Josué 14
Pohnpeian Bible with Apocrypha (PON2006A) vs VC
1 Iet duwen koasoaiepen sapwen Kenan ni palikapi en Sordan eh nehnepeseng nanpwungen mehn Israel ko. Samworo Eleasar, Sosua nein Nun, oh kaunen peneinei kan en kadaudok en mehn Israel kan nehkohng sahpwo aramas akan.
1 Eis as partes que os filhos de Israel receberam em herança na terra de Canaã, que lhes deram o sacerdote Eleazar, Josué, filho de Nun, e os chefes de família das tribos de Israel.
2 Duwen me KAUN-O ketin mahsanihong Moses, sahpw akan en kadaudok duwau elep me mi ni palikapi en Sordan pahn nehnepeseng ni usuhs.
2 A repartição fez-se por sorte pelas nove tribos e meia, como o Senhor havia prescrito, por meio de Moisés;
3 — ausente —
3 porque às outras duas tribos e meia, Moisés tinha dado sua parte além do Jordão; mas não deu parte alguma aos levitas.
4 — ausente —
4 Os filhos de José formavam, com efeito, duas tribos: Manassés e Efraim. Aos levitas não deram herança na terra, mas apenas cidades para habitarem e os arredores dessas cidades para os seus rebanhos e os seus bens.
5 Mehn Israel ko eri nehkpesng sahpwo nin duwen me KAUN-O ketin mahsanihong Moses.
5 Como o Senhor tinha ordenado a Moisés, assim fizeram os israelitas, e dividiram a terra.
6 Rahn ehu aramas ekei sang nan kadaudok en Suda ahpw patohdo rehn Sosua nan Kilkal. Emen irail, iei Kalep nein Sepune mehn Kenis ahpw patohwanohng, “Komw mwahngih dahme KAUN-O mahsanihong Moses, ladun Koht, nan Kades Parnea duwen komwi oh ngehi.
6 Os filhos de Judá vieram ter com Josué, em Gálgala; e Caleb, filho de Jefoné, o cenezeu, disse-lhe: Sabes o que o Senhor disse de mim e de ti a Moisés, homem de Deus, em Cades-Barne.
7 I mahkiher sounpar pahisek ni ahnsou me ladun Koht, Moses kadariehla sang Kades Parnea pwe I en lipoahroke sahpwet. I wadohngehr ih pakair mehlel ehu.
7 Eu tinha quarenta anos quando Moisés, servo do Senhor, me enviou de Cades-Barne a explorar a terra, e eu lhe fiz um relatório perfeitamente sincero.
8 Ahpw ohl teiko me iang ie kohla, kamasepwehkihada atail tungoal aramas akan. A ngehi I loalopwoat mehlel ni ei peikiong KAUN-O ei Koht.
8 Meus irmãos que tinham ido comigo desanimaram o povo, mas eu segui fielmente o Senhor, meu Deus.
9 Pwehki ei kapwaiadahr mwekido, Moses ahpw inoukihong ie me ngehi oh nei seri kan pahn sapwenikihla sahpwo me I aluher powe.
9 Naquele dia, Moisés fez este juramento: a terra que pisaste será a tua parte e a de teus filhos para sempre, porque seguiste fielmente o Senhor, meu Deus.
10 Ahpw komw mahsanih met. Sounparehr pahisek limau douwer pohn KAUN-O eh mahsanihong Moses met. E mahsanih met ni ahnsou me mehn Israel ko seiseiloak nan sapwtehno, eri, KAUN-O nin duwen me e ketin inoukihdahr ketin kolokol ie lel rahnwet. Komw mahsanih ie! Met I sounparehr welihsek limau,
10 Pois bem: eis que o Senhor conservou-me a vida, como prometeu. Quarenta e cinco anos são passados desde que o Senhor assim falou a Moisés, durante a marcha de Israel pelo deserto; tenho hoje oitenta e cinco anos,
11 ahpw I wie kekehlailte duwehte rahn me Moses kadariehlao. I pil kakete iang mahwen de wia mehkot tohrohr.
11 e acho-me ainda robusto como no dia em que Moisés me enviou, e sinto-me tão forte como naquele tempo, tanto para a guerra como para qualquer outra missão.
12 Eri, komw ketikihong ie met sahpw nahnahn me KAUN-O ketin inoukihong ie rahn me ngehi oh iangei ko wahla pakairo. Se padahkihong komwi me keinek en kodon ko me adaneki mehn Anak iang mihmi mwo nan kelen kahnimw ile kan. Mweinele KAUN-O pahn ketin ieiang ie, oh I pahn kak kausirail sang wasako nin duwen me KAUN-O ketin mahsaniher.”
12 Dá-me, pois, este monte que o Senhor me prometeu naquele tempo; porque naquele dia ouviste que se encontram enacim neste lugar, e também grandes fortalezas. Se o Senhor estiver comigo, conseguirei despojá-los, como ele disse.
13 Sosua eri kupwuramwahwih Kalep, nein Sepune oh kihong ih kahnimw en Epron pwe en sapwenikihla.
13 Josué abençoou Caleb, filho de Jefoné, e deu-lhe Hebron como herança.
14 Epron wiewiahte kadaudoken Kalep, nein Sepune mehn Kenis, pwehki eh loalopwoatohng kapwaiada kupwuren KAUN-O, Koht en Israel.
14 Eis por que Hebron pertence até o dia de hoje a Caleb, filho de Jefoné, o cenezeu, porque ele seguiu fielmente o Senhor, Deus de Israel.
15 Mwohn met, Epron adaneki kahnimw en Arpa (Arpa iei kodon me keieu lapalap rehn mehn Anak ko).
15 {Hebron chamava-se outrora Cariat-Arbé; Arbé foi o maior homem entre os enacim.} E a terra ficou, a partir de então, tranqüila e sem guerra.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Josué 14, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.