Josué 14

Pohnpeian Bible with Apocrypha (PON2006A) vs NAA

Sair da comparação
NAA Nova Almeida Atualizada 2017
1 Iet duwen koasoaiepen sapwen Kenan ni palikapi en Sordan eh nehnepeseng nanpwungen mehn Israel ko. Samworo Eleasar, Sosua nein Nun, oh kaunen peneinei kan en kadaudok en mehn Israel kan nehkohng sahpwo aramas akan.
1 São estas as heranças que os filhos de Israel receberam na terra de Canaã, e que Eleazar, o sacerdote, e Josué, filho de Num, e os chefes das famílias das tribos dos filhos de Israel repartiram entre eles.
2 Duwen me KAUN-O ketin mahsanihong Moses, sahpw akan en kadaudok duwau elep me mi ni palikapi en Sordan pahn nehnepeseng ni usuhs.
2 A distribuição da herança foi feita por sorteio, como o Senhor havia ordenado por meio de Moisés, a respeito das nove tribos e meia.
3 — ausente —
3 Porque às duas tribos e meia Moisés já tinha dado herança do outro lado do Jordão; mas aos levitas não tinha dado herança entre os seus irmãos.
4 — ausente —
4 Os filhos de José constituíram duas tribos, Manassés e Efraim. Aos levitas não deram herança na terra, a não ser cidades em que habitassem e os seus arredores para seu gado e para sua posse.
5 Mehn Israel ko eri nehkpesng sahpwo nin duwen me KAUN-O ketin mahsanihong Moses.
5 Como o Senhor havia ordenado a Moisés, assim fizeram os filhos de Israel e repartiram a terra.
6 Rahn ehu aramas ekei sang nan kadaudok en Suda ahpw patohdo rehn Sosua nan Kilkal. Emen irail, iei Kalep nein Sepune mehn Kenis ahpw patohwanohng, “Komw mwahngih dahme KAUN-O mahsanihong Moses, ladun Koht, nan Kades Parnea duwen komwi oh ngehi.
6 Os filhos de Judá chegaram a Josué em Gilgal. E Calebe, filho de Jefoné, o quenezeu, lhe disse: — Você sabe o que o
7 I mahkiher sounpar pahisek ni ahnsou me ladun Koht, Moses kadariehla sang Kades Parnea pwe I en lipoahroke sahpwet. I wadohngehr ih pakair mehlel ehu.
7 Eu tinha quarenta anos quando Moisés, servo do Senhor , me enviou de Cades-Barneia para espiar a terra. E eu lhe relatei o que estava no meu coração.
8 Ahpw ohl teiko me iang ie kohla, kamasepwehkihada atail tungoal aramas akan. A ngehi I loalopwoat mehlel ni ei peikiong KAUN-O ei Koht.
8 Os meus irmãos que tinham ido comigo amedrontaram o povo, mas eu perseverei em seguir o Senhor , meu Deus.
9 Pwehki ei kapwaiadahr mwekido, Moses ahpw inoukihong ie me ngehi oh nei seri kan pahn sapwenikihla sahpwo me I aluher powe.
9 Então Moisés, naquele dia, jurou, dizendo: “Certamente a terra em que você pôs o pé será sua e de seus filhos, em herança perpétua, pois você perseverou em seguir o Senhor , meu Deus.”
10 Ahpw komw mahsanih met. Sounparehr pahisek limau douwer pohn KAUN-O eh mahsanihong Moses met. E mahsanih met ni ahnsou me mehn Israel ko seiseiloak nan sapwtehno, eri, KAUN-O nin duwen me e ketin inoukihdahr ketin kolokol ie lel rahnwet. Komw mahsanih ie! Met I sounparehr welihsek limau,
10 — E, agora, eis que o Senhor me conservou com vida, como prometeu. Quarenta e cinco anos se passaram desde que o Senhor falou essas palavras a Moisés, quando Israel ainda andava no deserto; e, agora, eis que estou com oitenta e cinco anos.
11 ahpw I wie kekehlailte duwehte rahn me Moses kadariehlao. I pil kakete iang mahwen de wia mehkot tohrohr.
11 Estou tão forte hoje como no dia em que Moisés me enviou. A força que eu tinha naquele dia eu ainda tenho agora, tanto para combater na guerra como para fazer o que for necessário.
12 Eri, komw ketikihong ie met sahpw nahnahn me KAUN-O ketin inoukihong ie rahn me ngehi oh iangei ko wahla pakairo. Se padahkihong komwi me keinek en kodon ko me adaneki mehn Anak iang mihmi mwo nan kelen kahnimw ile kan. Mweinele KAUN-O pahn ketin ieiang ie, oh I pahn kak kausirail sang wasako nin duwen me KAUN-O ketin mahsaniher.”
12 Dê-me agora este monte de que o Senhor falou naquele dia, pois, naquele dia, você ouviu que lá estavam os anaquins, morando em cidades grandes e fortificadas. Se o Senhor Deus estiver comigo, poderei expulsá-los, como ele mesmo prometeu.
13 Sosua eri kupwuramwahwih Kalep, nein Sepune oh kihong ih kahnimw en Epron pwe en sapwenikihla.
13 Josué o abençoou e deu a cidade de Hebrom a Calebe, filho de Jefoné, para ser a herança dele.
14 Epron wiewiahte kadaudoken Kalep, nein Sepune mehn Kenis, pwehki eh loalopwoatohng kapwaiada kupwuren KAUN-O, Koht en Israel.
14 Por isso, Hebrom passou a ser de Calebe, filho de Jefoné, o quenezeu, em herança até o dia de hoje, visto que havia perseverado em seguir o Senhor , Deus de Israel.
15 Mwohn met, Epron adaneki kahnimw en Arpa (Arpa iei kodon me keieu lapalap rehn mehn Anak ko).
15 Antes disso o nome de Hebrom era Quiriate-Arba; este Arba foi o maior homem entre os anaquins. E a terra repousou da guerra.

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Josué 14, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.