Jonas 1
Pohnpeian Bible with Apocrypha (PON2006A) vs BKJ
1 Rahn ehu KAUN-O ahpw mahsanihong Sona, nein Amidai.
1 Ora, a Palavra do SENHOR veio a Jonas, filho de Amitai, dizendo:
2 E mahsanih, “Kohwei Ninipe, kahnimw kalaimwuno, oh panawih irail, pwe I rongehr duwen suwed laud en aramas akan wasao.”
2 Levanta-te, vai à Nínive, aquela grande cidade, e clama contra ela, pois a sua maldade subiu diante de mim.
3 Sona ahpw tangalahng ekis wasa tohrohr pwe en tangasang KAUN-O. Ih eri kohla Sopa oh diarada sohp pwoat me pahn kolahng Spein. E ahpw pwainda eh pasis oh iangala sohpo kolahng wasao pwe en tangasang KAUN-O.
3 Mas Jonas se levantou para fugir para Társis, longe da presença do SENHOR, e desceu a Jope, onde encontrou um navio que ia para Társis; pagou, pois, a sua passagem, e desceu para dentro dele, para ir com eles para Társis, longe da presença do SENHOR.
4 KAUN-O ahpw kamwakidkihda sehdo melimel kalaimwun ehu; melimel wet me kehlail mehlel, kahrehiong tohn sohpo ar lemeleme me sohpo pahn ohla.
4 Mas o SENHOR enviou um grande vento ao mar, e houve uma poderosa tempestade no mar, de modo que o navio estava a ponto de quebrar-se.
5 Tohn sohpo koaros ahpw masepwehkada oh emenemen likweriongete eh koht pwe en sewese irail. Re pil kesehsang dipwisoun sohpo pwe en kamarahda. Nindokon mepwukat eh wiewiawi, Sona mihmi nan kepin sohpo wie memeir.
5 Então os marinheiros ficaram com medo, e cada homem clamou ao seu deus, e lançaram as cargas que estavam no navio ao mar, para o aliviarem. Mas Jonas desceu ao porão do navio, e deitado, dormiu profundamente.
6 Kepdin en sohpo eri diarada Sona wasao, e ahpw ndaiong, “Ia duwen omw kak memeir? Pirida oh peki rehn omw Koht pwe en sewesei kitail; pwe mweinele e pahn kupwurei kitail oh kitail sohte pahn mehla.”
6 E o mestre do navio dirigiu-se a ele, e disse-lhe: que tens, ó dorminhoco? Levanta-te, clama ao teu Deus, talvez assim, Deus pensará em nós, para que não pereçamos.
7 Tohn sohpo ahpw koasoakoasoiapene nanpwungarail, ndinda, “Kitail koadoaropwe pwe en kadiarakada ihs me kahrehiong kitail apwal wet.” Irail eri diarada me Sona.
7 E disseram cada um ao seu companheiro: vinde, e lancemos sorte, para que saibamos por que causa esse mal está sobre nós. Assim eles lançaram sorte, e a sorte caiu sobre Jonas.
8 Irail ahpw ndaiong, “Padahkihong kiht ihs me se pahn kapwukoahki apwal wet! Dahme ke wiewia wasaht? Mehnia wehi me ke kohsang ie? Kowe mehn ia; ia omw wehi?”
8 Então eles lhe disseram: diga-nos, lhe pedimos, por causa de quem este mal está sobre nós? Qual é a tua ocupação? De onde vens? Qual é a tua terra? E de que povo és tu?
9 Sona ahpw sapeng irail, patohwan, “Ngehi mehn Ipru men. I kin kaudokiong KAUN-O, Koht en nanleng, me ketin kapikada sehd oh sahpw.”
9 E ele lhes disse: eu sou hebreu, e temo ao SENHOR, o Deus do céu, que fez o mar e a terra seca.
10 E pil kasalehiong irail me e tangatangasang KAUN-O.
10 Então os homens se encheram de medo, e disseram-lhe: por que tu fizeste isto? Pois os homens sabiam que ele fugia da presença do SENHOR, porque ele lhes tinha dito.
11 Melimelo ahpw lalaudlahte ahnsou koaros. Tohn sohpo eri idek rehn Sona, “Dahme se pahn wiahiong uhk pwe melimelet en kak tokedi?”
11 Então disseram-lhe: o que devemos fazer contigo, para que o mar se acalme para nós? Pois o mar estava agitado e tempestuoso.
12 Sona ahpw sapeng, patohwan, “Kumwail ale ie oh keseielahng nansedo; eri, e ahpw pahn kak mwelehdi. Pwe I ese me ngehi me kahrehiong kumwail melimel wet.”
12 E ele lhes disse: levantai-me, e lançai-me ao mar, para que ele se acalme; pois eu sei que é por minha causa que esta grande tempestade está sobre vós.
13 Tohn sohpo ahpw nannantihong arail seiseilahng ni oaroahr, ahpw re sohte kak, pwehki melimelo kekehlaillahte.
13 Entretanto, os homens remaram forte, para trazer o navio à terra, mas eles não conseguiram, pois o mar estava agitado e tempestuoso contra eles.
14 Irail eri likweriong KAUN-O, “Maing KAUN, se peki rehmwi, komw dehr ketin kalokehkin kiht mehla ni at pahn kemehla ohl menet. Pwe komwi, Maing KAUN, me ketikihong kiht nan apwal wet, komwi me ketin wiahda soahng wet.”
14 Por isso eles clamaram ao SENHOR, e disseram: nós te rogamos, ó SENHOR! Nós te rogamos, que não nos deixe perecer por causa da vida deste homem, e que não ponha sobre nós sangue inocente; pois tu, ó SENHOR, fizeste o que desejavas.
15 Irail ahpw ale Sona oh keselahng nansedo. Eri, ni ahnsowohte sehdo ahpw mwadangete mwelehdi.
15 Então eles tomaram Jonas, e o lançaram ao mar, e cessou o mar da sua fúria.
16 Met kahrehda tohn sohpo ar lemmwikihda KAUN-O; re ahpw wiahda meirong ehu oh wiahda ar inou me re pahn papah ih.
16 Então os homens temeram muito ao SENHOR, ofereceram sacrifício ao SENHOR e fizeram votos.
17 KAUN-O ahpw ketin kadarodo lapalahn mwahmw men pwe en kadallehla Sona. Sona ahpw mihmihki nan kapehd en mwahmwo erein rahn siluh oh pwohng silipwong.
17 Mas o SENHOR havia preparado um grande peixe, para que engolisse Jonas. E ele esteve no ventre do peixe três dias e três noites.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Jonas 1, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.