaunopada en mwesel. Ahpw en serepeino eh pahpa ndaiong mehn Lipaio, “Komw sak mahs, pwe komwi en kehlail. Kumwa kak mwesel keieng ekis.”
5 E sucedeu que, ao quarto dia pela manhã, madrugaram, e ele levantou-se para partir; então, o pai da moça disse a seu genro: Conforta o teu coração com um bocado de pão, e depois partireis.
6 Ira eri mwohndi oh sakasak oh sakasakau. Mwuhr, en serepeino eh pahpao ahpw ndaiong, “Menlau pweidi oh pereperen mahs.”
6 Assentaram-se, pois, e comeram ambos juntos, e beberam; e disse o pai da moça ao homem: Peço-te que ainda esta noite queiras passá-la aqui, e alegre-se o teu coração.
7 Mehn Lipaio eri uhda pwehn kohkohla, ahpw en serepeino eh pahpao ngidingidki en mihmi mahs, mehn Lipaio eri pil pweidi pwohngo.
7 Porém o homem levantou-se para partir, mas seu sogro o constrangeu a tornar a passar ali a noite.
8 Nimensehngie en kelimaun rahn e ahpw onopada pwehn mwesel, en serepeino eh pahpao ahpw pil ndaiong, “Komw sakan mahs mehkot. Keieng ekis komwi ahpw mwesel.” Ira eri pil mwohndi oh sakasakpene.
8 E, madrugando ao quinto dia pela manhã para partir, disse o pai da moça: Ora, conforta o teu coração. E detiveram-se até já declinar o dia e ambos juntos comeram.
9 Ni mehn Lipaio oh eh pekehio, iangahki eh laduwo, arail pahn mwesel, en serepeino eh pahpa pil ndaiong, “Kilang, wasa pahn soutikier, komw seu pil pweidi pwohnget. Kereniengehr e pahn rotorot, kumwa mihmi mahs oh pereperen. Lakapw nimenseng kumwa kak pwourda mwadang oh mweselwohng ni imwamwa.
9 Então, o homem levantou-se para partir, ele, e a sua concubina, e o seu moço; e disse-lhe seu sogro, o pai da moça: Eis que já o dia se abaixa, e já a tarde vem entrando; peço-te que aqui passes a noite; eis que já o dia vai acabando; passa aqui a noite, e que o teu coração se alegre; e, amanhã de madrugada, levantai-vos a caminhar, e vai-te para a tua tenda.
10 — ausente —
10 Porém o homem não quis ali passar a noite, mas levantou-se, e partiu, e veio até defronte de Jebus (que é Jerusalém), e com ele o par de jumentos albardados, como também a sua concubina.
11 — ausente —
11 Estando, pois, já perto de Jebus, e tendo-se já declinado muito o dia, disse o moço a seu senhor: Caminhai agora, e retiremo-nos a esta cidade dos jebuseus e passemos ali a noite.
12 — ausente —
12 Porém disse-lhe seu senhor: Não nos retiraremos a nenhuma cidade estranha, que não seja dos filhos de Israel; mas passaremos até Gibeá.
13 — ausente —
13 Disse mais a seu moço: Caminha, e cheguemos a um daqueles lugares e passemos a noite em Gibeá ou em Ramá.
14 Irail eri daulih Sepus oh doudouluhlla. Ketipin pahn kihrlahr ni ahnsou me re lel Kipea nan sapwen kadaudok en Pensamin.
14 Passaram, pois, adiante e caminharam, e o sol se lhes pôs junto a Gibeá, que é cidade de Benjamim.
15 Irail eri wetla pwe re en pweidi wasao. Re kohla nan kahnimwo oh mwohndi wasa me aramas akan kin tuhpene ie, ahpw sohte me men kasamwo irail ong ni imwarail kan.
15 E retiraram-se para lá, para entrarem a passar a noite em Gibeá; e, entrando ele, assentou-se na praça da cidade, porque não houve quem os recolhesse em casa para ali passarem a noite.
16 Nindokon ar mwomwohd wasahn mwomwohdo, ohl laud men ahpw pwarodo sang nan eh mwaht. Ohl laudo uhdahn pwilidak en sahpw nahnahn Epraim, ahpw e kin koukousoan met nan Kipea, (Aramas teiko koaros kisehn kadaudok en Pensamin)
16 E eis que um homem velho vinha à tarde do seu trabalho do campo; e era este homem da montanha de Efraim, mas peregrinava em Gibeá; eram, porém, os homens deste lugar filhos de Benjamim.
17 Ohl laudo eri tehkada mehn Lipaio eh mwomwohd wasahn tuhpene en kahnimwo, e ahpw idek reh, “Komw ketsang ia? Komw pahn ket ia?”
17 Levantando ele, pois, os olhos, viu a este passageiro na praça da cidade; e disse o velho: Para onde vais e de onde vens?
18 Mehn Lipaio ahpw sapeng, “Se patohsang Pedleem en Suda, se patopatolahng ni imwat nan sahpw nahnahn Epraim. Sohte me men kasamwolong kiht nan imwe pwe se en pweidi mahs,
18 E ele lhe disse: Passamos de Belém de Judá até aos lados da montanha de Efraim, de onde sou, porquanto fui a Belém de Judá; porém, agora, vou à casa do Senhor , e ninguém há que me recolha em casa,
19 mehndahte eh mie kanat kisin mwenge oh kenen nait mahn akan dihpw, oh pil mie wain oh pilawa kenen ei pekehi oh laduwet oh pil kenei. Mie soahng koaros reht me se anahne.”
19 ainda que há palha e pasto para os nossos jumentos, e também pão e vinho há para mim, e para a tua serva, e para o moço que vem com os teus servos; de coisa nenhuma há falta.
20 Ohl laudo ahpw nda, “Me mwahu, I pahn kasamwo kumwail ong nan imweio, kumwail sohte pahn pweidi wasahn tuhpene en kahnimwet.”
20 Então, disse o velho: Paz seja contigo; tudo quanto te faltar fique ao meu cargo; tão somente não passes a noite na praça.
21 Ih eri kahreirailla ni imweo oh kamwenge nair ahs ako. Re ahpw widen nehrail ko oh sak reh.
21 E trouxe-o a sua casa e deu pasto aos jumentos; e, lavando-se os pés, comeram e beberam.
22 Ni ar pereperen nan ihmwo, aramas suwed kei ahpw mwadangete pwarodo sang nan kahnimwo oh kapilpene ihmwo oh tapihada pakepakere wenihmwo ndinda, “Komwi kihieido ohl me iangkomwihdo, pwe se men wiahiong tiahk en pwopwoud en ohl!”
22 Estando eles alegrando o seu coração, eis que os homens daquela cidade (homens que eram filhos de Belial) cercaram a casa, batendo à porta; e falaram ao velho, senhor da casa, dizendo: Tira para fora o homem que entrou em tua casa, para que o conheçamos.
23 Ohl laudo ahpw pwerieila oh ndahng irail, “Kompoakepahi ko, kumwail dehr wia soangen suweden! Menlau, kumwail dehr wia soangen tiahk suwed wet! Ohl menet mehn liki men me kodohn pweidi rehi.
23 E o homem, senhor da casa, saiu a eles e disse-lhes: Não, irmãos meus! Ora, não façais semelhante mal; já que este homem entrou em minha casa, não façais tal loucura.
24 Iet eh pekehi iangahki nei serepein meipwonet. I pahn wahieidohng rehmwail, kumwail en wiahiong ira nsenamwail. Ahpw kumwail dehr wiahiong ohl menet soangen suwed wet!”
24 Eis que a minha filha virgem e a concubina dele tirarei para fora; humilhai-as a elas e fazei delas o que parecer bem aos vossos olhos; porém a este homem não façais loucura semelhante.
25 Pwihn suwedo sohte men rong ohl laudo. Mehn Lipaio eri ale eh pekehio oh kihieilahng irail. Irail eri wiewiahiong nsenen pwopwoud erein pwohngo pwon sohte tokedi lel nimenseng.
25 Porém aqueles homens não o quiseram ouvir; então, aquele homem pegou da sua concubina e lha tirou para fora; e eles a conheceram, e abusaram dela toda a noite até pela manhã, e, subindo a alva, a deixaram.
26 Nin sohrahn liho ahpw kohdo oh pwupwudiong ni wenihmwen imwen ohl laudo, wasa eh pwoudo mihmi ie. E ahpw wonohn wasao lao wasa rahnpeseng.
26 E, ao romper da manhã, veio a mulher, e caiu à porta da casa daquele homem, onde estava seu senhor, e ficou ali até que se fez claro.
27 Eh pwoudo pwourda nimensengo oh kolahng ritingada wenihmwo, e ahpw diarada eh pekehio eh wonohn mwohn ihmwo, peh ko uhdalahng nan wenihmwo.
27 E, levantando-se seu senhor pela manhã, e abrindo as portas da casa, e saindo a seguir o seu caminho, eis que a mulher, sua concubina, jazia à porta da casa, com as mãos sobre o limiar.
28 E ahpw ndalahng, “Pwourda kita kohkohla.” Ahpw sohte pasapeng wiawi. Ohlo eri kidahng liho pohn were ahso oh ira kohkohla.
28 E ele lhe disse: Levanta-te, e vamo-nos, porém não respondeu; então, pô-la sobre o jumento, e levantou-se o homem, e foi-se para o seu lugar.
29 Ni eh lel ni imweo, e ale naip pwoat oh lupukpeseng eh pekehio wiahkihda me lep rielep oh kadaralahng ehu lep rehn ehuehu kadaudok en Israel ko.
29 Chegando, pois, à sua casa, tomou um cutelo, e pegou na sua concubina, e a despedaçou com os seus ossos em doze partes e enviou-os por todos os termos de Israel.
30 Arams koaros me kilangehr met, re ahpw ndinda, “Se saikinte mwahn rong soangen irair wet! Saikinte mehkot duwehte met me wiawi de pweida sang ahnsou me mehn Israel ko lipasang Isip. Kitail pahn koasoanehdi duwen irair wet. Eri, ia duwen? Dahme pahn wiawi?”
30 E sucedeu que cada um que tal via dizia: Nunca tal se fez, nem se viu desde o dia em que os filhos de Israel subiram da terra do Egito, até ao dia de hoje; ponderai isto no coração, considerai e falai.

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Juízes 19, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.