Gênesis 41

Pohnpeian Bible with Apocrypha (PON2006A) vs ARA

Sair da comparação
ARA Almeida Revista e Atualizada 1993
1 Mwurin sounpar riau, Parao ahpw ketin elimanda me dene e ketiket ni keilen Pillap Nail,
1 Passados dois anos completos, Faraó teve um sonho. Parecia-lhe achar-se ele de pé junto ao Nilo.
2 ni ahnsowo kou kaselel mworourou isimen ahpw pwarada sang nan pillapo oh tapihada mwengemwenge ni keilen pillapo.
2 Do rio subiam sete vacas formosas à vista e gordas e pastavam no carriçal.
3 Mwuhr, pil kou isimen pwarada sang nan pillapo; re me inenen tihti oh mwomw suwed. Re kohda oh pil iang mihmi limwahn kou teiko,
3 Após elas subiam do rio outras sete vacas, feias à vista e magras; e pararam junto às primeiras, na margem do rio.
4 oh kou tihti ko uhdahte kangala kou mworourou ko. Parao eri ohpala wasa.
4 As vacas feias à vista e magras comiam as sete formosas à vista e gordas. Então, acordou Faraó.
5 E ahpw pil seimwokla oh pwurehng elimanda. Wahn kohn isuh uhsang ni kirikirtehpwoat; re inenen kaneng oh kaselel.
5 Tornando a dormir, sonhou outra vez. De uma só haste saíam sete espigas cheias e boas.
6 A pil wahn kohn isuh pil wosada me sohte kanenge oh meng pwehki kisinieng en nan sapwtehn,
6 E após elas nasciam sete espigas mirradas, crestadas do vento oriental.
7 re ahpw kangala wahn kohn isuh kaneng oh kaselel ko. Parao eri ohpala wasa, oh ketin diarada me e ketin eliman.
7 As espigas mirradas devoravam as sete espigas grandes e cheias. Então, acordou Faraó. Fora isto um sonho.
8 Nimenseng e ahpw kupwur toutoula, e ahpw kapokonepene sounakmanaman oh me loalokong kan koaros en Isip. Ih eri mahsanihong irail duwen sapwellime eliman ko; ahpw sohte emen rehrail me kak kawehwehda.
8 De manhã, achando-se ele de espírito perturbado, mandou chamar todos os magos do Egito e todos os seus sábios e lhes contou os sonhos; mas ninguém havia que lhos interpretasse.
9 Sapwellime sounkohwahn waino ahpw patohwanohng Parao, “Rahnwet I pahn sakarkihda sapwung me I wiadahr.
9 Então, disse a Faraó o copeiro-chefe: Lembro-me hoje das minhas ofensas.
10 Ni omwi ketin engiengda pahi oh kaunen wie pilawao, komwi ahpw ketikihong kiht nan imweteng nan imwen kaunen silasil ko.
10 Estando Faraó mui indignado contra os seus servos e pondo-me sob prisão na casa do comandante da guarda, a mim e ao padeiro-chefe,
11 Se ahpw patohwan ouramanda pwohng ehu. Kiht koaros ouraman ahpw wehwehpara wekpeseng.
11 tivemos um sonho na mesma noite, eu e ele; sonhamos, e cada sonho com a sua própria significação.
12 Mwahnakapw en Ipru men iang kiht mihmi nan imwetengo, lidun kaunen pwihnen silasil. Kiht eri padahkihong duwen at ouraman ko. E ahpw kawehwehiong kiht.
12 Achava-se conosco um jovem hebreu, servo do comandante da guarda; contamos-lhe os nossos sonhos, e ele no-los interpretou, a cada um segundo o seu sonho.
13 Soahng koaros eri pweida duwen me e kawehwedahr ko: ngehi eri pwurehng nan dewei, a soun wie pilawao langadahng nin tuhkeo.”
13 E como nos interpretou, assim mesmo se deu: eu fui restituído ao meu cargo, o outro foi enforcado.
14 Parao eri poaronelahng Sosep en patohdo reh. Re ahpw mwadangete kihieisang nan imwetengo, oh mwurin eh kihsang eh alis ko, oh wilian eh likou kan, Sosep ahpw patohla pahn kupwur en Parao.
14 Então, Faraó mandou chamar a José, e o fizeram sair à pressa da masmorra; ele se barbeou, mudou de roupa e foi apresentar-se a Faraó.
15 Parao eri mahsanihong, “Ahi ouraman ehu, ahpw sohte mehmen me kak kawehwehda. I rong me dene ke kak kawehwehda ouraman.”
15 Este lhe disse: Tive um sonho, e não há quem o interprete. Ouvi dizer, porém, a teu respeito que, quando ouves um sonho, podes interpretá-lo.
16 Sosep eri patohwan sapeng, “I sohte kak, ahpw Koht me pahn ketin kupwurkalahngan kawehwehiong komwi.”
16 Respondeu-lhe José: Não está isso em mim; mas Deus dará resposta favorável a Faraó.
17 Parao ahpw mahsanih, “I ouraman me I kesikesihnen ni keilen Pillap Nail,
17 Então, contou Faraó a José: No meu sonho, estava eu de pé na margem do Nilo,
18 a kou mworourou kaselel isimen ahpw pwarada sang nan pillapo oh tapihada mwengemwengeseli.
18 e eis que subiam dele sete vacas gordas e formosas à vista e pastavam no carriçal.
19 Mwuhr, pil kou isimen pwarada sang nan pillapo, me inenen tihti oh mwomw suwed. I saikinte mwahn kilangada soangen kou sakanakan duwehte met kan nan Isip pwon.
19 Após estas subiam outras vacas, fracas, mui feias à vista e magras; nunca vi outras assim disformes, em toda a terra do Egito.
20 Eri, kou tihti ko ahpw kangala kou mworourou ko,
20 E as vacas magras e ruins comiam as primeiras sete gordas;
21 ahpw sohte sansal lipwen ar kangala, pwe re mwomwomw suwedte oh wie tihtihte duwehte mahs. Ngehi eri pirada.
21 e, depois de as terem engolido, não davam aparência de as terem devorado, pois o seu aspecto continuava ruim como no princípio. Então, acordei.
22 I pil pwurehng ouraman, dene I kilangada wahn kohn isuh, me inenen kaneng oh kaselel, me uhsang ni kirikirtehpwoat.
22 Depois, vi, em meu sonho, que sete espigas saíam da mesma haste, cheias e boas;
23 Mwuhr, pil wahn kohn isuh ahpw pil wosada, me sohte kanenge oh meng pwehki kisinieng en nan sapwtehn,
23 após elas nasceram sete espigas secas, mirradas e crestadas do vento oriental.
24 re ahpw kangala wahn kohn kaselel ko. Eri, I padahkihongehr sounakmanaman akan ouraman pwukat, ahpw sohte emen rehrail me kak kawehwehiong ie.”
24 As sete espigas mirradas devoravam as sete espigas boas. Contei-o aos magos, mas ninguém houve que mo interpretasse.
25 Sosep ahpw patohwanohng Parao, “Sapwellimomwi eliman riau wet wehwehteieu. Koht kupwurki kasalehiong komwi dahme e pahn ketin wia.
25 Então, lhe respondeu José: O sonho de Faraó é apenas um; Deus manifestou a Faraó o que há de fazer.
26 Eri, kou mworourou isimen ko wehwehki sounpar isuh, oh kohn kaneng isuh ko pil wehwehki sounpar isuh; koaros wehwehteieu.
26 As sete vacas boas serão sete anos; as sete espigas boas, também sete anos; o sonho é um só.
27 A kou tihti isimen ko me kohda mwuhr oh kohn sohte kanenge ko me mengkihla kisinieng en nan sapwtehn, wehwehki sounpar isuhwen lehk lapalap.
27 As sete vacas magras e feias, que subiam após as primeiras, serão sete anos, bem como as sete espigas mirradas e crestadas do vento oriental serão sete anos de fome.
28 Ih pahn duwen me I patohwanohngkomwier—Koht ketin kasalehiongkomwier dahme e pahn ketin wia.
28 Esta é a palavra, como acabo de dizer a Faraó, que Deus manifestou a Faraó que ele há de fazer.
29 Sounpar isuh rahk laplap pahn mie nan Isip pwon.
29 Eis aí vêm sete anos de grande abundância por toda a terra do Egito.
30 Mwurin sounpar isuh lehk lapalap pil pahn usehla, oh sohla me pahn tamatamanki ahnsoun rahko, pwehki lehk lapalapo pahn kauwehla wehiet.
30 Seguir-se-ão sete anos de fome, e toda aquela abundância será esquecida na terra do Egito, e a fome consumirá a terra;
31 Aramas akan pahn manokehla rahk lapalapo, pwehki lehk lapalap me pahn wiawi mwuri pahn mwuledek.
31 e não será lembrada a abundância na terra, em vista da fome que seguirá, porque será gravíssima.
32 Kahrepen omwi eliman pak riau pwehki Koht ketin kileledier me irair wet pahn pweida ni ahnsou keren.
32 O sonho de Faraó foi dúplice, porque a coisa é estabelecida por Deus, e Deus se apressa a fazê-la.
33 “Eri, met komw pahn ketin rapahkihda ohl loalokong oh koahiek men me komw pahn ketikihong doadoahk en apwahpwalih wehiet.
33 Agora, pois, escolha Faraó um homem ajuizado e sábio e o ponha sobre a terra do Egito.
34 Komw pahn pil ketin kilelehdi ekei lapalap me pahn nekidala limakis ehun wahnsahpw erein sounpar isuhwen rahk.
34 Faça isso Faraó, e ponha administradores sobre a terra, e tome a quinta parte dos frutos da terra do Egito nos sete anos de fartura.
35 Padahkihong irail re en nahkpene wahnsahpw koaros erein ahnsoun rahk me pahn kohdo, oh kihong irail manaman en nekidala oh sile pilawa kan nan kahnimw kan.
35 Ajuntem os administradores toda a colheita dos bons anos que virão, recolham cereal debaixo do poder de Faraó, para mantimento nas cidades, e o guardem.
36 Pwe tohn wehi pokon en kak kang ni ahnsou me lehk lapalap pahn kohdo nan Isip. Pwe aramas akan en dehr duhpekla.”
36 Assim, o mantimento será para abastecer a terra nos sete anos da fome que haverá no Egito; para que a terra não pereça de fome.
37 Parao oh sapwellime lapalap akan ahpw kamanahla koasoandi wet.
37 O conselho foi agradável a Faraó e a todos os seus oficiais.
38 Parao eri mahsanihong irail, “Kitail sohte kak diar emen ohl me duwehte Sosep, me audaukidahr ngehn en Koht.”
38 Disse Faraó aos seus oficiais: Acharíamos, porventura, homem como este, em quem há o Espírito de Deus?
39 Parao eri mahsanihong Sosep, “Koht ketin kasalehiongkomwiher mepwukat koaros, eri e dehde mehlel me sohte emen ohl me loalokong oh koahiek sang komwi.
39 Depois, disse Faraó a José: Visto que Deus te fez saber tudo isto, ninguém há tão ajuizado e sábio como tu.
40 Eri, met I pahn kasapwilkomwihda, pwe komwi en kaunda ei wehi, oh nei aramas akan koaros pahn kin kapwaiada omwi koasoandi. Ngehite me pahn lapalapasang komwi.
40 Administrarás a minha casa, e à tua palavra obedecerá todo o meu povo; somente no trono eu serei maior do que tu.
41 Met I kasapwiladahngkomwiher en wiahla kepina en Isip pwon.”
41 Disse mais Faraó a José: Vês que te faço autoridade sobre toda a terra do Egito.
42 Parao eri ketikihsang sapwellime kisin rihng en nanmwarki oh ketikihong ni sendin pehn Sosep. E ahpw pil ketin kalikawihkihda likou linen kaselel, oh ketin kammwarehkihda elin kohl ehu.
42 Então, tirou Faraó o seu anel de sinete da mão e o pôs na mão de José, fê-lo vestir roupas de linho fino e lhe pôs ao pescoço um colar de ouro.
43 E ahpw ketikihong sapwellime werennansapw keriau pwe en dake, oh sapwellime pwihnen sounpei ahpw tieng mwowe, pakapakairki ni ngihl laud, ndinda, “Kumwail poaridiong! Kumwail poaridiong!” Ih duwen Sosep eh wiahla kaunen Isip pwon.
43 E fê-lo subir ao seu segundo carro, e clamavam diante dele: Inclinai-vos! Desse modo, o constituiu sobre toda a terra do Egito.
44 Parao ahpw mahsanihong Sosep, “Ngehi me nanmwarki, ahpw sohte emen nan Isip pwon pahn kamwakid peh de neh, ma komw sohte pahn mweidohng.”
44 Disse ainda Faraó a José: Eu sou Faraó, contudo sem a tua ordem ninguém levantará mão ou pé em toda a terra do Egito.
45 — ausente —
45 E a José chamou Faraó de Zafenate-Paneia e lhe deu por mulher a Asenate, filha de Potífera, sacerdote de Om; e percorreu José toda a terra do Egito.
46 — ausente —
46 Era José da idade de trinta anos quando se apresentou a Faraó, rei do Egito, e andou por toda a terra do Egito.
47 Erein sounpar isuhwen rahko, wahnsahpwo inenen pweida mwahu,
47 Nos sete anos de fartura a terra produziu abundantemente.
48 Sosep eri kihpene kisin mwenge koaros oh nahkpene nan kahnimw kan. Nan ehuehu kahnimw kan e kin kihpene mwengehn wasa kan me karanih kahnimwo.
48 E ajuntou José todo o mantimento que houve na terra do Egito durante os sete anos e o guardou nas cidades; o mantimento do campo ao redor de cada cidade foi guardado na mesma cidade.
49 E kihpene wahn pilawa me uwe rasehng pihken ni oaroahr kan; e ahpw sohla sohng, pwehki eh sohla kak sosohng.
49 Assim, ajuntou José muitíssimo cereal, como a areia do mar, até perder a conta, porque ia além das medidas.
50 Eri, mwohn sounpar en lehk lapalap ko leledo, Asenat ahpw naitikihong Sosep pwutak riemen.
50 Antes de chegar a fome, nasceram dois filhos a José, os quais lhe deu Asenate, filha de Potífera, sacerdote de Om.
51 Sosep eri patohwan, “Koht me ketin kupwurehda pwe I en manokehla douluhl ei lokolok koaros oh peneineien ei pahpao”; ih eri kihong eden nah meseniho, Manase.
51 José ao primogênito chamou de Manassés, pois disse: Deus me fez esquecer de todos os meus trabalhos e de toda a casa de meu pai.
52 E ahpw pil patohwan, “Koht me ketikihong ie wahnedi kan nan sapwen ei apwal kan”; ih eri kihong eden nah pwutak keriemeno, Epraim.
52 Ao segundo, chamou-lhe Efraim, pois disse: Deus me fez próspero na terra da minha aflição.
53 Sounpar isuhwen rahk nan Isip eri imwisekla,
53 Passados os sete anos de abundância, que houve na terra do Egito,
54 a sounpar isuhwen lehk lapalap ahpw uhd tepida, duwen Sosep eh kohpadahr. Lehk lapalap kipehdi wehi teikan koaros, ahpw nan Isip mie kisin mwenge.
54 começaram a vir os sete anos de fome, como José havia predito; e havia fome em todas as terras, mas em toda a terra do Egito havia pão.
55 Ahpw ni ahnsou me mehn Isip ko kin men mwenge, re kin patohla peki kisin mwenge rehn Parao. Ih eri kin mahsanihong irail re en kohla rehn Sosep oh wia dahme e pahn patohwanohng irail.
55 Sentindo toda a terra do Egito a fome, clamou o povo a Faraó por pão; e Faraó dizia a todos os egípcios: Ide a José; o que ele vos disser fazei.
56 Ni lehk lapalapo eh uklahr oh kipehdi wasa koaros nan wehio pwon, Sosep ahpw ritingada imwen nahk koaros oh netikihong mehn Isip ko pilawa ko.
56 Havendo, pois, fome sobre toda a terra, abriu José todos os celeiros e vendia aos egípcios; porque a fome prevaleceu na terra do Egito.
57 Sang wasa koaros nin sampah, aramas akan kin pwarodo rehn Sosep pwe re en pwainda arail tungoal pilawa, pwe lehk lapalapo pil lelpeseng wasa koaros.
57 E todas as terras vinham ao Egito, para comprar de José, porque a fome prevaleceu em todo o mundo.

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Gênesis 41, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.