João 4

Pohnpeian Bible with Apocrypha (PON2006A) vs NVI

Sair da comparação
NVI Nova Versão Internacional
1 Eri, Parisi ko ahpw rongadahr me Sises ketin papidaisihalahr oh sapwellimanikilahr tohnpadahk tohtohsang tohnpadahk en Sohn.
1 Os fariseus ouviram falar que Jesus estava fazendo e batizando mais discípulos do que João,
2 (A ni mehlel, pein Sises sohte ketin papidaisihala emen, a sapwellime tohnpadahk kohte.)
2 embora não fosse Jesus quem batizasse, mas os seus discípulos.
3 Ni ahnsou me Sises ketin mwahngihadahr koasoi pwoatet, e ahpw ketila sang Sudia oh ketin pwuralahng Kalili.
3 Quando o Senhor ficou sabendo disso, saiu da Judéia e voltou uma vez mais à Galiléia.
4 Eri, ni eh ketiket kohla, e uhdahn pahn kotehla Sameria.
4 Era-lhe necessário passar por Samaria.
5 Eri, e ahpw ketin lellahng ni kahnimw en Sameria ehu, me adaneki Saikar, me sohte dohsang sahpwo me Seikop kihong nah pwutak Sosep.
5 Assim, chegou a uma cidade de Samaria, chamada Sicar, perto das terras que Jacó dera a seu filho José.
6 Iei wasa me pwarer en Seikop mi ie. Eri, Sises ngirekilahr eh ketin sapasapal kohla, e ahpw ketin kommoaldi pohn pwarero. Met kereniongehr nin souwas.
6 Havia ali o poço de Jacó. Jesus, cansado da viagem, sentou-se à beira do poço. Isto se deu por volta do meio-dia.
7 A lihen Sameria men ahpw kodohng idipil. Sises eri ketin mahsanihong liho, “Kihdo mahs nimei ekis pihlen.”
7 Nisso veio uma mulher samaritana tirar água. Disse-lhe Jesus: "Dê-me um pouco de água".
8 (Pwe sapwellime tohnpadahk ko patolahngehr nan kahnimwo, pwe re en pwainda konotarail.)
8 ( Os seus discípulos tinham ido à cidade comprar comida. )
9 Lihen Sameriao ahpw sapeng, patohwan, “Ia duwe, komwi mehn Suhs men, oh ngehi mehn Sameria men, a komwi ahpw kak peki pihl rehi?” (Pwehki mehn Suhs akan sohte kin doadoahngki dahl akan me mehn Sameria kan kin doadoahngki.)
9 A mulher samaritana lhe perguntou: "Como o senhor, sendo judeu, pede a mim, uma samaritana, água para beber? " ( Pois os judeus não se dão bem com os samaritanos. )
10 Sises ketin sapeng, mahsanih, “Ma ke ese duwen kalahngan en Koht, oh ihs ih me peki pihl rehmw, a ke pahn peki pihl reh, oh e pahn kihong uhk pihl momour.”
10 Jesus lhe respondeu: "Se você conhecesse o dom de Deus e quem lhe está pedindo água, você lhe teria pedido e ele lhe teria dado água viva".
11 Liho eri patohwanohng, “Maing, sohte sapwellimomwi pekid, oh pwarer wet me loal; a ia wasa me komwi pahn idipasang ie pihlen?
11 Disse a mulher: "O senhor não tem com que tirar a água, e o poço é fundo. Onde pode conseguir essa água viva?
12 Ia duwe, komwi lapasang samatail Seikop me ketikihongkitehr pwarer wet? Me ih, oh nah pwutak ko, iangahki nah mahn akan, irail koaros kin nimpil sang pwarer wet.”
12 Acaso o senhor é maior do que o nosso pai Jacó, que nos deu o poço, do qual ele mesmo bebeu, bem como seus filhos e seu gado? "
13 Sises eri ketin sapeng, mahsanih, “Aramas koaros me kin nimpil sang ni pihl wet pahn pwurehng men nimpilda;
13 Jesus respondeu: "Quem beber desta água terá sede outra vez,
14 ahpw mehmen me nimpil sang ni pihl wet me I pahn kihong solahr pahn pwurehng men nimpilda kohkohlahte. Pihlo me I pahn kihong, pahn poad loale oh wiahla pwapwangkadahn pihl me pahn kuskusdahng mour soutuk.”
14 mas quem beber da água que eu lhe der nunca mais terá sede. Pelo contrário, a água que eu lhe der se tornará nele uma fonte de água a jorrar para a vida eterna".
15 Liho ahpw patohwanohng, “Maing, komw ketikihong ie pihlen, pwe I en dehr pwurehng men nimpilda, oh I en dehr pwurodohng idipil wasa kiset.”
15 A mulher lhe disse: "Senhor, dê-me dessa água, para que eu não tenha mais sede, nem precise voltar aqui para tirar água".
16 Sises eri ketin mahsanihong liho, “Kohwei, kahrehdo omw pwoud oh pwurodo wasa kiset.”
16 Ele lhe disse: "Vá, chame o seu marido e volte".
17 Liho ahpw patohwanohng, “Sohte ei pwoud.”
17 "Não tenho marido", respondeu ela. Disse-lhe Jesus: "Você falou corretamente, dizendo que não tem marido.
18 pwehki ke pwoudikier ohl limmen, oh ohl me ke pwoudiki ahnsou wet, kaidehn uhdahn omw pwoud. Met me mehlel me ke ndahn.”
18 O fato é que você já teve cinco; e o homem com quem agora vive não é seu marido. O que você acabou de dizer é verdade".
19 Liho ahpw patohwanohng, “Maing, I ahpw eseier me komwi soukohp men.
19 Disse a mulher: "Senhor, vejo que é profeta.
20 Samat ako kin kaudok pohn nahna wet, a kumwail mehn Suhs kin nda me dene Serusalemte, iei wasa me aramas pahn kaudokohng Koht ie.”
20 Nossos antepassados adoraram neste monte, mas vocês, judeus, dizem que Jerusalém é o lugar onde se deve adorar".
21 Sises ahpw ketin mahsanih, “Lih kamehlele ie, ahnsou pahn leledo me aramas solahr pahn kaudok ong Sahmo pohn nahna wet, de pil nan Serusalem.
21 Jesus declarou: "Creia em mim, mulher: está próxima a hora em que vocês não adorarão o Pai nem neste monte, nem em Jerusalém.
22 Kumwail mehn Sameria kan sohte ese ihs me kumwail kin kaudokiong; a kiht mehn Suhs, se ese ihs ih me se kin kaudokiong; pwe komouro kin pwarodo sang mehn Suhs akan.
22 Vocês, samaritanos, adoram o que não conhecem; nós adoramos o que conhecemos, pois a salvação vem dos judeus.
23 Ahpw ahnsou pahn leledo, oh e lelehr, me tohn kaudok mehlel kan pahn kaudokiong Sahmo ni ngehn oh mehlel, pwe iei soangen tohn kaudok kan me Sahmo ketin kupwurki en kaudokiong ih.
23 No entanto, está chegando a hora, e de fato já chegou, em que os verdadeiros adoradores adorarão o Pai em espírito e em verdade. São estes os adoradores que o Pai procura.
24 Ngehn ehu Koht, oh me kin kaudokiong re en kaudongki ngehn oh mehlel.”
24 Deus é espírito, e é necessário que os seus adoradores o adorem em espírito e em verdade".
25 Liho ahpw patohwanohng, “I ese me Mesaia, me nanmwarki Krais, pahn ketido. E lao ketido, e pahn ketin mahsanihong kitail mehkoaros.”
25 Disse a mulher: "Eu sei que o Messias ( chamado Cristo ) está para vir. Quando ele vier, explicará tudo para nós".
26 Sises ahpw ketin sapeng, mahsanih, “Iei ngehi ih, me koasoakoasoi ong uhk.”
26 Então Jesus declarou: "Eu sou o Messias! Eu, que estou falando com você".
27 Eri, ni ahnsowohte sapwellime tohnpadahk ko ahpw pwurodo oh pwuriamweikihla eh ketin mahmahsen ong lih emen. Eri soh, sohte emen sang nanpwungarail me ndaiong liho, “Dahme ke anahne?” de patohwan idek rehn Sises, “Dahme kahrehda komw ketin mahmahsenkihong lihen?”
27 Naquele momento os seus discípulos voltaram e ficaram surpresos ao encontrá-lo conversando com uma mulher. Mas ninguém perguntou: "Que queres saber? " ou: "Por que estás conversando com ela? "
28 Liho ahpw pwilikihdi eh pwoatol en pihlo, ahpw pwurolongala nan kahnimwo oh ndaiong aramas ako,
28 Então, deixando o seu cântaro, a mulher voltou à cidade e disse ao povo:
29 “Kumwail kohdo kilang ohl emen me koasoia ong ie mehkoaros me I wiadahr. Ia duwe, kaidehn ih Krais?”
29 "Venham ver um homem que me disse tudo o que tenho feito. Será que ele não é o Cristo? "
30 Re ahpw kohieila sang nan kahnimwo, kohla rehn Sises.
30 Então saíram da cidade e foram para onde ele estava.
31 Ni ahnsowohte sapwellime tohnpadahk ko patohwanohng, “Maing Sounpadahk, komw ketin konot.”
31 Enquanto isso, os discípulos insistiam com ele: "Mestre, come alguma coisa".
32 E ahpw ketin sapeng irail, mahsanih, “Mie ei tungoal kisin mwenge me I pahn tungoale, soangen mwenge me kumwail sohte ese.”
32 Mas ele lhes disse: "Tenho algo para comer que vocês não conhecem".
33 Tohnpadahk ko ahpw tapihada peipeidekpene nanpwungarail, “Ia duwe, mie me patohwandohng konote?”
33 Então os seus discípulos disseram uns aos outros: "Será que alguém lhe trouxe comida? "
34 Sises ahpw ketin mahsanihong irail, “Ei kapwaiada kupwur en ih me ketin poaroneiehdo, oh wiahda sapwellime doadoahk, iei me ei tungoal.
34 Disse Jesus: "A minha comida é fazer a vontade daquele que me enviou e concluir a sua obra.
35 Mie ehu koasoi me kumwail kin nda: ‘Sounpwongte pahieu luhwe, eri, iei ahnsoun dolung.’ A I ndaiong kumwail: kumwail sarada oh kilengwohng mwetuwel kan, wahrail kan mahier oh mwahuwongehr en dondol.
35 Vocês não dizem: ‘Daqui a quatro meses haverá a colheita’? Eu lhes digo: Abram os olhos e vejam os campos! Eles estão maduros para a colheita.
36 Me kin dolung, e kin ale pweinen eh doadoahk, oh e kin dolung ong mour soutuk; pwe me kin padokedi oh me kin dolung ira koaros pahn pereperenpene.
36 Aquele que colhe já recebe o seu salário e colhe fruto para a vida eterna, de forma que se alegram juntos o que semeia e o que colhe.
37 Pwe mehlel koasoi pwoatet: ‘Emen kin padokedi, a emen kin dolung.’
37 Assim é verdadeiro o ditado: ‘Um semeia, e outro colhe’.
38 Eri, I kadarkumwailwei pwe kumwail en dolung rahk nan mwetuwel kan me kumwail sohte koadoahkihada. Ekei me koadoahkihadahr, a kumwail pahn paieki arail doadoahk.”
38 Eu os enviei para colherem o que vocês não cultivaram. Outros realizaram o trabalho árduo, e vocês vieram a usufruir do trabalho deles".
39 Mehn Sameria tohtohie me pwosonla Sises sang nan kahnimwo, pwehki sang ni en liho eh nda, “E ketin koasoia ong ie mehkoaros me I wiadahr.”
39 Muitos samaritanos daquela cidade creram nele por causa do seguinte testemunho dado pela mulher: "Ele me disse tudo o que tenho feito".
40 Eri, ni ahnsou me mehn Sameria ko patohdo reh, re patohwan ngidingid peki pwe en ketikette rehrail. Sises ahpw ketiket rehrail erein rahn riau.
40 Assim, quando se aproximaram dele, os samaritanos insistiram em que ficasse com eles, e ele ficou dois dias.
41 Eri, me tohto pil pwosonlahr pwehki sapwellime mahsen.
41 E por causa da sua palavra, muitos outros creram.
42 Re ahpw ndaiong liho, “Met se pwoson, kaidehn pwehki sang ni omw koasoi, ahpw pwehki at pein rongehr; iei me se esehkier me ih me uhdahn Sounkomourpen sampah.”
42 E disseram à mulher: "Agora cremos não somente por causa do que você disse, pois nós mesmos o ouvimos e sabemos que este é realmente o Salvador do mundo".
43 Mwurin eh ketin kousoankier wasao erein rahn riau, Sises ahpw ketida sang wasao ketilahng Kalili.
43 Depois daqueles dois dias, ele partiu para a Galiléia.
44 Pwe pein Sises ketin mahsanih, “Soukohp men sohte kin ndand nan uhdahn eh wasa.”
44 ( Jesus tinha afirmado que nenhum profeta tem honra em sua própria terra. )
45 Eri, ni eh lelehr Kalili, aramas akan en wasao ahpw kasamwo, pwehki arail kilangehr soahng koaros me e ketin wiadahr ni ahnsoun Sarawien Pahsohpa nan Serusalem; pwe pein irail iangehr towehda kamadipwo.
45 Quando chegou à Galiléia, os galileus deram-lhe boas-vindas. Eles tinham visto tudo o que ele fizera em Jerusalém, por ocasião da festa da Páscoa, pois também haviam estado lá.
46 Eri, Sises pwuralahng Kena nan Kalili, wasa me e ketin kawekalahr pihl oh wiahkihla wain. Eri, lapalap en wehi men mie Kapernaum, me nah pwutak soumwahudahr.
46 Mais uma vez, ele visitou Caná da Galiléia, onde tinha transformado água em vinho. E havia ali um oficial do rei, cujo filho estava doente em Cafarnaum.
47 Ni ohlo eh rongada me Sises ketidohngehr Kalili sang nan Sudia, e ahpw pwarala reh, oh peki pwe en ketilahng Kapernaum oh kakehlahda nah pwutako me kereniongehr mehla.
47 Quando ele ouviu falar que Jesus tinha chegado à Galiléia, vindo da Judéia, procurou-o e suplicou-lhe que fosse curar seu filho, que estava à beira da morte.
48 Sises eri ketin mahsanihong, “Sohte mehmen nanpwungamwail kak kamehlele ma kumwail sohte kilang manaman lapalap oh kapwuriamwei kan.”
48 Disse-lhe Jesus: "Se vocês não virem sinais e maravilhas, nunca crerão".
49 Me lapalapo ahpw sapeng, patohwan, “Maing, komw ketin iangiehla mwohn ei tungoal pwutako eh pahn mehla.”
49 O oficial do rei disse: "Senhor, vem, antes que o meu filho morra".
50 Sises eri mahsanih, “Kohwei, noumw pwutako momour.”
50 Jesus respondeu: "Pode ir. O seu filho continuará vivo". O homem confiou na palavra de Jesus e partiu.
51 Nindokon en ohlo eh pwurodohng ni imweo, nah ladu ko ahpw tuhkihong ih rohng me nah pwutako momour.
51 Estando ele ainda a caminho, seus servos vieram ao seu encontro com notícias de que o menino estava vivo.
52 Ohlo ahpw kalelapak rehrail ni ahnsou da me e tapihada mwahula. Re ahpw nda, “Aio, kulok ehu mwurin souwas, karakaro kohsang.”
52 Quando perguntou a que horas o seu filho tinha melhorado, eles lhe disseram: "A febre o deixou ontem, à uma hora da tarde".
53 Sahmo ahpw tamanda me iei ahnsowo me Sises ketin mahsanihong, “Noumw pwutako momour.” Eri, pein ih oh eh peneinei koaros ahpw pwosonla.
53 Então o pai percebeu que aquela fora exatamente a hora em que Jesus lhe dissera: "O seu filho continuará vivo". Assim, creram ele e todos os de sua casa.
54 Met iei keriaun doadoahk manaman me Sises ketin wiahda mwurin eh ketidohng Kalili sang nan Sudia.
54 Esse foi o segundo sinal miraculoso que Jesus realizou, depois que veio da Judéia para a Galiléia.

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar João 4, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.