Gênesis 31

Pohnpeian Bible with Apocrypha (PON2006A) vs NAA

Sair da comparação
NAA Nova Almeida Atualizada 2017
1 Seikop esehda me nein Lapan pwutak ko koasoakoasoia dene, “Seikop kihsangehr mehkoaros me e ahneki sang rehn atail pahpao, oh e kepwehpwehkihla en atail pahpao dipwisou kan.”
1 Jacó ouvia os comentários dos filhos de Labão, que diziam: — Jacó se apossou de tudo o que era de nosso pai. Ele juntou toda essa riqueza a partir do que era de nosso pai.
2 Seikop pil tehkada me mwomwen Lapan ong ih solahr duwehte mahs.
2 Jacó, por sua vez, reparou que o rosto de Labão não lhe era favorável como anteriormente.
3 KAUN-O eri ketin mahsanihong Seikop, “Pwurala nan sapwen omw pahpa kahlap ako, wasa ke ipwidi ieo, pwe I pahn ieiang uhk.”
3 E o Senhor disse a Jacó: — Volte para a terra de seus pais e para a sua parentela; e eu estarei com você.
4 Seikop eri ileklahng Resel oh Lia ira en pwarodo nansapw wasa e kin apwahpwalih ie nah pelin sihpw.
4 Então Jacó mandou vir Raquel e Lia ao campo, para junto do seu rebanho,
5 E ahpw ndaiong ira, “I tehkadahr me mwomwen amwa pahpao ong ie solahr duwehte mahs; ahpw Koht en semeio ketin ieiangiehte.
5 e lhes disse: — Vejo que o rosto do pai de vocês não me é favorável como anteriormente; porém o Deus de meu pai tem estado comigo.
6 Kumwa inenen dehdehki uwen laud en ei doadoahkohng amwa pahpao.
6 Vocês mesmas sabem que com todo empenho tenho trabalhado para o pai de vocês,
7 Ahpw amwa pahpao pitihiehdi oh wekidala pak eisek pweinen ei doadoahk. Ahpw Koht sohte ketin mweidohng en wiahiong ie mehkot suwed.
7 mas ele me tem enganado e por dez vezes mudou o meu salário; porém Deus não permitiu que ele me prejudicasse.
8 Ahnsou koaros me amwa pahpao kin ndahng ie, ‘Kuht mwangerenger kan pahn wia pweinen omw doadoahk,’ pelin meno unsek kin naitikihada me mwangerenger. A ni eh kin nda, ‘Kuht alahl kan pahn wia pweinen omw doaodahk,’ pelin meno unsek kin naitikihada kuht alahl.
8 Se ele dizia: “Os salpicados serão o seu salário”, então todos os rebanhos davam salpicados; e, se ele dizia: “Os listrados serão o seu salário”, então os rebanhos todos davam listrados.
9 Koht ketikihsang nein amwa pahpao pelinmen ko oh kitikihong ie.
9 Assim, Deus tirou o gado do pai de vocês e o deu a mim.
10 “Ni ahnsou mwahu en kaparmen, I auramanda me I kilenglahte kilangada duwen kuht wol kan ar kin kowerekiong kuht lih kan, re alahl oh mwangerenger.
10 — Pois, chegado o tempo em que os animais acasalavam, levantei os olhos e vi em sonhos que os machos que cobriam as ovelhas eram listrados, salpicados e malhados.
11 Nan auramano tohnleng en Kohto ahpw malipe ie oh mahsanih, ‘Seikop!’ I ahpw sapeng patohwan, ‘Iet ngehi, maing.’
11 E o Anjo de Deus me disse em sonho: “Jacó!” E eu respondi: “Eis-me aqui!”
12 Ih eri mahsanih, ‘Kilang oh tehk mwahu duwen kuht wol kan ar kin kowerekih kuht lih kan, koaros alahl oh mwangerenger. I wiadahr met, pwe I kilangehr soahng koaros me Lapan wiahiong uhk.
12 Ele continuou: “Levante agora os olhos e veja que todos os machos que cobrem o rebanho são listrados, salpicados e malhados, porque vejo tudo o que Labão está fazendo com você.
13 Ngehi me Koht me pwarohng uhk nan Pedel, wasa me ke keiehki takai lehn olip mehn kataman ehu oh wiahiong ie inou ehu. Eri, onopada oh kohkohla nan sahpw me ke ipwidi ieo.’”
13 Eu sou o Deus de Betel, onde você ungiu uma coluna, onde me fez um voto. Levante-se agora, saia desta terra e volte para a terra de sua parentela.”
14 Resel oh Lia ahpw sapeng nda, “Sohte mehkot luhwe me se pahn sohsohki sang at pahpao.
14 Então Raquel e Lia disseram: — Será que ainda existe para nós parte ou herança na casa de nosso pai?
15 E kin wiahkin kiht mehn liki kei. E netkinkitala oh doadoahngkihla pweinat ko.
15 Não é verdade que ele nos considera como estrangeiras? Pois nos vendeu e consumiu tudo o que nos era devido.
16 Dipwisou koaros me Koht ketikihsang at pahpao uhdahn aht oh en nait seri kan. Eri kapwaiada mehkoaros me Koht mahsanihong uhk ke en wia.”
16 Porque toda a riqueza que Deus tirou de nosso pai é nossa e de nossos filhos; agora, pois, faça tudo o que Deus pediu que você fizesse.
17 — ausente —
17 Então Jacó se levantou e, fazendo montar seus filhos e suas mulheres em camelos,
18 — ausente —
18 levou todo o seu gado e todos os seus bens que chegou a possuir, o gado de sua propriedade que havia acumulado em Padã-Arã, para ir a Isaque, seu pai, à terra de Canaã.
19 Nindokon Lapan eh kolahng sehk winen nah sihpw ko, Resel ahpw kawaisang nein Lapan nah kisin mwomwen koht ko.
19 Enquanto Labão tinha ido fazer a tosquia das ovelhas, Raquel roubou os ídolos do lar que pertenciam a seu pai.
20 Seikop widinge Lapan ni eh sohte kehsehki me eh pahn mwesel.
20 E Jacó enganou Labão, o arameu, não revelando que tinha planos de fugir.
21 Iei me Seikop tangasang Lapan wa soahng koaros me e ahneki. Mwurin e kotehla Pillap Iupreitis, e inenlahng ni wasa nahnahn Kilead.
21 E fugiu com tudo o que lhe pertencia. Levantou-se, passou o Eufrates e tomou o rumo dos montes de Gileade.
22 Mwurin rahn siluh, Lapan ahpw rongada me Seikop tangehr.
22 No terceiro dia, Labão foi avisado de que Jacó ia fugindo.
23 E mwadangete pwakihala iangahki kiseh ko oh mwurin rahn isuh e ahpw koanoahdi Seikop ni sahpw nahnahn Kilead.
23 Reuniu os seus parentes e saiu no encalço de Jacó, por sete dias de viagem, e o alcançou nos montes de Gileade.
24 Ahpw nipwongo Koht ketin sansalohng Lapan nan auraman ehu oh mahsanihong, “Kaleke ke wiahiong Seikop mehkot suwed.”
24 De noite, porém, Deus veio em sonhos a Labão, o arameu, e lhe disse: — Cuidado! Não fale a Jacó nem bem nem mal.
25 Seikop koasoanedier imwe impwal ko pohn nahna ehu. Lapan oh kiseh ko ahpw uhd kauwada imwarail impwal ko nan wasa nahnahn Kilead.
25 Labão alcançou Jacó. Este havia armado a sua tenda naqueles montes. Também Labão armou a sua tenda com os seus parentes, nos montes de Gileade.
26 Lapan ahpw ndahng Seikop, “Dahme ke widingehkin ie oh tangahkihsang nei serepein kan likamw aramas en poar mour kei?
26 E Labão disse a Jacó: — Que foi que você fez? Você me enganou e levou as minhas filhas como se fossem prisioneiras de guerra.
27 Dahme ke widingehkin ie oh tangdoaui sohte padahkihong ie, pwe I en iang uhk kohdo oh kokoul en peren kesekesengki dampwurin oh arp?
27 Por que você fugiu em segredo, e me enganou, e não me disse nada? Eu o teria despedido com alegria, com cânticos, com tamborins e com harpa.
28 Ke sohte mweidohng ie I en kamwurimwuriong oh metik nei serepein kan oh neirail seri kan. Tiahk sakanakan ehu me ke wiadahr!
28 E por que não permitiu que eu beijasse meus netos e minhas filhas? Nisso você agiu como um tolo.
29 I kakete wiahiong uhk mehkot suwed, ahpw Koht en semomwo mahsanihong ie pwohng, ‘Kaleke ke wiahiong Seikop mehkot suwed.’
29 Tenho em minhas mãos poder para fazer mal a vocês, mas ontem à noite o Deus do pai de vocês me falou e disse: “Cuidado! Não fale a Jacó nem bem nem mal.”
30 I ese me ke men samwewohngehr rehn omw peneinei pwehki omw loaleidkiniraildahr, a dahme ke pirapasangki nei kisin mwomwen koht ko?”
30 E agora que você partiu de vez, pois está com saudades da casa de seu pai, por que roubou os meus deuses?
31 Seikop ahpw sapeng nda, “I wiadahr met, pwehki ei perki ke de adihasang ie noumw serepein kan.
31 Jacó respondeu: — Porque tive medo. Pensei assim: para que não aconteça que me tome à força as suas filhas.
32 Ahpw nin duwen pirapasang en noumw koht kan me ke kekeinakin ie, en kamakamala mwohtail koaros ihs me pahn dierekda kolokol noumw kisin koht ko, kisehtail kan me mihmi met re en wia sounkadehde en ire wet. Ma ke diarada mehkot met me uhdahn ahmw, a ale oh wahda.” Seikop sasairki me Resel me kawaisang nein Lapan kisin mwomwen koht ko.
32 Que seja morto aquele com quem o senhor achar os seus deuses. Na presença de nossos parentes, verifique o que pertence ao senhor e, se estiver comigo, pode levar embora. Acontece que Jacó não sabia que Raquel os havia roubado.
33 Lapan eri pedolong nan impwal en Seikop oh impwal en Lia pwehn rapahki kisin mwomwen koht ko oh pil nan impwal en lidu riemeno; ahpw e sohte diarada kisin mwomwen koht ko. E ahpw pedoisang mwo kohla nan en Resel.
33 Labão entrou na tenda de Jacó, na tenda de Lia e na tenda das duas servas, mas não achou nada. Tendo saído da tenda de Lia, entrou na tenda de Raquel.
34 A Resel ahpw ale kisin mwomwen koht ko, oh ekihla pahn mehn mwomwohd en kamelo oh mwohdala powe. Lapan eri rapahkiseli nan impwal en Resel e ahpw sohte diar.
34 Ora, Raquel havia pegado os ídolos do lar e, depois de colocá-los na sela de um camelo, estava sentada sobre eles. Labão apalpou toda a tenda e não os achou.
35 Resel ndalahng eh pahpao, “Maing, komw en kupwur mahk oh dehr suwedki ei sohte kak patohda mwohn sihlangomwi; pwe I patohwan wiewia met ei soumwahu en lih,” Lapan eri raparapahkiseli oh sohte diar kisin mwomwen koht ko.
35 Então Raquel disse ao pai: — Não fique zangado, meu senhor, por eu não poder me levantar na sua presença, pois estou no meu período menstrual. Ele procurou, mas não encontrou os ídolos do lar.
36 Seikop eri lingeringerda oh ndalahng Lapan, “Sapwung dah de dihp dah me I wiahda, pwe ke en pwakihiehdo, oh
36 Então Jacó ficou zangado e discutiu com Labão. Dirigiu-se a Labão, dizendo: — Qual é a minha transgressão? Qual o meu pecado, para o senhor me perseguir com tanta fúria?
37 sarepseli ei kepwe kan koaros? Dahme ke diarada me uhdahn ahmw sang ni ei kepwe kan? Ma mie mehkot ke diarada, a pwilikihdi met mwohn kisehta kan oh irail en wia sounkopwung nanpwungata.
37 Havendo apalpado todos os meus utensílios, quais foram os utensílios de sua casa que o senhor encontrou? Coloque-os aqui diante dos meus parentes e dos seus parentes, para que julguem entre nós dois.
38 Erein sounpar rieisek me I mihmihki rehmw, noumw sihpw lih kan oh kuht kan so mwahn emen iohla; I so mwahn kangasang mehmen sang rehn noumw pelin sihpw.
38 Vinte anos eu estive com o senhor. As suas ovelhas e as suas cabras nunca perderam as crias, e não comi um só carneiro do seu rebanho.
39 I sohte mwahn wadohng uhk mahn emen me mahn lawalo kan kin kemehla; I kin pein kapwungala sapwung kan oh mehkoaros me kin wiawihong pelinmen ko sang ni pirap en nipwong de nin rahn.
39 Não lhe apresentei os animais que eram despedaçados pelas feras; assumi o prejuízo. Da minha mão o senhor o requeria, tanto o roubado de dia como de noite.
40 Ni rahn I kin mwasingkihla karakar uk en ketipin oh nipwong I kin kereniong mehkihla lemwulemwur en keteu, oh I sohte kak meirki.
40 De maneira que eu andava, de dia consumido pelo calor, de noite, pela geada; e o meu sono me fugia dos olhos.
41 Sang nan sounpar rieisek me I doadoahkohng uhk, sounpar eisek pahieu I lidiliduwihiuk pwehki noumw serepein riemenen oh sounpar weneu pwehki noumw pelinmen kan. Komwi ahpw wekidala pak eisek pweinen ei doadoahk.
41 Vinte anos permaneci em sua casa. Catorze anos trabalhei para o senhor pelas suas duas filhas e seis anos trabalhei para conseguir o seu rebanho; dez vezes o senhor mudou o meu salário.
42 Ma Koht en semei ko, Koht en Eipraam oh Aisek, sohte ketin kupwure ie, ele ke kasareielahr sohte wa mehkot. Ahpw Koht ketin mwahngihada ei apwal oh wahn ei doadoahk, ihme e ketin kapwungki ong uhk pwohng.”
42 Se não fosse o Deus de meu pai, o Deus de Abraão e o Temor de Isaque, por certo o senhor me despediria agora de mãos vazias. Mas Deus viu o meu sofrimento e o trabalho das minhas mãos e ontem à noite ele repreendeu o senhor.
43 Lapan ahpw sapeng Seikop nda, “Uhdahn nei serepein kan iangahki neirail seri kan, oh pelinmen kan pil uhdahn nei. Mehlel, mehkoaros me ke kilang wasaht uhdahn ahi. Ahpw I sohte kak kolokol serepein pwukat oh nair seri kan.
43 Então Labão respondeu a Jacó: — As filhas são minhas filhas, os filhos são meus netos, os rebanhos são meus rebanhos, e tudo o que você está vendo é meu. Que posso fazer hoje a estas minhas filhas ou aos filhos que elas deram à luz?
44 Eri, kita pahn wiahda inou ehu nanpwungata. Kita koasoakehda ekei takai pwe en wia mehn kataman en ata inou.”
44 Venha, pois, e façamos uma aliança, eu e você, que sirva de testemunho entre mim e você.
45 Seikop eri ale takai ehu oh kauwada mehn kataman.
45 Então Jacó tomou uma pedra e a erigiu por coluna.
46 E ahpw ndaiong kiseh ko re en rikpene ekei takai oh koasoakehda. Irail eri tungoal limwahn koasoakoasoako.
46 E disse aos seus parentes: — Ajuntem pedras. Eles foram ajuntar pedras e fizeram um montão, ao lado do qual comeram.
47 Lapan eri kihong eden wasao Sekar Saaduda, a Seikop kahdaneki Kaleed.
47 Labão deu-lhe o nome de Jegar-Saaduta, mas Jacó lhe chamou Galeede.
48 Lapan eri ndahng Seikop, “Pehs wet pahn wia mehn kataman nanpwungata.” Ihme wasao adanekihki Kaleed.
48 E Labão disse: — Seja hoje este montão de pedras por testemunha entre mim e você. Por isso foi chamado de Galeede
49 Lapan pil nda, “KAUN-O en ketin sinsile nanpwungata, ni ata pahn tohrohrpeseng.” Eri wasao pil adanekihla Mispa.
49 e Mispa, pois disse: — Que o
50 Lapan ahpw pil nda, “Ma ke wiakauwe nei serepein kan de pwoudikihda ekei lih tohrohr, mehnda ma I sohte ese met, a ke en tamataman me Koht me pahn ketin mwahngih kita.
50 Se você maltratar as minhas filhas e tomar outras mulheres além delas, não estando ninguém conosco, lembre-se de que Deus é testemunha entre mim e você.
51 Iet takai pwukat me I koasoakedahr nanpwungata, oh takai wet pahn wia mehn kataman.
51 E Labão continuou: — Eis aqui este montão de pedras e esta coluna que levantei entre mim e você.
52 Koasoakoasoak en takai pwukat oh takai en kataman wet pahn wia mehn kataman ehu. I sohte pahn kotehwei koasoakoasoak wet pwe I en uhwong uhk, oh ke sohte pahn kotehdo takai en kataman wet pwe ke en uhwong ie.
52 Seja o montão testemunha, e seja a coluna testemunha de que para mal não passarei para o lado de lá do montão e você não passará para o lado de cá do montão e da coluna.
53 Koht en Eipraam oh Koht en Nahor me pahn wia sounkopwung en nanpwungata.” Seikop eri kahukihla ni mwaren Kohto me seme Aisek kin kaudokiong, me e pahn kapwaiada inou wet.
53 O Deus de Abraão e o Deus de Naor, o Deus do pai deles, julgue entre nós. E Jacó jurou pelo Temor de Isaque, seu pai.
54 Ih eri kemehla mahn emen oh meirongkihla pohn nahnao oh luhkeiong kiseh ko pwe re en iang tungoal reh. Mwurin ar tungoal, re ahpw pweidi pohn nahnao.
54 E Jacó ofereceu um sacrifício na montanha e convidou seus parentes para uma refeição. Eles comeram e passaram a noite na montanha.
55 Lapan eri pwourda nin sohrahnie, kamwurimwuriong irail, metik nah serepein ko oh neira pwutak ko, oh mwesel kohkolahng nan sapweo.
55 Na manhã seguinte, Labão se levantou de madrugada, beijou os seus netos e as suas filhas e os abençoou. E, partindo, voltou para a sua casa.

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Gênesis 31, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.