Gênesis 41
Pohnpeian Bible with Apocrypha (PON2006A) vs BKJ
1 Mwurin sounpar riau, Parao ahpw ketin elimanda me dene e ketiket ni keilen Pillap Nail,
1 E aconteceu que, ao final de dois anos completos, Faraó sonhou. E eis que ele estava em pé junto ao rio.
2 ni ahnsowo kou kaselel mworourou isimen ahpw pwarada sang nan pillapo oh tapihada mwengemwenge ni keilen pillapo.
2 E eis que saíram do rio sete vacas gordas e de formoso aspecto, e pastavam na campina.
3 Mwuhr, pil kou isimen pwarada sang nan pillapo; re me inenen tihti oh mwomw suwed. Re kohda oh pil iang mihmi limwahn kou teiko,
3 E eis que sete outras vacas saíram depois delas do rio, feias de aparência e magras, e estavam em pé junto às outras vacas sobre a margem do rio.
4 oh kou tihti ko uhdahte kangala kou mworourou ko. Parao eri ohpala wasa.
4 E as vacas feias de aparência e magras, comeram as sete vacas gordas e de formoso aspecto. Então Faraó acordou.
5 E ahpw pil seimwokla oh pwurehng elimanda. Wahn kohn isuh uhsang ni kirikirtehpwoat; re inenen kaneng oh kaselel.
5 E ele dormiu e sonhou uma segunda vez. E eis que sete espigas de trigo brotaram de um mesmo talo, cheias e boas.
6 A pil wahn kohn isuh pil wosada me sohte kanenge oh meng pwehki kisinieng en nan sapwtehn,
6 E eis que sete espigas miúdas e queimadas do vento oriental brotavam depois delas.
7 re ahpw kangala wahn kohn isuh kaneng oh kaselel ko. Parao eri ohpala wasa, oh ketin diarada me e ketin eliman.
7 E as sete espigas miúdas devoraram as sete espigas cheias e boas. E Faraó acordou, e eis que era um sonho.
8 Nimenseng e ahpw kupwur toutoula, e ahpw kapokonepene sounakmanaman oh me loalokong kan koaros en Isip. Ih eri mahsanihong irail duwen sapwellime eliman ko; ahpw sohte emen rehrail me kak kawehwehda.
8 E aconteceu que, de manhã, seu espírito estava perturbado, e ele enviou e chamou todos os magos do Egito, e todos os homens sábios de lá. E Faraó lhes contou o seu sonho, mas não houve um que pudesse interpretá-lo para Faraó.
9 Sapwellime sounkohwahn waino ahpw patohwanohng Parao, “Rahnwet I pahn sakarkihda sapwung me I wiadahr.
9 Então, falou o chefe dos mordomos a Faraó, dizendo: Lembro-me hoje das minhas falhas.
10 Ni omwi ketin engiengda pahi oh kaunen wie pilawao, komwi ahpw ketikihong kiht nan imweteng nan imwen kaunen silasil ko.
10 Faraó estava irado com seus servos, e me colocou na prisão da casa do capitão da guarda, a mim e o chefe dos padeiros;
11 Se ahpw patohwan ouramanda pwohng ehu. Kiht koaros ouraman ahpw wehwehpara wekpeseng.
11 e nós sonhamos um sonho certa noite, eu e ele. Sonhamos cada homem de acordo com a interpretação do seu sonho.
12 Mwahnakapw en Ipru men iang kiht mihmi nan imwetengo, lidun kaunen pwihnen silasil. Kiht eri padahkihong duwen at ouraman ko. E ahpw kawehwehiong kiht.
12 E havia lá conosco um jovem, um hebreu, servo do capitão da guarda. E nós lhe contamos, e ele nos interpretou nossos sonhos, para cada homem de acordo com o seu sonho ele interpretou.
13 Soahng koaros eri pweida duwen me e kawehwedahr ko: ngehi eri pwurehng nan dewei, a soun wie pilawao langadahng nin tuhkeo.”
13 E aconteceu que, assim como ele interpretou para nós, assim foi. A mim ele restabeleceu para o meu ofício, e a ele enforcou.
14 Parao eri poaronelahng Sosep en patohdo reh. Re ahpw mwadangete kihieisang nan imwetengo, oh mwurin eh kihsang eh alis ko, oh wilian eh likou kan, Sosep ahpw patohla pahn kupwur en Parao.
14 Então, Faraó enviou e chamou José, e eles o trouxeram apressadamente da masmorra. E ele se barbeou, e mudou as suas vestes, e veio a Faraó.
15 Parao eri mahsanihong, “Ahi ouraman ehu, ahpw sohte mehmen me kak kawehwehda. I rong me dene ke kak kawehwehda ouraman.”
15 E Faraó disse a José: Sonhei um sonho, e não há ninguém que o possa interpretar. E eu ouvi dizer de ti, que tu podes entender um sonho e interpretá-lo.
16 Sosep eri patohwan sapeng, “I sohte kak, ahpw Koht me pahn ketin kupwurkalahngan kawehwehiong komwi.”
16 E José respondeu a Faraó, dizendo: Não está em mim; Deus dará a Faraó uma resposta de paz.
17 Parao ahpw mahsanih, “I ouraman me I kesikesihnen ni keilen Pillap Nail,
17 E Faraó disse a José: No meu sonho, eis que eu estava em pé na margem do rio,
18 a kou mworourou kaselel isimen ahpw pwarada sang nan pillapo oh tapihada mwengemwengeseli.
18 e eis que saíram do rio sete vacas gordas e de formoso aspecto, e pastavam na campina.
19 Mwuhr, pil kou isimen pwarada sang nan pillapo, me inenen tihti oh mwomw suwed. I saikinte mwahn kilangada soangen kou sakanakan duwehte met kan nan Isip pwon.
19 E eis que sete outras vacas saíram depois delas, feias de aparência e magras, tais como eu nunca vi em toda a terra do Egito, quanto à fealdade.
20 Eri, kou tihti ko ahpw kangala kou mworourou ko,
20 E as vacas magras e feias à vista comeram as primeiras sete vacas gordas.
21 ahpw sohte sansal lipwen ar kangala, pwe re mwomwomw suwedte oh wie tihtihte duwehte mahs. Ngehi eri pirada.
21 E quando as haviam comido, não se podia saber que as haviam comido, mas ainda eram feias à vista, como no início. Então eu acordei.
22 I pil pwurehng ouraman, dene I kilangada wahn kohn isuh, me inenen kaneng oh kaselel, me uhsang ni kirikirtehpwoat.
22 E eu vi no meu sonho, e eis que sete espigas brotaram de um talo, cheias e boas.
23 Mwuhr, pil wahn kohn isuh ahpw pil wosada, me sohte kanenge oh meng pwehki kisinieng en nan sapwtehn,
23 E eis que sete espigas secas, miúdas e queimadas do vento oriental brotaram depois delas.
24 re ahpw kangala wahn kohn kaselel ko. Eri, I padahkihongehr sounakmanaman akan ouraman pwukat, ahpw sohte emen rehrail me kak kawehwehiong ie.”
24 E as espigas miúdas devoraram as sete espigas boas. E eu contei isso aos magos, mas não houve ninguém que pudesse interpretá-lo para mim.
25 Sosep ahpw patohwanohng Parao, “Sapwellimomwi eliman riau wet wehwehteieu. Koht kupwurki kasalehiong komwi dahme e pahn ketin wia.
25 E José disse a Faraó: O sonho de Faraó é um: Deus mostrou a Faraó o que ele está para fazer.
26 Eri, kou mworourou isimen ko wehwehki sounpar isuh, oh kohn kaneng isuh ko pil wehwehki sounpar isuh; koaros wehwehteieu.
26 As sete vacas boas são sete anos, e as sete espigas boas são sete anos; o sonho é um.
27 A kou tihti isimen ko me kohda mwuhr oh kohn sohte kanenge ko me mengkihla kisinieng en nan sapwtehn, wehwehki sounpar isuhwen lehk lapalap.
27 E as sete vacas magras e feias à vista que saíram depois delas são sete anos, e as sete espigas vazias queimadas do vento oriental serão sete anos de fome.
28 Ih pahn duwen me I patohwanohngkomwier—Koht ketin kasalehiongkomwier dahme e pahn ketin wia.
28 Isto é o que eu tenho para falar a Faraó: O que Deus está prestes a fazer, ele mostrou a Faraó.
29 Sounpar isuh rahk laplap pahn mie nan Isip pwon.
29 Eis que vêm sete anos de grande fartura em toda a terra do Egito;
30 Mwurin sounpar isuh lehk lapalap pil pahn usehla, oh sohla me pahn tamatamanki ahnsoun rahko, pwehki lehk lapalapo pahn kauwehla wehiet.
30 e depois deles surgirão sete anos de fome, e toda a fartura será esquecida na terra do Egito; e a fome consumirá a terra,
31 Aramas akan pahn manokehla rahk lapalapo, pwehki lehk lapalap me pahn wiawi mwuri pahn mwuledek.
31 e a fartura não será conhecida na terra por causa da fome que se seguirá, pois esta será muito grave.
32 Kahrepen omwi eliman pak riau pwehki Koht ketin kileledier me irair wet pahn pweida ni ahnsou keren.
32 E por isso, o sonho foi repetido a Faraó duas vezes; é porque a coisa está estabelecida por Deus, e Deus em breve a fará acontecer.
33 “Eri, met komw pahn ketin rapahkihda ohl loalokong oh koahiek men me komw pahn ketikihong doadoahk en apwahpwalih wehiet.
33 Agora faça Faraó encontrar um homem prudente e sábio, e o coloque sobre a terra do Egito.
34 Komw pahn pil ketin kilelehdi ekei lapalap me pahn nekidala limakis ehun wahnsahpw erein sounpar isuhwen rahk.
34 Que Faraó o faça, e que ele nomeie oficiais sobre a terra, e que recolham uma quinta parte da terra do Egito nos sete anos de fartura.
35 Padahkihong irail re en nahkpene wahnsahpw koaros erein ahnsoun rahk me pahn kohdo, oh kihong irail manaman en nekidala oh sile pilawa kan nan kahnimw kan.
35 E ajuntem eles todo o alimento desses bons anos que vêm, e amontoem trigo sob a mão de Faraó, e que eles guardem alimento nas cidades.
36 Pwe tohn wehi pokon en kak kang ni ahnsou me lehk lapalap pahn kohdo nan Isip. Pwe aramas akan en dehr duhpekla.”
36 E esse alimento será para o provimento da terra durante os sete anos de fome que haverá na terra do Egito, para que a terra não pereça de fome.
37 Parao oh sapwellime lapalap akan ahpw kamanahla koasoandi wet.
37 E a coisa foi boa aos olhos de Faraó e aos olhos de todos os seus servos.
38 Parao eri mahsanihong irail, “Kitail sohte kak diar emen ohl me duwehte Sosep, me audaukidahr ngehn en Koht.”
38 E Faraó disse a seus servos: Acharemos alguém como este, um homem em quem está o Espírito de Deus?
39 Parao eri mahsanihong Sosep, “Koht ketin kasalehiongkomwiher mepwukat koaros, eri e dehde mehlel me sohte emen ohl me loalokong oh koahiek sang komwi.
39 E Faraó disse a José: Visto que Deus te mostrou tudo isto, não há ninguém tão prudente e sábio como tu és.
40 Eri, met I pahn kasapwilkomwihda, pwe komwi en kaunda ei wehi, oh nei aramas akan koaros pahn kin kapwaiada omwi koasoandi. Ngehite me pahn lapalapasang komwi.
40 Tu estarás sobre a minha casa, de acordo com tua palavra todo o meu povo será governado; somente no trono eu serei maior do que tu.
41 Met I kasapwiladahngkomwiher en wiahla kepina en Isip pwon.”
41 E Faraó disse a José: Vê! Coloquei-te sobre toda a terra do Egito.
42 Parao eri ketikihsang sapwellime kisin rihng en nanmwarki oh ketikihong ni sendin pehn Sosep. E ahpw pil ketin kalikawihkihda likou linen kaselel, oh ketin kammwarehkihda elin kohl ehu.
42 E Faraó tomou seu anel da sua mão e o colocou sobre a mão de José, e o vestiu com vestes de linho fino, e colocou um colar de ouro em volta do seu pescoço,
43 E ahpw ketikihong sapwellime werennansapw keriau pwe en dake, oh sapwellime pwihnen sounpei ahpw tieng mwowe, pakapakairki ni ngihl laud, ndinda, “Kumwail poaridiong! Kumwail poaridiong!” Ih duwen Sosep eh wiahla kaunen Isip pwon.
43 e o fez subir na segunda carruagem que ele tinha, e clamavam adiante dele: Ajoelhai; e ele o fez governador sobre toda a terra do Egito.
44 Parao ahpw mahsanihong Sosep, “Ngehi me nanmwarki, ahpw sohte emen nan Isip pwon pahn kamwakid peh de neh, ma komw sohte pahn mweidohng.”
44 E Faraó disse a José: Eu sou Faraó, e sem ti nenhum homem levantará sua mão ou pé em toda a terra do Egito.
45 — ausente —
45 E Faraó chamou o nome de José Zafenate-Paneia, e lhe deu por mulher Azenate, a filha de Potífera, sacerdote de Om. E José saiu por toda a terra do Egito.
46 — ausente —
46 E José estava com trinta anos de idade quando estava diante de Faraó, rei do Egito. E José saiu da presença de Faraó, e foi por toda a terra do Egito.
47 Erein sounpar isuhwen rahko, wahnsahpwo inenen pweida mwahu,
47 E nos sete anos de fartura a terra produziu aos montões.
48 Sosep eri kihpene kisin mwenge koaros oh nahkpene nan kahnimw kan. Nan ehuehu kahnimw kan e kin kihpene mwengehn wasa kan me karanih kahnimwo.
48 E ele ajuntou todo o alimento dos sete anos, que havia na terra do Egito, e armazenou o alimento nas cidades. O alimento do campo, que estava ao redor de cada cidade, ele armazenou da mesma forma.
49 E kihpene wahn pilawa me uwe rasehng pihken ni oaroahr kan; e ahpw sohla sohng, pwehki eh sohla kak sosohng.
49 E José ajuntou trigo como a areia do mar, muitíssimo, até ele perder a conta, pois era sem número.
50 Eri, mwohn sounpar en lehk lapalap ko leledo, Asenat ahpw naitikihong Sosep pwutak riemen.
50 E a José nasceram dois filhos, antes de virem os anos da fome, que Azenate, a filha de Potífera, sacerdote de Om, lhe deu.
51 Sosep eri patohwan, “Koht me ketin kupwurehda pwe I en manokehla douluhl ei lokolok koaros oh peneineien ei pahpao”; ih eri kihong eden nah meseniho, Manase.
51 E José chamou o nome do primeiro Manassés, pois Deus, disse ele, me fez esquecer todo o meu labor, e toda a casa de meu pai.
52 E ahpw pil patohwan, “Koht me ketikihong ie wahnedi kan nan sapwen ei apwal kan”; ih eri kihong eden nah pwutak keriemeno, Epraim.
52 E o nome do segundo chamou Efraim, pois Deus me fez ser frutífero na terra da minha aflição.
53 Sounpar isuhwen rahk nan Isip eri imwisekla,
53 E os sete anos de fartura, que houve na terra do Egito, terminaram.
54 a sounpar isuhwen lehk lapalap ahpw uhd tepida, duwen Sosep eh kohpadahr. Lehk lapalap kipehdi wehi teikan koaros, ahpw nan Isip mie kisin mwenge.
54 E os sete anos de escassez começaram, de acordo com o que José havia dito; e a escassez estava em todas as terras, mas em toda a terra do Egito havia pão.
55 Ahpw ni ahnsou me mehn Isip ko kin men mwenge, re kin patohla peki kisin mwenge rehn Parao. Ih eri kin mahsanihong irail re en kohla rehn Sosep oh wia dahme e pahn patohwanohng irail.
55 E quando toda a terra do Egito teve fome, o povo clamou a Faraó por pão; e Faraó disse a todos os egípcios: Ide a José; o que ele lhes disser, fazei.
56 Ni lehk lapalapo eh uklahr oh kipehdi wasa koaros nan wehio pwon, Sosep ahpw ritingada imwen nahk koaros oh netikihong mehn Isip ko pilawa ko.
56 E a fome estava sobre toda a face da terra, e José abriu todos os depósitos, e vendeu aos egípcios, e a fome aumentou muito na terra do Egito.
57 Sang wasa koaros nin sampah, aramas akan kin pwarodo rehn Sosep pwe re en pwainda arail tungoal pilawa, pwe lehk lapalapo pil lelpeseng wasa koaros.
57 E todas as regiões vinham ao Egito, a José para comprar trigo, porque a fome era tão grande em todas as terras.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Gênesis 41, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.