Gênesis 47
Pohnpeian Bible with Apocrypha (PON2006A) vs ARIB
1 Sosep eri wahda rie pwutak limmen oh patohla oh patohwanohng Parao, “Semeio oh rie ko patohdihdo sang Kenan, re wa arail tungoal kepwe kan koaros. Re patopato met nan Kosen.”
1 Então veio José, e informou a Faraó, dizendo: Meu pai e meus irmãos, com seus rebanhos e seu gado, e tudo o que têm, chegaram da terra de Canaã e estão na terra de Gósen.
2 Ih eri patohwan kapehsehiong Parao rie ko me iang ih.
2 E tomou dentre seus irmãos cinco homens e os apresentou a Faraó.
3 Parao eri keinemwe rehrail, mahsanih, “Doadoahk da amwail?”
3 Então perguntou Faraó a esses irmãos de José: Que ocupação é a vossa; Responderam-lhe: Nós, teus servos, somos pastores de ovelhas, tanto nós como nossos pais.
4 Se patohdohng kousoanla nan sahpw wet, maing, pwe nan Kenan solahr kisin tungoal ong nait pelinmen kan, lehk lapalapet me inenen uk mehlel. Kalahngan en wasa lapalap en ketin kupwurei kiht pwe se en kak patohwan kousoan nan Kosen.”
4 Disseram mais a Faraó: Viemos para peregrinar nesta terra; porque não há pasto para os rebanhos de teus servos, porquanto a fome é grave na terra de Canaã; agora, pois, rogamos-te permitas que teus servos habitem na terra de Gósen.
5 Parao eri mahsanihong Sosep, “Ni omwi pahpao oh riomwi kan ar leledohr,
5 Então falou Faraó a José, dizendo: Teu pai e teus irmãos vieram a ti;
6 irail kak sapwasapw wasa koaros nan Isip pwon. Re kak kousoanla nan Kosen, pwe iei wasa keieu kaselel. Oh ma mie ohl ekei nanpwungarail me koahiek, a komw kak kihong pwe re en kin apwahpwalih nei pelinmen kan.”
6 a terra do Egito está diante de ti; no melhor da terra faze habitar teu pai e teus irmãos; habitem na terra de Gósen. E se sabes que entre eles há homens capazes, põe-nos sobre os pastores do meu gado.
7 Sosep eri patohwando seme Seikop rehn Parao. Seikop eri patohwan kapaiahda Parao.
7 Também José introduziu a Jacó, seu pai, e o apresentou a Faraó; e Jacó abençoou a Faraó.
8 Parao eri keinemwe reh, “Komw sounpar depe?”
8 Então perguntou Faraó a Jacó: Quantos são os dias dos anos da tua vida?
9 Seikop ahpw patohwan sapeng, “Ei mour ni ei seiseiloakseli imwiseklahr ni ei sounpar 130. Sounpar malaulau kei met kan oh apwal; ahpw e sohte duwehte sounpar tohto en ei pahpa kahlap ako ni ar seiseiloakseli.”
9 Respondeu-lhe Jacó: Os dias dos anos das minhas peregrinações são cento e trinta anos; poucos e maus têm sido os dias dos anos da minha vida, e não chegaram aos dias dos anos da vida de meus pais nos dias das suas peregrinações.
10 Seikop eri sakarada pahn kupwur en Parao; ih eri patopatohla.
10 E Jacó abençoou a Faraó, e saiu da sua presença.
11 Sosep eri koasoanehdi semeo oh rie ko nan Isip, ketikihong irail sapwarail wasa kaselel kei, kereniong kahnimw Rameses, duwen me Parao mahsanih.
11 José, pois, estabeleceu a seu pai e seus irmãos, dando-lhes possessão na terra do Egito, no melhor da terra, na terra de Ramessés, como Faraó ordenara.
12 Sosep pil ketikihong semeo, rie ko, oh eh peneinei koaros, iangahki me tikitik kan, kanarail kisin mwenge.
12 E José sustentou de pão seu pai, seus irmãos e toda a casa de seu pai, segundo o número de seus filhos.
13 Lehk lapalapo inenen mwuledek mehlel wasa koaros nin sampah, oh mehn Isip oh Kenan re luwetkihla eh sohla mwenge.
13 Ora, não havia pão em toda a terra, porque a fome era mui grave; de modo que a terra do Egito e a terra de Canaã desfaleciam por causa da fome.
14 Sosep eri ketin kihpene mwohni koaros me mehn Isip oh Kenan pwainkihda ar tungoal pilawa ko. Ih eri ketin nekidala mwohni ko nan tehnpas en Parao.
14 Então José recolheu todo o dinheiro que se achou na terra do Egito, e na terra de Canaã, pelo trigo que compravam; e José trouxe o dinheiro à casa de Faraó.
15 Ahnsou me mwohni en Isip oh Kenan koaros neklahr, mehn Isip ko patohdo rehn Sosep oh patohwanohng, “Komw ketikihong kiht at tungoal kisin mwenge pwe se de mehla. Komw ketin kupwurei kiht, pwe solahr at tungoal mwohni.”
15 Quando se acabou o dinheiro na terra do Egito, e na terra de Canaã, vieram todos os egípcios a José, dizendo: Dá-nos pão; por que morreremos na tua presença? porquanto o dinheiro nos falta.
16 Sosep ketin sapeng irail, “Kumwail wahdo noumwail pelinmen kan, I ahpw pahn wiliankihong kumwail kisin mwenge, ma solahr noumwail mwohni.”
16 Respondeu José: Trazei o vosso gado, e vo-lo darei por vosso gado, se falta o dinheiro.
17 Irail eri wadohng Sosep nair pelinmen kan; ih eri ketikihong irail kisin mwenge wiliankihla neirail oahs akan, sihpw oh kuht, kou oh ahs akan. Nan sounparo e ketikihong irail mwenge wiliankihda neiral pelinmen kan koaros.
17 Então trouxeram o seu gado a José; e José deu-lhes pão em troca dos cavalos, e das ovelhas, e dos bois, e dos jumentos; e os sustentou de pão aquele ano em troca de todo o seu gado.
18 Eri, sounpar ehu mwuri, re ahpw pwurala reh oh patohwanohng, “Se sohte pahn patohwan ekihsang komwi, maing, duwen eh solahr at tungoal mwohni oh duwen omwi ketin sapwellimanikilahr nait pelinmen kan. Solahr me se pahn patohwanohng komwi, maing, ihte paliwarat oh at tungoal sahpw akan me luhwehdi.
18 Findo aquele ano, vieram a José no ano seguinte e disseram-lhe: Não ocultaremos ao meu senhor que o nosso dinheiro está todo gasto; as manadas de gado já pertencem a meu senhor; e nada resta diante de meu senhor, senão o nosso corpo e a nossa terra;
19 Komw ketin kupwurei kiht pwe se de patohwan mehla. Komw dehr mweidohng se en luhssang at tungoale sahpw akan. Komw ketikihda at tungoal paliwar akan oh at tungoal sahpw akan wiliankihla kisin mwenge. Se pahn patohwan liduwih Parao oh e pahn ketin nin limankihla at tungoal sahpw akan. Komw ketikihong kiht wahn kohn pwe se en kak mourki oh werentuhke pwe se en padokedi nan aht mohs kan.”
19 por que morreremos diante dos teus olhos, tanto nós como a nossa terra? Compra-nos a nós e a nossa terra em troca de pão, e nós e a nossa terra seremos servos de Faraó; dá-nos também semente, para que vivamos e não morramos, e para que a terra não fique desolada.
20 Sosep eri ketin pwainda sahpw akan koaros nan Isip ni mwaren Parao. Emenemen mehn Isip ahpw netikihla sapwe, pwe lehko me inenen mwuledek. Eri, Parao ahpw ketin nin limankihla sahpw akan koaros.
20 Assim José comprou toda a terra do Egito para Faraó; porque os egípcios venderam cada um o seu campo, porquanto a fome lhes era grave em extremo; e a terra ficou sendo de Faraó.
21 Sang apali Isip lellahng apali, Sosep ahpw kaliduwihala aramas akan.
21 Quanto ao povo, José fê-lo passar às cidades, desde uma até a outra extremidade dos confins do Egito.
22 Ihte sahpw me e sohte pwainda, sapwen samworo ko. Re sohte netikihla sapwarail ko, pwe Parao kin ketikihong irail mwohni en sawas pwe re en kin momourki.
22 Somente a terra dos sacerdotes não a comprou, porquanto os sacerdotes tinham rações de Faraó, e eles comiam as suas rações que Faraó lhes havia dado; por isso não venderam a sua terra.
23 Sosep ahpw mahsanihong aramas akan, “Kumwail kilang, I pwainsangkumwailehr sahpw pwukat ni mwaren Parao pwe en nin limankihla. Iet amwail tungoal werentuhke kan, me kumwail pahn kamwarak nan sahpw akan.
23 Então disse José ao povo: Hoje vos tenho comprado a vós e a vossa terra para Faraó; eis aí tendes semente para vós, para que semeeis a terra.
24 Eri, ni ahnsoun dolung wahnsahpw, kumwail pahn kihong Parao limakis ehu. A luhwe kumwail pahn ahnekihla, mehn kamwarak nan sahpw, oh mehn wia amwail tungoal kisin mwenge ong pein kumwail, oh ong amwail peneinei kan.”
24 Há de ser, porém, que no tempo as colheitas dareis a quinta parte a Faraó, e quatro partes serão vossas, para semente do campo, e para o vosso mantimento e dos que estão nas vossas casas, e para o mantimento de vossos filhinho.
25 Irail eri patohwan sapeng, “Komw ketin komourkitalahr; komwi ketin kupwur mwahu ong kihtehr, maing, eri, se pahn patohwan wiahla sapwellimen Parao lidu.”
25 Responderam eles: Tu nos tens conservado a vida! achemos graça aos olhos de meu senhor, e seremos servos de Faraó.
26 Sosep eri kauwada kosonned ehu ong sahpw akan en Isip, pwe limakis ehun wahnsahpw en kin kohieng Parao. Eri, kosonned wet wie kekehlailte lel rahnwet. Ihte sapwen samworo ko me sohte wiahla nin limen Parao.
26 José, pois, estabeleceu isto por estatuto quanto ao solo do Egito, até o dia de hoje, que a Faraó coubesse o quinto a produção; somente a terra dos sacerdotes não ficou sendo de Faraó.
27 Mehn Israel ko eri kousoanla nan Kosen nan wehin Isip; re kepwehpwehla oh nainlahr mehlel.
27 Assim habitou Israel na terra do Egito, na terra de Gósen; e nela adquiriram propriedades, e frutificaram e multiplicaram-se muito.
28 Seikop koukousoanki Isip sounpar 17, e lao lel sounpar 147.
28 E Jacó viveu na terra do Egito dezessete anos; de modo que os dias de Jacó, os anos da sua vida, foram cento e quarenta e sete anos.
29 Ni eh kereniongehr mehla, e ahpw ekerodo nah pwutak Sosep oh ndaiong, “Menlau kihdi pehmwen nan dengeie, oh inoukihda me ke pahn loalopwoat oh kadekohng ie, oh sohte pahn sarepiehdi nan Isip.
29 Quando se aproximava o tempo da morte de Israel, chamou ele a José, seu filho, e disse-lhe: Se tenho achado graça aos teus olhos, põe a mão debaixo da minha coxa, e usa para comigo de benevolência e de verdade: rogo-te que não me enterres no Egito;
30 I anahne seridi wasa me semei ko seridi ie. Eri, ke pahn waielahsang Isip, oh sarepiehdi nan ar sousou ko.”
30 mas quando eu dormir com os meus pais, levar-me-ás do Egito e enterrar-me-ás junto à sepultura deles. Respondeu José: Farei conforme a tua palavra.
31 Seikop eri ndaiong, “Eri, kahukihla me ke pahn kapwaiada inou wet.” Sosep eri kahula, Seikop ahpw wia eh keimwseklahn kaping pohn eh pehto.
31 E Jacó disse: Jura-me; e ele lhe jurou. Então Israel inclinou-se sobre a cabeceira da cama.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Gênesis 47, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.