Jonas 1

Pohnpeian Bible with Apocrypha (PON2006A) vs ARA

Sair da comparação
ARA Almeida Revista e Atualizada 1993
1 Rahn ehu KAUN-O ahpw mahsanihong Sona, nein Amidai.
1 Veio a palavra do Senhor a Jonas, filho de Amitai, dizendo:
2 E mahsanih, “Kohwei Ninipe, kahnimw kalaimwuno, oh panawih irail, pwe I rongehr duwen suwed laud en aramas akan wasao.”
2 Dispõe-te, vai à grande cidade de Nínive e clama contra ela, porque a sua malícia subiu até mim.
3 Sona ahpw tangalahng ekis wasa tohrohr pwe en tangasang KAUN-O. Ih eri kohla Sopa oh diarada sohp pwoat me pahn kolahng Spein. E ahpw pwainda eh pasis oh iangala sohpo kolahng wasao pwe en tangasang KAUN-O.
3 Jonas se dispôs, mas para fugir da presença do Senhor , para Társis; e, tendo descido a Jope, achou um navio que ia para Társis; pagou, pois, a sua passagem e embarcou nele, para ir com eles para Társis, para longe da presença do Senhor .
4 KAUN-O ahpw kamwakidkihda sehdo melimel kalaimwun ehu; melimel wet me kehlail mehlel, kahrehiong tohn sohpo ar lemeleme me sohpo pahn ohla.
4 Mas o Senhor lançou sobre o mar um forte vento, e fez-se no mar uma grande tempestade, e o navio estava a ponto de se despedaçar.
5 Tohn sohpo koaros ahpw masepwehkada oh emenemen likweriongete eh koht pwe en sewese irail. Re pil kesehsang dipwisoun sohpo pwe en kamarahda. Nindokon mepwukat eh wiewiawi, Sona mihmi nan kepin sohpo wie memeir.
5 Então, os marinheiros, cheios de medo, clamavam cada um ao seu deus e lançavam ao mar a carga que estava no navio, para o aliviarem do peso dela. Jonas, porém, havia descido ao porão e se deitado; e dormia profundamente.
6 Kepdin en sohpo eri diarada Sona wasao, e ahpw ndaiong, “Ia duwen omw kak memeir? Pirida oh peki rehn omw Koht pwe en sewesei kitail; pwe mweinele e pahn kupwurei kitail oh kitail sohte pahn mehla.”
6 Chegou-se a ele o mestre do navio e lhe disse: Que se passa contigo? Agarrado no sono? Levanta-te, invoca o teu deus; talvez, assim, esse deus se lembre de nós, para que não pereçamos.
7 Tohn sohpo ahpw koasoakoasoiapene nanpwungarail, ndinda, “Kitail koadoaropwe pwe en kadiarakada ihs me kahrehiong kitail apwal wet.” Irail eri diarada me Sona.
7 E diziam uns aos outros: Vinde, e lancemos sortes, para que saibamos por causa de quem nos sobreveio este mal. E lançaram sortes, e a sorte caiu sobre Jonas.
8 Irail ahpw ndaiong, “Padahkihong kiht ihs me se pahn kapwukoahki apwal wet! Dahme ke wiewia wasaht? Mehnia wehi me ke kohsang ie? Kowe mehn ia; ia omw wehi?”
8 Então, lhe disseram: Declara-nos, agora, por causa de quem nos sobreveio este mal. Que ocupação é a tua? Donde vens? Qual a tua terra? E de que povo és tu?
9 Sona ahpw sapeng irail, patohwan, “Ngehi mehn Ipru men. I kin kaudokiong KAUN-O, Koht en nanleng, me ketin kapikada sehd oh sahpw.”
9 Ele lhes respondeu: Sou hebreu e temo ao Senhor , o Deus do céu, que fez o mar e a terra.
10 E pil kasalehiong irail me e tangatangasang KAUN-O.
10 Então, os homens ficaram possuídos de grande temor e lhe disseram: Que é isto que fizeste! Pois sabiam os homens que ele fugia da presença do Senhor , porque lho havia declarado.
11 Melimelo ahpw lalaudlahte ahnsou koaros. Tohn sohpo eri idek rehn Sona, “Dahme se pahn wiahiong uhk pwe melimelet en kak tokedi?”
11 Disseram-lhe: Que te faremos, para que o mar se nos acalme? Porque o mar se ia tornando cada vez mais tempestuoso.
12 Sona ahpw sapeng, patohwan, “Kumwail ale ie oh keseielahng nansedo; eri, e ahpw pahn kak mwelehdi. Pwe I ese me ngehi me kahrehiong kumwail melimel wet.”
12 Respondeu-lhes: Tomai-me e lançai-me ao mar, e o mar se aquietará, porque eu sei que, por minha causa, vos sobreveio esta grande tempestade.
13 Tohn sohpo ahpw nannantihong arail seiseilahng ni oaroahr, ahpw re sohte kak, pwehki melimelo kekehlaillahte.
13 Entretanto, os homens remavam, esforçando-se por alcançar a terra, mas não podiam, porquanto o mar se ia tornando cada vez mais tempestuoso contra eles.
14 Irail eri likweriong KAUN-O, “Maing KAUN, se peki rehmwi, komw dehr ketin kalokehkin kiht mehla ni at pahn kemehla ohl menet. Pwe komwi, Maing KAUN, me ketikihong kiht nan apwal wet, komwi me ketin wiahda soahng wet.”
14 Então, clamaram ao Senhor e disseram: Ah! Senhor ! Rogamos-te que não pereçamos por causa da vida deste homem, e não faças cair sobre nós este sangue, quanto a nós, inocente; porque tu, Senhor , fizeste como te aprouve.
15 Irail ahpw ale Sona oh keselahng nansedo. Eri, ni ahnsowohte sehdo ahpw mwadangete mwelehdi.
15 E levantaram a Jonas e o lançaram ao mar; e cessou o mar da sua fúria.
16 Met kahrehda tohn sohpo ar lemmwikihda KAUN-O; re ahpw wiahda meirong ehu oh wiahda ar inou me re pahn papah ih.
16 Temeram, pois, estes homens em extremo ao Senhor ; e ofereceram sacrifícios ao Senhor e fizeram votos.
17 KAUN-O ahpw ketin kadarodo lapalahn mwahmw men pwe en kadallehla Sona. Sona ahpw mihmihki nan kapehd en mwahmwo erein rahn siluh oh pwohng silipwong.
17 Deparou o Senhor um grande peixe, para que tragasse a Jonas; e esteve Jonas três dias e três noites no ventre do peixe.

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Jonas 1, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.