João 4

Pohnpeian Bible with Apocrypha (PON2006A) vs BKJ

Sair da comparação
1 Eri, Parisi ko ahpw rongadahr me Sises ketin papidaisihalahr oh sapwellimanikilahr tohnpadahk tohtohsang tohnpadahk en Sohn.
1 Portanto, quando o Senhor soube que os fariseus tinham ouvido que Jesus fazia e batizava mais discípulos do que João,
2 (A ni mehlel, pein Sises sohte ketin papidaisihala emen, a sapwellime tohnpadahk kohte.)
2 (embora o próprio Jesus não tenha batizado, mas os seus discípulos),
3 Ni ahnsou me Sises ketin mwahngihadahr koasoi pwoatet, e ahpw ketila sang Sudia oh ketin pwuralahng Kalili.
3 ele deixou a Judeia, e partiu novamente para a Galileia.
4 Eri, ni eh ketiket kohla, e uhdahn pahn kotehla Sameria.
4 E era-lhe necessário passar por Samaria.
5 Eri, e ahpw ketin lellahng ni kahnimw en Sameria ehu, me adaneki Saikar, me sohte dohsang sahpwo me Seikop kihong nah pwutak Sosep.
5 Então ele chega a uma cidade de Samaria, que é chamada Sicar, perto das terras que Jacó deu a seu filho José.
6 Iei wasa me pwarer en Seikop mi ie. Eri, Sises ngirekilahr eh ketin sapasapal kohla, e ahpw ketin kommoaldi pohn pwarero. Met kereniongehr nin souwas.
6 Ora, o poço de Jacó estava ali. Jesus, pois, cansado da sua viagem, assentou-se assim junto do poço, e era cerca da hora sexta.
7 A lihen Sameria men ahpw kodohng idipil. Sises eri ketin mahsanihong liho, “Kihdo mahs nimei ekis pihlen.”
7 Então veio uma mulher de Samaria para tirar água. Disse-lhe Jesus: Dá-me de beber.
8 (Pwe sapwellime tohnpadahk ko patolahngehr nan kahnimwo, pwe re en pwainda konotarail.)
8 (Pois seus discípulos tinham ido à cidade para comprar alimento).
9 Lihen Sameriao ahpw sapeng, patohwan, “Ia duwe, komwi mehn Suhs men, oh ngehi mehn Sameria men, a komwi ahpw kak peki pihl rehi?” (Pwehki mehn Suhs akan sohte kin doadoahngki dahl akan me mehn Sameria kan kin doadoahngki.)
9 Então, disse-lhe a mulher samaritana: Como é que tu, sendo um judeu, pedes de beber a mim, que sou mulher de Samaria? Porque os judeus não se relacionam com os samaritanos.
10 Sises ketin sapeng, mahsanih, “Ma ke ese duwen kalahngan en Koht, oh ihs ih me peki pihl rehmw, a ke pahn peki pihl reh, oh e pahn kihong uhk pihl momour.”
10 Jesus respondeu e disse-lhe: Se tu conheceras o dom de Deus, e quem é o que te diz: Dá-me de beber, tu lhe pedirias, e ele te daria água viva.
11 Liho eri patohwanohng, “Maing, sohte sapwellimomwi pekid, oh pwarer wet me loal; a ia wasa me komwi pahn idipasang ie pihlen?
11 Disse-lhe a mulher: Senhor, tu não tens com que a tirar, e o poço é fundo; onde, pois, tens a água viva?
12 Ia duwe, komwi lapasang samatail Seikop me ketikihongkitehr pwarer wet? Me ih, oh nah pwutak ko, iangahki nah mahn akan, irail koaros kin nimpil sang pwarer wet.”
12 És tu maior do que Jacó, o nosso pai, que nos deu o poço, do qual ele mesmo bebeu, e os seus filhos, e o seu gado?
13 Sises eri ketin sapeng, mahsanih, “Aramas koaros me kin nimpil sang ni pihl wet pahn pwurehng men nimpilda;
13 Jesus respondeu e disse-lhe: Qualquer que beber desta água terá sede novamente;
14 ahpw mehmen me nimpil sang ni pihl wet me I pahn kihong solahr pahn pwurehng men nimpilda kohkohlahte. Pihlo me I pahn kihong, pahn poad loale oh wiahla pwapwangkadahn pihl me pahn kuskusdahng mour soutuk.”
14 mas aquele que beber da água que eu lhe der nunca terá sede, mas a água que eu lhe der, se fará nele uma fonte de água a jorrar para a vida eterna.
15 Liho ahpw patohwanohng, “Maing, komw ketikihong ie pihlen, pwe I en dehr pwurehng men nimpilda, oh I en dehr pwurodohng idipil wasa kiset.”
15 Disse-lhe a mulher: Senhor, dá-me dessa água, para que eu não tenha sede e não venha aqui tirá-la.
16 Sises eri ketin mahsanihong liho, “Kohwei, kahrehdo omw pwoud oh pwurodo wasa kiset.”
16 Disse-lhe Jesus: Vai, chama o teu marido e vem cá.
17 Liho ahpw patohwanohng, “Sohte ei pwoud.”
17 A mulher respondeu e disse: Eu não tenho marido. Disse-lhe Jesus: Tu disseste bem: Eu não tenho marido;
18 pwehki ke pwoudikier ohl limmen, oh ohl me ke pwoudiki ahnsou wet, kaidehn uhdahn omw pwoud. Met me mehlel me ke ndahn.”
18 porque tu tiveste cinco maridos, e o que agora tens não é teu marido; isso disseste com verdade.
19 Liho ahpw patohwanohng, “Maing, I ahpw eseier me komwi soukohp men.
19 Disse-lhe a mulher: Senhor, Eu vejo que tu és um profeta.
20 Samat ako kin kaudok pohn nahna wet, a kumwail mehn Suhs kin nda me dene Serusalemte, iei wasa me aramas pahn kaudokohng Koht ie.”
20 Nossos pais adoraram neste monte, e vós dizeis que é em Jerusalém o lugar onde o homem deve adorar.
21 Sises ahpw ketin mahsanih, “Lih kamehlele ie, ahnsou pahn leledo me aramas solahr pahn kaudok ong Sahmo pohn nahna wet, de pil nan Serusalem.
21 Disse-lhe Jesus: Mulher, crê-me, a hora vem, em que nem neste monte, nem em Jerusalém adorareis o Pai.
22 Kumwail mehn Sameria kan sohte ese ihs me kumwail kin kaudokiong; a kiht mehn Suhs, se ese ihs ih me se kin kaudokiong; pwe komouro kin pwarodo sang mehn Suhs akan.
22 Vós adorais o que não conheceis, nós adoramos o que conhecemos, porque a salvação é dos judeus.
23 Ahpw ahnsou pahn leledo, oh e lelehr, me tohn kaudok mehlel kan pahn kaudokiong Sahmo ni ngehn oh mehlel, pwe iei soangen tohn kaudok kan me Sahmo ketin kupwurki en kaudokiong ih.
23 Mas a hora vem, e agora é, em que os verdadeiros adoradores adorarão o Pai em espírito e em verdade, porque o Pai procura a tais para adorá-lo.
24 Ngehn ehu Koht, oh me kin kaudokiong re en kaudongki ngehn oh mehlel.”
24 Deus é um Espírito, e os que o adoram devem adorá-lo em espírito e em verdade.
25 Liho ahpw patohwanohng, “I ese me Mesaia, me nanmwarki Krais, pahn ketido. E lao ketido, e pahn ketin mahsanihong kitail mehkoaros.”
25 A mulher disse-lhe: Eu sei que vem o Messias, que se chama o Cristo; quando ele vier, nos anunciará todas as coisas.
26 Sises ahpw ketin sapeng, mahsanih, “Iei ngehi ih, me koasoakoasoi ong uhk.”
26 Jesus disse-lhe: Eu o sou, o que fala contigo.
27 Eri, ni ahnsowohte sapwellime tohnpadahk ko ahpw pwurodo oh pwuriamweikihla eh ketin mahmahsen ong lih emen. Eri soh, sohte emen sang nanpwungarail me ndaiong liho, “Dahme ke anahne?” de patohwan idek rehn Sises, “Dahme kahrehda komw ketin mahmahsenkihong lihen?”
27 E nisto vieram os seus discípulos e maravilharam-se de que ele estivesse falando com a mulher; todavia, nenhum homem lhe disse: O que tu procuras? Ou: Por que tu falas com ela?
28 Liho ahpw pwilikihdi eh pwoatol en pihlo, ahpw pwurolongala nan kahnimwo oh ndaiong aramas ako,
28 A mulher então, deixou o seu cântaro, e foi no caminho da cidade, e disse aos homens:
29 “Kumwail kohdo kilang ohl emen me koasoia ong ie mehkoaros me I wiadahr. Ia duwe, kaidehn ih Krais?”
29 Vinde, vede um homem que me disse todas as coisas que eu tenho feito; não é este o Cristo?
30 Re ahpw kohieila sang nan kahnimwo, kohla rehn Sises.
30 Então, eles saíram da cidade e foram até ele.
31 Ni ahnsowohte sapwellime tohnpadahk ko patohwanohng, “Maing Sounpadahk, komw ketin konot.”
31 Enquanto isso os seus discípulos lhe suplicavam, dizendo: Mestre, come.
32 E ahpw ketin sapeng irail, mahsanih, “Mie ei tungoal kisin mwenge me I pahn tungoale, soangen mwenge me kumwail sohte ese.”
32 Mas ele lhes disse: Eu tenho um alimento para comer, que vós não conheceis.
33 Tohnpadahk ko ahpw tapihada peipeidekpene nanpwungarail, “Ia duwe, mie me patohwandohng konote?”
33 Portanto, os discípulos diziam uns aos outros: Acaso algum homem lhe trouxe algo de comer?
34 Sises ahpw ketin mahsanihong irail, “Ei kapwaiada kupwur en ih me ketin poaroneiehdo, oh wiahda sapwellime doadoahk, iei me ei tungoal.
34 Jesus disse-lhes: O meu alimento é fazer a vontade daquele que me enviou, e completar a sua obra.
35 Mie ehu koasoi me kumwail kin nda: ‘Sounpwongte pahieu luhwe, eri, iei ahnsoun dolung.’ A I ndaiong kumwail: kumwail sarada oh kilengwohng mwetuwel kan, wahrail kan mahier oh mwahuwongehr en dondol.
35 Não dizeis vós: Ainda há quatro meses, e então virá a colheita? Eis que eu vos digo: Levantai os vossos olhos, e vede os campos, porque eles já estão brancos para a colheita.
36 Me kin dolung, e kin ale pweinen eh doadoahk, oh e kin dolung ong mour soutuk; pwe me kin padokedi oh me kin dolung ira koaros pahn pereperenpene.
36 E o que ceifa recebe salário, e ajunta fruto para a vida eterna; para que o que semeia e o que ceifa possam juntamente se regozijar.
37 Pwe mehlel koasoi pwoatet: ‘Emen kin padokedi, a emen kin dolung.’
37 Porque nisto é verdadeiro o ditado: Um é o que semeia, e outro, o que ceifa.
38 Eri, I kadarkumwailwei pwe kumwail en dolung rahk nan mwetuwel kan me kumwail sohte koadoahkihada. Ekei me koadoahkihadahr, a kumwail pahn paieki arail doadoahk.”
38 Eu vos enviei a ceifar onde vós não trabalhastes; outros homens trabalharam, e vós entrastes no seu trabalho.
39 Mehn Sameria tohtohie me pwosonla Sises sang nan kahnimwo, pwehki sang ni en liho eh nda, “E ketin koasoia ong ie mehkoaros me I wiadahr.”
39 E muitos samaritanos daquela cidade creram nele, por causa da palavra da mulher, que testificou: Ele me disse tudo que eu tenho feito.
40 Eri, ni ahnsou me mehn Sameria ko patohdo reh, re patohwan ngidingid peki pwe en ketikette rehrail. Sises ahpw ketiket rehrail erein rahn riau.
40 Assim então os samaritanos foram até ele, e pediram-lhe que ficasse com eles; e ele ficou ali dois dias.
41 Eri, me tohto pil pwosonlahr pwehki sapwellime mahsen.
41 E muitos mais creram por causa da sua própria palavra;
42 Re ahpw ndaiong liho, “Met se pwoson, kaidehn pwehki sang ni omw koasoi, ahpw pwehki at pein rongehr; iei me se esehkier me ih me uhdahn Sounkomourpen sampah.”
42 e diziam à mulher: Já não é pelo que disseste que nós cremos; porque nós mesmos o temos ouvido, e sabemos que este é verdadeiramente o Cristo, o Salvador do mundo.
43 Mwurin eh ketin kousoankier wasao erein rahn riau, Sises ahpw ketida sang wasao ketilahng Kalili.
43 Ora, após os dois dias, ele partiu de lá, e foi para a Galileia.
44 Pwe pein Sises ketin mahsanih, “Soukohp men sohte kin ndand nan uhdahn eh wasa.”
44 Porque Jesus mesmo testificou que um profeta não tem honra na sua própria terra.
45 Eri, ni eh lelehr Kalili, aramas akan en wasao ahpw kasamwo, pwehki arail kilangehr soahng koaros me e ketin wiadahr ni ahnsoun Sarawien Pahsohpa nan Serusalem; pwe pein irail iangehr towehda kamadipwo.
45 Então, quando ele chegou à Galileia, os galileus o receberam, porque viram todas as coisas que fizera em Jerusalém no dia da festa; porque também eles foram à festa.
46 Eri, Sises pwuralahng Kena nan Kalili, wasa me e ketin kawekalahr pihl oh wiahkihla wain. Eri, lapalap en wehi men mie Kapernaum, me nah pwutak soumwahudahr.
46 Assim Jesus veio novamente a Caná da Galileia, onde ele da água fizera vinho. E havia ali um nobre, cujo filho estava enfermo em Cafarnaum.
47 Ni ohlo eh rongada me Sises ketidohngehr Kalili sang nan Sudia, e ahpw pwarala reh, oh peki pwe en ketilahng Kapernaum oh kakehlahda nah pwutako me kereniongehr mehla.
47 Ouvindo este que Jesus vinha da Judeia para a Galileia, foi até ele e pediu-lhe para descer e curar o seu filho, porque ele já estava à morte.
48 Sises eri ketin mahsanihong, “Sohte mehmen nanpwungamwail kak kamehlele ma kumwail sohte kilang manaman lapalap oh kapwuriamwei kan.”
48 Então, Jesus lhe disse: Se não virdes sinais e maravilhas, não crereis.
49 Me lapalapo ahpw sapeng, patohwan, “Maing, komw ketin iangiehla mwohn ei tungoal pwutako eh pahn mehla.”
49 O nobre disse-lhe: Senhor, desce, antes que meu filho morra.
50 Sises eri mahsanih, “Kohwei, noumw pwutako momour.”
50 Disse-lhe Jesus: Vai pelo teu caminho, o teu filho vive. E o homem creu na palavra que Jesus lhe disse, e ele foi em seu caminho.
51 Nindokon en ohlo eh pwurodohng ni imweo, nah ladu ko ahpw tuhkihong ih rohng me nah pwutako momour.
51 E, enquanto ele descia, saíram-lhe ao encontro os seus servos e lhe contaram dizendo: O teu filho vive.
52 Ohlo ahpw kalelapak rehrail ni ahnsou da me e tapihada mwahula. Re ahpw nda, “Aio, kulok ehu mwurin souwas, karakaro kohsang.”
52 Perguntou-lhes, pois, a que hora ele começara a melhorar; e disseram-lhe: Ontem à sétima hora a febre o deixou.
53 Sahmo ahpw tamanda me iei ahnsowo me Sises ketin mahsanihong, “Noumw pwutako momour.” Eri, pein ih oh eh peneinei koaros ahpw pwosonla.
53 Assim o pai reconheceu que foi na mesma hora em que Jesus lhe dissera: O teu filho vive; e creu ele, e toda a sua casa.
54 Met iei keriaun doadoahk manaman me Sises ketin wiahda mwurin eh ketidohng Kalili sang nan Sudia.
54 Este foi o segundo milagre que Jesus fez, quando ele ia da Judeia para a Galileia.

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar João 4, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.