João 11

Pohnpeian Bible with Apocrypha (PON2006A) vs BKJ

Sair da comparação
1 Mie ohl emen me soumwahudahr me adaneki Lasarus, me koukousoan Pedani, nan kahnimw me Mery oh rie Marda koukousoan ie.
1 Ora, havia um certo homem enfermo, chamado Lázaro, de Betânia, da aldeia de Maria e de sua irmã Marta.
2 (Iei Mery menet me keiehki aluweluwen Kaun-o leh pwohmwahu oh limwiheki pitenmoange, iei ih me pil rianiki Lasarus me soumwahudahro.)
2 (Era aquela Maria que ungiu o Senhor com unguento, e secou os seus pés com os seus cabelos, cujo irmão, Lázaro, estava enfermo).
3 Pirieno eri kairehki Sises, “Maing at Kaun, kompoakepahmwio soumwahudahr.”
3 Portanto, suas irmãs enviaram até ele dizendo: Senhor, eis que está enfermo aquele que tu amas.
4 Ni Sises eh ketin karonge met, e ahpw mahsanih, “Soumwahu wet sohte pahn kahrehda Lasarus eh mehla; met wiawiher pwe en kalinganahda Koht, oh soumwahu wet pahn wia ehu ahl me Koht pahn ketin kalinganahkihda Sapwellimeo.”
4 Quando Jesus ouviu isso, ele disse: Esta enfermidade não é para morte, mas para glória de Deus, para que o Filho de Deus seja glorificado por ela.
5 Sises kin ketin loalloale Marda, oh rie lih, oh pil Lasarus.
5 Ora, Jesus amava a Marta, e a sua irmã, e a Lázaro.
6 Sises mwahngihier me Lasarus soumwahudahr, ahpw e ketikette wasa me e ketiket ieo erein rahn riau.
6 Ouvindo, pois, que ele estava enfermo, ficou ainda dois dias no lugar onde ele estava.
7 Eri, e ahpw mahsanihong sapwellime tohnpadahk ko, “Kitail pahn pwurala Sudia.”
7 Depois disso, então, ele diz aos seus discípulos: Vamos outra vez para a Judeia.
8 Tohnpadahk ko ahpw sapeng, patohwan, “Maing Sounpadahk, rahn teiko mehn Suhs ako men katei komwi wasao. A ia duwe, komw pil kupwukupwure pwuralahng wasao?”
8 Seus discípulos lhe disseram: Mestre, recentemente os judeus procuravam apedrejar-te, e tu vais para lá novamente?
9 Sises ahpw sapeng, mahsanih, “Kaidehn awa eisek riau mie nan rahn ehu? Eri, ma mehmen me kin alialu nin rahn, e sohte pahn dipekelekel, pwehki eh kilikilang marain en sampahet.
9 Jesus respondeu: Não há doze horas no dia? Se algum homem andar de dia, ele não tropeça, porque ele vê a luz deste mundo.
10 A me kin alialu nipwong, e pahn dipekelekel, pwehki marain sohte mie reh.”
10 Mas se um homem andar de noite, ele tropeça, porque nele não há luz.
11 Sises ketin mahsanih mepwukat, ahpw pil pwurehng mahsanihong irail, “Kompoakepatail Lasarus meirlahr. A I pahn kolahng pangenda.”
11 Essas coisas ele falou, e depois disso ele lhes disse: Nosso amigo Lázaro dorme, mas eu vou, para que eu possa despertá-lo do sono.
12 Tohnpadahk ko ahpw sapeng, patohwan, “Maing, ma e meirlahr, a e pahn mwahula.”
12 Disseram-lhe, então, os seus discípulos: Senhor, se dorme, ele ficará bom.
13 Mahsen en Sises wet uhdahn wehwehki me Lasarus melahr, a irail ahpw kihkihong me e wehwehki me e memeirte.
13 Todavia Jesus havia falado de sua morte, mas eles pensavam que falava do repouso do sono.
14 Sises eri mahsanihong irail ni sansal, “Lasarus melahr.
14 Então, Jesus disse-lhes claramente: Lázaro está morto.
15 A pwehki kumwail I perenkihda ei sohte mi reh, pwe kumwail en pwoson. Eri, kitail kohla reh.”
15 E estou contente por causa de vós, de que eu não estivesse ali, para que creiais; no entanto, vamos até ele.
16 Tomas (me pil adaneki Mpwer) ahpw ndaiong ienge tohnpadahk ko, “Kitail iang atail Sounpadahk kohla wasao, pwe kitail en iang ih mehla.”
16 Então disse Tomé, que é chamado Dídimo, aos seus condiscípulos: Vamos nós também, para que possamos morrer com ele.
17 Ni Sises eh ketier wasao, e ahpw ketin diarada me Lasarus seridier oh rahn pahieu douwer powe.
17 Quando Jesus chegou, encontrou Lázaro já há quatro dias no sepulcro.
18 Mwein sohte lel mwail riau me Pedani dohki sang Serusalem.
18 Ora, Betânia estava perto de Jerusalém, cerca de quinze estádios.
19 Mehn Suhs tohtohie me kodohng tuhwong Marda oh Mery pwe re en kamwait ira pwehki mehlahn riara ohlo.
19 E muitos dos judeus tinham ido consolar a Marta e a Maria, acerca de seu irmão.
20 Ni Marda eh rongada me Sises ketiket kohdo, e ahpw kohieila pwe en tuhwong; a Mery mihmihte nan ihmwo.
20 Ouvindo, então, Marta que Jesus vinha, foi ao seu encontro. Mas Maria ficou assentada em casa.
21 Marda ahpw patohwanohng Sises, “Maing ei Kaun, ma komw ketikette met, riei ohlo sohte pahn mehla.
21 Então, disse Marta a Jesus: Senhor, se tu estivesses aqui, meu irmão não teria morrido.
22 Eri soh, I ese me Koht pahn ketikihong komwi dahme komw pahn ketin peki reh.”
22 Mas eu sei, que agora mesmo, tudo quanto pedires a Deus, Deus te concederá.
23 Sises ahpw mahsanihong, “Riomw ohlo pahn pwurehng mourda.”
23 Disse-lhe Jesus: Teu irmão há de ressuscitar.
24 Marda ahpw sapeng, patohwan, “I patohwan ese me e pahn pwurehng mourda ni rahnen neko.”
24 Disse-lhe Marta: Eu sei que há de ressuscitar na ressurreição do último dia.
25 Sises ahpw mahsanihong, “Ngehi me mour sapahl oh Sounkomour. Mehmen me pwoson ie, mehnda ma e pahn mehla, ahpw e pahn mour.
25 Disse-lhe Jesus: Eu sou a ressurreição, e a vida; quem crê em mim, ainda que esteja morto, ele viverá;
26 Oh mehmen me momour oh pwoson ie, sohte pahn mehla kohkohlahte. Ia duwe, ke kamehlele met?”
26 e todo aquele que vive e crê em mim nunca morrerá. Crês tu isto?
27 Liho ahpw sapeng, patohwan, “Ei, Maing ei Kaun, I kamehlele me komwi Mesaia, Sapwellimen Kohto, me pahn ketidohng sampah.”
27 Disse-lhe ela: Sim, Senhor; eu creio que tu és o Cristo, o Filho de Deus, que havia de vir ao mundo.
28 Mwurin Marda eh patohwanehr mepwukat, e ahpw pwurala mwenginkihong rie Mery, “Sounpadahko ketidohr, oh e ketin keinemweiuk.”
28 E, tendo ela dito isso, seguiu o seu caminho, e chamou secretamente a Maria, sua irmã, dizendo: O Mestre está aqui e te chama.
29 Ni Mery eh rongada met, e ahpw mwadang uhda oh kohieila pwe en tuhwong Sises.
29 Assim que ela ouviu isso, levantou-se depressa, e foi até ele.
30 (Sises saikinte lelohng kousapwo, pwe e ketikette wasa me Marda tuhwong ieo.)
30 Ora, Jesus ainda não tinha chegado à aldeia, mas estava no lugar onde Marta o encontrara.
31 Mehn Suhs ako me iang Mery mihmi nan ihmwo, me kamwakamwait ih, re ahpw idawehn ahnsou me re kilang eh uhda oh mwadang pedoi. Irail kihkihong me e pahn kohieila nin sousowo pwe en mwahiei.
31 Os judeus, pois, que estavam com ela na casa e a consolavam, vendo que Maria se levantara e saíra apressadamente, seguiram-na, dizendo: Ela vai ao sepulcro para chorar ali.
32 Ahpw ni Mery eh lellahng wasa me Sises ketiket ie, e ahpw poaridi mwohn aluweluwe kan oh patohwanohng, “Maing ei Kaun, ma komw ketikette met, riei ohlo sohte pahn mehla!”
32 Tendo, pois, Maria chegado onde Jesus estava e vendo-o, ela lançou-se aos seus pés, dizendo-lhe: Senhor, se tu estivesses aqui, meu irmão não teria morrido.
33 Sises mahsanihada eh sengiseng, oh mehn Suhs ako me iang ih pil sengiseng, e ahpw kupwurohla oh pahtoula.
33 Quando Jesus, pois, a viu chorar, e choravam também os judeus que vinham com ela, comoveu-se em espírito e conturbou-se,
34 E ahpw ketin kalelapak rehrail, “Ia wasa me kumwail sarepediong ie?”
34 e disse: Onde o pusestes? Eles disseram-lhe: Senhor, vem e vê.
35 Sises ahpw ketin tentenihr.
35 Jesus chorou.
36 Mehn Suhs ako eri nda, “Ia uwen eh poakohng ohlo!”
36 Disseram, então, os judeus: Vede como ele o amava!
37 Ahpw ekei nanpwungarail nda, “Kaidehn ih me kapehdpesengehr mesen ohl maskuno? Ia duwe, e sohte kak wia mehkot pwe en doarehsang Lasarus mehla?”
37 E alguns deles disseram: Não podia este homem, que abriu os olhos ao cego, fazer também com que este homem não morresse?
38 Sises eri pil pwurehng kupwurohla, ahpw ketilahng nin sousowo, me mi nan pwoaren paip ehu me takai ehu kin ritingala.”
38 Jesus, pois, novamente comovido em si mesmo, foi ao sepulcro. Era uma caverna e tinha uma pedra posta sobre ela.
39 Sises mahsanih, “Kumwail pwekasang takaien!”
39 Disse Jesus: Tirai a pedra. Marta, irmã daquele que estava morto, disse-lhe: Senhor, a essa altura ele cheira mal, porque ele está morto há quatro dias.
40 Sises ahpw mahsanihong liho, “I soh ndaionguhkehr me ke pahn kilang lingan en Koht ma ke pahn pwoson?”
40 Disse-lhe Jesus: Eu não te disse que, se tu creres, verás a glória de Deus?
41 Irail eri pwekasang takaio, Sises ahpw ketin sarada oh mahsanih, “Semei, kalahngan en komwi pwehki omwi ketin karongeier.
41 Então, eles tiraram a pedra do lugar onde jazia o morto. E Jesus, levantando seus olhos, disse: Pai, eu te agradeço, por me haveres ouvido.
42 I ese me komwi kin ketin karonge ie ahnsou koaros, ahpw I patohwan mepwukat pwehki aramas pwukat me pato wasa kiset, re en kamehlele me komwi me ketin kadariehdo.”
42 Eu sei que sempre me ouves, mas por causa da multidão que está ao redor eu disse isso, para que possam crer que tu me enviaste.
43 Mwurin eh mahsaniher mepwukat, e ahpw kapitie laudida, mahsanih, “Lasarus, pedoido!”
43 E, tendo dito isso, clamou em alta voz: Lázaro, vem para fora.
44 Ohl melahro ahpw pedoido, peh oh neh kan kidikidkipene likoun nan sousou, oh likou ehu pidpene mese. Sises ahpw mahsanihong irail, “Kumwail sapwadada ohlen oh kasaladakala.”
44 E saiu o que estivera morto, amarrado nos pés e nas mãos com faixas; e a sua face envolta em um lenço. Disse-lhes Jesus: Desatai-o, e deixai-o ir.
45 Me tohto nanpwungen mehn Suhs ko me kohdo rehn Mery, re kilangehr dahme Sises ketin wiadahr, re ahpw pwosonlahr.
45 Então, muitos dentre os judeus que tinham vindo a Maria, e que haviam visto as coisas que Jesus fizera, creram nele.
46 A ekei irail pwuralahng rehn Parisi ko oh padahkihong irail duwen mehkan me Sises ketin wiadahr.
46 Mas alguns deles foram pelo seu caminho até os fariseus, e lhes contaram as coisas que Jesus havia feito.
47 Eri, samworo lapalap ako oh Parisi ko ahpw kapokonepene Tohn Mwoalen Kopwung Lapalapo, oh nda, “Dahme kitail pahn wia? Pwehki soangen kilel kan me ohl menet kin wiewia!
47 Então, reuniram-se os principais sacerdotes e os fariseus em conselho, dizendo: O que faremos? Pois este homem faz muitos milagres.
48 Ma kitail mweidohng en wiewia soahng pwukat, aramas koaros pahn pwosonla, oh lapalap akan en Rom pahn kohdo oh kauwehla atail Tehnpas Sarawio oh atail wehiet pwon!”
48 Se o deixarmos assim sozinho, todos os homens crerão nele; e virão os romanos e tirar-nos-ão o nosso lugar e a nação.
49 Emen kisehrail, me adaneki Kaiapas, me Samworo Lapalap nan pahro, ahpw ndaiong irail, “Kumwail sohte mwahn ese mehkot!
49 E um deles, chamado Caifás, que era sumo sacerdote naquele ano, lhes disse: Vós não entendeis nada,
50 Kumwail sohte dehdehki me e pahn mwahuwong kumwail ma emen pahn mehkihla aramas akan, pwe tohn wehiet pwon en dehr mwomwla?”
50 nem considerais que nos convém que um homem morra pelo povo e que não pereça toda a nação.
51 (Ahpw mehlel, Kaiapas sohte wia koasoi pwoatet pwehki pein ih, ahpw pwehki ih me Samworo Lapalap en pahro, e ahpw kohpada me Sises pahn pwoukihla mehn Suhs ako;
51 Ora, isso não disse ele por si mesmo; mas, sendo o sumo sacerdote naquele ano, profetizou que Jesus havia de morrer pela nação;
52 oh kaidehn irailte, ahpw pwe en kapokonepene serien Koht kan koaruhsie me mweipesengehr.)
52 e não somente por aquela nação, mas também para congregar num só corpo os filhos de Deus que estavam dispersos.
53 Eri, sang ni rahno kohla, kaunen mehn Suhs ako ahpw wiewie lamalamki duwen arail pahn kemehla.
53 Desde aquele dia, pois, eles tomavam conselho para o matarem.
54 Ihme kahrehda Sises solahr ketiketseli sansal nan Sudia. E ahpw ketsang wasao oh ketilahng wasa kis me kereniong sapwtehn, ni kahnimw me adaneki Epraim; eri, iei wasa me e ketidi ie, iangahki sapwellime tohnpadahk ko.
54 Jesus, portanto, já não andava publicamente entre os judeus, mas retirou-se dali para a terra junto do deserto, para uma cidade chamada Efraim, e ali continuava com os seus discípulos.
55 Eri, en mehn Suhs akan Sarawien Pahsohpa kerendohr, oh aramas tohtohie kohieila sang nan sahpw akan kohdalahng Serusalem, pwe re en kapwaiada arail tiahk en kamwakel mwohn sarawio eh pahn tepida.
55 E estava próxima a Páscoa dos judeus; e dessa região subiram muitos a Jerusalém, antes da Páscoa, para se purificarem.
56 Irail raparapahki Sises; oh ni arail pokonpenehr nan Tehnpas Sarawio, re kin peidekpene nanpwungarail, “Dahme kumwail lemeleme? Ohlo pahn iang sarawi wet, de soh?”
56 Então eles buscavam por Jesus, e falavam entre si, estando no templo: Que vos parece? Não virá ele à festa?
57 Samworo lapalap ako oh Parisi ko ahpw koasoanediong aramas akan, mehmen me ese wasa me Sises ketiket ie, a en pakairkihdo, pwe re en kak koledi.
57 Ora, os principais sacerdotes e os fariseus tinham dado ordem para que, se algum homem soubesse onde ele estava, ele deveria mostrar, para que o prendessem.

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar João 11, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.