Josué 9
Pohnpeian Bible with Apocrypha (PON2006A) vs NVT
1 Rongen mehn Israel ar powehdi ahpw lelohng nanmwarki koaros en palikapi en Sordan—nin dohl akan, ni keilen nahna kan oh ni oaroahr koaros en Sehd Mediderenien pil lellahng ni paliepeng en Lepanon; eri iei nanmwarki pwukat: nanmwarkien Id, nanmwarkien mehn Amor, nanmwarkien mehn Kenan, mehn Peris, mehn Ip oh nanmwarkien mehn Sepus.
1 Todos os reis a oeste do rio Jordão souberam do que havia acontecido. Eram os reis dos hititas, dos amorreus, dos cananeus, dos ferezeus, dos heveus e dos jebuseus que viviam nas montanhas, nas colinas do oeste, ao longo do litoral do mar Mediterrâneo, até as montanhas do Líbano, ao norte.
2 Irail koaros eri pokonpene oh kapokonepene ar karis en sounpei kan pwe re en mahweniong Sosua oh mehn Israel kan.
2 Esses reis juntaram suas tropas para lutar como um só exército contra Josué e os israelitas.
3 Ahpw mehn Kipeon, me iang mehn Ip, ahpw rongada dahme Sosua wiahiong mehn Seriko oh mehn Ai.
3 Contudo, quando os habitantes de Gibeom souberam do que Josué tinha feito com Jericó e Ai,
4 Irail eri koasoanehdi re en pitihedi. Re kohla oh ale kisin mwenge oh akeradahng pohn neirail ahs ako iangahki tehn ehd mering kei oh ehd kilin mahn deipin kei.
4 usaram de astúcia para se salvar. Enviaram mensageiros a Josué e carregaram seus jumentos com sacos gastos e vasilhas de couro velhas e rachadas.
5 Re ahpw likawihada likou sakanakan kei oh suhtihada suht mering deipin kei. Re pil wahda pilawa kitei oh kekeluwak kei.
5 Os mensageiros calçavam sandálias gastas e remendadas e vestiam roupas esfarrapadas, e também levavam pães secos e esfarelados.
6 Irail eri kohla ni kahnimpwal en Kilkal oh ndaiong Sosua oh mehn Israel ko, “Se patohdo sang sahpw doh ehu. Se men kitail en wiahda ehu inowen.”
6 Quando chegaram ao acampamento em Gilgal, disseram a Josué e aos líderes de Israel: “Viemos de uma terra distante para pedir que vocês façam um tratado de paz conosco”.
7 Mehn Israel ko ahpw sapeng irail patohwan, “Dahme kitail pahn wiahki inou wet? Mwein kumwail kin mihmihte nan sahpw akan me mihte limwaht.”
7 Os israelitas disseram a esses heveus: “Como podemos ter certeza de que não vivem aqui por perto? Pois, se for o caso, não podemos fazer tratado algum com vocês”.
8 A irail patohwan ong Sosua, “Kiht, se pahn patohwan papah komwi.”
8 Eles responderam: “Somos seus servos”. “Mas quem são vocês?”, insistiu Josué. “De onde vieram?”
9 Irail eri patohwanohng, “Maing, se patohdo sang wasa doh, se patohwan rongadahr duwen KAUN-O, sapwellimomwi Koht. Se patohwan rongehr mehkoaros me e ketin wiahda nan Isip
9 Eles disseram: “Seus servos vieram de uma terra muito distante. Ouvimos falar do poder do S enhor , seu Deus, e de tudo que ele fez no Egito.
10 oh dahme e ketin wiahiong nanmwarkien Amor riemen ni palimesehn Sordan: iei Sihon, nanmwarkien Espon, oh Ok, nanmwarkien Pasan me kin ketiket Astarod.
10 Também soubemos do que ele fez aos dois reis amorreus a leste do Jordão: Seom, rei de Hesbom, e Ogue, rei de Basã, que vivia em Astarote.
11 At tungoal kaun akan oh aramas koaros me kin patopato nan at tungoal wasa kan patohwanohng kiht se en patohwanda kisin tungoal mehn ketihnain ong seiloak oh patohdo tuhwong komwi. Re patohwanohng kiht se en patohdo doadoahk ong komwi oh peki kitail en wiahda ehu inou en miniminpene.
11 Por isso, nossos líderes e todo o nosso povo nos instruíram: ‘Levem provisões para uma viagem longa. Vão encontrar-se com os israelitas e digam-lhes: Somos seus servos; por favor, façam um tratado conosco’.
12 Komw mahsanih at tungoal kepinwar akat. Ni at mweseldo pwehn tuhwong komwi, e mwamwahute oh wie karakar. Ahpw met e kekeluwakalahr oh kiteilahr.
12 “Estes pães haviam acabado de sair do forno quando partimos. Agora, como podem ver, estão secos e esfarelados.
13 Ni at audehda ehd kilin mahn pwukat, re kapwakapwete, ahpw komw mahsanih duwen ar teipesengehr. At tungoal likou kat oh suht kat meringlahr, kisehn reirei en at tungoal seiloak.”
13 Estas vasilhas de couro estavam novas quando as enchemos, mas agora estão rachadas. E nossas roupas e sandálias estão gastas da viagem extremamente longa”.
14 Mehn Israel ko eri ale ekei arail kisin tungoal sang rehrail, ahpw sohte ale kaweid sang rehn KAUN-O.
14 Os israelitas examinaram as provisões deles, mas não consultaram o S enhor a respeito.
15 Sosua eri wiahda inou en minimin ehu ong mehn Kipeon oh mweidohng re en saledek, dehr kamakamala. Kaunen en mehn Israel ko ahpw inoukihda me re pahn dadaurete inou wet.
15 Josué fez um tratado de paz com aqueles homens e garantiu que pouparia a vida deles, e os líderes da comunidade confirmaram o acordo com um juramento.
16 Rahn siluh mwurin inou wet eh wiawihda, mehn Israel ko ahpw esehda me aramas pwukat kin koukousoan limwarail.
16 Três dias depois de fazerem esse tratado, os israelitas descobriram que, na verdade, os gibeonitas viviam ali perto.
17 Mehn Israel ko eri tapihada mwesel sang wasao oh mwurin rahn siluh re lel wasa me aramas pwukat kin kousoan ie: iei Kipeon, Kepihra, Perod, oh Kiriad Searim.
17 Partiram de imediato naquela direção e, em três dias, chegaram às cidades dos gibeonitas, chamadas Gibeom, Quefira, Beerote e Quiriate-Jearim.
18 Mehn Israel ko ahpw sohte kak en kemeirailla, pwehki ar kaun akan ar wiahda inou lap ehu ong irail ni mwaren KAUN-O, Koht en Israel. Aramas ako ahpw akupwungki ire wet mwohn ar kaun ako.
18 Contudo, não atacaram as cidades, pois os líderes da comunidade haviam feito um juramento em nome do S enhor , o Deus de Israel. Toda a comunidade se queixou contra seus líderes por causa do tratado,
19 Kaun ako ahpw sapeng irail mahsanih, “Se wiadahr inou lap ehu ong irail ni mwaren KAUN-O, Koht en Israel. Eri met, se sohte kak wiahiong irail mehkot.
19 mas eles responderam: “Uma vez que fizemos um juramento na presença do S enhor , o Deus de Israel, não podemos tocar neles.
20 Se pahn mweidohng irail re en momour, pwehki at inou; ma soh, Koht pahn ketin kalokei kitail.
20 Temos de deixá-los viver, pois se quebrássemos o juramento a ira divina cairia sobre nós.
21 Re en saledek momourte, ahpw re pahn kin weseituwi oh idipilohng kitail.” Ih duwen met me kaunen mehn Israel ko koasoanehdiong irail.
21 Que eles vivam!”. Assim, os israelitas os colocaram para cortar lenha e carregar água para toda a comunidade, de acordo com a decisão dos líderes.
22 Sosua eri koasoanehdi pwe mehn Kipeon ko en pakahrdohng reh, ih eri idek rehrail, “Dahme kumwail pitihkinkit oh nda me kumwail kohsang wasa doh, ni amwail kin koukousoante wasaht?
22 Josué reuniu os gibeonitas e lhes disse: “Por que vocês mentiram para nós? Por que disseram que viviam numa terra distante da nossa quando, na verdade, vivem aqui perto?
23 Pwehki amwail wiadahr met, Koht pahn ketin kerieikumwailla. Noumwail aramas akan pahn kin wiewiahte lidu, weseweseituwi oh idihdipilohng mwoahl sarawi en ei Koht.”
23 Sejam amaldiçoados! De agora em diante, vocês serão sempre servos, encarregados de cortar lenha e carregar água para a casa do meu Deus”.
24 Irail eri sapeng patohwan, “Maing, se patohwan wiadahr met, pwehki at esedahr me KAUN-O, amwail Koht ketin koasoanehdiong Moses oh kihong kumwail sahpwet pwon oh en kemehla tohn sahpw me momour ie ni amwail pahn kohkohdo. Se patohwan wiadahr met pwehki at masangkumwailda; se perkihda at tungoal mour de sapwungala.
24 Eles responderam: “Agimos desse modo porque foi anunciado a nós, seus servos, que o S enhor , seu Deus, havia ordenado a seu servo Moisés que desse a vocês toda esta terra e que destruísse todos os seus habitantes. Tememos muito por nossa vida por causa de vocês.
25 Met se patohwan milahr pahn omwi manaman; komw ketin wiahiong kiht dahme pwung me komw ketin kupwurki.”
25 Agora, estamos em suas mãos. Façam conosco o que lhes parecer correto”.
26 Eri, iet me Sosua wia: e kin doandoareirail oh apwahpwalih irail oh sohte mweidohng mehn Israel en kemeirailla.
26 Assim, Josué livrou os gibeonitas e não permitiu que os israelitas os matassem.
27 Ahpw ni ahnsowohte e wiahkinirailla lidu, pwe re en kin weseituwi oh idipiliong mehn Israel kan oh ong pei sarawien KAUN-O. Re wiewiahte doadoahk wet lel rahnwet, wasa me KAUN-O ketin pilada re en kin kaudok ong ih ie.
27 Naquele dia, porém, encarregou-os de cortar lenha e carregar água para toda a comunidade de Israel e para o altar do S enhor , no lugar que o S enhor escolhesse construí-lo. Isso é o que fazem até hoje.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Josué 9, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.