João 4

Pohnpeian Bible with Apocrypha (PON2006A) vs NTLH

Sair da comparação
NTLH Nova Tradução na Linguagem de Hoje 2000
1 Eri, Parisi ko ahpw rongadahr me Sises ketin papidaisihalahr oh sapwellimanikilahr tohnpadahk tohtohsang tohnpadahk en Sohn.
1 Os fariseus ouviram dizer que Jesus estava ganhando mais discípulos e batizava mais pessoas do que João.
2 (A ni mehlel, pein Sises sohte ketin papidaisihala emen, a sapwellime tohnpadahk kohte.)
2 (De fato, não era Jesus quem batizava, e sim os seus discípulos.)
3 Ni ahnsou me Sises ketin mwahngihadahr koasoi pwoatet, e ahpw ketila sang Sudia oh ketin pwuralahng Kalili.
3 Quando Jesus ficou sabendo disso, saiu da Judeia e voltou para a Galileia.
4 Eri, ni eh ketiket kohla, e uhdahn pahn kotehla Sameria.
4 No caminho, ele tinha de passar pela região da Samaria.
5 Eri, e ahpw ketin lellahng ni kahnimw en Sameria ehu, me adaneki Saikar, me sohte dohsang sahpwo me Seikop kihong nah pwutak Sosep.
5 Ele chegou a uma cidade da Samaria, chamada Sicar, que ficava perto das terras que Jacó tinha dado ao seu filho José.
6 Iei wasa me pwarer en Seikop mi ie. Eri, Sises ngirekilahr eh ketin sapasapal kohla, e ahpw ketin kommoaldi pohn pwarero. Met kereniongehr nin souwas.
6 Ali ficava o poço de Jacó. Era mais ou menos meio-dia quando Jesus, cansado da viagem, sentou-se perto do poço.
7 A lihen Sameria men ahpw kodohng idipil. Sises eri ketin mahsanihong liho, “Kihdo mahs nimei ekis pihlen.”
7 Uma mulher samaritana veio tirar água, e Jesus lhe disse:
8 (Pwe sapwellime tohnpadahk ko patolahngehr nan kahnimwo, pwe re en pwainda konotarail.)
8 (Os discípulos de Jesus tinham ido até a cidade comprar comida.)
9 Lihen Sameriao ahpw sapeng, patohwan, “Ia duwe, komwi mehn Suhs men, oh ngehi mehn Sameria men, a komwi ahpw kak peki pihl rehi?” (Pwehki mehn Suhs akan sohte kin doadoahngki dahl akan me mehn Sameria kan kin doadoahngki.)
9 A mulher respondeu: — O senhor é judeu, e eu sou samaritana. Então como é que o senhor me pede água? (Ela disse isso porque os judeus não se dão com os samaritanos.)
10 Sises ketin sapeng, mahsanih, “Ma ke ese duwen kalahngan en Koht, oh ihs ih me peki pihl rehmw, a ke pahn peki pihl reh, oh e pahn kihong uhk pihl momour.”
10 Então Jesus disse:
11 Liho eri patohwanohng, “Maing, sohte sapwellimomwi pekid, oh pwarer wet me loal; a ia wasa me komwi pahn idipasang ie pihlen?
11 Ela respondeu: — O senhor não tem balde para tirar água, e o poço é fundo. Como é que vai conseguir essa água da vida?
12 Ia duwe, komwi lapasang samatail Seikop me ketikihongkitehr pwarer wet? Me ih, oh nah pwutak ko, iangahki nah mahn akan, irail koaros kin nimpil sang pwarer wet.”
12 Nosso antepassado Jacó nos deu este poço. Ele, os seus filhos e os seus animais beberam água daqui. Será que o senhor é mais importante do que Jacó?
13 Sises eri ketin sapeng, mahsanih, “Aramas koaros me kin nimpil sang ni pihl wet pahn pwurehng men nimpilda;
13 Então Jesus disse:
14 ahpw mehmen me nimpil sang ni pihl wet me I pahn kihong solahr pahn pwurehng men nimpilda kohkohlahte. Pihlo me I pahn kihong, pahn poad loale oh wiahla pwapwangkadahn pihl me pahn kuskusdahng mour soutuk.”
14 mas a pessoa que beber da água que eu lhe der nunca mais terá sede. Porque a água que eu lhe der se tornará nela uma fonte de água que dará vida eterna.
15 Liho ahpw patohwanohng, “Maing, komw ketikihong ie pihlen, pwe I en dehr pwurehng men nimpilda, oh I en dehr pwurodohng idipil wasa kiset.”
15 Então a mulher pediu: — Por favor, me dê dessa água! Assim eu nunca mais terei sede e não precisarei mais vir aqui buscar água.
16 Sises eri ketin mahsanihong liho, “Kohwei, kahrehdo omw pwoud oh pwurodo wasa kiset.”
16 — Vá chamar o seu marido e volte aqui! — ordenou Jesus.
17 Liho ahpw patohwanohng, “Sohte ei pwoud.”
17 — Eu não tenho marido! — respondeu a mulher. Então Jesus disse:
18 pwehki ke pwoudikier ohl limmen, oh ohl me ke pwoudiki ahnsou wet, kaidehn uhdahn omw pwoud. Met me mehlel me ke ndahn.”
18 pois já teve cinco, e este que você tem agora não é, de fato, seu marido. Sim, você falou a verdade.
19 Liho ahpw patohwanohng, “Maing, I ahpw eseier me komwi soukohp men.
19 A mulher respondeu: — Agora eu sei que o senhor é um
20 Samat ako kin kaudok pohn nahna wet, a kumwail mehn Suhs kin nda me dene Serusalemte, iei wasa me aramas pahn kaudokohng Koht ie.”
20 Os nossos antepassados adoravam a Deus neste monte , mas vocês, judeus, dizem que Jerusalém é o lugar onde devemos adorá-lo.
21 Sises ahpw ketin mahsanih, “Lih kamehlele ie, ahnsou pahn leledo me aramas solahr pahn kaudok ong Sahmo pohn nahna wet, de pil nan Serusalem.
21 Jesus disse:
22 Kumwail mehn Sameria kan sohte ese ihs me kumwail kin kaudokiong; a kiht mehn Suhs, se ese ihs ih me se kin kaudokiong; pwe komouro kin pwarodo sang mehn Suhs akan.
22 Vocês, samaritanos, não sabem o que adoram, mas nós sabemos o que adoramos porque a salvação vem dos judeus.
23 Ahpw ahnsou pahn leledo, oh e lelehr, me tohn kaudok mehlel kan pahn kaudokiong Sahmo ni ngehn oh mehlel, pwe iei soangen tohn kaudok kan me Sahmo ketin kupwurki en kaudokiong ih.
23 Mas virá o tempo, e, de fato, já chegou, em que os verdadeiros adoradores vão adorar o Pai em espírito e em verdade. Pois são esses que o Pai quer que o adorem.
24 Ngehn ehu Koht, oh me kin kaudokiong re en kaudongki ngehn oh mehlel.”
24 Deus é Espírito, e por isso os que o adoram devem adorá-lo em espírito e em verdade.
25 Liho ahpw patohwanohng, “I ese me Mesaia, me nanmwarki Krais, pahn ketido. E lao ketido, e pahn ketin mahsanihong kitail mehkoaros.”
25 A mulher respondeu: — Eu sei que o
26 Sises ahpw ketin sapeng, mahsanih, “Iei ngehi ih, me koasoakoasoi ong uhk.”
26 Então Jesus afirmou:
27 Eri, ni ahnsowohte sapwellime tohnpadahk ko ahpw pwurodo oh pwuriamweikihla eh ketin mahmahsen ong lih emen. Eri soh, sohte emen sang nanpwungarail me ndaiong liho, “Dahme ke anahne?” de patohwan idek rehn Sises, “Dahme kahrehda komw ketin mahmahsenkihong lihen?”
27 Naquele momento chegaram os seus discípulos e ficaram admirados, pois ele estava conversando com uma mulher. Mas nenhum deles perguntou à mulher o que ela queria. E também não perguntaram a Jesus por que motivo ele estava falando com ela.
28 Liho ahpw pwilikihdi eh pwoatol en pihlo, ahpw pwurolongala nan kahnimwo oh ndaiong aramas ako,
28 Em seguida, a mulher deixou ali o seu pote, voltou até a cidade e disse a todas as pessoas:
29 “Kumwail kohdo kilang ohl emen me koasoia ong ie mehkoaros me I wiadahr. Ia duwe, kaidehn ih Krais?”
29 — Venham ver o homem que disse tudo o que eu tenho feito. Será que ele é o Messias?
30 Re ahpw kohieila sang nan kahnimwo, kohla rehn Sises.
30 Muitas pessoas saíram da cidade e foram para o lugar onde Jesus estava.
31 Ni ahnsowohte sapwellime tohnpadahk ko patohwanohng, “Maing Sounpadahk, komw ketin konot.”
31 Enquanto isso, os discípulos pediam a Jesus: — Mestre, coma alguma coisa!
32 E ahpw ketin sapeng irail, mahsanih, “Mie ei tungoal kisin mwenge me I pahn tungoale, soangen mwenge me kumwail sohte ese.”
32 Jesus respondeu:
33 Tohnpadahk ko ahpw tapihada peipeidekpene nanpwungarail, “Ia duwe, mie me patohwandohng konote?”
33 Então os discípulos começaram a perguntar uns aos outros: — Será que alguém já trouxe comida para ele?
34 Sises ahpw ketin mahsanihong irail, “Ei kapwaiada kupwur en ih me ketin poaroneiehdo, oh wiahda sapwellime doadoahk, iei me ei tungoal.
34 — A minha comida — disse Jesus — é fazer a vontade daquele que me enviou e terminar o trabalho que ele me deu para fazer.
35 Mie ehu koasoi me kumwail kin nda: ‘Sounpwongte pahieu luhwe, eri, iei ahnsoun dolung.’ A I ndaiong kumwail: kumwail sarada oh kilengwohng mwetuwel kan, wahrail kan mahier oh mwahuwongehr en dondol.
35 Vocês costumam dizer: “Daqui a quatro meses teremos a colheita.” Mas olhem e vejam bem os campos: o que foi plantado já está maduro e pronto para a colheita.
36 Me kin dolung, e kin ale pweinen eh doadoahk, oh e kin dolung ong mour soutuk; pwe me kin padokedi oh me kin dolung ira koaros pahn pereperenpene.
36 Quem colhe recebe o seu salário, e o resultado do seu trabalho é a vida eterna para as pessoas. E assim tanto o que semeia como o que colhe se alegrarão juntos.
37 Pwe mehlel koasoi pwoatet: ‘Emen kin padokedi, a emen kin dolung.’
37 Porque é verdade o que dizem: “Um semeia, e outro colhe.”
38 Eri, I kadarkumwailwei pwe kumwail en dolung rahk nan mwetuwel kan me kumwail sohte koadoahkihada. Ekei me koadoahkihadahr, a kumwail pahn paieki arail doadoahk.”
38 Eu mandei vocês colherem onde não trabalharam; outros trabalharam ali, e vocês aproveitaram o trabalho deles.
39 Mehn Sameria tohtohie me pwosonla Sises sang nan kahnimwo, pwehki sang ni en liho eh nda, “E ketin koasoia ong ie mehkoaros me I wiadahr.”
39 Muitos samaritanos daquela cidade creram em Jesus porque a mulher tinha dito: “Ele me disse tudo o que eu tenho feito.”
40 Eri, ni ahnsou me mehn Sameria ko patohdo reh, re patohwan ngidingid peki pwe en ketikette rehrail. Sises ahpw ketiket rehrail erein rahn riau.
40 Quando os samaritanos chegaram ao lugar onde Jesus estava, pediram a ele que ficasse com eles, e Jesus ficou ali dois dias.
41 Eri, me tohto pil pwosonlahr pwehki sapwellime mahsen.
41 E muitos outros creram por causa da mensagem dele.
42 Re ahpw ndaiong liho, “Met se pwoson, kaidehn pwehki sang ni omw koasoi, ahpw pwehki at pein rongehr; iei me se esehkier me ih me uhdahn Sounkomourpen sampah.”
42 Eles diziam à mulher: — Agora não é mais por causa do que você disse que nós cremos, mas porque nós mesmos o ouvimos falar. E sabemos que ele é, de fato, o Salvador do mundo.
43 Mwurin eh ketin kousoankier wasao erein rahn riau, Sises ahpw ketida sang wasao ketilahng Kalili.
43 Depois de ficar dois dias ali, Jesus foi para a região da Galileia.
44 Pwe pein Sises ketin mahsanih, “Soukohp men sohte kin ndand nan uhdahn eh wasa.”
44 Pois, como ele mesmo disse: “Um profeta não é respeitado na sua própria terra.”
45 Eri, ni eh lelehr Kalili, aramas akan en wasao ahpw kasamwo, pwehki arail kilangehr soahng koaros me e ketin wiadahr ni ahnsoun Sarawien Pahsohpa nan Serusalem; pwe pein irail iangehr towehda kamadipwo.
45 Quando chegou à Galileia, os moradores dali o receberam bem. É que eles tinham ido à Festa da Páscoa , em Jerusalém, e tinham visto tudo o que Jesus havia feito lá.
46 Eri, Sises pwuralahng Kena nan Kalili, wasa me e ketin kawekalahr pihl oh wiahkihla wain. Eri, lapalap en wehi men mie Kapernaum, me nah pwutak soumwahudahr.
46 Jesus voltou a Caná da Galileia, onde havia transformado água em vinho. Estava ali um alto funcionário público que morava em Cafarnaum. Ele tinha em casa um filho doente.
47 Ni ohlo eh rongada me Sises ketidohngehr Kalili sang nan Sudia, e ahpw pwarala reh, oh peki pwe en ketilahng Kapernaum oh kakehlahda nah pwutako me kereniongehr mehla.
47 Quando ouviu dizer que Jesus tinha vindo da Judeia para a Galileia, foi pedir a ele que fosse a Cafarnaum e curasse o seu filho, que estava morrendo.
48 Sises eri ketin mahsanihong, “Sohte mehmen nanpwungamwail kak kamehlele ma kumwail sohte kilang manaman lapalap oh kapwuriamwei kan.”
48 Jesus disse ao funcionário:
49 Me lapalapo ahpw sapeng, patohwan, “Maing, komw ketin iangiehla mwohn ei tungoal pwutako eh pahn mehla.”
49 Ele respondeu: — Senhor, venha depressa, antes que o meu filho morra!
50 Sises eri mahsanih, “Kohwei, noumw pwutako momour.”
50 — Volte para casa! O seu filho vai viver! — disse Jesus. Ele creu nas palavras de Jesus e foi embora.
51 Nindokon en ohlo eh pwurodohng ni imweo, nah ladu ko ahpw tuhkihong ih rohng me nah pwutako momour.
51 No caminho encontrou-se com os seus empregados, que disseram: — O seu filho está vivo!
52 Ohlo ahpw kalelapak rehrail ni ahnsou da me e tapihada mwahula. Re ahpw nda, “Aio, kulok ehu mwurin souwas, karakaro kohsang.”
52 Então ele perguntou a que horas o filho havia começado a melhorar. Os empregados responderam: — Ontem, à uma da tarde, a febre passou.
53 Sahmo ahpw tamanda me iei ahnsowo me Sises ketin mahsanihong, “Noumw pwutako momour.” Eri, pein ih oh eh peneinei koaros ahpw pwosonla.
53 Aí o pai lembrou que havia sido naquela mesma hora que Jesus tinha dito: “O seu filho vai viver.” Então ele e toda a família creram em Jesus.
54 Met iei keriaun doadoahk manaman me Sises ketin wiahda mwurin eh ketidohng Kalili sang nan Sudia.
54 Esse foi o segundo milagre que Jesus fez depois de ter ido da Judeia para a Galileia.

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar João 4, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.