João 11
Pohnpeian Bible with Apocrypha (PON2006A) vs NAA
1 Mie ohl emen me soumwahudahr me adaneki Lasarus, me koukousoan Pedani, nan kahnimw me Mery oh rie Marda koukousoan ie.
1 Um homem chamado Lázaro estava doente. Ele era de Betânia, da aldeia de Maria e de sua irmã Marta.
2 (Iei Mery menet me keiehki aluweluwen Kaun-o leh pwohmwahu oh limwiheki pitenmoange, iei ih me pil rianiki Lasarus me soumwahudahro.)
2 Esta Maria, cujo irmão Lázaro estava doente, era a mesma que ungiu o Senhor com perfume e lhe enxugou os pés com os seus cabelos.
3 Pirieno eri kairehki Sises, “Maing at Kaun, kompoakepahmwio soumwahudahr.”
3 Por isso, as irmãs de Lázaro mandaram dizer a Jesus: — Aquele que o Senhor ama está doente.
4 Ni Sises eh ketin karonge met, e ahpw mahsanih, “Soumwahu wet sohte pahn kahrehda Lasarus eh mehla; met wiawiher pwe en kalinganahda Koht, oh soumwahu wet pahn wia ehu ahl me Koht pahn ketin kalinganahkihda Sapwellimeo.”
4 Ao receber a notícia, Jesus disse:
5 Sises kin ketin loalloale Marda, oh rie lih, oh pil Lasarus.
5 Ora, Jesus amava Marta e a irmã dela, e também Lázaro.
6 Sises mwahngihier me Lasarus soumwahudahr, ahpw e ketikette wasa me e ketiket ieo erein rahn riau.
6 Quando soube que Lázaro estava doente, ainda se demorou dois dias no lugar onde estava.
7 Eri, e ahpw mahsanihong sapwellime tohnpadahk ko, “Kitail pahn pwurala Sudia.”
7 Depois, disse aos seus discípulos:
8 Tohnpadahk ko ahpw sapeng, patohwan, “Maing Sounpadahk, rahn teiko mehn Suhs ako men katei komwi wasao. A ia duwe, komw pil kupwukupwure pwuralahng wasao?”
8 Os discípulos disseram: — Mestre, ainda há pouco os judeus queriam apedrejá-lo! E o senhor quer voltar para lá?
9 Sises ahpw sapeng, mahsanih, “Kaidehn awa eisek riau mie nan rahn ehu? Eri, ma mehmen me kin alialu nin rahn, e sohte pahn dipekelekel, pwehki eh kilikilang marain en sampahet.
9 Jesus respondeu:
10 A me kin alialu nipwong, e pahn dipekelekel, pwehki marain sohte mie reh.”
10 Mas, se andar de noite, tropeça, porque nele não há luz.
11 Sises ketin mahsanih mepwukat, ahpw pil pwurehng mahsanihong irail, “Kompoakepatail Lasarus meirlahr. A I pahn kolahng pangenda.”
11 Tendo dito isso, acrescentou:
12 Tohnpadahk ko ahpw sapeng, patohwan, “Maing, ma e meirlahr, a e pahn mwahula.”
12 Então os discípulos disseram: — Senhor, se dorme, estará salvo.
13 Mahsen en Sises wet uhdahn wehwehki me Lasarus melahr, a irail ahpw kihkihong me e wehwehki me e memeirte.
13 Jesus falava da morte de Lázaro, mas eles pensavam que tivesse falado do repouso do sono.
14 Sises eri mahsanihong irail ni sansal, “Lasarus melahr.
14 Então Jesus lhes disse claramente:
15 A pwehki kumwail I perenkihda ei sohte mi reh, pwe kumwail en pwoson. Eri, kitail kohla reh.”
15 Por causa de vocês me alegro de que não estivesse lá, para que vocês possam crer. Mas vamos até ele.
16 Tomas (me pil adaneki Mpwer) ahpw ndaiong ienge tohnpadahk ko, “Kitail iang atail Sounpadahk kohla wasao, pwe kitail en iang ih mehla.”
16 Então Tomé, chamado Dídimo, disse aos outros discípulos: — Vamos também nós para morrer com o Mestre!
17 Ni Sises eh ketier wasao, e ahpw ketin diarada me Lasarus seridier oh rahn pahieu douwer powe.
17 Quando Jesus chegou, encontrou Lázaro já sepultado havia quatro dias.
18 Mwein sohte lel mwail riau me Pedani dohki sang Serusalem.
18 Ora, Betânia ficava a mais ou menos três quilômetros de Jerusalém.
19 Mehn Suhs tohtohie me kodohng tuhwong Marda oh Mery pwe re en kamwait ira pwehki mehlahn riara ohlo.
19 Muitos dos judeus vieram visitar Marta e Maria, a fim de consolá-las por causa do irmão.
20 Ni Marda eh rongada me Sises ketiket kohdo, e ahpw kohieila pwe en tuhwong; a Mery mihmihte nan ihmwo.
20 Marta, quando soube que Jesus estava chegando, foi encontrar-se com ele; Maria, porém, ficou sentada em casa.
21 Marda ahpw patohwanohng Sises, “Maing ei Kaun, ma komw ketikette met, riei ohlo sohte pahn mehla.
21 Então Marta disse a Jesus: — Se o Senhor estivesse aqui, o meu irmão não teria morrido.
22 Eri soh, I ese me Koht pahn ketikihong komwi dahme komw pahn ketin peki reh.”
22 Mas também sei que, mesmo agora, tudo o que o senhor pedir a Deus, ele concederá.
23 Sises ahpw mahsanihong, “Riomw ohlo pahn pwurehng mourda.”
23 Jesus disse a ela:
24 Marda ahpw sapeng, patohwan, “I patohwan ese me e pahn pwurehng mourda ni rahnen neko.”
24 Ao que Marta respondeu: — Eu sei que ele há de ressurgir na ressurreição, no último dia.
25 Sises ahpw mahsanihong, “Ngehi me mour sapahl oh Sounkomour. Mehmen me pwoson ie, mehnda ma e pahn mehla, ahpw e pahn mour.
25 Então Jesus declarou:
26 Oh mehmen me momour oh pwoson ie, sohte pahn mehla kohkohlahte. Ia duwe, ke kamehlele met?”
26 E todo o que vive e crê em mim não morrerá eternamente. Você crê nisto?
27 Liho ahpw sapeng, patohwan, “Ei, Maing ei Kaun, I kamehlele me komwi Mesaia, Sapwellimen Kohto, me pahn ketidohng sampah.”
27 Marta respondeu: — Sim, Senhor! Eu creio que o senhor é o Cristo, o Filho de Deus que devia vir ao mundo.
28 Mwurin Marda eh patohwanehr mepwukat, e ahpw pwurala mwenginkihong rie Mery, “Sounpadahko ketidohr, oh e ketin keinemweiuk.”
28 Depois de dizer isto, Marta foi chamar Maria, a sua irmã, e lhe disse em particular: — O Mestre chegou e está chamando você.
29 Ni Mery eh rongada met, e ahpw mwadang uhda oh kohieila pwe en tuhwong Sises.
29 Quando Maria ouviu isso, levantou-se depressa e foi até ele,
30 (Sises saikinte lelohng kousapwo, pwe e ketikette wasa me Marda tuhwong ieo.)
30 pois Jesus ainda não tinha entrado na aldeia, mas permanecia onde Marta o havia encontrado.
31 Mehn Suhs ako me iang Mery mihmi nan ihmwo, me kamwakamwait ih, re ahpw idawehn ahnsou me re kilang eh uhda oh mwadang pedoi. Irail kihkihong me e pahn kohieila nin sousowo pwe en mwahiei.
31 Os judeus que estavam com Maria em casa e a consolavam, vendo-a levantar-se depressa e sair, seguiram-na, pensando que ela ia ao túmulo para chorar.
32 Ahpw ni Mery eh lellahng wasa me Sises ketiket ie, e ahpw poaridi mwohn aluweluwe kan oh patohwanohng, “Maing ei Kaun, ma komw ketikette met, riei ohlo sohte pahn mehla!”
32 Quando Maria chegou ao lugar onde Jesus estava, ao vê-lo, lançou-se aos seus pés, dizendo: — Se o Senhor estivesse aqui, o meu irmão não teria morrido.
33 Sises mahsanihada eh sengiseng, oh mehn Suhs ako me iang ih pil sengiseng, e ahpw kupwurohla oh pahtoula.
33 Quando Jesus viu que ela chorava, e que os judeus que a acompanhavam também choravam, agitou-se no espírito e se comoveu.
34 E ahpw ketin kalelapak rehrail, “Ia wasa me kumwail sarepediong ie?”
34 E perguntou: Eles responderam: — Senhor, venha ver!
35 Sises ahpw ketin tentenihr.
35 Jesus chorou.
36 Mehn Suhs ako eri nda, “Ia uwen eh poakohng ohlo!”
36 Então os judeus disseram: — Vejam o quanto ele o amava.
37 Ahpw ekei nanpwungarail nda, “Kaidehn ih me kapehdpesengehr mesen ohl maskuno? Ia duwe, e sohte kak wia mehkot pwe en doarehsang Lasarus mehla?”
37 Mas alguns disseram: — Será que ele, que abriu os olhos ao cego, não podia fazer com que Lázaro não morresse?
38 Sises eri pil pwurehng kupwurohla, ahpw ketilahng nin sousowo, me mi nan pwoaren paip ehu me takai ehu kin ritingala.”
38 Jesus, agitando-se novamente em si mesmo, foi até o túmulo, que era uma gruta em cuja entrada tinham colocado uma pedra.
39 Sises mahsanih, “Kumwail pwekasang takaien!”
39 Então Jesus ordenou: Marta, irmã do falecido, disse a Jesus: — Senhor, já cheira mal, porque está morto há quatro dias.
40 Sises ahpw mahsanihong liho, “I soh ndaionguhkehr me ke pahn kilang lingan en Koht ma ke pahn pwoson?”
40 Jesus respondeu:
41 Irail eri pwekasang takaio, Sises ahpw ketin sarada oh mahsanih, “Semei, kalahngan en komwi pwehki omwi ketin karongeier.
41 Então tiraram a pedra. E Jesus, levantando os olhos para o céu, disse:
42 I ese me komwi kin ketin karonge ie ahnsou koaros, ahpw I patohwan mepwukat pwehki aramas pwukat me pato wasa kiset, re en kamehlele me komwi me ketin kadariehdo.”
42 Eu sei que sempre me ouves, mas falei isso por causa da multidão presente, para que creiam que tu me enviaste.
43 Mwurin eh mahsaniher mepwukat, e ahpw kapitie laudida, mahsanih, “Lasarus, pedoido!”
43 E, depois de dizer isso, clamou em alta voz:
44 Ohl melahro ahpw pedoido, peh oh neh kan kidikidkipene likoun nan sousou, oh likou ehu pidpene mese. Sises ahpw mahsanihong irail, “Kumwail sapwadada ohlen oh kasaladakala.”
44 Aquele que tinha morrido saiu, tendo os pés e as mãos amarrados com ataduras e o rosto envolto num lenço. Então Jesus lhes ordenou:
45 Me tohto nanpwungen mehn Suhs ko me kohdo rehn Mery, re kilangehr dahme Sises ketin wiadahr, re ahpw pwosonlahr.
45 Muitos dos judeus que tinham vindo visitar Maria, vendo o que Jesus havia feito, creram nele.
46 A ekei irail pwuralahng rehn Parisi ko oh padahkihong irail duwen mehkan me Sises ketin wiadahr.
46 Outros, porém, foram até os fariseus e lhes contaram o que Jesus havia feito.
47 Eri, samworo lapalap ako oh Parisi ko ahpw kapokonepene Tohn Mwoalen Kopwung Lapalapo, oh nda, “Dahme kitail pahn wia? Pwehki soangen kilel kan me ohl menet kin wiewia!
47 Então os principais sacerdotes e os fariseus convocaram o Sinédrio e disseram: — O que estamos fazendo, uma vez que este homem opera muitos sinais?
48 Ma kitail mweidohng en wiewia soahng pwukat, aramas koaros pahn pwosonla, oh lapalap akan en Rom pahn kohdo oh kauwehla atail Tehnpas Sarawio oh atail wehiet pwon!”
48 Se o deixarmos assim, todos crerão nele; depois, virão os romanos e tomarão não só o nosso lugar, mas a própria nação.
49 Emen kisehrail, me adaneki Kaiapas, me Samworo Lapalap nan pahro, ahpw ndaiong irail, “Kumwail sohte mwahn ese mehkot!
49 Mas um deles, Caifás, que era sumo sacerdote naquele ano, advertiu-os, dizendo: — Vocês não sabem nada,
50 Kumwail sohte dehdehki me e pahn mwahuwong kumwail ma emen pahn mehkihla aramas akan, pwe tohn wehiet pwon en dehr mwomwla?”
50 nem entendem que é melhor para vocês que morra um só homem pelo povo e que não venha a perecer toda a nação.
51 (Ahpw mehlel, Kaiapas sohte wia koasoi pwoatet pwehki pein ih, ahpw pwehki ih me Samworo Lapalap en pahro, e ahpw kohpada me Sises pahn pwoukihla mehn Suhs ako;
51 Ora, Caifás não disse isto por conta própria, mas, sendo sumo sacerdote naquele ano, profetizou que Jesus estava para morrer pela nação.
52 oh kaidehn irailte, ahpw pwe en kapokonepene serien Koht kan koaruhsie me mweipesengehr.)
52 E não somente pela nação, mas também para reunir em um só corpo os filhos de Deus, que andam dispersos.
53 Eri, sang ni rahno kohla, kaunen mehn Suhs ako ahpw wiewie lamalamki duwen arail pahn kemehla.
53 Desde aquele dia, resolveram matar Jesus.
54 Ihme kahrehda Sises solahr ketiketseli sansal nan Sudia. E ahpw ketsang wasao oh ketilahng wasa kis me kereniong sapwtehn, ni kahnimw me adaneki Epraim; eri, iei wasa me e ketidi ie, iangahki sapwellime tohnpadahk ko.
54 Assim sendo, Jesus já não andava publicamente entre os judeus, mas retirou-se para uma região vizinha ao deserto, para uma cidade chamada Efraim, onde permaneceu com os discípulos.
55 Eri, en mehn Suhs akan Sarawien Pahsohpa kerendohr, oh aramas tohtohie kohieila sang nan sahpw akan kohdalahng Serusalem, pwe re en kapwaiada arail tiahk en kamwakel mwohn sarawio eh pahn tepida.
55 Estava próxima a Páscoa dos judeus, e muitos daquela região foram a Jerusalém antes da Páscoa para se purificar.
56 Irail raparapahki Sises; oh ni arail pokonpenehr nan Tehnpas Sarawio, re kin peidekpene nanpwungarail, “Dahme kumwail lemeleme? Ohlo pahn iang sarawi wet, de soh?”
56 Lá, procuravam Jesus e, estando eles no templo, diziam uns aos outros: — O que vocês acham? Ele não virá à festa?
57 Samworo lapalap ako oh Parisi ko ahpw koasoanediong aramas akan, mehmen me ese wasa me Sises ketiket ie, a en pakairkihdo, pwe re en kak koledi.
57 Ora, os principais sacerdotes e os fariseus haviam ordenado que, se alguém soubesse onde ele estava, o denunciasse, para que pudessem prendê-lo.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar João 11, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.