João 11

Pohnpeian Bible with Apocrypha (PON2006A) vs ARA

Sair da comparação
ARA Almeida Revista e Atualizada 1993
1 Mie ohl emen me soumwahudahr me adaneki Lasarus, me koukousoan Pedani, nan kahnimw me Mery oh rie Marda koukousoan ie.
1 Estava enfermo Lázaro, de Betânia, da aldeia de Maria e de sua irmã Marta.
2 (Iei Mery menet me keiehki aluweluwen Kaun-o leh pwohmwahu oh limwiheki pitenmoange, iei ih me pil rianiki Lasarus me soumwahudahro.)
2 Esta Maria, cujo irmão Lázaro estava enfermo, era a mesma que ungiu com bálsamo o Senhor e lhe enxugou os pés com os seus cabelos.
3 Pirieno eri kairehki Sises, “Maing at Kaun, kompoakepahmwio soumwahudahr.”
3 Mandaram, pois, as irmãs de Lázaro dizer a Jesus: Senhor, está enfermo aquele a quem amas.
4 Ni Sises eh ketin karonge met, e ahpw mahsanih, “Soumwahu wet sohte pahn kahrehda Lasarus eh mehla; met wiawiher pwe en kalinganahda Koht, oh soumwahu wet pahn wia ehu ahl me Koht pahn ketin kalinganahkihda Sapwellimeo.”
4 Ao receber a notícia, disse Jesus: Esta enfermidade não é para morte, e sim para a glória de Deus, a fim de que o Filho de Deus seja por ela glorificado.
5 Sises kin ketin loalloale Marda, oh rie lih, oh pil Lasarus.
5 Ora, amava Jesus a Marta, e a sua irmã, e a Lázaro.
6 Sises mwahngihier me Lasarus soumwahudahr, ahpw e ketikette wasa me e ketiket ieo erein rahn riau.
6 Quando, pois, soube que Lázaro estava doente, ainda se demorou dois dias no lugar onde estava.
7 Eri, e ahpw mahsanihong sapwellime tohnpadahk ko, “Kitail pahn pwurala Sudia.”
7 Depois, disse aos seus discípulos: Vamos outra vez para a Judeia.
8 Tohnpadahk ko ahpw sapeng, patohwan, “Maing Sounpadahk, rahn teiko mehn Suhs ako men katei komwi wasao. A ia duwe, komw pil kupwukupwure pwuralahng wasao?”
8 Disseram-lhe os discípulos: Mestre, ainda agora os judeus procuravam apedrejar-te, e voltas para lá?
9 Sises ahpw sapeng, mahsanih, “Kaidehn awa eisek riau mie nan rahn ehu? Eri, ma mehmen me kin alialu nin rahn, e sohte pahn dipekelekel, pwehki eh kilikilang marain en sampahet.
9 Respondeu Jesus: Não são doze as horas do dia? Se alguém andar de dia, não tropeça, porque vê a luz deste mundo;
10 A me kin alialu nipwong, e pahn dipekelekel, pwehki marain sohte mie reh.”
10 mas, se andar de noite, tropeça, porque nele não há luz.
11 Sises ketin mahsanih mepwukat, ahpw pil pwurehng mahsanihong irail, “Kompoakepatail Lasarus meirlahr. A I pahn kolahng pangenda.”
11 Isto dizia e depois lhes acrescentou: Nosso amigo Lázaro adormeceu, mas vou para despertá-lo.
12 Tohnpadahk ko ahpw sapeng, patohwan, “Maing, ma e meirlahr, a e pahn mwahula.”
12 Disseram-lhe, pois, os discípulos: Senhor, se dorme, estará salvo.
13 Mahsen en Sises wet uhdahn wehwehki me Lasarus melahr, a irail ahpw kihkihong me e wehwehki me e memeirte.
13 Jesus, porém, falara com respeito à morte de Lázaro; mas eles supunham que tivesse falado do repouso do sono.
14 Sises eri mahsanihong irail ni sansal, “Lasarus melahr.
14 Então, Jesus lhes disse claramente: Lázaro morreu;
15 A pwehki kumwail I perenkihda ei sohte mi reh, pwe kumwail en pwoson. Eri, kitail kohla reh.”
15 e por vossa causa me alegro de que lá não estivesse, para que possais crer; mas vamos ter com ele.
16 Tomas (me pil adaneki Mpwer) ahpw ndaiong ienge tohnpadahk ko, “Kitail iang atail Sounpadahk kohla wasao, pwe kitail en iang ih mehla.”
16 Então, Tomé, chamado Dídimo, disse aos condiscípulos: Vamos também nós para morrermos com ele.
17 Ni Sises eh ketier wasao, e ahpw ketin diarada me Lasarus seridier oh rahn pahieu douwer powe.
17 Chegando Jesus, encontrou Lázaro já sepultado, havia quatro dias.
18 Mwein sohte lel mwail riau me Pedani dohki sang Serusalem.
18 Ora, Betânia estava cerca de quinze estádios perto de Jerusalém.
19 Mehn Suhs tohtohie me kodohng tuhwong Marda oh Mery pwe re en kamwait ira pwehki mehlahn riara ohlo.
19 Muitos dentre os judeus tinham vindo ter com Marta e Maria, para as consolar a respeito de seu irmão.
20 Ni Marda eh rongada me Sises ketiket kohdo, e ahpw kohieila pwe en tuhwong; a Mery mihmihte nan ihmwo.
20 Marta, quando soube que vinha Jesus, saiu ao seu encontro; Maria, porém, ficou sentada em casa.
21 Marda ahpw patohwanohng Sises, “Maing ei Kaun, ma komw ketikette met, riei ohlo sohte pahn mehla.
21 Disse, pois, Marta a Jesus: Senhor, se estiveras aqui, não teria morrido meu irmão.
22 Eri soh, I ese me Koht pahn ketikihong komwi dahme komw pahn ketin peki reh.”
22 Mas também sei que, mesmo agora, tudo quanto pedires a Deus, Deus to concederá.
23 Sises ahpw mahsanihong, “Riomw ohlo pahn pwurehng mourda.”
23 Declarou-lhe Jesus: Teu irmão há de ressurgir.
24 Marda ahpw sapeng, patohwan, “I patohwan ese me e pahn pwurehng mourda ni rahnen neko.”
24 Eu sei, replicou Marta, que ele há de ressurgir na ressurreição, no último dia.
25 Sises ahpw mahsanihong, “Ngehi me mour sapahl oh Sounkomour. Mehmen me pwoson ie, mehnda ma e pahn mehla, ahpw e pahn mour.
25 Disse-lhe Jesus: Eu sou a ressurreição e a vida. Quem crê em mim, ainda que morra, viverá;
26 Oh mehmen me momour oh pwoson ie, sohte pahn mehla kohkohlahte. Ia duwe, ke kamehlele met?”
26 e todo o que vive e crê em mim não morrerá, eternamente. Crês isto?
27 Liho ahpw sapeng, patohwan, “Ei, Maing ei Kaun, I kamehlele me komwi Mesaia, Sapwellimen Kohto, me pahn ketidohng sampah.”
27 Sim, Senhor, respondeu ela, eu tenho crido que tu és o Cristo, o Filho de Deus que devia vir ao mundo.
28 Mwurin Marda eh patohwanehr mepwukat, e ahpw pwurala mwenginkihong rie Mery, “Sounpadahko ketidohr, oh e ketin keinemweiuk.”
28 Tendo dito isto, retirou-se e chamou Maria, sua irmã, e lhe disse em particular: O Mestre chegou e te chama.
29 Ni Mery eh rongada met, e ahpw mwadang uhda oh kohieila pwe en tuhwong Sises.
29 Ela, ouvindo isto, levantou-se depressa e foi ter com ele,
30 (Sises saikinte lelohng kousapwo, pwe e ketikette wasa me Marda tuhwong ieo.)
30 pois Jesus ainda não tinha entrado na aldeia, mas permanecia onde Marta se avistara com ele.
31 Mehn Suhs ako me iang Mery mihmi nan ihmwo, me kamwakamwait ih, re ahpw idawehn ahnsou me re kilang eh uhda oh mwadang pedoi. Irail kihkihong me e pahn kohieila nin sousowo pwe en mwahiei.
31 Os judeus que estavam com Maria em casa e a consolavam, vendo-a levantar-se depressa e sair, seguiram-na, supondo que ela ia ao túmulo para chorar.
32 Ahpw ni Mery eh lellahng wasa me Sises ketiket ie, e ahpw poaridi mwohn aluweluwe kan oh patohwanohng, “Maing ei Kaun, ma komw ketikette met, riei ohlo sohte pahn mehla!”
32 Quando Maria chegou ao lugar onde estava Jesus, ao vê-lo, lançou-se-lhe aos pés, dizendo: Senhor, se estiveras aqui, meu irmão não teria morrido.
33 Sises mahsanihada eh sengiseng, oh mehn Suhs ako me iang ih pil sengiseng, e ahpw kupwurohla oh pahtoula.
33 Jesus, vendo-a chorar, e bem assim os judeus que a acompanhavam, agitou-se no espírito e comoveu-se.
34 E ahpw ketin kalelapak rehrail, “Ia wasa me kumwail sarepediong ie?”
34 E perguntou: Onde o sepultastes? Eles lhe responderam: Senhor, vem e vê!
35 Sises ahpw ketin tentenihr.
35 Jesus chorou.
36 Mehn Suhs ako eri nda, “Ia uwen eh poakohng ohlo!”
36 Então, disseram os judeus: Vede quanto o amava.
37 Ahpw ekei nanpwungarail nda, “Kaidehn ih me kapehdpesengehr mesen ohl maskuno? Ia duwe, e sohte kak wia mehkot pwe en doarehsang Lasarus mehla?”
37 Mas alguns objetaram: Não podia ele, que abriu os olhos ao cego, fazer que este não morresse?
38 Sises eri pil pwurehng kupwurohla, ahpw ketilahng nin sousowo, me mi nan pwoaren paip ehu me takai ehu kin ritingala.”
38 Jesus, agitando-se novamente em si mesmo, encaminhou-se para o túmulo; era este uma gruta a cuja entrada tinham posto uma pedra.
39 Sises mahsanih, “Kumwail pwekasang takaien!”
39 Então, ordenou Jesus: Tirai a pedra. Disse-lhe Marta, irmã do morto: Senhor, já cheira mal, porque já é de quatro dias.
40 Sises ahpw mahsanihong liho, “I soh ndaionguhkehr me ke pahn kilang lingan en Koht ma ke pahn pwoson?”
40 Respondeu-lhe Jesus: Não te disse eu que, se creres, verás a glória de Deus?
41 Irail eri pwekasang takaio, Sises ahpw ketin sarada oh mahsanih, “Semei, kalahngan en komwi pwehki omwi ketin karongeier.
41 Tiraram, então, a pedra. E Jesus, levantando os olhos para o céu, disse: Pai, graças te dou porque me ouviste.
42 I ese me komwi kin ketin karonge ie ahnsou koaros, ahpw I patohwan mepwukat pwehki aramas pwukat me pato wasa kiset, re en kamehlele me komwi me ketin kadariehdo.”
42 Aliás, eu sabia que sempre me ouves, mas assim falei por causa da multidão presente, para que creiam que tu me enviaste.
43 Mwurin eh mahsaniher mepwukat, e ahpw kapitie laudida, mahsanih, “Lasarus, pedoido!”
43 E, tendo dito isto, clamou em alta voz: Lázaro, vem para fora!
44 Ohl melahro ahpw pedoido, peh oh neh kan kidikidkipene likoun nan sousou, oh likou ehu pidpene mese. Sises ahpw mahsanihong irail, “Kumwail sapwadada ohlen oh kasaladakala.”
44 Saiu aquele que estivera morto, tendo os pés e as mãos ligados com ataduras e o rosto envolto num lenço. Então, lhes ordenou Jesus: Desatai-o e deixai-o ir.
45 Me tohto nanpwungen mehn Suhs ko me kohdo rehn Mery, re kilangehr dahme Sises ketin wiadahr, re ahpw pwosonlahr.
45 Muitos, pois, dentre os judeus que tinham vindo visitar Maria, vendo o que fizera Jesus, creram nele.
46 A ekei irail pwuralahng rehn Parisi ko oh padahkihong irail duwen mehkan me Sises ketin wiadahr.
46 Outros, porém, foram ter com os fariseus e lhes contaram dos feitos que Jesus realizara.
47 Eri, samworo lapalap ako oh Parisi ko ahpw kapokonepene Tohn Mwoalen Kopwung Lapalapo, oh nda, “Dahme kitail pahn wia? Pwehki soangen kilel kan me ohl menet kin wiewia!
47 Então, os principais sacerdotes e os fariseus convocaram o Sinédrio; e disseram: Que estamos fazendo, uma vez que este homem opera muitos sinais?
48 Ma kitail mweidohng en wiewia soahng pwukat, aramas koaros pahn pwosonla, oh lapalap akan en Rom pahn kohdo oh kauwehla atail Tehnpas Sarawio oh atail wehiet pwon!”
48 Se o deixarmos assim, todos crerão nele; depois, virão os romanos e tomarão não só o nosso lugar, mas a própria nação.
49 Emen kisehrail, me adaneki Kaiapas, me Samworo Lapalap nan pahro, ahpw ndaiong irail, “Kumwail sohte mwahn ese mehkot!
49 Caifás, porém, um dentre eles, sumo sacerdote naquele ano, advertiu-os, dizendo: Vós nada sabeis,
50 Kumwail sohte dehdehki me e pahn mwahuwong kumwail ma emen pahn mehkihla aramas akan, pwe tohn wehiet pwon en dehr mwomwla?”
50 nem considerais que vos convém que morra um só homem pelo povo e que não venha a perecer toda a nação.
51 (Ahpw mehlel, Kaiapas sohte wia koasoi pwoatet pwehki pein ih, ahpw pwehki ih me Samworo Lapalap en pahro, e ahpw kohpada me Sises pahn pwoukihla mehn Suhs ako;
51 Ora, ele não disse isto de si mesmo; mas, sendo sumo sacerdote naquele ano, profetizou que Jesus estava para morrer pela nação
52 oh kaidehn irailte, ahpw pwe en kapokonepene serien Koht kan koaruhsie me mweipesengehr.)
52 e não somente pela nação, mas também para reunir em um só corpo os filhos de Deus, que andam dispersos.
53 Eri, sang ni rahno kohla, kaunen mehn Suhs ako ahpw wiewie lamalamki duwen arail pahn kemehla.
53 Desde aquele dia, resolveram matá-lo.
54 Ihme kahrehda Sises solahr ketiketseli sansal nan Sudia. E ahpw ketsang wasao oh ketilahng wasa kis me kereniong sapwtehn, ni kahnimw me adaneki Epraim; eri, iei wasa me e ketidi ie, iangahki sapwellime tohnpadahk ko.
54 De sorte que Jesus já não andava publicamente entre os judeus, mas retirou-se para uma região vizinha ao deserto, para uma cidade chamada Efraim; e ali permaneceu com os discípulos.
55 Eri, en mehn Suhs akan Sarawien Pahsohpa kerendohr, oh aramas tohtohie kohieila sang nan sahpw akan kohdalahng Serusalem, pwe re en kapwaiada arail tiahk en kamwakel mwohn sarawio eh pahn tepida.
55 Estava próxima a Páscoa dos judeus; e muitos daquela região subiram para Jerusalém antes da Páscoa, para se purificarem.
56 Irail raparapahki Sises; oh ni arail pokonpenehr nan Tehnpas Sarawio, re kin peidekpene nanpwungarail, “Dahme kumwail lemeleme? Ohlo pahn iang sarawi wet, de soh?”
56 Lá, procuravam Jesus e, estando eles no templo, diziam uns aos outros: Que vos parece? Não virá ele à festa?
57 Samworo lapalap ako oh Parisi ko ahpw koasoanediong aramas akan, mehmen me ese wasa me Sises ketiket ie, a en pakairkihdo, pwe re en kak koledi.
57 Ora, os principais sacerdotes e os fariseus tinham dado ordem para, se alguém soubesse onde ele estava, denunciá-lo, a fim de o prenderem.

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar João 11, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.