Juízes 19
Pohnpeian Bible with Apocrypha (PON2006A) vs NVI
1 Ni rahn ako mwohn eh saikinte mie nanmwarki nan Israel. Mie mehn Lipai men me kin kousoan nan sahpw nahnahn Epraim. E ahpw alehda serepein men sang Pedleem en Suda pwehn pekehiki.
1 Naquela época não havia rei em Israel. Aconteceu que um levita que vivia nos montes de Efraim, numa região afastada, tomou para si uma concubina, que era de Belém de Judá.
2 Serepeino eri mwakarada pah oh pwurala ni imwen eh pahpa nan Pedleem, ih eri mihmi mwo sounpwong pahieu.
2 Mas ela lhe foi infiel. Deixou-o e voltou para a casa do seu pai, em Belém de Judá. Quatro meses depois,
3 Ohlo eri lemehda en idawehnla oh song en kapwurehdo. E wahda nah laduwo iangahki ahs riemen. Serepeino eri kahrehla mehn Lipaio nan imwen eh pahpao, ni eh pahpao eh kilangada, e ahpw kasamwo ni nsenamwahu.
3 seu marido foi convencê-la a voltar. Ele tinha levado o seu servo e dois jumentos. A mulher o levou para dentro da casa do seu pai, e quando seu pai o viu, alegrou-se.
4 En serepeino eh pahpao eri ngidingidkihong en mwohndi oh mihmi wasao, ih eri mihmihki mwo erein rahn siluh. Pwopwoudo eri kin tungutungoal oh pweidi wasao.
4 O sogro dele, pai da moça, o convenceu a ficar ali; e ele permaneceu com eles três dias; todos eles comendo, bebendo e dormindo ali.
5 Nimenseng en kapahieun rahn ira pwourda oh kaunopada en mwesel. Ahpw en serepeino eh pahpa ndaiong mehn Lipaio, “Komw sak mahs, pwe komwi en kehlail. Kumwa kak mwesel keieng ekis.”
5 No quarto dia, eles se levantaram cedo, e o levita se preparou para partir, mas o pai da moça disse ao genro: "Coma alguma coisa, e depois vocês poderão partir".
6 Ira eri mwohndi oh sakasak oh sakasakau. Mwuhr, en serepeino eh pahpao ahpw ndaiong, “Menlau pweidi oh pereperen mahs.”
6 Os dois se assentaram para comer e beber juntos. Mas o pai da moça disse: "Eu lhe peço que fique esta noite, e que se alegre".
7 Mehn Lipaio eri uhda pwehn kohkohla, ahpw en serepeino eh pahpao ngidingidki en mihmi mahs, mehn Lipaio eri pil pweidi pwohngo.
7 E, quando o homem se levantou para partir, seu sogro o convenceu a ficar ainda aquela noite.
8 Nimensehngie en kelimaun rahn e ahpw onopada pwehn mwesel, en serepeino eh pahpao ahpw pil ndaiong, “Komw sakan mahs mehkot. Keieng ekis komwi ahpw mwesel.” Ira eri pil mwohndi oh sakasakpene.
8 Na manhã do quinto dia, quando ele se preparou para partir, o pai da moça disse: "Vamos comer! Espere até a tarde! " E os dois comeram juntos.
9 Ni mehn Lipaio oh eh pekehio, iangahki eh laduwo, arail pahn mwesel, en serepeino eh pahpa pil ndaiong, “Kilang, wasa pahn soutikier, komw seu pil pweidi pwohnget. Kereniengehr e pahn rotorot, kumwa mihmi mahs oh pereperen. Lakapw nimenseng kumwa kak pwourda mwadang oh mweselwohng ni imwamwa.
9 Então, quando o homem, com a sua concubina e com o seu servo, levantaram-se para partir, o seu sogro, pai da moça, disse outra vez: "Veja, o dia está quase acabando, é quase noite; passe a noite aqui. Fique e alegre-se. Amanhã de madrugada vocês poderão levantar-se e ir para casa".
10 — ausente —
10 Não desejando ficar outra noite, o homem partiu rumo a Jebus, isto é, Jerusalém, com dois jumentos selados e com a sua concubina.
11 — ausente —
11 Quando estavam perto de Jebus e já se findava o dia, o servo disse a seu senhor: "Venha. Vamos parar nesta cidade dos jebuseus e passar a noite aqui".
12 — ausente —
12 O seu senhor respondeu: "Não. Não vamos entrar numa cidade estrangeira, cujo povo não seja israelita. Iremos para Gibeá".
13 — ausente —
13 E acrescentou: "Ande! Vamos tentar chegar a Gibeá ou a Ramá e passar a noite num desses lugares".
14 Irail eri daulih Sepus oh doudouluhlla. Ketipin pahn kihrlahr ni ahnsou me re lel Kipea nan sapwen kadaudok en Pensamin.
14 Então prosseguiram, e o sol se pôs quando se aproximavam de Gibeá de Benjamim.
15 Irail eri wetla pwe re en pweidi wasao. Re kohla nan kahnimwo oh mwohndi wasa me aramas akan kin tuhpene ie, ahpw sohte me men kasamwo irail ong ni imwarail kan.
15 Ali entraram para passar a noite. Foram sentar-se na praça da cidade. E ninguém os convidou para passarem a noite em casa.
16 Nindokon ar mwomwohd wasahn mwomwohdo, ohl laud men ahpw pwarodo sang nan eh mwaht. Ohl laudo uhdahn pwilidak en sahpw nahnahn Epraim, ahpw e kin koukousoan met nan Kipea, (Aramas teiko koaros kisehn kadaudok en Pensamin)
16 Naquela noite um homem idoso procedente dos montes de Efraim e que estava morando em Gibeá ( os homens do lugar eram benjamitas ), voltou do seu trabalho no campo.
17 Ohl laudo eri tehkada mehn Lipaio eh mwomwohd wasahn tuhpene en kahnimwo, e ahpw idek reh, “Komw ketsang ia? Komw pahn ket ia?”
17 Quando viu o viajante na praça da cidade, o homem idoso perguntou: "Para onde você está indo? De onde vem? "
18 Mehn Lipaio ahpw sapeng, “Se patohsang Pedleem en Suda, se patopatolahng ni imwat nan sahpw nahnahn Epraim. Sohte me men kasamwolong kiht nan imwe pwe se en pweidi mahs,
18 Ele respondeu: "Estamos de viagem, indo de Belém de Judá para uma região afastada, nos montes de Efraim, onde moro. Fui a Belém de Judá, e agora estou indo ao santuário do Senhor. Mas aqui ninguém me recebeu em casa.
19 mehndahte eh mie kanat kisin mwenge oh kenen nait mahn akan dihpw, oh pil mie wain oh pilawa kenen ei pekehi oh laduwet oh pil kenei. Mie soahng koaros reht me se anahne.”
19 Temos palha e forragem para os nossos jumentos, e para nós mesmos, que somos seus servos temos pão e vinho, para mim, para a sua serva e para o jovem que está conosco. Não temos falta de nada".
20 Ohl laudo ahpw nda, “Me mwahu, I pahn kasamwo kumwail ong nan imweio, kumwail sohte pahn pweidi wasahn tuhpene en kahnimwet.”
20 "Você é bem-vindo em minha casa", disse o homem idoso. "Vou atendê-lo no que você precisar. Não passe a noite na praça. "
21 Ih eri kahreirailla ni imweo oh kamwenge nair ahs ako. Re ahpw widen nehrail ko oh sak reh.
21 E os levou para a sua casa e alimentou os jumentos. Depois de lavarem os pés, comeram e beberam alguma coisa.
22 Ni ar pereperen nan ihmwo, aramas suwed kei ahpw mwadangete pwarodo sang nan kahnimwo oh kapilpene ihmwo oh tapihada pakepakere wenihmwo ndinda, “Komwi kihieido ohl me iangkomwihdo, pwe se men wiahiong tiahk en pwopwoud en ohl!”
22 Quando estavam entretidos, alguns vadios da cidade cercaram a casa. Esmurrando a porta, gritaram para o homem idoso, dono da casa: "Traga para fora o homem que entrou na sua casa para que tenhamos relações com ele! "
23 Ohl laudo ahpw pwerieila oh ndahng irail, “Kompoakepahi ko, kumwail dehr wia soangen suweden! Menlau, kumwail dehr wia soangen tiahk suwed wet! Ohl menet mehn liki men me kodohn pweidi rehi.
23 O dono da casa saiu e lhes disse: "Não sejam tão perversos, meus amigos. Já que esse homem é meu hóspede, não cometam essa loucura.
24 Iet eh pekehi iangahki nei serepein meipwonet. I pahn wahieidohng rehmwail, kumwail en wiahiong ira nsenamwail. Ahpw kumwail dehr wiahiong ohl menet soangen suwed wet!”
24 Vejam, aqui está minha filha virgem e a concubina do meu hóspede. Eu as trarei para vocês, e vocês poderão usá-las e fazer com elas o que quiserem. Mas, nada façam com esse homem, não cometam tal loucura! "
25 Pwihn suwedo sohte men rong ohl laudo. Mehn Lipaio eri ale eh pekehio oh kihieilahng irail. Irail eri wiewiahiong nsenen pwopwoud erein pwohngo pwon sohte tokedi lel nimenseng.
25 Mas os homens não quiseram ouvi-lo. Então o levita mandou a sua concubina para fora, e eles a violentaram e abusaram dela a noite toda. Ao alvorecer a deixaram.
26 Nin sohrahn liho ahpw kohdo oh pwupwudiong ni wenihmwen imwen ohl laudo, wasa eh pwoudo mihmi ie. E ahpw wonohn wasao lao wasa rahnpeseng.
26 Ao romper do dia a mulher voltou para a casa onde o seu senhor estava hospedado, caiu junto à porta e ali ficou até o dia clarear.
27 Eh pwoudo pwourda nimensengo oh kolahng ritingada wenihmwo, e ahpw diarada eh pekehio eh wonohn mwohn ihmwo, peh ko uhdalahng nan wenihmwo.
27 Quando o seu senhor se levantou de manhã, abriu a porta da casa e saiu para prosseguir viagem, lá estava a sua concubina, caída à entrada da casa, com as mãos na soleira da porta.
28 E ahpw ndalahng, “Pwourda kita kohkohla.” Ahpw sohte pasapeng wiawi. Ohlo eri kidahng liho pohn were ahso oh ira kohkohla.
28 Ele lhe disse: "Levante-se, vamos! " Não houve resposta. Então o homem a pôs em seu jumento e foi para casa.
29 Ni eh lel ni imweo, e ale naip pwoat oh lupukpeseng eh pekehio wiahkihda me lep rielep oh kadaralahng ehu lep rehn ehuehu kadaudok en Israel ko.
29 Quando chegou em casa, apanhou uma faca e cortou o corpo da sua concubina em doze partes, e as enviou a todas as regiões de Israel.
30 Arams koaros me kilangehr met, re ahpw ndinda, “Se saikinte mwahn rong soangen irair wet! Saikinte mehkot duwehte met me wiawi de pweida sang ahnsou me mehn Israel ko lipasang Isip. Kitail pahn koasoanehdi duwen irair wet. Eri, ia duwen? Dahme pahn wiawi?”
30 Todos os que viram isso disseram: "Nunca se viu nem se fez uma coisa dessas desde o dia em que os israelitas saíram do Egito. Pensem! Reflitam! Digam o que se deve fazer! "
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Juízes 19, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.