Josué 14
Pohnpeian Bible with Apocrypha (PON2006A) vs ARA
1 Iet duwen koasoaiepen sapwen Kenan ni palikapi en Sordan eh nehnepeseng nanpwungen mehn Israel ko. Samworo Eleasar, Sosua nein Nun, oh kaunen peneinei kan en kadaudok en mehn Israel kan nehkohng sahpwo aramas akan.
1 São estas as heranças que os filhos de Israel tiveram na terra de Canaã, o que Eleazar, o sacerdote, e Josué, filho de Num, e os cabeças dos pais das tribos dos filhos de Israel lhes fizeram repartir
2 Duwen me KAUN-O ketin mahsanihong Moses, sahpw akan en kadaudok duwau elep me mi ni palikapi en Sordan pahn nehnepeseng ni usuhs.
2 por sorte da sua herança, como o Senhor ordenara por intermédio de Moisés, acerca das nove tribos e meia.
3 — ausente —
3 Porquanto às duas tribos e meia já dera Moisés herança além do Jordão; mas aos levitas não tinha dado herança entre seus irmãos.
4 — ausente —
4 Os filhos de José foram duas tribos, Manassés e Efraim; aos levitas não deram herança na terra, senão cidades em que habitassem e os seus arredores para seu gado e para sua possessão.
5 Mehn Israel ko eri nehkpesng sahpwo nin duwen me KAUN-O ketin mahsanihong Moses.
5 Como o Senhor ordenara a Moisés, assim fizeram os filhos de Israel e repartiram a terra.
6 Rahn ehu aramas ekei sang nan kadaudok en Suda ahpw patohdo rehn Sosua nan Kilkal. Emen irail, iei Kalep nein Sepune mehn Kenis ahpw patohwanohng, “Komw mwahngih dahme KAUN-O mahsanihong Moses, ladun Koht, nan Kades Parnea duwen komwi oh ngehi.
6 Chegaram os filhos de Judá a Josué em Gilgal; e Calebe, filho de Jefoné, o quenezeu, lhe disse: Tu sabes o que o Senhor falou a Moisés, homem de Deus, em Cades-Barneia, a respeito de mim e de ti.
7 I mahkiher sounpar pahisek ni ahnsou me ladun Koht, Moses kadariehla sang Kades Parnea pwe I en lipoahroke sahpwet. I wadohngehr ih pakair mehlel ehu.
7 Tinha eu quarenta anos quando Moisés, servo do Senhor , me enviou de Cades-Barneia para espiar a terra; e eu lhe relatei como sentia no coração.
8 Ahpw ohl teiko me iang ie kohla, kamasepwehkihada atail tungoal aramas akan. A ngehi I loalopwoat mehlel ni ei peikiong KAUN-O ei Koht.
8 Mas meus irmãos que subiram comigo desesperaram o povo; eu, porém, perseverei em seguir o Senhor , meu Deus.
9 Pwehki ei kapwaiadahr mwekido, Moses ahpw inoukihong ie me ngehi oh nei seri kan pahn sapwenikihla sahpwo me I aluher powe.
9 Então, Moisés, naquele dia, jurou, dizendo: Certamente, a terra em que puseste o pé será tua e de teus filhos, em herança perpetuamente, pois perseveraste em seguir o Senhor , meu Deus.
10 Ahpw komw mahsanih met. Sounparehr pahisek limau douwer pohn KAUN-O eh mahsanihong Moses met. E mahsanih met ni ahnsou me mehn Israel ko seiseiloak nan sapwtehno, eri, KAUN-O nin duwen me e ketin inoukihdahr ketin kolokol ie lel rahnwet. Komw mahsanih ie! Met I sounparehr welihsek limau,
10 Eis, agora, o Senhor me conservou em vida, como prometeu; quarenta e cinco anos há desde que o Senhor falou esta palavra a Moisés, andando Israel ainda no deserto; e, já agora, sou de oitenta e cinco anos.
11 ahpw I wie kekehlailte duwehte rahn me Moses kadariehlao. I pil kakete iang mahwen de wia mehkot tohrohr.
11 Estou forte ainda hoje como no dia em que Moisés me enviou; qual era a minha força naquele dia, tal ainda agora para o combate, tanto para sair a ele como para voltar.
12 Eri, komw ketikihong ie met sahpw nahnahn me KAUN-O ketin inoukihong ie rahn me ngehi oh iangei ko wahla pakairo. Se padahkihong komwi me keinek en kodon ko me adaneki mehn Anak iang mihmi mwo nan kelen kahnimw ile kan. Mweinele KAUN-O pahn ketin ieiang ie, oh I pahn kak kausirail sang wasako nin duwen me KAUN-O ketin mahsaniher.”
12 Agora, pois, dá-me este monte de que o Senhor falou naquele dia, pois, naquele dia, ouviste que lá estavam os anaquins e grandes e fortes cidades; o Senhor , porventura, será comigo, para os desapossar, como prometeu.
13 Sosua eri kupwuramwahwih Kalep, nein Sepune oh kihong ih kahnimw en Epron pwe en sapwenikihla.
13 Josué o abençoou e deu a Calebe, filho de Jefoné, Hebrom em herança.
14 Epron wiewiahte kadaudoken Kalep, nein Sepune mehn Kenis, pwehki eh loalopwoatohng kapwaiada kupwuren KAUN-O, Koht en Israel.
14 Portanto, Hebrom passou a ser de Calebe, filho de Jefoné, o quenezeu, em herança até ao dia de hoje, visto que perseverara em seguir o Senhor , Deus de Israel.
15 Mwohn met, Epron adaneki kahnimw en Arpa (Arpa iei kodon me keieu lapalap rehn mehn Anak ko).
15 Dantes o nome de Hebrom era Quiriate-Arba; este Arba foi o maior homem entre os anaquins. E a terra repousou da guerra.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Josué 14, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.