Jonas 1
Pohnpeian Bible with Apocrypha (PON2006A) vs NTLH
1 Rahn ehu KAUN-O ahpw mahsanihong Sona, nein Amidai.
1 Certo dia, o Senhor Deus disse a Jonas, filho de Amitai:
2 E mahsanih, “Kohwei Ninipe, kahnimw kalaimwuno, oh panawih irail, pwe I rongehr duwen suwed laud en aramas akan wasao.”
2 — Apronte-se, vá à grande cidade de Nínive e grite contra ela, porque a maldade daquela gente chegou aos meus ouvidos.
3 Sona ahpw tangalahng ekis wasa tohrohr pwe en tangasang KAUN-O. Ih eri kohla Sopa oh diarada sohp pwoat me pahn kolahng Spein. E ahpw pwainda eh pasis oh iangala sohpo kolahng wasao pwe en tangasang KAUN-O.
3 Jonas se aprontou, mas fugiu do Senhor , indo na direção contrária. Ele desceu a Jope e ali encontrou um navio que estava de saída para a Espanha. Pagou a passagem e embarcou a fim de viajar com os marinheiros para a Espanha, para longe do Senhor .
4 KAUN-O ahpw kamwakidkihda sehdo melimel kalaimwun ehu; melimel wet me kehlail mehlel, kahrehiong tohn sohpo ar lemeleme me sohpo pahn ohla.
4 No entanto, Deus mandou um forte vento, e houve uma tempestade no mar. Era tão violenta, que o navio estava em perigo de se partir ao meio.
5 Tohn sohpo koaros ahpw masepwehkada oh emenemen likweriongete eh koht pwe en sewese irail. Re pil kesehsang dipwisoun sohpo pwe en kamarahda. Nindokon mepwukat eh wiewiawi, Sona mihmi nan kepin sohpo wie memeir.
5 Os marinheiros ficaram com muito medo e gritavam por socorro, cada um ao seu deus. E, para que o navio ficasse mais leve, jogaram a carga no mar. Porém Jonas tinha descido ao porão e ali havia se deitado e caído num sono profundo.
6 Kepdin en sohpo eri diarada Sona wasao, e ahpw ndaiong, “Ia duwen omw kak memeir? Pirida oh peki rehn omw Koht pwe en sewesei kitail; pwe mweinele e pahn kupwurei kitail oh kitail sohte pahn mehla.”
6 O capitão do navio o encontrou ali e disse: — Como é que você está aí dormindo? Levante-se e peça socorro ao seu deus. Pode ser que ele tenha pena de nós e não deixe a gente morrer.
7 Tohn sohpo ahpw koasoakoasoiapene nanpwungarail, ndinda, “Kitail koadoaropwe pwe en kadiarakada ihs me kahrehiong kitail apwal wet.” Irail eri diarada me Sona.
7 Os marinheiros disseram uns aos outros: — Vamos tirar a sorte para descobrir quem é o culpado de estarmos neste perigo. Eles fizeram isso, e o nome de Jonas foi sorteado.
8 Irail ahpw ndaiong, “Padahkihong kiht ihs me se pahn kapwukoahki apwal wet! Dahme ke wiewia wasaht? Mehnia wehi me ke kohsang ie? Kowe mehn ia; ia omw wehi?”
8 Então lhe perguntaram: — Agora diga: quem é o culpado de tudo isso? O que você está fazendo aqui? De onde você vem? De que país você é, e qual é o seu povo?
9 Sona ahpw sapeng irail, patohwan, “Ngehi mehn Ipru men. I kin kaudokiong KAUN-O, Koht en nanleng, me ketin kapikada sehd oh sahpw.”
9 — Eu sou hebreu — respondeu Jonas — e adoro o Senhor , o Deus do céu, que fez o mar e a terra.
10 E pil kasalehiong irail me e tangatangasang KAUN-O.
10 Em seguida, Jonas contou que estava fugindo de Deus, o Senhor . Aí os marinheiros ficaram mais apavorados ainda e disseram: — Veja só o que você fez!
11 Melimelo ahpw lalaudlahte ahnsou koaros. Tohn sohpo eri idek rehn Sona, “Dahme se pahn wiahiong uhk pwe melimelet en kak tokedi?”
11 A tempestade piorava cada vez mais, de modo que os marinheiros perguntaram a Jonas: — Que devemos fazer com você para que o mar se acalme?
12 Sona ahpw sapeng, patohwan, “Kumwail ale ie oh keseielahng nansedo; eri, e ahpw pahn kak mwelehdi. Pwe I ese me ngehi me kahrehiong kumwail melimel wet.”
12 Jonas respondeu: — Vocês me peguem e joguem no mar, que ele ficará calmo. Pois eu sei que foi por minha culpa que esta terrível tempestade caiu sobre vocês.
13 Tohn sohpo ahpw nannantihong arail seiseilahng ni oaroahr, ahpw re sohte kak, pwehki melimelo kekehlaillahte.
13 Em vez de fazerem isso, os marinheiros começaram a remar com toda a força, tentando levar o navio para a praia; porém não conseguiam nada porque a tempestade piorava ainda mais.
14 Irail eri likweriong KAUN-O, “Maing KAUN, se peki rehmwi, komw dehr ketin kalokehkin kiht mehla ni at pahn kemehla ohl menet. Pwe komwi, Maing KAUN, me ketikihong kiht nan apwal wet, komwi me ketin wiahda soahng wet.”
14 Então oraram bem alto, assim: — Ó
15 Irail ahpw ale Sona oh keselahng nansedo. Eri, ni ahnsowohte sehdo ahpw mwadangete mwelehdi.
15 Em seguida, os marinheiros pegaram Jonas e o jogaram no mar, e logo o mar se acalmou.
16 Met kahrehda tohn sohpo ar lemmwikihda KAUN-O; re ahpw wiahda meirong ehu oh wiahda ar inou me re pahn papah ih.
16 Eles ficaram com tanto medo do Senhor , que lhe ofereceram um sacrifício e lhe fizeram promessas.
17 KAUN-O ahpw ketin kadarodo lapalahn mwahmw men pwe en kadallehla Sona. Sona ahpw mihmihki nan kapehd en mwahmwo erein rahn siluh oh pwohng silipwong.
17 O Senhor ordenou que um grande peixe engolisse Jonas. E ele ficou dentro do peixe três dias e três noites.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Jonas 1, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.