Gênesis 47

Pohnpeian Bible with Apocrypha (PON2006A) vs NAA

Sair da comparação
NAA Nova Almeida Atualizada 2017
1 Sosep eri wahda rie pwutak limmen oh patohla oh patohwanohng Parao, “Semeio oh rie ko patohdihdo sang Kenan, re wa arail tungoal kepwe kan koaros. Re patopato met nan Kosen.”
1 Então José foi e deu a notícia a Faraó: — O meu pai e os meus irmãos, com os seus rebanhos e o seu gado, com tudo o que têm, chegaram da terra de Canaã; e eis que estão na terra de Gósen.
2 Ih eri patohwan kapehsehiong Parao rie ko me iang ih.
2 E levou cinco dos seus irmãos e os apresentou a Faraó.
3 Parao eri keinemwe rehrail, mahsanih, “Doadoahk da amwail?”
3 Então Faraó perguntou aos irmãos de José: — Qual é o trabalho de vocês? Eles responderam: — Nós, seus servos, somos pastores de rebanho, como já foram os nossos pais.
4 Se patohdohng kousoanla nan sahpw wet, maing, pwe nan Kenan solahr kisin tungoal ong nait pelinmen kan, lehk lapalapet me inenen uk mehlel. Kalahngan en wasa lapalap en ketin kupwurei kiht pwe se en kak patohwan kousoan nan Kosen.”
4 Disseram mais a Faraó: — Viemos para morar nesta terra, porque na terra de Canaã não há pasto para o rebanho destes seus servos, pois a fome é severa. E agora pedimos que o senhor permita que estes seus servos morem na terra de Gósen.
5 Parao eri mahsanihong Sosep, “Ni omwi pahpao oh riomwi kan ar leledohr,
5 Então Faraó disse a José: — Seu pai e seus irmãos vieram para junto de você.
6 irail kak sapwasapw wasa koaros nan Isip pwon. Re kak kousoanla nan Kosen, pwe iei wasa keieu kaselel. Oh ma mie ohl ekei nanpwungarail me koahiek, a komw kak kihong pwe re en kin apwahpwalih nei pelinmen kan.”
6 A terra do Egito está à sua disposição. Faça com que seu pai e seus irmãos se estabeleçam na melhor região da terra; que morem na terra de Gósen. Se souber que há no meio deles homens capazes, ponha-os por responsáveis pelo gado que me pertence.
7 Sosep eri patohwando seme Seikop rehn Parao. Seikop eri patohwan kapaiahda Parao.
7 José levou Jacó, seu pai, e o apresentou a Faraó; e Jacó abençoou Faraó.
8 Parao eri keinemwe reh, “Komw sounpar depe?”
8 Então Faraó perguntou a Jacó: — Quantos anos o senhor já tem?
9 Seikop ahpw patohwan sapeng, “Ei mour ni ei seiseiloakseli imwiseklahr ni ei sounpar 130. Sounpar malaulau kei met kan oh apwal; ahpw e sohte duwehte sounpar tohto en ei pahpa kahlap ako ni ar seiseiloakseli.”
9 Jacó lhe respondeu: — São cento e trinta anos de peregrinação. Foram poucos e maus os anos de minha vida e não chegam aos anos de vida de meus pais, nos dias das suas peregrinações.
10 Seikop eri sakarada pahn kupwur en Parao; ih eri patopatohla.
10 Depois Jacó abençoou Faraó e saiu de sua presença.
11 Sosep eri koasoanehdi semeo oh rie ko nan Isip, ketikihong irail sapwarail wasa kaselel kei, kereniong kahnimw Rameses, duwen me Parao mahsanih.
11 Então José estabeleceu seu pai e seus irmãos e lhes deu propriedades na terra do Egito, no melhor da terra, na terra de Ramessés, como Faraó havia ordenado.
12 Sosep pil ketikihong semeo, rie ko, oh eh peneinei koaros, iangahki me tikitik kan, kanarail kisin mwenge.
12 E José providenciou alimento para seu pai, seus irmãos e toda a casa de seu pai, segundo o número de seus filhos.
13 Lehk lapalapo inenen mwuledek mehlel wasa koaros nin sampah, oh mehn Isip oh Kenan re luwetkihla eh sohla mwenge.
13 Não havia alimento em toda a terra, porque a fome era muito grande. Assim, o povo do Egito e o povo de Canaã desfaleciam por causa da fome.
14 Sosep eri ketin kihpene mwohni koaros me mehn Isip oh Kenan pwainkihda ar tungoal pilawa ko. Ih eri ketin nekidala mwohni ko nan tehnpas en Parao.
14 Então José arrecadou todo o dinheiro que havia na terra do Egito e na terra de Canaã, pelo cereal que compravam, e o recolheu à casa de Faraó.
15 Ahnsou me mwohni en Isip oh Kenan koaros neklahr, mehn Isip ko patohdo rehn Sosep oh patohwanohng, “Komw ketikihong kiht at tungoal kisin mwenge pwe se de mehla. Komw ketin kupwurei kiht, pwe solahr at tungoal mwohni.”
15 Quando acabou o dinheiro na terra do Egito e na terra de Canaã, todos os egípcios foram a José e disseram: — Queremos comida! Por que o senhor nos deixaria morrer em sua presença só porque o dinheiro acabou?
16 Sosep ketin sapeng irail, “Kumwail wahdo noumwail pelinmen kan, I ahpw pahn wiliankihong kumwail kisin mwenge, ma solahr noumwail mwohni.”
16 José respondeu: — Se vocês não têm dinheiro, tragam o seu gado. Em troca do gado eu lhes darei comida.
17 Irail eri wadohng Sosep nair pelinmen kan; ih eri ketikihong irail kisin mwenge wiliankihla neirail oahs akan, sihpw oh kuht, kou oh ahs akan. Nan sounparo e ketikihong irail mwenge wiliankihda neiral pelinmen kan koaros.
17 Então trouxeram o seu gado a José e ele lhes deu mantimento em troca de cavalos, rebanhos, gado e jumentos. E José os sustentou aquele ano em troca de todo o gado deles.
18 Eri, sounpar ehu mwuri, re ahpw pwurala reh oh patohwanohng, “Se sohte pahn patohwan ekihsang komwi, maing, duwen eh solahr at tungoal mwohni oh duwen omwi ketin sapwellimanikilahr nait pelinmen kan. Solahr me se pahn patohwanohng komwi, maing, ihte paliwarat oh at tungoal sahpw akan me luhwehdi.
18 Tendo acabado aquele ano, foram a José no ano seguinte e lhe disseram: — Não podemos esconder de meu senhor que o dinheiro acabou e que meu senhor já é dono dos animais. Nada mais nos resta diante de meu senhor, a não ser o nosso corpo e a nossa terra.
19 Komw ketin kupwurei kiht pwe se de patohwan mehla. Komw dehr mweidohng se en luhssang at tungoale sahpw akan. Komw ketikihda at tungoal paliwar akan oh at tungoal sahpw akan wiliankihla kisin mwenge. Se pahn patohwan liduwih Parao oh e pahn ketin nin limankihla at tungoal sahpw akan. Komw ketikihong kiht wahn kohn pwe se en kak mourki oh werentuhke pwe se en padokedi nan aht mohs kan.”
19 Por que o senhor nos deixaria perecer em sua presença, tanto a nós como à nossa terra? Compre a nós e a nossa terra em troca de mantimento, e nós e a nossa terra seremos escravos de Faraó. Dê-nos semente para que vivamos e não morramos, e a terra não fique deserta.
20 Sosep eri ketin pwainda sahpw akan koaros nan Isip ni mwaren Parao. Emenemen mehn Isip ahpw netikihla sapwe, pwe lehko me inenen mwuledek. Eri, Parao ahpw ketin nin limankihla sahpw akan koaros.
20 Assim, José comprou toda a terra do Egito para Faraó, porque os egípcios venderam cada um o seu campo, porque a fome era extrema sobre eles. E a terra passou a ser de Faraó.
21 Sang apali Isip lellahng apali, Sosep ahpw kaliduwihala aramas akan.
21 Quanto ao povo, ele o escravizou de uma a outra extremidade da terra do Egito.
22 Ihte sahpw me e sohte pwainda, sapwen samworo ko. Re sohte netikihla sapwarail ko, pwe Parao kin ketikihong irail mwohni en sawas pwe re en kin momourki.
22 José só não comprou a terra dos sacerdotes, porque os sacerdotes recebiam uma porção de mantimento de Faraó e viviam dessa porção que Faraó lhes dava; por isso, não venderam a sua terra.
23 Sosep ahpw mahsanihong aramas akan, “Kumwail kilang, I pwainsangkumwailehr sahpw pwukat ni mwaren Parao pwe en nin limankihla. Iet amwail tungoal werentuhke kan, me kumwail pahn kamwarak nan sahpw akan.
23 Então José disse ao povo: — Eis que hoje comprei vocês e a terra de vocês para Faraó. Aqui estão as sementes, para que semeiem a terra.
24 Eri, ni ahnsoun dolung wahnsahpw, kumwail pahn kihong Parao limakis ehu. A luhwe kumwail pahn ahnekihla, mehn kamwarak nan sahpw, oh mehn wia amwail tungoal kisin mwenge ong pein kumwail, oh ong amwail peneinei kan.”
24 Das colheitas vocês darão a quinta parte a Faraó. As outras quatro partes serão de vocês, para semear o campo e para servir de alimento a vocês, aos que estão em suas casas, e para alimentar os seus filhos.
25 Irail eri patohwan sapeng, “Komw ketin komourkitalahr; komwi ketin kupwur mwahu ong kihtehr, maing, eri, se pahn patohwan wiahla sapwellimen Parao lidu.”
25 Eles disseram a José: — O senhor salvou a nossa vida! Que possamos alcançar favor diante de meu senhor e seremos escravos de Faraó.
26 Sosep eri kauwada kosonned ehu ong sahpw akan en Isip, pwe limakis ehun wahnsahpw en kin kohieng Parao. Eri, kosonned wet wie kekehlailte lel rahnwet. Ihte sapwen samworo ko me sohte wiahla nin limen Parao.
26 E José estabeleceu por lei até o dia de hoje que, na terra do Egito, um quinto pertence a Faraó. Só a terra dos sacerdotes não ficou sendo de Faraó.
27 Mehn Israel ko eri kousoanla nan Kosen nan wehin Isip; re kepwehpwehla oh nainlahr mehlel.
27 Assim, Israel habitou na terra do Egito, na terra de Gósen. Nela adquiriram propriedades, e foram fecundos, e muito se multiplicaram.
28 Seikop koukousoanki Isip sounpar 17, e lao lel sounpar 147.
28 Jacó viveu na terra do Egito dezessete anos. Assim, os dias de Jacó, os anos da sua vida, foram cento e quarenta e sete.
29 Ni eh kereniongehr mehla, e ahpw ekerodo nah pwutak Sosep oh ndaiong, “Menlau kihdi pehmwen nan dengeie, oh inoukihda me ke pahn loalopwoat oh kadekohng ie, oh sohte pahn sarepiehdi nan Isip.
29 Aproximando-se, pois, o tempo da morte de Israel, chamou o seu filho José e lhe disse: — Se agora alcancei favor diante de você, peço que ponha a sua mão debaixo da minha coxa e use de bondade e fidelidade para comigo; peço que você não me sepulte no Egito,
30 I anahne seridi wasa me semei ko seridi ie. Eri, ke pahn waielahsang Isip, oh sarepiehdi nan ar sousou ko.”
30 mas que eu possa descansar com os meus pais. Por isso, você me levará do Egito e me colocará na sepultura deles. José respondeu: — Farei o que o senhor me pede.
31 Seikop eri ndaiong, “Eri, kahukihla me ke pahn kapwaiada inou wet.” Sosep eri kahula, Seikop ahpw wia eh keimwseklahn kaping pohn eh pehto.
31 Então Jacó lhe disse: — Jure para mim. José jurou e Israel se inclinou sobre a cabeceira da cama.

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Gênesis 47, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.