Josué 14
Pohnpeian Bible with Apocrypha (PON2006A) vs ARIB
1 Iet duwen koasoaiepen sapwen Kenan ni palikapi en Sordan eh nehnepeseng nanpwungen mehn Israel ko. Samworo Eleasar, Sosua nein Nun, oh kaunen peneinei kan en kadaudok en mehn Israel kan nehkohng sahpwo aramas akan.
1 Estas, pois, são as heranças que os filhos de Israel receberam na terra de Canaã, as quais Eleazar, o sacerdote, e Josué, filho de Num, e os cabeças das casas paternas das tribos dos filhos de Israel lhes repartiram.
2 Duwen me KAUN-O ketin mahsanihong Moses, sahpw akan en kadaudok duwau elep me mi ni palikapi en Sordan pahn nehnepeseng ni usuhs.
2 Foi feita por sorte a partilha da herança entre as nove tribos e meia, como o Senhor ordenara por intermédio de Moisés.
3 — ausente —
3 Porquanto às duas tribos e meia Moisés já dera herança além do Jordão; mas aos levitas não deu herança entre eles.
4 — ausente —
4 Os filhos de José eram duas tribos, Manassés e Efraim; e aos levitas não se deu porção na terra, senão cidades em que habitassem e os arrabaldes delas para o seu gado e para os seus bens. :
5 Mehn Israel ko eri nehkpesng sahpwo nin duwen me KAUN-O ketin mahsanihong Moses.
5 Como o Senhor ordenara a Moisés, assim fizeram os filhos de Israel e repartiram a terra.
6 Rahn ehu aramas ekei sang nan kadaudok en Suda ahpw patohdo rehn Sosua nan Kilkal. Emen irail, iei Kalep nein Sepune mehn Kenis ahpw patohwanohng, “Komw mwahngih dahme KAUN-O mahsanihong Moses, ladun Koht, nan Kades Parnea duwen komwi oh ngehi.
6 Então os filhos de Judá chegaram a Josué em Gilgal; e Calebe, filho de Jefoné o quenezeu, lhe disse: Tu sabes o que o Senhor falou a Moisés, homem de Deus, em Cades-Barnéia, a respeito de mim e de ti.
7 I mahkiher sounpar pahisek ni ahnsou me ladun Koht, Moses kadariehla sang Kades Parnea pwe I en lipoahroke sahpwet. I wadohngehr ih pakair mehlel ehu.
7 Quarenta anos tinha eu quando Moisés, servo do Senhor, me enviou de Cades-Barnéia para espiar a terra, e eu lhe trouxe resposta, como sentia no meu coração.
8 Ahpw ohl teiko me iang ie kohla, kamasepwehkihada atail tungoal aramas akan. A ngehi I loalopwoat mehlel ni ei peikiong KAUN-O ei Koht.
8 Meus irmãos que subiram comigo fizeram derreter o coração o povo; mas eu perseverei em seguir ao Senhor meu Deus.
9 Pwehki ei kapwaiadahr mwekido, Moses ahpw inoukihong ie me ngehi oh nei seri kan pahn sapwenikihla sahpwo me I aluher powe.
9 Naquele dia Moisés jurou, dizendo: Certamente a terra em que pisou o teu pé te será por herança a ti e a teus filhos para sempre, porque perseveraste em seguir ao Senhor meu Deus.
10 Ahpw komw mahsanih met. Sounparehr pahisek limau douwer pohn KAUN-O eh mahsanihong Moses met. E mahsanih met ni ahnsou me mehn Israel ko seiseiloak nan sapwtehno, eri, KAUN-O nin duwen me e ketin inoukihdahr ketin kolokol ie lel rahnwet. Komw mahsanih ie! Met I sounparehr welihsek limau,
10 E agora eis que o Senhor, como falou, me conservou em vida estes quarenta e cinco anos, desde o tempo em que o Senhor falou esta palavra a Moisés, andando Israel ainda no deserto; e eis que hoje tenho já oitenta e cinco anos;
11 ahpw I wie kekehlailte duwehte rahn me Moses kadariehlao. I pil kakete iang mahwen de wia mehkot tohrohr.
11 ainda hoje me acho tão forte como no dia em que Moisés me enviou; qual era a minha força então, tal é agora a minha força, tanto para a guerra como para sair e entrar.
12 Eri, komw ketikihong ie met sahpw nahnahn me KAUN-O ketin inoukihong ie rahn me ngehi oh iangei ko wahla pakairo. Se padahkihong komwi me keinek en kodon ko me adaneki mehn Anak iang mihmi mwo nan kelen kahnimw ile kan. Mweinele KAUN-O pahn ketin ieiang ie, oh I pahn kak kausirail sang wasako nin duwen me KAUN-O ketin mahsaniher.”
12 Agora, pois, dá-me este monte de que o Senhor falou naquele dia; porque tu ouviste, naquele dia, que estavam ali os anaquins, bem como cidades grandes e fortificadas. Porventura o Senhor será comigo para os expulsar, como ele disse.
13 Sosua eri kupwuramwahwih Kalep, nein Sepune oh kihong ih kahnimw en Epron pwe en sapwenikihla.
13 Então Josué abençoou a Calebe, filho de Jefoné, e lhe deu Hebrom em herança.
14 Epron wiewiahte kadaudoken Kalep, nein Sepune mehn Kenis, pwehki eh loalopwoatohng kapwaiada kupwuren KAUN-O, Koht en Israel.
14 Portanto Hebrom ficou sendo herança de Calebe, filho de Jefoné o quenezeu, até o dia de hoje, porquanto perseverara em seguir ao Senhor Deus de Israel.
15 Mwohn met, Epron adaneki kahnimw en Arpa (Arpa iei kodon me keieu lapalap rehn mehn Anak ko).
15 Ora, o nome de Hebrom era outrora Quiriate-Arba, porque Arba era o maior homem entre os anaquins. E a terra repousou da guerra.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Josué 14, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.