Gênesis 31

Pohnpeian Bible with Apocrypha (PON2006A) vs BKJ

Sair da comparação
1 Seikop esehda me nein Lapan pwutak ko koasoakoasoia dene, “Seikop kihsangehr mehkoaros me e ahneki sang rehn atail pahpao, oh e kepwehpwehkihla en atail pahpao dipwisou kan.”
1 E ele ouviu as palavras dos filhos de Labão, dizendo: Jacó tomou tudo que era de nosso pai; e do que era do nosso pai ele obteve toda a sua glória.
2 Seikop pil tehkada me mwomwen Lapan ong ih solahr duwehte mahs.
2 E Jacó viu o semblante de Labão, e eis que não era para com ele como antes.
3 KAUN-O eri ketin mahsanihong Seikop, “Pwurala nan sapwen omw pahpa kahlap ako, wasa ke ipwidi ieo, pwe I pahn ieiang uhk.”
3 E o SENHOR disse a Jacó: Volta à terra de teus pais, e à tua parentela, e eu serei contigo.
4 Seikop eri ileklahng Resel oh Lia ira en pwarodo nansapw wasa e kin apwahpwalih ie nah pelin sihpw.
4 E Jacó enviou e chamou Raquel e Lia para o campo para o seu rebanho,
5 E ahpw ndaiong ira, “I tehkadahr me mwomwen amwa pahpao ong ie solahr duwehte mahs; ahpw Koht en semeio ketin ieiangiehte.
5 e lhes disse: Eu vejo o semblante do vosso pai, que não é para comigo como antes, mas o Deus de meu pai tem estado comigo.
6 Kumwa inenen dehdehki uwen laud en ei doadoahkohng amwa pahpao.
6 E vós sabeis que, com todas as minhas forças eu tenho servido a vosso pai.
7 Ahpw amwa pahpao pitihiehdi oh wekidala pak eisek pweinen ei doadoahk. Ahpw Koht sohte ketin mweidohng en wiahiong ie mehkot suwed.
7 E vosso pai me enganou, e mudou meu salário dez vezes; Deus, porém, não lhe permitiu ferir-me.
8 Ahnsou koaros me amwa pahpao kin ndahng ie, ‘Kuht mwangerenger kan pahn wia pweinen omw doadoahk,’ pelin meno unsek kin naitikihada me mwangerenger. A ni eh kin nda, ‘Kuht alahl kan pahn wia pweinen omw doaodahk,’ pelin meno unsek kin naitikihada kuht alahl.
8 Se ele dizia: Os salpicados serão teu salário, então todo o rebanho dava crias salpicadas. E se ele dizia: Os listrados serão teu salário, então todo o rebanho dava crias listradas.
9 Koht ketikihsang nein amwa pahpao pelinmen ko oh kitikihong ie.
9 Então Deus tomou o rebanho de vosso pai, e o tem dado a mim.
10 “Ni ahnsou mwahu en kaparmen, I auramanda me I kilenglahte kilangada duwen kuht wol kan ar kin kowerekiong kuht lih kan, re alahl oh mwangerenger.
10 E aconteceu nesse tempo que o rebanho deu cria, eu levantei meus olhos, e vi em um sonho, e eis que os carneiros que montavam sobre o rebanho eram listrados, salpicados e malhados.
11 Nan auramano tohnleng en Kohto ahpw malipe ie oh mahsanih, ‘Seikop!’ I ahpw sapeng patohwan, ‘Iet ngehi, maing.’
11 E o anjo de Deus falou comigo em um sonho, dizendo: Jacó; e eu disse: Aqui estou.
12 Ih eri mahsanih, ‘Kilang oh tehk mwahu duwen kuht wol kan ar kin kowerekih kuht lih kan, koaros alahl oh mwangerenger. I wiadahr met, pwe I kilangehr soahng koaros me Lapan wiahiong uhk.
12 E ele disse: Levanta teus olhos agora e vê; todos os carneiros que montam sobre o rebanho são listrados, salpicados e malhados; pois eu tenho visto tudo o que Labão faz contigo.
13 Ngehi me Koht me pwarohng uhk nan Pedel, wasa me ke keiehki takai lehn olip mehn kataman ehu oh wiahiong ie inou ehu. Eri, onopada oh kohkohla nan sahpw me ke ipwidi ieo.’”
13 Eu sou o Deus de Betel, onde tu ungiste o pilar, e onde juraste um juramento para mim. Agora, levanta-te, vai-te desta terra e volta à terra de tua parentela.
14 Resel oh Lia ahpw sapeng nda, “Sohte mehkot luhwe me se pahn sohsohki sang at pahpao.
14 E Raquel e Lia responderam e lhe disseram: Ainda há alguma porção de herança para nós na casa de nosso pai?
15 E kin wiahkin kiht mehn liki kei. E netkinkitala oh doadoahngkihla pweinat ko.
15 Não somos por ele consideradas como estrangeiras? Pois ele nos vendeu, e devorou também o nosso dinheiro.
16 Dipwisou koaros me Koht ketikihsang at pahpao uhdahn aht oh en nait seri kan. Eri kapwaiada mehkoaros me Koht mahsanihong uhk ke en wia.”
16 Porque toda a riqueza que Deus tomou de nosso pai é nossa, e de nossos filhos. Agora, então, tudo quanto Deus te disse, faze-o.
17 — ausente —
17 Então, Jacó se levantou, e pôs seus filhos e mulheres sobre camelos,
18 — ausente —
18 e ele levou todo o seu rebanho, e todos os seus bens que havia obtido, o rebanho de sua possessão, que havia obtido em Padã-Arã, para ir a Isaque, seu pai, na terra de Canaã.
19 Nindokon Lapan eh kolahng sehk winen nah sihpw ko, Resel ahpw kawaisang nein Lapan nah kisin mwomwen koht ko.
19 E Labão foi tosquiar suas ovelhas; e Raquel havia furtado as imagens que eram de seu pai.
20 Seikop widinge Lapan ni eh sohte kehsehki me eh pahn mwesel.
20 E Jacó ocultou a Labão, o sírio, a notícia de sua partida.
21 Iei me Seikop tangasang Lapan wa soahng koaros me e ahneki. Mwurin e kotehla Pillap Iupreitis, e inenlahng ni wasa nahnahn Kilead.
21 Assim ele fugiu com tudo o que tinha, e se levantou e cruzou o rio, e pôs a sua face em direção ao monte Gileade.
22 Mwurin rahn siluh, Lapan ahpw rongada me Seikop tangehr.
22 E ao terceiro dia, foi declarado a Labão que Jacó havia fugido.
23 E mwadangete pwakihala iangahki kiseh ko oh mwurin rahn isuh e ahpw koanoahdi Seikop ni sahpw nahnahn Kilead.
23 E ele tomou seus irmãos consigo, e o perseguiu numa jornada de sete dias; e eles o alcançaram no monte Gileade.
24 Ahpw nipwongo Koht ketin sansalohng Lapan nan auraman ehu oh mahsanihong, “Kaleke ke wiahiong Seikop mehkot suwed.”
24 E Deus veio a Labão, o sírio, em um sonho à noite, e lhe disse: Fique atento para que tu não fales a Jacó nem bem nem mal.
25 Seikop koasoanedier imwe impwal ko pohn nahna ehu. Lapan oh kiseh ko ahpw uhd kauwada imwarail impwal ko nan wasa nahnahn Kilead.
25 Então Labão alcançou Jacó. Ora, Jacó havia armado sua tenda no monte, e Labão com seus irmãos armaram no monte Gileade.
26 Lapan ahpw ndahng Seikop, “Dahme ke widingehkin ie oh tangahkihsang nei serepein kan likamw aramas en poar mour kei?
26 E Labão disse a Jacó: O que fizeste, para fugir às escondidas e conduzir minhas filhas, como cativas à espada?
27 Dahme ke widingehkin ie oh tangdoaui sohte padahkihong ie, pwe I en iang uhk kohdo oh kokoul en peren kesekesengki dampwurin oh arp?
27 Por que tu fugiste em segredo e escondeste de mim, e não me contaste, para que eu pudesse te enviar com alegria, e com cânticos, com tamboril, e com harpas?
28 Ke sohte mweidohng ie I en kamwurimwuriong oh metik nei serepein kan oh neirail seri kan. Tiahk sakanakan ehu me ke wiadahr!
28 E não me permitiste beijar meus filhos e minhas filhas? Agiste como um insensato ao fazer assim.
29 I kakete wiahiong uhk mehkot suwed, ahpw Koht en semomwo mahsanihong ie pwohng, ‘Kaleke ke wiahiong Seikop mehkot suwed.’
29 Está no poder da minha mão te fazer mal; mas o Deus de teu pai falou comigo ontem à noite, dizendo: Fique atento para que tu não fales a Jacó nem bem nem mal.
30 I ese me ke men samwewohngehr rehn omw peneinei pwehki omw loaleidkiniraildahr, a dahme ke pirapasangki nei kisin mwomwen koht ko?”
30 E agora, se decidiste ir-te pelo muito que anelas pela casa de teu pai, contudo por que tu furtaste meus deuses?
31 Seikop ahpw sapeng nda, “I wiadahr met, pwehki ei perki ke de adihasang ie noumw serepein kan.
31 E Jacó respondeu e disse a Labão: Porque eu tive medo. Pois eu disse: E se porventura tomasses à força tuas filhas de mim?
32 Ahpw nin duwen pirapasang en noumw koht kan me ke kekeinakin ie, en kamakamala mwohtail koaros ihs me pahn dierekda kolokol noumw kisin koht ko, kisehtail kan me mihmi met re en wia sounkadehde en ire wet. Ma ke diarada mehkot met me uhdahn ahmw, a ale oh wahda.” Seikop sasairki me Resel me kawaisang nein Lapan kisin mwomwen koht ko.
32 Com quem encontrares os teus deuses, que este não viva. Diante de nossos irmãos, discerne o que é teu comigo, e toma-o a ti. Porque Jacó não sabia que Raquel os tinha furtado.
33 Lapan eri pedolong nan impwal en Seikop oh impwal en Lia pwehn rapahki kisin mwomwen koht ko oh pil nan impwal en lidu riemeno; ahpw e sohte diarada kisin mwomwen koht ko. E ahpw pedoisang mwo kohla nan en Resel.
33 E Labão foi à tenda de Jacó, e à tenda de Lia, e às tendas das duas servas, mas não os encontrou. Então ele saiu da tenda de Lia, e entrou na tenda de Raquel.
34 A Resel ahpw ale kisin mwomwen koht ko, oh ekihla pahn mehn mwomwohd en kamelo oh mwohdala powe. Lapan eri rapahkiseli nan impwal en Resel e ahpw sohte diar.
34 Ora, Raquel havia tomado as imagens, e as tinha colocado na albarda de um camelo, e estava sentada sobre elas. E Labão buscou em toda a tenda, mas não as encontrou.
35 Resel ndalahng eh pahpao, “Maing, komw en kupwur mahk oh dehr suwedki ei sohte kak patohda mwohn sihlangomwi; pwe I patohwan wiewia met ei soumwahu en lih,” Lapan eri raparapahkiseli oh sohte diar kisin mwomwen koht ko.
35 E ela disse a seu pai: Não se aborreça o meu senhor que não posso levantar-me perante ti, pois o costume das mulheres está sobre mim. E ele procurou, mas não encontrou as imagens.
36 Seikop eri lingeringerda oh ndalahng Lapan, “Sapwung dah de dihp dah me I wiahda, pwe ke en pwakihiehdo, oh
36 E Jacó irou-se e contendeu com Labão. E Jacó respondeu e disse a Labão: Qual é a minha transgressão? Qual é o meu pecado, que tão furiosamente me tens perseguido?
37 sarepseli ei kepwe kan koaros? Dahme ke diarada me uhdahn ahmw sang ni ei kepwe kan? Ma mie mehkot ke diarada, a pwilikihdi met mwohn kisehta kan oh irail en wia sounkopwung nanpwungata.
37 Enquanto buscaste em todas as minhas coisas, o que achaste de todas as coisas da tua casa? Põe-no aqui diante de meus irmãos e teus irmãos, para que eles possam julgar entre nós dois.
38 Erein sounpar rieisek me I mihmihki rehmw, noumw sihpw lih kan oh kuht kan so mwahn emen iohla; I so mwahn kangasang mehmen sang rehn noumw pelin sihpw.
38 Estes vinte anos eu tenho estado contigo; tuas ovelhas e tuas cabras não abortaram suas crias, e eu não comi os carneiros do teu rebanho.
39 I sohte mwahn wadohng uhk mahn emen me mahn lawalo kan kin kemehla; I kin pein kapwungala sapwung kan oh mehkoaros me kin wiawihong pelinmen ko sang ni pirap en nipwong de nin rahn.
39 O que foi despedaçado pelos animais eu não trouxe a ti; eu carreguei a perda disso. Da minha mão o requerias, se furtado de dia ou furtado de noite.
40 Ni rahn I kin mwasingkihla karakar uk en ketipin oh nipwong I kin kereniong mehkihla lemwulemwur en keteu, oh I sohte kak meirki.
40 Assim fui eu. Durante o dia a seca me consumia, e a geada de noite, e o meu sono fugia dos meus olhos.
41 Sang nan sounpar rieisek me I doadoahkohng uhk, sounpar eisek pahieu I lidiliduwihiuk pwehki noumw serepein riemenen oh sounpar weneu pwehki noumw pelinmen kan. Komwi ahpw wekidala pak eisek pweinen ei doadoahk.
41 Assim eu estive vinte anos na tua casa. Eu te servi catorze anos pelas tuas filhas, e seis anos pelo teu rebanho, e tu mudaste o meu salário dez vezes.
42 Ma Koht en semei ko, Koht en Eipraam oh Aisek, sohte ketin kupwure ie, ele ke kasareielahr sohte wa mehkot. Ahpw Koht ketin mwahngihada ei apwal oh wahn ei doadoahk, ihme e ketin kapwungki ong uhk pwohng.”
42 Se o Deus de meu pai, o Deus de Abraão, e o temor de Isaque não estivesse comigo, certamente tu me terias enviado embora vazio. Deus viu a minha aflição e o trabalho das minhas mãos, e te repreendeu ontem à noite.
43 Lapan ahpw sapeng Seikop nda, “Uhdahn nei serepein kan iangahki neirail seri kan, oh pelinmen kan pil uhdahn nei. Mehlel, mehkoaros me ke kilang wasaht uhdahn ahi. Ahpw I sohte kak kolokol serepein pwukat oh nair seri kan.
43 E Labão respondeu e disse a Jacó: Estas filhas são minhas filhas, e estes filhos são meus filhos, e esse rebanho é meu rebanho, e tudo o que tu vês é meu. E o que eu posso fazer hoje a essas minhas filhas, ou aos seus filhos que elas geraram?
44 Eri, kita pahn wiahda inou ehu nanpwungata. Kita koasoakehda ekei takai pwe en wia mehn kataman en ata inou.”
44 Portanto, vem agora e façamos um pacto, eu e tu, e que isto seja por testemunha entre mim e ti.
45 Seikop eri ale takai ehu oh kauwada mehn kataman.
45 E Jacó tomou uma pedra, e a colocou por pilar.
46 E ahpw ndaiong kiseh ko re en rikpene ekei takai oh koasoakehda. Irail eri tungoal limwahn koasoakoasoako.
46 E Jacó disse a seus irmãos: Ajuntai pedras; e eles tomaram pedras e fizeram um montão; e eles comeram ali sobre o montão.
47 Lapan eri kihong eden wasao Sekar Saaduda, a Seikop kahdaneki Kaleed.
47 E Labão o chamou Jegar-Saaduta, mas Jacó o chamou Galeede.
48 Lapan eri ndahng Seikop, “Pehs wet pahn wia mehn kataman nanpwungata.” Ihme wasao adanekihki Kaleed.
48 E Labão disse: Este montão é uma testemunha entre mim e ti neste dia. Por isso, foi o nome dele chamado Galeede,
49 Lapan pil nda, “KAUN-O en ketin sinsile nanpwungata, ni ata pahn tohrohrpeseng.” Eri wasao pil adanekihla Mispa.
49 e Mispá, pois ele disse: O SENHOR observe entre mim e ti, quando nos apartarmos um do outro.
50 Lapan ahpw pil nda, “Ma ke wiakauwe nei serepein kan de pwoudikihda ekei lih tohrohr, mehnda ma I sohte ese met, a ke en tamataman me Koht me pahn ketin mwahngih kita.
50 Se tu afligires minhas filhas, ou se tomares outras mulheres além das minhas filhas, nenhum homem está conosco. Vê, Deus é testemunha entre mim e ti.
51 Iet takai pwukat me I koasoakedahr nanpwungata, oh takai wet pahn wia mehn kataman.
51 E Labão disse a Jacó: Vê este montão, e olha para este pilar, que tenho erigido entre mim e ti.
52 Koasoakoasoak en takai pwukat oh takai en kataman wet pahn wia mehn kataman ehu. I sohte pahn kotehwei koasoakoasoak wet pwe I en uhwong uhk, oh ke sohte pahn kotehdo takai en kataman wet pwe ke en uhwong ie.
52 Este montão seja testemunha, e este pilar seja testemunha, de que eu não passarei deste montão a ti, e que tu não passarás deste montão e deste pilar até mim, para o mal.
53 Koht en Eipraam oh Koht en Nahor me pahn wia sounkopwung en nanpwungata.” Seikop eri kahukihla ni mwaren Kohto me seme Aisek kin kaudokiong, me e pahn kapwaiada inou wet.
53 O Deus de Abraão, e o Deus de Naor, o Deus do seu pai julgue entre nós. E Jacó jurou pelo temor do seu pai Isaque.
54 Ih eri kemehla mahn emen oh meirongkihla pohn nahnao oh luhkeiong kiseh ko pwe re en iang tungoal reh. Mwurin ar tungoal, re ahpw pweidi pohn nahnao.
54 Então, Jacó ofereceu sacrifício sobre o monte, e chamou seus irmãos para comer pão, e eles comeram pão, e ficaram a noite toda no monte.
55 Lapan eri pwourda nin sohrahnie, kamwurimwuriong irail, metik nah serepein ko oh neira pwutak ko, oh mwesel kohkolahng nan sapweo.
55 E cedo de manhã Labão levantou-se, e beijou seus filhos e suas filhas, e os abençoou, e Labão partiu, e retornou ao seu lugar.

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Gênesis 31, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.