João 11
Pohnpeian Bible with Apocrypha (PON2006A) vs NVT
1 Mie ohl emen me soumwahudahr me adaneki Lasarus, me koukousoan Pedani, nan kahnimw me Mery oh rie Marda koukousoan ie.
1 Um homem chamado Lázaro estava doente. Ele morava em Betânia com suas irmãs, Maria e Marta.
2 (Iei Mery menet me keiehki aluweluwen Kaun-o leh pwohmwahu oh limwiheki pitenmoange, iei ih me pil rianiki Lasarus me soumwahudahro.)
2 Foi Maria, a irmã de Lázaro, que mais tarde derramou perfume caro nos pés do Senhor e os enxugou com os cabelos.
3 Pirieno eri kairehki Sises, “Maing at Kaun, kompoakepahmwio soumwahudahr.”
3 As duas irmãs enviaram um recado a Jesus, dizendo: “Senhor, seu amigo querido está muito doente”.
4 Ni Sises eh ketin karonge met, e ahpw mahsanih, “Soumwahu wet sohte pahn kahrehda Lasarus eh mehla; met wiawiher pwe en kalinganahda Koht, oh soumwahu wet pahn wia ehu ahl me Koht pahn ketin kalinganahkihda Sapwellimeo.”
4 Quando Jesus ouviu isso, disse: “A doença de Lázaro não acabará em morte. Ela aconteceu para a glória de Deus, para que o Filho de Deus receba glória por meio dela”.
5 Sises kin ketin loalloale Marda, oh rie lih, oh pil Lasarus.
5 Jesus amava Marta, Maria e Lázaro.
6 Sises mwahngihier me Lasarus soumwahudahr, ahpw e ketikette wasa me e ketiket ieo erein rahn riau.
6 Ouvindo, portanto, que Lázaro estava doente, ficou mais dois dias onde estava.
7 Eri, e ahpw mahsanihong sapwellime tohnpadahk ko, “Kitail pahn pwurala Sudia.”
7 Depois, disse a seus discípulos: “Vamos voltar para a Judeia”.
8 Tohnpadahk ko ahpw sapeng, patohwan, “Maing Sounpadahk, rahn teiko mehn Suhs ako men katei komwi wasao. A ia duwe, komw pil kupwukupwure pwuralahng wasao?”
8 Os discípulos se opuseram, dizendo: “Rabi, apenas alguns dias atrás o povo da Judeia tentou apedrejá-lo. Ainda assim, o senhor vai voltar para lá?”.
9 Sises ahpw sapeng, mahsanih, “Kaidehn awa eisek riau mie nan rahn ehu? Eri, ma mehmen me kin alialu nin rahn, e sohte pahn dipekelekel, pwehki eh kilikilang marain en sampahet.
9 Jesus respondeu: “Há doze horas de claridade todos os dias. Durante o dia, as pessoas podem andar com segurança. Conseguem enxergar, pois têm a luz deste mundo.
10 A me kin alialu nipwong, e pahn dipekelekel, pwehki marain sohte mie reh.”
10 À noite, porém, correm o risco de tropeçar, pois não há luz”.
11 Sises ketin mahsanih mepwukat, ahpw pil pwurehng mahsanihong irail, “Kompoakepatail Lasarus meirlahr. A I pahn kolahng pangenda.”
11 E acrescentou: “Nosso amigo Lázaro adormeceu, mas agora vou despertá-lo”.
12 Tohnpadahk ko ahpw sapeng, patohwan, “Maing, ma e meirlahr, a e pahn mwahula.”
12 Os discípulos disseram: “Senhor, se ele dorme é porque logo vai melhorar!”.
13 Mahsen en Sises wet uhdahn wehwehki me Lasarus melahr, a irail ahpw kihkihong me e wehwehki me e memeirte.
13 Pensavam que Jesus falava apenas do repouso do sono, mas ele se referia à morte de Lázaro.
14 Sises eri mahsanihong irail ni sansal, “Lasarus melahr.
14 Então ele disse claramente: “Lázaro está morto.
15 A pwehki kumwail I perenkihda ei sohte mi reh, pwe kumwail en pwoson. Eri, kitail kohla reh.”
15 E, por causa de vocês, eu me alegro por não ter estado lá, pois agora vocês vão crer de fato. Venham, vamos até ele”.
16 Tomas (me pil adaneki Mpwer) ahpw ndaiong ienge tohnpadahk ko, “Kitail iang atail Sounpadahk kohla wasao, pwe kitail en iang ih mehla.”
16 Tomé, apelidado de Gêmeo, disse aos outros discípulos: “Vamos até lá também para morrer com Jesus”.
17 Ni Sises eh ketier wasao, e ahpw ketin diarada me Lasarus seridier oh rahn pahieu douwer powe.
17 Quando Jesus chegou a Betânia, disseram-lhe que Lázaro estava no túmulo havia quatro dias.
18 Mwein sohte lel mwail riau me Pedani dohki sang Serusalem.
18 Betânia ficava a cerca de três quilômetros de Jerusalém,
19 Mehn Suhs tohtohie me kodohng tuhwong Marda oh Mery pwe re en kamwait ira pwehki mehlahn riara ohlo.
19 e muitos moradores da região tinham vindo consolar Marta e Maria pela perda do irmão.
20 Ni Marda eh rongada me Sises ketiket kohdo, e ahpw kohieila pwe en tuhwong; a Mery mihmihte nan ihmwo.
20 Quando Marta soube que Jesus estava chegando, foi ao seu encontro. Maria, porém, ficou em casa.
21 Marda ahpw patohwanohng Sises, “Maing ei Kaun, ma komw ketikette met, riei ohlo sohte pahn mehla.
21 Marta disse a Jesus: “Se o Senhor estivesse aqui, meu irmão não teria morrido.
22 Eri soh, I ese me Koht pahn ketikihong komwi dahme komw pahn ketin peki reh.”
22 Mas sei que, mesmo agora, Deus lhe dará tudo que pedir”.
23 Sises ahpw mahsanihong, “Riomw ohlo pahn pwurehng mourda.”
23 Jesus lhe disse: “Seu irmão vai ressuscitar”.
24 Marda ahpw sapeng, patohwan, “I patohwan ese me e pahn pwurehng mourda ni rahnen neko.”
24 “Sim”, respondeu Marta. “Ele vai ressuscitar quando todos ressuscitarem, no último dia.”
25 Sises ahpw mahsanihong, “Ngehi me mour sapahl oh Sounkomour. Mehmen me pwoson ie, mehnda ma e pahn mehla, ahpw e pahn mour.
25 Então Jesus disse: “Eu sou a ressurreição e a vida. Quem crê em mim viverá, mesmo depois de morrer.
26 Oh mehmen me momour oh pwoson ie, sohte pahn mehla kohkohlahte. Ia duwe, ke kamehlele met?”
26 Quem vive e crê em mim jamais morrerá. Você crê nisso, Marta?”.
27 Liho ahpw sapeng, patohwan, “Ei, Maing ei Kaun, I kamehlele me komwi Mesaia, Sapwellimen Kohto, me pahn ketidohng sampah.”
27 “Sim, Senhor”, respondeu ela. “Eu creio que o senhor é o Cristo, o Filho de Deus, aquele que veio ao mundo da parte de Deus.”
28 Mwurin Marda eh patohwanehr mepwukat, e ahpw pwurala mwenginkihong rie Mery, “Sounpadahko ketidohr, oh e ketin keinemweiuk.”
28 Em seguida, voltou para casa. Chamou Maria à parte e disse: “O Mestre está aqui e quer ver você”.
29 Ni Mery eh rongada met, e ahpw mwadang uhda oh kohieila pwe en tuhwong Sises.
29 Maria se levantou de imediato e foi até ele.
30 (Sises saikinte lelohng kousapwo, pwe e ketikette wasa me Marda tuhwong ieo.)
30 Jesus tinha ficado fora do povoado, no lugar onde Marta havia se encontrado com ele.
31 Mehn Suhs ako me iang Mery mihmi nan ihmwo, me kamwakamwait ih, re ahpw idawehn ahnsou me re kilang eh uhda oh mwadang pedoi. Irail kihkihong me e pahn kohieila nin sousowo pwe en mwahiei.
31 Quando as pessoas que estavam na casa viram Maria sair apressadamente, imaginaram que ela ia ao túmulo de Lázaro chorar e a seguiram.
32 Ahpw ni Mery eh lellahng wasa me Sises ketiket ie, e ahpw poaridi mwohn aluweluwe kan oh patohwanohng, “Maing ei Kaun, ma komw ketikette met, riei ohlo sohte pahn mehla!”
32 Assim que chegou ao lugar onde Jesus estava e o viu, caiu a seus pés e disse: “Se o Senhor estivesse aqui, meu irmão não teria morrido”.
33 Sises mahsanihada eh sengiseng, oh mehn Suhs ako me iang ih pil sengiseng, e ahpw kupwurohla oh pahtoula.
33 Quando Jesus viu Maria chorar, e o povo também, sentiu profunda indignação e grande angústia.
34 E ahpw ketin kalelapak rehrail, “Ia wasa me kumwail sarepediong ie?”
34 “Onde vocês o colocaram?”, perguntou. Eles responderam: “Senhor, venha e veja”.
35 Sises ahpw ketin tentenihr.
35 Jesus chorou.
36 Mehn Suhs ako eri nda, “Ia uwen eh poakohng ohlo!”
36 As pessoas que estavam por perto disseram: “Vejam como ele o amava!”.
37 Ahpw ekei nanpwungarail nda, “Kaidehn ih me kapehdpesengehr mesen ohl maskuno? Ia duwe, e sohte kak wia mehkot pwe en doarehsang Lasarus mehla?”
37 Outros, porém, disseram: “Este homem curou um cego. Não poderia ter impedido que Lázaro morresse?”.
38 Sises eri pil pwurehng kupwurohla, ahpw ketilahng nin sousowo, me mi nan pwoaren paip ehu me takai ehu kin ritingala.”
38 Jesus, sentindo-se novamente indignado, chegou ao túmulo, uma gruta com uma pedra fechando a entrada.
39 Sises mahsanih, “Kumwail pwekasang takaien!”
39 “Rolem a pedra para o lado”, ordenou. “Senhor, ele está morto há quatro dias”, disse Marta, a irmã do falecido. “O mau cheiro será terrível.”
40 Sises ahpw mahsanihong liho, “I soh ndaionguhkehr me ke pahn kilang lingan en Koht ma ke pahn pwoson?”
40 Jesus respondeu: “Eu não lhe disse que, se você cresse, veria a glória de Deus?”.
41 Irail eri pwekasang takaio, Sises ahpw ketin sarada oh mahsanih, “Semei, kalahngan en komwi pwehki omwi ketin karongeier.
41 Então rolaram a pedra para o lado. Jesus olhou para o céu e disse: “Pai, eu te agradeço porque me ouviste.
42 I ese me komwi kin ketin karonge ie ahnsou koaros, ahpw I patohwan mepwukat pwehki aramas pwukat me pato wasa kiset, re en kamehlele me komwi me ketin kadariehdo.”
42 Tu sempre me ouves, mas eu disse isso por causa de todas as pessoas que estão aqui, para que elas creiam que tu me enviaste”.
43 Mwurin eh mahsaniher mepwukat, e ahpw kapitie laudida, mahsanih, “Lasarus, pedoido!”
43 Então Jesus gritou: “Lázaro, venha para fora!”.
44 Ohl melahro ahpw pedoido, peh oh neh kan kidikidkipene likoun nan sousou, oh likou ehu pidpene mese. Sises ahpw mahsanihong irail, “Kumwail sapwadada ohlen oh kasaladakala.”
44 E o morto saiu, com as mãos e os pés presos com faixas e o rosto envolto num pano. Jesus disse: “Desamarrem as faixas e deixem-no ir!”.
45 Me tohto nanpwungen mehn Suhs ko me kohdo rehn Mery, re kilangehr dahme Sises ketin wiadahr, re ahpw pwosonlahr.
45 Muitos dos judeus que estavam com Maria creram em Jesus quando viram isso.
46 A ekei irail pwuralahng rehn Parisi ko oh padahkihong irail duwen mehkan me Sises ketin wiadahr.
46 Alguns, no entanto, foram aos fariseus e contaram o que Jesus tinha feito.
47 Eri, samworo lapalap ako oh Parisi ko ahpw kapokonepene Tohn Mwoalen Kopwung Lapalapo, oh nda, “Dahme kitail pahn wia? Pwehki soangen kilel kan me ohl menet kin wiewia!
47 Então os principais sacerdotes e fariseus reuniram o conselho dos líderes do povo. “Que vamos fazer?”, perguntavam uns aos outros. “Sem dúvida, este homem realiza muitos sinais.
48 Ma kitail mweidohng en wiewia soahng pwukat, aramas koaros pahn pwosonla, oh lapalap akan en Rom pahn kohdo oh kauwehla atail Tehnpas Sarawio oh atail wehiet pwon!”
48 Se permitirmos que continue assim, logo todos crerão nele. Então o exército romano virá e destruirá nosso templo e nossa nação.”
49 Emen kisehrail, me adaneki Kaiapas, me Samworo Lapalap nan pahro, ahpw ndaiong irail, “Kumwail sohte mwahn ese mehkot!
49 Caifás, o sumo sacerdote naquele ano, disse: “Vocês não sabem o que estão dizendo!
50 Kumwail sohte dehdehki me e pahn mwahuwong kumwail ma emen pahn mehkihla aramas akan, pwe tohn wehiet pwon en dehr mwomwla?”
50 Não percebem que é melhor para vocês que um homem morra pelo povo em vez de a nação inteira ser destruída?”.
51 (Ahpw mehlel, Kaiapas sohte wia koasoi pwoatet pwehki pein ih, ahpw pwehki ih me Samworo Lapalap en pahro, e ahpw kohpada me Sises pahn pwoukihla mehn Suhs ako;
51 Não disse isso por si mesmo, mas, sendo o sumo sacerdote naquele ano, profetizou que Jesus morreria pela nação inteira.
52 oh kaidehn irailte, ahpw pwe en kapokonepene serien Koht kan koaruhsie me mweipesengehr.)
52 E não apenas por aquela nação, mas para reunir em um só corpo todos os filhos de Deus espalhados ao redor do mundo.
53 Eri, sang ni rahno kohla, kaunen mehn Suhs ako ahpw wiewie lamalamki duwen arail pahn kemehla.
53 Daquele dia em diante, começaram a tramar a morte de Jesus.
54 Ihme kahrehda Sises solahr ketiketseli sansal nan Sudia. E ahpw ketsang wasao oh ketilahng wasa kis me kereniong sapwtehn, ni kahnimw me adaneki Epraim; eri, iei wasa me e ketidi ie, iangahki sapwellime tohnpadahk ko.
54 Por essa razão, Jesus parou de andar no meio do povo. Foi para um lugar próximo do deserto, para o povoado de Efraim, onde permaneceu com seus discípulos.
55 Eri, en mehn Suhs akan Sarawien Pahsohpa kerendohr, oh aramas tohtohie kohieila sang nan sahpw akan kohdalahng Serusalem, pwe re en kapwaiada arail tiahk en kamwakel mwohn sarawio eh pahn tepida.
55 Faltava pouco tempo para a festa judaica da Páscoa, e muita gente de toda a região chegou a Jerusalém para participar da cerimônia de purificação, antes que a Páscoa começasse.
56 Irail raparapahki Sises; oh ni arail pokonpenehr nan Tehnpas Sarawio, re kin peidekpene nanpwungarail, “Dahme kumwail lemeleme? Ohlo pahn iang sarawi wet, de soh?”
56 Continuavam procurando Jesus e, estando eles no templo, perguntavam uns aos outros: “O que vocês acham? Será que ele virá para a Páscoa?”.
57 Samworo lapalap ako oh Parisi ko ahpw koasoanediong aramas akan, mehmen me ese wasa me Sises ketiket ie, a en pakairkihdo, pwe re en kak koledi.
57 Enquanto isso, os principais sacerdotes e fariseus deram ordem para que, se alguém soubesse onde Jesus estava, o denunciasse de imediato, a fim de que o prendessem.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar João 11, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.