João 4
Pohnpeian Bible with Apocrypha (PON2006A) vs NAA
1 Eri, Parisi ko ahpw rongadahr me Sises ketin papidaisihalahr oh sapwellimanikilahr tohnpadahk tohtohsang tohnpadahk en Sohn.
1 Quando Jesus soube que os fariseus tinham ouvido dizer que ele fazia e batizava mais discípulos do que João
2 (A ni mehlel, pein Sises sohte ketin papidaisihala emen, a sapwellime tohnpadahk kohte.)
2 — se bem que Jesus mesmo não batizava, e sim os seus discípulos —,
3 Ni ahnsou me Sises ketin mwahngihadahr koasoi pwoatet, e ahpw ketila sang Sudia oh ketin pwuralahng Kalili.
3 deixou a Judeia, retirando-se outra vez para a Galileia.
4 Eri, ni eh ketiket kohla, e uhdahn pahn kotehla Sameria.
4 E era-lhe necessário passar pela região da Samaria.
5 Eri, e ahpw ketin lellahng ni kahnimw en Sameria ehu, me adaneki Saikar, me sohte dohsang sahpwo me Seikop kihong nah pwutak Sosep.
5 Assim, Jesus chegou a uma cidade samaritana, chamada Sicar, perto das terras que Jacó tinha dado a seu filho José.
6 Iei wasa me pwarer en Seikop mi ie. Eri, Sises ngirekilahr eh ketin sapasapal kohla, e ahpw ketin kommoaldi pohn pwarero. Met kereniongehr nin souwas.
6 Ali ficava o poço de Jacó. Cansado da viagem, Jesus sentou-se junto ao poço. Era por volta do meio-dia.
7 A lihen Sameria men ahpw kodohng idipil. Sises eri ketin mahsanihong liho, “Kihdo mahs nimei ekis pihlen.”
7 Nisso veio uma mulher samaritana tirar água. Jesus lhe disse:
8 (Pwe sapwellime tohnpadahk ko patolahngehr nan kahnimwo, pwe re en pwainda konotarail.)
8 Pois os seus discípulos tinham ido à cidade comprar alimentos.
9 Lihen Sameriao ahpw sapeng, patohwan, “Ia duwe, komwi mehn Suhs men, oh ngehi mehn Sameria men, a komwi ahpw kak peki pihl rehi?” (Pwehki mehn Suhs akan sohte kin doadoahngki dahl akan me mehn Sameria kan kin doadoahngki.)
9 Então a mulher samaritana perguntou a Jesus: — Como, sendo o senhor um judeu, pede água a mim, que sou mulher samaritana? Ela disse isso porque os judeus não se dão com os samaritanos.
10 Sises ketin sapeng, mahsanih, “Ma ke ese duwen kalahngan en Koht, oh ihs ih me peki pihl rehmw, a ke pahn peki pihl reh, oh e pahn kihong uhk pihl momour.”
10 Jesus respondeu:
11 Liho eri patohwanohng, “Maing, sohte sapwellimomwi pekid, oh pwarer wet me loal; a ia wasa me komwi pahn idipasang ie pihlen?
11 Ao que a mulher respondeu: — O senhor não tem balde e o poço é fundo. De onde vai conseguir essa água viva?
12 Ia duwe, komwi lapasang samatail Seikop me ketikihongkitehr pwarer wet? Me ih, oh nah pwutak ko, iangahki nah mahn akan, irail koaros kin nimpil sang pwarer wet.”
12 Por acaso o senhor é maior do que Jacó, o nosso pai, que nos deu o poço, do qual ele mesmo bebeu, assim como os seus filhos e o seu gado?
13 Sises eri ketin sapeng, mahsanih, “Aramas koaros me kin nimpil sang ni pihl wet pahn pwurehng men nimpilda;
13 Jesus respondeu:
14 ahpw mehmen me nimpil sang ni pihl wet me I pahn kihong solahr pahn pwurehng men nimpilda kohkohlahte. Pihlo me I pahn kihong, pahn poad loale oh wiahla pwapwangkadahn pihl me pahn kuskusdahng mour soutuk.”
14 mas aquele que beber da água que eu lhe der nunca mais terá sede. Pelo contrário, a água que eu lhe der será nele uma fonte a jorrar para a vida eterna.
15 Liho ahpw patohwanohng, “Maing, komw ketikihong ie pihlen, pwe I en dehr pwurehng men nimpilda, oh I en dehr pwurodohng idipil wasa kiset.”
15 A mulher lhe disse: — Senhor, quero que me dê essa água para que eu não mais tenha sede, nem precise vir aqui buscá-la.
16 Sises eri ketin mahsanihong liho, “Kohwei, kahrehdo omw pwoud oh pwurodo wasa kiset.”
16 Jesus disse:
17 Liho ahpw patohwanohng, “Sohte ei pwoud.”
17 Ao que a mulher respondeu: — Não tenho marido. Então Jesus disse:
18 pwehki ke pwoudikier ohl limmen, oh ohl me ke pwoudiki ahnsou wet, kaidehn uhdahn omw pwoud. Met me mehlel me ke ndahn.”
18 Porque já teve cinco, e esse que agora tem não é seu marido. O que você disse é verdade.
19 Liho ahpw patohwanohng, “Maing, I ahpw eseier me komwi soukohp men.
19 A mulher então lhe disse: — Agora eu sei que o senhor é um profeta!
20 Samat ako kin kaudok pohn nahna wet, a kumwail mehn Suhs kin nda me dene Serusalemte, iei wasa me aramas pahn kaudokohng Koht ie.”
20 Nossos pais adoravam neste monte, mas vocês dizem que em Jerusalém é o lugar onde se deve adorar.
21 Sises ahpw ketin mahsanih, “Lih kamehlele ie, ahnsou pahn leledo me aramas solahr pahn kaudok ong Sahmo pohn nahna wet, de pil nan Serusalem.
21 Jesus respondeu:
22 Kumwail mehn Sameria kan sohte ese ihs me kumwail kin kaudokiong; a kiht mehn Suhs, se ese ihs ih me se kin kaudokiong; pwe komouro kin pwarodo sang mehn Suhs akan.
22 Vocês adoram o que não conhecem; nós adoramos o que conhecemos, porque a salvação vem dos judeus.
23 Ahpw ahnsou pahn leledo, oh e lelehr, me tohn kaudok mehlel kan pahn kaudokiong Sahmo ni ngehn oh mehlel, pwe iei soangen tohn kaudok kan me Sahmo ketin kupwurki en kaudokiong ih.
23 Mas vem a hora — e já chegou — em que os verdadeiros adoradores adorarão o Pai em espírito e em verdade. Porque são esses que o Pai procura para seus adoradores.
24 Ngehn ehu Koht, oh me kin kaudokiong re en kaudongki ngehn oh mehlel.”
24 Deus é Espírito, e é necessário que os seus adoradores o adorem em espírito e em verdade.
25 Liho ahpw patohwanohng, “I ese me Mesaia, me nanmwarki Krais, pahn ketido. E lao ketido, e pahn ketin mahsanihong kitail mehkoaros.”
25 A mulher respondeu: — Eu sei que virá o Messias, chamado Cristo. Quando ele vier, nos anunciará todas as coisas.
26 Sises ahpw ketin sapeng, mahsanih, “Iei ngehi ih, me koasoakoasoi ong uhk.”
26 Então Jesus disse:
27 Eri, ni ahnsowohte sapwellime tohnpadahk ko ahpw pwurodo oh pwuriamweikihla eh ketin mahmahsen ong lih emen. Eri soh, sohte emen sang nanpwungarail me ndaiong liho, “Dahme ke anahne?” de patohwan idek rehn Sises, “Dahme kahrehda komw ketin mahmahsenkihong lihen?”
27 Naquele momento, chegaram os discípulos de Jesus e se admiraram ao vê-lo falando com uma mulher. Mas nenhum deles perguntou: “O que você está querendo?” Ou: “Por que o senhor está falando com ela?”
28 Liho ahpw pwilikihdi eh pwoatol en pihlo, ahpw pwurolongala nan kahnimwo oh ndaiong aramas ako,
28 Quanto à mulher, deixou o seu cântaro, foi à cidade e disse ao povo:
29 “Kumwail kohdo kilang ohl emen me koasoia ong ie mehkoaros me I wiadahr. Ia duwe, kaidehn ih Krais?”
29 — Venham comigo e vejam um homem que me disse tudo o que eu já fiz. Não seria ele, por acaso, o Cristo?
30 Re ahpw kohieila sang nan kahnimwo, kohla rehn Sises.
30 Então saíram da cidade e foram até onde Jesus estava.
31 Ni ahnsowohte sapwellime tohnpadahk ko patohwanohng, “Maing Sounpadahk, komw ketin konot.”
31 Enquanto isso, os discípulos pediam a Jesus, dizendo: — Mestre, coma!
32 E ahpw ketin sapeng irail, mahsanih, “Mie ei tungoal kisin mwenge me I pahn tungoale, soangen mwenge me kumwail sohte ese.”
32 Mas ele lhes disse:
33 Tohnpadahk ko ahpw tapihada peipeidekpene nanpwungarail, “Ia duwe, mie me patohwandohng konote?”
33 Então os discípulos começaram a dizer entre si: — Será que alguém lhe trouxe algo para comer?
34 Sises ahpw ketin mahsanihong irail, “Ei kapwaiada kupwur en ih me ketin poaroneiehdo, oh wiahda sapwellime doadoahk, iei me ei tungoal.
34 Jesus lhes declarou:
35 Mie ehu koasoi me kumwail kin nda: ‘Sounpwongte pahieu luhwe, eri, iei ahnsoun dolung.’ A I ndaiong kumwail: kumwail sarada oh kilengwohng mwetuwel kan, wahrail kan mahier oh mwahuwongehr en dondol.
35 Vocês não dizem que ainda faltam quatro meses até a colheita? Eu, porém, lhes digo: Levantem os olhos e vejam os campos, pois estão maduros para a colheita.
36 Me kin dolung, e kin ale pweinen eh doadoahk, oh e kin dolung ong mour soutuk; pwe me kin padokedi oh me kin dolung ira koaros pahn pereperenpene.
36 Quem colhe recebe desde já a recompensa e ajunta o seu fruto para a vida eterna, para que se alegrem ao mesmo tempo o que semeia e o que colhe.
37 Pwe mehlel koasoi pwoatet: ‘Emen kin padokedi, a emen kin dolung.’
37 Pois, no caso, é verdadeiro o ditado: “Um é o que semeia, outro é o que colhe.”
38 Eri, I kadarkumwailwei pwe kumwail en dolung rahk nan mwetuwel kan me kumwail sohte koadoahkihada. Ekei me koadoahkihadahr, a kumwail pahn paieki arail doadoahk.”
38 Eu os enviei a colher o que vocês não semearam; outros trabalharam, e vocês aproveitaram o trabalho deles.
39 Mehn Sameria tohtohie me pwosonla Sises sang nan kahnimwo, pwehki sang ni en liho eh nda, “E ketin koasoia ong ie mehkoaros me I wiadahr.”
39 Muitos samaritanos daquela cidade creram em Jesus, por causa do testemunho da mulher, que tinha dito: “Ele me disse tudo o que eu já fiz.”
40 Eri, ni ahnsou me mehn Sameria ko patohdo reh, re patohwan ngidingid peki pwe en ketikette rehrail. Sises ahpw ketiket rehrail erein rahn riau.
40 Quando, pois, os samaritanos foram até Jesus, pediram-lhe que permanecesse com eles; e Jesus ficou ali dois dias.
41 Eri, me tohto pil pwosonlahr pwehki sapwellime mahsen.
41 Muitos outros creram nele, por causa da palavra de Jesus.
42 Re ahpw ndaiong liho, “Met se pwoson, kaidehn pwehki sang ni omw koasoi, ahpw pwehki at pein rongehr; iei me se esehkier me ih me uhdahn Sounkomourpen sampah.”
42 E diziam à mulher: — Agora não é mais por causa do que você falou que nós cremos, mas porque nós mesmos ouvimos, e sabemos que este é verdadeiramente o Salvador do mundo.
43 Mwurin eh ketin kousoankier wasao erein rahn riau, Sises ahpw ketida sang wasao ketilahng Kalili.
43 Passados dois dias, Jesus saiu dali e foi para a Galileia.
44 Pwe pein Sises ketin mahsanih, “Soukohp men sohte kin ndand nan uhdahn eh wasa.”
44 Porque o próprio Jesus testemunhou que um profeta não tem honra na sua própria terra.
45 Eri, ni eh lelehr Kalili, aramas akan en wasao ahpw kasamwo, pwehki arail kilangehr soahng koaros me e ketin wiadahr ni ahnsoun Sarawien Pahsohpa nan Serusalem; pwe pein irail iangehr towehda kamadipwo.
45 Assim, quando chegou à Galileia, os galileus o receberam, porque viram todas as coisas que Jesus tinha feito em Jerusalém, por ocasião da festa, à qual eles também tinham comparecido.
46 Eri, Sises pwuralahng Kena nan Kalili, wasa me e ketin kawekalahr pihl oh wiahkihla wain. Eri, lapalap en wehi men mie Kapernaum, me nah pwutak soumwahudahr.
46 Jesus foi outra vez a Caná da Galileia, onde tinha transformado água em vinho. E havia ali um oficial do rei, cujo filho estava doente em Cafarnaum.
47 Ni ohlo eh rongada me Sises ketidohngehr Kalili sang nan Sudia, e ahpw pwarala reh, oh peki pwe en ketilahng Kapernaum oh kakehlahda nah pwutako me kereniongehr mehla.
47 Quando ouviu dizer que Jesus tinha vindo da Judeia para a Galileia, foi até ele e pediu-lhe que fosse curar o seu filho, que estava morrendo.
48 Sises eri ketin mahsanihong, “Sohte mehmen nanpwungamwail kak kamehlele ma kumwail sohte kilang manaman lapalap oh kapwuriamwei kan.”
48 Então Jesus lhe disse:
49 Me lapalapo ahpw sapeng, patohwan, “Maing, komw ketin iangiehla mwohn ei tungoal pwutako eh pahn mehla.”
49 O oficial pediu mais uma vez: — Senhor, venha, antes que o meu filho morra!
50 Sises eri mahsanih, “Kohwei, noumw pwutako momour.”
50 Jesus respondeu: O homem creu na palavra de Jesus e partiu.
51 Nindokon en ohlo eh pwurodohng ni imweo, nah ladu ko ahpw tuhkihong ih rohng me nah pwutako momour.
51 Quando já estava a caminho, os seus servos vieram ao encontro dele, anunciando-lhe que o seu filho estava vivo.
52 Ohlo ahpw kalelapak rehrail ni ahnsou da me e tapihada mwahula. Re ahpw nda, “Aio, kulok ehu mwurin souwas, karakaro kohsang.”
52 Então perguntou a que horas o seu filho havia se sentido melhor. Informaram: — Ontem, à uma hora da tarde a febre o deixou.
53 Sahmo ahpw tamanda me iei ahnsowo me Sises ketin mahsanihong, “Noumw pwutako momour.” Eri, pein ih oh eh peneinei koaros ahpw pwosonla.
53 Com isso, o pai reconheceu que aquela era precisamente a hora em que Jesus tinha dito a ele: “O seu filho vai viver.” E ele e toda a sua casa creram.
54 Met iei keriaun doadoahk manaman me Sises ketin wiahda mwurin eh ketidohng Kalili sang nan Sudia.
54 Este foi o segundo sinal que Jesus fez, depois de ir da Judeia para a Galileia.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar João 4, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.