Gênesis 41
Pohnpeian Bible with Apocrypha (PON2006A) vs NVT
1 Mwurin sounpar riau, Parao ahpw ketin elimanda me dene e ketiket ni keilen Pillap Nail,
1 Dois anos inteiros se passaram, e o faraó sonhou que estava em pé na margem do rio Nilo.
2 ni ahnsowo kou kaselel mworourou isimen ahpw pwarada sang nan pillapo oh tapihada mwengemwenge ni keilen pillapo.
2 Em seu sonho, viu sete vacas gordas e saudáveis saírem do rio e começarem a pastar no meio dos juncos.
3 Mwuhr, pil kou isimen pwarada sang nan pillapo; re me inenen tihti oh mwomw suwed. Re kohda oh pil iang mihmi limwahn kou teiko,
3 Em seguida, viu outras sete vacas saírem do Nilo. Eram feias e magras e pararam junto das vacas gordas à beira do rio.
4 oh kou tihti ko uhdahte kangala kou mworourou ko. Parao eri ohpala wasa.
4 Então as vacas feias e magras comeram as sete vacas gordas e saudáveis. Nessa parte do sonho, o faraó acordou.
5 E ahpw pil seimwokla oh pwurehng elimanda. Wahn kohn isuh uhsang ni kirikirtehpwoat; re inenen kaneng oh kaselel.
5 Depois, voltou a dormir e teve outro sonho. Dessa vez, viu sete espigas de trigo, cheias e boas, que cresciam em um só talo.
6 A pil wahn kohn isuh pil wosada me sohte kanenge oh meng pwehki kisinieng en nan sapwtehn,
6 Em seguida, apareceram mais sete espigas, mas elas eram murchas e ressequidas pelo vento do leste.
7 re ahpw kangala wahn kohn isuh kaneng oh kaselel ko. Parao eri ohpala wasa, oh ketin diarada me e ketin eliman.
7 Então as espigas miúdas engoliram as sete espigas cheias e bem formadas. O faraó acordou novamente e percebeu que era um sonho.
8 Nimenseng e ahpw kupwur toutoula, e ahpw kapokonepene sounakmanaman oh me loalokong kan koaros en Isip. Ih eri mahsanihong irail duwen sapwellime eliman ko; ahpw sohte emen rehrail me kak kawehwehda.
8 Na manhã seguinte, perturbado com os sonhos, o faraó chamou todos os magos e os sábios do Egito. Contou-lhes os sonhos, mas ninguém conseguiu interpretá-los.
9 Sapwellime sounkohwahn waino ahpw patohwanohng Parao, “Rahnwet I pahn sakarkihda sapwung me I wiadahr.
9 Por fim, o chefe dos copeiros se pronunciou. “Hoje eu me lembrei do meu erro”, disse ao faraó.
10 Ni omwi ketin engiengda pahi oh kaunen wie pilawao, komwi ahpw ketikihong kiht nan imweteng nan imwen kaunen silasil ko.
10 “Algum tempo atrás, o senhor se irou com o chefe dos padeiros e comigo e mandou prender-nos no palácio do capitão da guarda.
11 Se ahpw patohwan ouramanda pwohng ehu. Kiht koaros ouraman ahpw wehwehpara wekpeseng.
11 Certa noite, o chefe dos padeiros e eu tivemos, cada um, um sonho, e cada sonho tinha o seu significado.
12 Mwahnakapw en Ipru men iang kiht mihmi nan imwetengo, lidun kaunen pwihnen silasil. Kiht eri padahkihong duwen at ouraman ko. E ahpw kawehwehiong kiht.
12 Estava conosco na prisão um rapaz hebreu que era escravo do capitão da guarda. Contamos a ele nossos sonhos, e ele explicou o que cada um significava.
13 Soahng koaros eri pweida duwen me e kawehwedahr ko: ngehi eri pwurehng nan dewei, a soun wie pilawao langadahng nin tuhkeo.”
13 E tudo aconteceu exatamente como ele havia previsto. Fui restaurado ao meu cargo de chefe dos copeiros, e o chefe dos padeiros foi enforcado em público.”
14 Parao eri poaronelahng Sosep en patohdo reh. Re ahpw mwadangete kihieisang nan imwetengo, oh mwurin eh kihsang eh alis ko, oh wilian eh likou kan, Sosep ahpw patohla pahn kupwur en Parao.
14 Na mesma hora, o faraó mandou chamar José, e ele foi trazido depressa da prisão. Depois de barbear-se e trocar de roupa, apresentou-se ao faraó.
15 Parao eri mahsanihong, “Ahi ouraman ehu, ahpw sohte mehmen me kak kawehwehda. I rong me dene ke kak kawehwehda ouraman.”
15 Disse o faraó a José: “Tive um sonho esta noite e ninguém aqui conseguiu me dizer o que ele significa. Soube, porém, que ao ouvir um sonho você é capaz de interpretá-lo”.
16 Sosep eri patohwan sapeng, “I sohte kak, ahpw Koht me pahn ketin kupwurkalahngan kawehwehiong komwi.”
16 José respondeu: “Essa capacidade não está em minhas mãos, mas Deus pode revelar o significado ao faraó e acalmá-lo”.
17 Parao ahpw mahsanih, “I ouraman me I kesikesihnen ni keilen Pillap Nail,
17 Então o faraó contou o sonho a José: “Em meu sonho, eu estava em pé na margem do rio Nilo
18 a kou mworourou kaselel isimen ahpw pwarada sang nan pillapo oh tapihada mwengemwengeseli.
18 e vi sete vacas gordas e saudáveis saírem do rio e começarem a pastar no meio dos juncos.
19 Mwuhr, pil kou isimen pwarada sang nan pillapo, me inenen tihti oh mwomw suwed. I saikinte mwahn kilangada soangen kou sakanakan duwehte met kan nan Isip pwon.
19 Em seguida, vi saírem do rio sete vacas feias e magras que pareciam doentes. Nunca vi animais tão horríveis em toda a terra do Egito.
20 Eri, kou tihti ko ahpw kangala kou mworourou ko,
20 Essas vacas feias e magras comeram as sete vacas gordas.
21 ahpw sohte sansal lipwen ar kangala, pwe re mwomwomw suwedte oh wie tihtihte duwehte mahs. Ngehi eri pirada.
21 Contudo, não parecia que haviam acabado de comer as outras vacas, pois continuavam tão magras e feias quanto antes. Então, acordei.
22 I pil pwurehng ouraman, dene I kilangada wahn kohn isuh, me inenen kaneng oh kaselel, me uhsang ni kirikirtehpwoat.
22 “Em meu sonho, também vi sete espigas de trigo, cheias e boas, que cresciam em um só talo.
23 Mwuhr, pil wahn kohn isuh ahpw pil wosada, me sohte kanenge oh meng pwehki kisinieng en nan sapwtehn,
23 Em seguida, apareceram outras sete espigas, mas elas eram murchas, miúdas e ressequidas pelo vento do leste.
24 re ahpw kangala wahn kohn kaselel ko. Eri, I padahkihongehr sounakmanaman akan ouraman pwukat, ahpw sohte emen rehrail me kak kawehwehiong ie.”
24 As espigas miúdas engoliram as sete espigas saudáveis. Contei os sonhos aos magos, mas ninguém foi capaz de dizer o que significam”.
25 Sosep ahpw patohwanohng Parao, “Sapwellimomwi eliman riau wet wehwehteieu. Koht kupwurki kasalehiong komwi dahme e pahn ketin wia.
25 José respondeu: “Os dois sonhos do faraó significam a mesma coisa. Deus está dizendo ao faraó de antemão o que ele vai fazer.
26 Eri, kou mworourou isimen ko wehwehki sounpar isuh, oh kohn kaneng isuh ko pil wehwehki sounpar isuh; koaros wehwehteieu.
26 As sete vacas saudáveis e as sete espigas de trigo cheias representam sete anos de prosperidade.
27 A kou tihti isimen ko me kohda mwuhr oh kohn sohte kanenge ko me mengkihla kisinieng en nan sapwtehn, wehwehki sounpar isuhwen lehk lapalap.
27 As sete vacas feias e magras e as sete espigas miúdas e ressequidas pelo vento do leste representam sete anos de fome.
28 Ih pahn duwen me I patohwanohngkomwier—Koht ketin kasalehiongkomwier dahme e pahn ketin wia.
28 “Acontecerá exatamente como eu descrevi, pois Deus revelou ao faraó de antemão o que ele vai fazer.
29 Sounpar isuh rahk laplap pahn mie nan Isip pwon.
29 Os próximos sete anos serão um período de grande prosperidade em toda a terra do Egito.
30 Mwurin sounpar isuh lehk lapalap pil pahn usehla, oh sohla me pahn tamatamanki ahnsoun rahko, pwehki lehk lapalapo pahn kauwehla wehiet.
30 Depois, haverá sete anos de fome tão grande que toda essa prosperidade será esquecida no Egito, pois a fome destruirá a terra.
31 Aramas akan pahn manokehla rahk lapalapo, pwehki lehk lapalap me pahn wiawi mwuri pahn mwuledek.
31 A escassez de alimento será tão terrível que apagará até a lembrança dos anos de fartura.
32 Kahrepen omwi eliman pak riau pwehki Koht ketin kileledier me irair wet pahn pweida ni ahnsou keren.
32 Quanto ao fato de terem sido dois sonhos parecidos, significa que esses acontecimentos foram decretados por Deus, e ele os fará ocorrer em breve.
33 “Eri, met komw pahn ketin rapahkihda ohl loalokong oh koahiek men me komw pahn ketikihong doadoahk en apwahpwalih wehiet.
33 “Portanto, o faraó deve encontrar um homem inteligente e sábio e encarregá-lo de administrar o Egito.
34 Komw pahn pil ketin kilelehdi ekei lapalap me pahn nekidala limakis ehun wahnsahpw erein sounpar isuhwen rahk.
34 O faraó também deve nomear supervisores sobre a terra, para que recolham um quinto de todas as colheitas durante os sete anos de fartura.
35 Padahkihong irail re en nahkpene wahnsahpw koaros erein ahnsoun rahk me pahn kohdo, oh kihong irail manaman en nekidala oh sile pilawa kan nan kahnimw kan.
35 Encarregue-os de juntar todo o alimento produzido nos anos bons que virão e levá-lo para os armazéns do faraó. Mande-os estocar e guardar os cereais, para que haja mantimento nas cidades.
36 Pwe tohn wehi pokon en kak kang ni ahnsou me lehk lapalap pahn kohdo nan Isip. Pwe aramas akan en dehr duhpekla.”
36 Desse modo, quando os sete anos de fome vierem sobre a terra do Egito, haverá comida suficiente. Assim, a fome não destruirá a terra”.
37 Parao oh sapwellime lapalap akan ahpw kamanahla koasoandi wet.
37 O faraó e seus oficiais gostaram das sugestões de José.
38 Parao eri mahsanihong irail, “Kitail sohte kak diar emen ohl me duwehte Sosep, me audaukidahr ngehn en Koht.”
38 Por isso, o faraó perguntou aos oficiais: “Será que encontraremos alguém como este homem? Sem dúvida, há nele o espírito de Deus!”.
39 Parao eri mahsanihong Sosep, “Koht ketin kasalehiongkomwiher mepwukat koaros, eri e dehde mehlel me sohte emen ohl me loalokong oh koahiek sang komwi.
39 Então o faraó disse a José: “Uma vez que Deus lhe revelou o significado dos sonhos, é evidente que não há ninguém tão inteligente ou sábio quanto você.
40 Eri, met I pahn kasapwilkomwihda, pwe komwi en kaunda ei wehi, oh nei aramas akan koaros pahn kin kapwaiada omwi koasoandi. Ngehite me pahn lapalapasang komwi.
40 Ficará encarregado de minha corte, e todo o meu povo obedecerá às suas ordens. Apenas eu, que ocupo o trono, terei uma posição superior à sua”.
41 Met I kasapwiladahngkomwiher en wiahla kepina en Isip pwon.”
41 O faraó acrescentou: “Eu o coloco oficialmente no comando de toda a terra do Egito”.
42 Parao eri ketikihsang sapwellime kisin rihng en nanmwarki oh ketikihong ni sendin pehn Sosep. E ahpw pil ketin kalikawihkihda likou linen kaselel, oh ketin kammwarehkihda elin kohl ehu.
42 Então o faraó tirou do dedo o seu anel com o selo real e o pôs no dedo de José. Mandou vesti-lo com roupas de linho fino e pôs uma corrente de ouro em seu pescoço.
43 E ahpw ketikihong sapwellime werennansapw keriau pwe en dake, oh sapwellime pwihnen sounpei ahpw tieng mwowe, pakapakairki ni ngihl laud, ndinda, “Kumwail poaridiong! Kumwail poaridiong!” Ih duwen Sosep eh wiahla kaunen Isip pwon.
43 Também o fez andar na carruagem reservada para quem era o segundo no poder, e, por onde José passava, gritava-se a ordem: “Ajoelhem-se!”. Assim, o faraó colocou José no comando de todo o Egito
44 Parao ahpw mahsanihong Sosep, “Ngehi me nanmwarki, ahpw sohte emen nan Isip pwon pahn kamwakid peh de neh, ma komw sohte pahn mweidohng.”
44 e lhe disse: “Eu sou o faraó, mas ninguém levantará a mão ou o pé em toda a terra do Egito sem a sua permissão”.
45 — ausente —
45 O faraó deu a José um nome egípcio: Zafenate-Paneia. Também lhe deu uma mulher, que se chamava Azenate. Ela era filha de Potífera, sacerdote de Om. Assim, José recebeu autoridade sobre todo o Egito.
46 — ausente —
46 Tinha 30 anos quando começou a servir na corte do faraó, o rei do Egito. Depois de sair da presença do faraó, José foi inspecionar toda a terra do Egito.
47 Erein sounpar isuhwen rahko, wahnsahpwo inenen pweida mwahu,
47 Como previsto, durante sete anos a terra produziu fartas colheitas.
48 Sosep eri kihpene kisin mwenge koaros oh nahkpene nan kahnimw kan. Nan ehuehu kahnimw kan e kin kihpene mwengehn wasa kan me karanih kahnimwo.
48 Ao longo desse tempo, José juntou todas as colheitas do Egito e armazenou nas cidades os cereais produzidos nos campos ao redor.
49 E kihpene wahn pilawa me uwe rasehng pihken ni oaroahr kan; e ahpw sohla sohng, pwehki eh sohla kak sosohng.
49 Armazenou uma quantidade imensa de cereais, como a areia do mar. Por fim, parou de manter registros, pois havia demais para medir.
50 Eri, mwohn sounpar en lehk lapalap ko leledo, Asenat ahpw naitikihong Sosep pwutak riemen.
50 Durante esse tempo, antes do primeiro ano de fome, José e sua mulher, Azenate, filha de Potífera, sacerdote de Om, tiveram dois filhos.
51 Sosep eri patohwan, “Koht me ketin kupwurehda pwe I en manokehla douluhl ei lokolok koaros oh peneineien ei pahpao”; ih eri kihong eden nah meseniho, Manase.
51 José chamou o filho mais velho de Manassés, pois disse: “Deus me fez esquecer todas as minhas dificuldades e toda a família de meu pai”.
52 E ahpw pil patohwan, “Koht me ketikihong ie wahnedi kan nan sapwen ei apwal kan”; ih eri kihong eden nah pwutak keriemeno, Epraim.
52 José chamou o segundo filho de Efraim, pois disse: “Deus me fez prosperar na terra da minha aflição”.
53 Sounpar isuhwen rahk nan Isip eri imwisekla,
53 Por fim, terminaram os sete anos de colheitas fartas em toda a terra do Egito,
54 a sounpar isuhwen lehk lapalap ahpw uhd tepida, duwen Sosep eh kohpadahr. Lehk lapalap kipehdi wehi teikan koaros, ahpw nan Isip mie kisin mwenge.
54 e começaram os sete anos de fome, como José havia previsto. A fome também afetou as regiões vizinhas, mas havia alimento de sobra em todo o Egito.
55 Ahpw ni ahnsou me mehn Isip ko kin men mwenge, re kin patohla peki kisin mwenge rehn Parao. Ih eri kin mahsanihong irail re en kohla rehn Sosep oh wia dahme e pahn patohwanohng irail.
55 Depois de algum tempo, porém, a fome também se espalhou pelo Egito. Quando o povo clamou ao faraó para que lhe desse alimento, ele respondeu a todos os egípcios: “Dirijam-se a José e sigam as instruções dele”.
56 Ni lehk lapalapo eh uklahr oh kipehdi wasa koaros nan wehio pwon, Sosep ahpw ritingada imwen nahk koaros oh netikihong mehn Isip ko pilawa ko.
56 Quando faltou alimento em toda parte, José mandou abrir os armazéns e vendeu cereais aos egípcios, pois a fome era terrível em toda a terra do Egito.
57 Sang wasa koaros nin sampah, aramas akan kin pwarodo rehn Sosep pwe re en pwainda arail tungoal pilawa, pwe lehk lapalapo pil lelpeseng wasa koaros.
57 Gente de todos os lugares ia ao Egito comprar cereais de José, pois a fome era terrível no mundo inteiro.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Gênesis 41, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.