Gênesis 31

Pohnpeian Bible with Apocrypha (PON2006A) vs NTLH

Sair da comparação
NTLH Nova Tradução na Linguagem de Hoje 2000
1 Seikop esehda me nein Lapan pwutak ko koasoakoasoia dene, “Seikop kihsangehr mehkoaros me e ahneki sang rehn atail pahpao, oh e kepwehpwehkihla en atail pahpao dipwisou kan.”
1 Jacó ficou sabendo que os filhos de Labão andavam dizendo o seguinte: — Jacó está tirando tudo o que é do nosso pai. É às custas do nosso pai que ele está ficando rico.
2 Seikop pil tehkada me mwomwen Lapan ong ih solahr duwehte mahs.
2 Jacó também notou que Labão já não se mostrava tão amigo como antes.
3 KAUN-O eri ketin mahsanihong Seikop, “Pwurala nan sapwen omw pahpa kahlap ako, wasa ke ipwidi ieo, pwe I pahn ieiang uhk.”
3 Então o Senhor Deus disse a Jacó: — Volte para a terra dos seus pais, onde estão os seus parentes. Eu estarei com você.
4 Seikop eri ileklahng Resel oh Lia ira en pwarodo nansapw wasa e kin apwahpwalih ie nah pelin sihpw.
4 Aí Jacó mandou chamar Raquel e Leia para que viessem ao campo, onde ele estava com as suas ovelhas e cabras.
5 E ahpw ndaiong ira, “I tehkadahr me mwomwen amwa pahpao ong ie solahr duwehte mahs; ahpw Koht en semeio ketin ieiangiehte.
5 Quando chegaram, ele disse: — Tenho reparado que o pai de vocês já não se mostra tão meu amigo como antes; mas o Deus do meu pai tem estado comigo.
6 Kumwa inenen dehdehki uwen laud en ei doadoahkohng amwa pahpao.
6 Vocês sabem muito bem que tenho me esforçado muito, trabalhando para o pai de vocês.
7 Ahpw amwa pahpao pitihiehdi oh wekidala pak eisek pweinen ei doadoahk. Ahpw Koht sohte ketin mweidohng en wiahiong ie mehkot suwed.
7 Mas ele me tem enganado e já mudou o meu salário umas dez vezes. Porém Deus não deixou que ele me prejudicasse.
8 Ahnsou koaros me amwa pahpao kin ndahng ie, ‘Kuht mwangerenger kan pahn wia pweinen omw doadoahk,’ pelin meno unsek kin naitikihada me mwangerenger. A ni eh kin nda, ‘Kuht alahl kan pahn wia pweinen omw doaodahk,’ pelin meno unsek kin naitikihada kuht alahl.
8 Quando ele dizia: “Os cabritos com manchas serão o seu salário”, aí as fêmeas tinham crias manchadas. E, quando ele dizia: “Os cabritos listados serão o seu salário”, aí as crias saíam todas listadas.
9 Koht ketikihsang nein amwa pahpao pelinmen ko oh kitikihong ie.
9 Foi assim que Deus tirou os rebanhos do pai de vocês e os deu a mim.
10 “Ni ahnsou mwahu en kaparmen, I auramanda me I kilenglahte kilangada duwen kuht wol kan ar kin kowerekiong kuht lih kan, re alahl oh mwangerenger.
10 — Um dia, quando os animais estavam no tempo do cruzamento, eu tive um sonho. Eu vi que os bodes que cobriam as fêmeas eram listados, malhados e manchados.
11 Nan auramano tohnleng en Kohto ahpw malipe ie oh mahsanih, ‘Seikop!’ I ahpw sapeng patohwan, ‘Iet ngehi, maing.’
11 O Anjo de Deus me chamou pelo nome, e eu respondi: “Aqui estou.”
12 Ih eri mahsanih, ‘Kilang oh tehk mwahu duwen kuht wol kan ar kin kowerekih kuht lih kan, koaros alahl oh mwangerenger. I wiadahr met, pwe I kilangehr soahng koaros me Lapan wiahiong uhk.
12 Então ele continuou: “Veja! Todos os bodes que estão cruzando são listados, malhados e manchados. Eu estou fazendo com que isso aconteça porque tenho visto o que Labão está fazendo com você.
13 Ngehi me Koht me pwarohng uhk nan Pedel, wasa me ke keiehki takai lehn olip mehn kataman ehu oh wiahiong ie inou ehu. Eri, onopada oh kohkohla nan sahpw me ke ipwidi ieo.’”
13 Eu sou o Deus que apareceu a você em Betel, onde você me dedicou uma pedra, derramando azeite sobre ela, e onde você me fez uma promessa. Agora prepare-se, saia desta terra e volte para a terra onde você nasceu.”
14 Resel oh Lia ahpw sapeng nda, “Sohte mehkot luhwe me se pahn sohsohki sang at pahpao.
14 Então Raquel e Leia responderam: — Não sobrou nada para herdarmos do nosso pai.
15 E kin wiahkin kiht mehn liki kei. E netkinkitala oh doadoahngkihla pweinat ko.
15 Ele nos trata como se fôssemos estrangeiras. Ele até nos vendeu e depois gastou todo o dinheiro que recebeu como pagamento.
16 Dipwisou koaros me Koht ketikihsang at pahpao uhdahn aht oh en nait seri kan. Eri kapwaiada mehkoaros me Koht mahsanihong uhk ke en wia.”
16 Toda a riqueza que Deus tirou do nosso pai é nossa e dos nossos filhos. Portanto, faça tudo o que Deus mandou.
19 Nindokon Lapan eh kolahng sehk winen nah sihpw ko, Resel ahpw kawaisang nein Lapan nah kisin mwomwen koht ko.
19 Labão, o pai de Raquel, havia ido para outro lugar a fim de cortar a lã das suas ovelhas; e, enquanto ele estava fora, Raquel roubou as imagens dos deuses da casa dele.
20 Seikop widinge Lapan ni eh sohte kehsehki me eh pahn mwesel.
20 Foi assim que Jacó, sem avisar que ia embora, enganou Labão, o arameu,
21 Iei me Seikop tangasang Lapan wa soahng koaros me e ahneki. Mwurin e kotehla Pillap Iupreitis, e inenlahng ni wasa nahnahn Kilead.
21 fugindo com tudo o que tinha. Atravessou o rio Eufrates e foi na direção da região montanhosa de Gileade.
22 Mwurin rahn siluh, Lapan ahpw rongada me Seikop tangehr.
22 Três dias depois Labão ficou sabendo que Jacó havia fugido.
23 E mwadangete pwakihala iangahki kiseh ko oh mwurin rahn isuh e ahpw koanoahdi Seikop ni sahpw nahnahn Kilead.
23 Ele reuniu os seus parentes e foi atrás de Jacó. Sete dias depois, Labão alcançou Jacó na região montanhosa de Gileade.
24 Ahpw nipwongo Koht ketin sansalohng Lapan nan auraman ehu oh mahsanihong, “Kaleke ke wiahiong Seikop mehkot suwed.”
24 Naquela noite Deus apareceu num sonho a Labão, o arameu, e disse: — Cuidado! Não faça nada a Jacó.
25 Seikop koasoanedier imwe impwal ko pohn nahna ehu. Lapan oh kiseh ko ahpw uhd kauwada imwarail impwal ko nan wasa nahnahn Kilead.
25 Labão alcançou Jacó na região montanhosa de Gileade, onde ele estava acampado. E Labão e os seus parentes acamparam no mesmo lugar.
26 Lapan ahpw ndahng Seikop, “Dahme ke widingehkin ie oh tangahkihsang nei serepein kan likamw aramas en poar mour kei?
26 Aí Labão disse a Jacó: — Por que foi que você me enganou, levando as minhas filhas como se fossem prisioneiras de guerra?
27 Dahme ke widingehkin ie oh tangdoaui sohte padahkihong ie, pwe I en iang uhk kohdo oh kokoul en peren kesekesengki dampwurin oh arp?
27 Por que você me enganou, fugindo desse jeito, sem me dizer nada? Se você tivesse falado comigo, eu teria preparado uma festa alegre de despedida, com canções acompanhadas de pandeiros e de liras .
28 Ke sohte mweidohng ie I en kamwurimwuriong oh metik nei serepein kan oh neirail seri kan. Tiahk sakanakan ehu me ke wiadahr!
28 Você nem me deixou beijar os meus netos e as minhas filhas. O que você fez foi coisa de gente sem juízo.
29 I kakete wiahiong uhk mehkot suwed, ahpw Koht en semomwo mahsanihong ie pwohng, ‘Kaleke ke wiahiong Seikop mehkot suwed.’
29 Eu poderia ter feito muito mal a vocês, mas na noite passada o Deus do seu pai me disse assim: “Cuidado! Não faça nada a Jacó.”
30 I ese me ke men samwewohngehr rehn omw peneinei pwehki omw loaleidkiniraildahr, a dahme ke pirapasangki nei kisin mwomwen koht ko?”
30 Eu sei que você foi embora porque tinha saudades de casa. Mas por que foi que você roubou as imagens dos deuses da minha casa?
31 Seikop ahpw sapeng nda, “I wiadahr met, pwehki ei perki ke de adihasang ie noumw serepein kan.
31 Jacó respondeu: — Eu fiquei com medo, pois pensei que o senhor ia me tirar as suas filhas à força.
32 Ahpw nin duwen pirapasang en noumw koht kan me ke kekeinakin ie, en kamakamala mwohtail koaros ihs me pahn dierekda kolokol noumw kisin koht ko, kisehtail kan me mihmi met re en wia sounkadehde en ire wet. Ma ke diarada mehkot met me uhdahn ahmw, a ale oh wahda.” Seikop sasairki me Resel me kawaisang nein Lapan kisin mwomwen koht ko.
32 Mas, se o senhor achar as suas imagens com alguém aqui, essa pessoa será morta. Os nossos parentes são testemunhas: se o senhor encontrar aqui qualquer coisa que seja sua, pode levar. Acontece que Jacó não sabia que Raquel havia roubado as imagens.
33 Lapan eri pedolong nan impwal en Seikop oh impwal en Lia pwehn rapahki kisin mwomwen koht ko oh pil nan impwal en lidu riemeno; ahpw e sohte diarada kisin mwomwen koht ko. E ahpw pedoisang mwo kohla nan en Resel.
33 Labão entrou na barraca de Jacó, depois na de Leia e depois na das duas escravas, porém não encontrou as suas imagens. Então foi para a barraca de Raquel.
34 A Resel ahpw ale kisin mwomwen koht ko, oh ekihla pahn mehn mwomwohd en kamelo oh mwohdala powe. Lapan eri rapahkiseli nan impwal en Resel e ahpw sohte diar.
34 Aí ele procurou em toda parte, porém não achou nada, pois Raquel havia posto as imagens numa sela de camelo e estava sentada em cima.
35 Resel ndalahng eh pahpao, “Maing, komw en kupwur mahk oh dehr suwedki ei sohte kak patohda mwohn sihlangomwi; pwe I patohwan wiewia met ei soumwahu en lih,” Lapan eri raparapahkiseli oh sohte diar kisin mwomwen koht ko.
35 Ela disse ao pai: — O senhor não fique zangado comigo por eu não me levantar, mas é que estou menstruada. Foi assim que Labão procurou as suas imagens, sem as encontrar.
36 Seikop eri lingeringerda oh ndalahng Lapan, “Sapwung dah de dihp dah me I wiahda, pwe ke en pwakihiehdo, oh
36 Aí Jacó ficou zangado. Ele disse a Labão: — O que foi que eu fiz de errado? Qual foi a
37 sarepseli ei kepwe kan koaros? Dahme ke diarada me uhdahn ahmw sang ni ei kepwe kan? Ma mie mehkot ke diarada, a pwilikihdi met mwohn kisehta kan oh irail en wia sounkopwung nanpwungata.
37 Agora que mexeu em todas as minhas coisas, será que encontrou alguns objetos que são seus? Pois ponha esses objetos aqui, na frente dos meus parentes e dos seus, para que eles julguem qual de nós dois está com a razão.
38 Erein sounpar rieisek me I mihmihki rehmw, noumw sihpw lih kan oh kuht kan so mwahn emen iohla; I so mwahn kangasang mehmen sang rehn noumw pelin sihpw.
38 Durante os vinte anos que trabalhei para o senhor, as suas ovelhas e as suas cabras nunca tiveram abortos, e eu não comi um só carneiro do seu rebanho.
39 I sohte mwahn wadohng uhk mahn emen me mahn lawalo kan kin kemehla; I kin pein kapwungala sapwung kan oh mehkoaros me kin wiawihong pelinmen ko sang ni pirap en nipwong de nin rahn.
39 Nunca lhe trouxe os animais que as feras mataram, mas eu mesmo pagava o prejuízo. O senhor me cobrava qualquer animal que fosse roubado de dia ou de noite.
40 Ni rahn I kin mwasingkihla karakar uk en ketipin oh nipwong I kin kereniong mehkihla lemwulemwur en keteu, oh I sohte kak meirki.
40 A minha vida era assim: de dia o calor me castigava, e de noite eu morria de frio. E quantas noites eu passei sem dormir!
41 Sang nan sounpar rieisek me I doadoahkohng uhk, sounpar eisek pahieu I lidiliduwihiuk pwehki noumw serepein riemenen oh sounpar weneu pwehki noumw pelinmen kan. Komwi ahpw wekidala pak eisek pweinen ei doadoahk.
41 Fiquei vinte anos na sua casa. Trabalhei catorze anos para conseguir as suas duas filhas e seis anos para conseguir os seus animais. E, ainda por cima, o senhor mudou o meu salário umas dez vezes.
42 Ma Koht en semei ko, Koht en Eipraam oh Aisek, sohte ketin kupwure ie, ele ke kasareielahr sohte wa mehkot. Ahpw Koht ketin mwahngihada ei apwal oh wahn ei doadoahk, ihme e ketin kapwungki ong uhk pwohng.”
42 Se o Deus dos meus antepassados — o Deus de Abraão, o Deus a quem Isaque temia — não tivesse estado comigo, o senhor teria me mandado embora com as mãos vazias. Mas Deus viu o meu sofrimento e o trabalho que tive e ontem à noite ele resolveu a questão.
43 Lapan ahpw sapeng Seikop nda, “Uhdahn nei serepein kan iangahki neirail seri kan, oh pelinmen kan pil uhdahn nei. Mehlel, mehkoaros me ke kilang wasaht uhdahn ahi. Ahpw I sohte kak kolokol serepein pwukat oh nair seri kan.
43 Labão respondeu a Jacó assim: — Estas filhas são minhas, os netos são meus, estes animais são meus, e tudo o que você está vendo é meu. Agora, como não posso fazer nada para ficar com as minhas filhas e com os filhos que elas tiveram,
44 Eri, kita pahn wiahda inou ehu nanpwungata. Kita koasoakehda ekei takai pwe en wia mehn kataman en ata inou.”
44 estou disposto a fazer um trato com você. Vamos fazer aqui um montão de pedras para que lembremos desse trato.
45 Seikop eri ale takai ehu oh kauwada mehn kataman.
45 Então Jacó pegou uma pedra e a pôs de pé como se fosse um pilar.
46 E ahpw ndaiong kiseh ko re en rikpene ekei takai oh koasoakehda. Irail eri tungoal limwahn koasoakoasoako.
46 Depois disse aos seus parentes que ajuntassem e amontoassem pedras. Eles fizeram um montão de pedras e depois tomaram uma refeição ali do lado dele.
47 Lapan eri kihong eden wasao Sekar Saaduda, a Seikop kahdaneki Kaleed.
47 Labão pôs naquele lugar o nome de Jegar-Saaduta , e Jacó o chamou de Galeede .
48 Lapan eri ndahng Seikop, “Pehs wet pahn wia mehn kataman nanpwungata.” Ihme wasao adanekihki Kaleed.
48 Depois Labão disse: — Este montão de pedras servirá para que nós dois lembremos desse trato. Foi por isso que aquele lugar recebeu o nome de Galeede.
49 Lapan pil nda, “KAUN-O en ketin sinsile nanpwungata, ni ata pahn tohrohrpeseng.” Eri wasao pil adanekihla Mispa.
49 E também teve o nome de Mispa porque Labão disse: — Que o
50 Lapan ahpw pil nda, “Ma ke wiakauwe nei serepein kan de pwoudikihda ekei lih tohrohr, mehnda ma I sohte ese met, a ke en tamataman me Koht me pahn ketin mwahngih kita.
50 Se você maltratar as minhas filhas ou se você casar com outras mulheres, mesmo que eu não saiba o que está acontecendo, lembre que Deus está nos vigiando.
51 Iet takai pwukat me I koasoakedahr nanpwungata, oh takai wet pahn wia mehn kataman.
51 Aqui estão as pedras e o pilar que coloquei entre nós dois.
52 Koasoakoasoak en takai pwukat oh takai en kataman wet pahn wia mehn kataman ehu. I sohte pahn kotehwei koasoakoasoak wet pwe I en uhwong uhk, oh ke sohte pahn kotehdo takai en kataman wet pwe ke en uhwong ie.
52 O montão de pedras e o pilar são para lembrarmos desse trato. Eu nunca passarei para lá deste pilar para atacá-lo, e você não passará para cá deste montão de pedras e deste pilar para me atacar.
53 Koht en Eipraam oh Koht en Nahor me pahn wia sounkopwung en nanpwungata.” Seikop eri kahukihla ni mwaren Kohto me seme Aisek kin kaudokiong, me e pahn kapwaiada inou wet.
53 O Deus de Abraão e o Deus de Naor será juiz entre nós. Então Jacó fez um juramento em nome do Deus a quem Isaque, o seu pai,
54 Ih eri kemehla mahn emen oh meirongkihla pohn nahnao oh luhkeiong kiseh ko pwe re en iang tungoal reh. Mwurin ar tungoal, re ahpw pweidi pohn nahnao.
54 Ele ofereceu um animal em sacrifício ali na montanha e convidou os seus parentes para uma refeição. Naquela noite eles comeram e dormiram ali na montanha.
55 Lapan eri pwourda nin sohrahnie, kamwurimwuriong irail, metik nah serepein ko oh neira pwutak ko, oh mwesel kohkolahng nan sapweo.
55 Na manhã seguinte Labão se levantou bem cedo, beijou as suas filhas e os seus netos e os abençoou. E depois foi embora, voltando para a sua terra.

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Gênesis 31, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.