Gênesis 31
Pohnpeian Bible with Apocrypha (PON2006A) vs ARC
1 Seikop esehda me nein Lapan pwutak ko koasoakoasoia dene, “Seikop kihsangehr mehkoaros me e ahneki sang rehn atail pahpao, oh e kepwehpwehkihla en atail pahpao dipwisou kan.”
1 Então, ouvia as palavras dos filhos de Labão, que diziam: Jacó tem tomado tudo o que era de nosso pai e do que era de nosso pai fez ele toda esta glória.
2 Seikop pil tehkada me mwomwen Lapan ong ih solahr duwehte mahs.
2 Viu também Jacó o rosto de Labão, e eis que não era para com ele como dantes.
3 KAUN-O eri ketin mahsanihong Seikop, “Pwurala nan sapwen omw pahpa kahlap ako, wasa ke ipwidi ieo, pwe I pahn ieiang uhk.”
3 E disse o Senhor a Jacó: Torna à terra dos teus pais e à tua parentela, e eu serei contigo.
4 Seikop eri ileklahng Resel oh Lia ira en pwarodo nansapw wasa e kin apwahpwalih ie nah pelin sihpw.
4 Então, enviou Jacó e chamou a Raquel e a Leia ao campo, ao seu rebanho.
5 E ahpw ndaiong ira, “I tehkadahr me mwomwen amwa pahpao ong ie solahr duwehte mahs; ahpw Koht en semeio ketin ieiangiehte.
5 E disse-lhes: Vejo que o rosto de vosso pai para comigo não é como anteriormente; porém o Deus de meu pai esteve comigo.
6 Kumwa inenen dehdehki uwen laud en ei doadoahkohng amwa pahpao.
6 E vós mesmas sabeis que, com todo o meu poder, tenho servido a vosso pai;
7 Ahpw amwa pahpao pitihiehdi oh wekidala pak eisek pweinen ei doadoahk. Ahpw Koht sohte ketin mweidohng en wiahiong ie mehkot suwed.
7 mas vosso pai me enganou e mudou o salário dez vezes; porém Deus não lhe permitiu que me fizesse mal.
8 Ahnsou koaros me amwa pahpao kin ndahng ie, ‘Kuht mwangerenger kan pahn wia pweinen omw doadoahk,’ pelin meno unsek kin naitikihada me mwangerenger. A ni eh kin nda, ‘Kuht alahl kan pahn wia pweinen omw doaodahk,’ pelin meno unsek kin naitikihada kuht alahl.
8 Quando ele dizia assim: Os salpicados serão o teu salário, então, todos os rebanhos davam salpicados. E, quando ele dizia assim: Os listrados serão o teu salário, então, todos os rebanhos davam listrados.
9 Koht ketikihsang nein amwa pahpao pelinmen ko oh kitikihong ie.
9 Assim, Deus tirou o gado de vosso pai e mo deu a mim.
10 “Ni ahnsou mwahu en kaparmen, I auramanda me I kilenglahte kilangada duwen kuht wol kan ar kin kowerekiong kuht lih kan, re alahl oh mwangerenger.
10 E sucedeu que, ao tempo em que o rebanho concebia, eu levantei os meus olhos e vi em sonhos que os bodes que cobriam as ovelhas eram listrados, salpicados e malhados.
11 Nan auramano tohnleng en Kohto ahpw malipe ie oh mahsanih, ‘Seikop!’ I ahpw sapeng patohwan, ‘Iet ngehi, maing.’
11 E disse-me o Anjo de Deus, em sonhos: Jacó! E eu disse: Eis-me aqui.
12 Ih eri mahsanih, ‘Kilang oh tehk mwahu duwen kuht wol kan ar kin kowerekih kuht lih kan, koaros alahl oh mwangerenger. I wiadahr met, pwe I kilangehr soahng koaros me Lapan wiahiong uhk.
12 E disse ele: Levanta, agora, os teus olhos e vê que todos os bodes que cobrem o rebanho são listrados, salpicados e malhados; porque tenho visto tudo o que Labão te fez.
13 Ngehi me Koht me pwarohng uhk nan Pedel, wasa me ke keiehki takai lehn olip mehn kataman ehu oh wiahiong ie inou ehu. Eri, onopada oh kohkohla nan sahpw me ke ipwidi ieo.’”
13 Eu sou o Deus de Betel, onde tens ungido uma coluna, onde me tens feito o voto; levanta-te agora, sai-te desta terra e torna-te à terra da tua parentela.
14 Resel oh Lia ahpw sapeng nda, “Sohte mehkot luhwe me se pahn sohsohki sang at pahpao.
14 Então, responderam Raquel e Leia e disseram-lhe: Há ainda para nós parte ou herança na casa de nosso pai?
15 E kin wiahkin kiht mehn liki kei. E netkinkitala oh doadoahngkihla pweinat ko.
15 Não nos considera ele como estranhas? Pois vendeu-nos e comeu todo o nosso dinheiro.
16 Dipwisou koaros me Koht ketikihsang at pahpao uhdahn aht oh en nait seri kan. Eri kapwaiada mehkoaros me Koht mahsanihong uhk ke en wia.”
16 Porque toda a riqueza que Deus tirou de nosso pai é nossa e de nossos filhos; agora, pois, faze tudo o que Deus te tem dito.
17 — ausente —
17 Então, se levantou Jacó, pondo os seus filhos e as suas mulheres sobre os camelos,
18 — ausente —
18 e levou todo o seu gado e toda a sua fazenda que havia adquirido, o gado que possuía, que alcançara em Padã-Arã, para ir a Isaque, seu pai, à terra de Canaã.
19 Nindokon Lapan eh kolahng sehk winen nah sihpw ko, Resel ahpw kawaisang nein Lapan nah kisin mwomwen koht ko.
19 E, havendo Labão ido a tosquiar as suas ovelhas, furtou Raquel os ídolos que seu pai tinha.
20 Seikop widinge Lapan ni eh sohte kehsehki me eh pahn mwesel.
20 E esquivou-se Jacó de Labão, o arameu, porque não lhe fez saber que fugia.
21 Iei me Seikop tangasang Lapan wa soahng koaros me e ahneki. Mwurin e kotehla Pillap Iupreitis, e inenlahng ni wasa nahnahn Kilead.
21 E fugiu ele com tudo o que tinha; e levantou-se, e passou o rio, e pôs o seu rosto para a montanha de Gileade.
22 Mwurin rahn siluh, Lapan ahpw rongada me Seikop tangehr.
22 E, no terceiro dia, foi anunciado a Labão que Jacó tinha fugido.
23 E mwadangete pwakihala iangahki kiseh ko oh mwurin rahn isuh e ahpw koanoahdi Seikop ni sahpw nahnahn Kilead.
23 Então, tomou consigo os seus irmãos e atrás dele seguiu o seu caminho por sete dias; e alcançou-o na montanha de Gileade.
24 Ahpw nipwongo Koht ketin sansalohng Lapan nan auraman ehu oh mahsanihong, “Kaleke ke wiahiong Seikop mehkot suwed.”
24 Veio, porém, Deus a Labão, o arameu, em sonhos, de noite, e disse-lhe: Guarda-te, que não fales a Jacó nem bem nem mal.
25 Seikop koasoanedier imwe impwal ko pohn nahna ehu. Lapan oh kiseh ko ahpw uhd kauwada imwarail impwal ko nan wasa nahnahn Kilead.
25 Alcançou, pois, Labão a Jacó. E armara Jacó a sua tenda naquela montanha; armou também Labão com os seus irmãos a sua na montanha de Gileade.
26 Lapan ahpw ndahng Seikop, “Dahme ke widingehkin ie oh tangahkihsang nei serepein kan likamw aramas en poar mour kei?
26 Então, disse Labão a Jacó: Que fizeste, que te esquivaste de mim e levaste as minhas filhas como cativas pela espada?
27 Dahme ke widingehkin ie oh tangdoaui sohte padahkihong ie, pwe I en iang uhk kohdo oh kokoul en peren kesekesengki dampwurin oh arp?
27 Por que fugiste ocultamente, e te esquivaste de mim, e não me fizeste saber, para que eu te enviasse com alegria, e com cânticos, e com tamboril, e com harpa?
28 Ke sohte mweidohng ie I en kamwurimwuriong oh metik nei serepein kan oh neirail seri kan. Tiahk sakanakan ehu me ke wiadahr!
28 Também não me permitiste beijar os meus filhos e as minhas filhas. Loucamente, pois, agora andaste, fazendo assim.
29 I kakete wiahiong uhk mehkot suwed, ahpw Koht en semomwo mahsanihong ie pwohng, ‘Kaleke ke wiahiong Seikop mehkot suwed.’
29 Poder havia em minha mão para vos fazer mal, mas o Deus de vosso pai me falou ontem à noite, dizendo: Guarda-te, que não fales a Jacó nem bem nem mal.
30 I ese me ke men samwewohngehr rehn omw peneinei pwehki omw loaleidkiniraildahr, a dahme ke pirapasangki nei kisin mwomwen koht ko?”
30 E agora, se te querias ir embora, porquanto tinhas saudades de voltar à casa de teu pai, por que furtaste os meus deuses?
31 Seikop ahpw sapeng nda, “I wiadahr met, pwehki ei perki ke de adihasang ie noumw serepein kan.
31 Então, respondeu Jacó e disse a Labão: Porque temia; pois que dizia comigo se porventura me não arrebatarias as tuas filhas.
32 Ahpw nin duwen pirapasang en noumw koht kan me ke kekeinakin ie, en kamakamala mwohtail koaros ihs me pahn dierekda kolokol noumw kisin koht ko, kisehtail kan me mihmi met re en wia sounkadehde en ire wet. Ma ke diarada mehkot met me uhdahn ahmw, a ale oh wahda.” Seikop sasairki me Resel me kawaisang nein Lapan kisin mwomwen koht ko.
32 Com quem achares os teus deuses, esse não viva; reconhece diante de nossos irmãos o que é teu do que está comigo e toma-o para ti. Pois Jacó não sabia que Raquel os tinha furtado.
33 Lapan eri pedolong nan impwal en Seikop oh impwal en Lia pwehn rapahki kisin mwomwen koht ko oh pil nan impwal en lidu riemeno; ahpw e sohte diarada kisin mwomwen koht ko. E ahpw pedoisang mwo kohla nan en Resel.
33 Então, entrou Labão na tenda de Jacó, e na tenda de Leia, e na tenda de ambas as servas e não os achou; e, saindo da tenda de Leia, entrou na tenda de Raquel.
34 A Resel ahpw ale kisin mwomwen koht ko, oh ekihla pahn mehn mwomwohd en kamelo oh mwohdala powe. Lapan eri rapahkiseli nan impwal en Resel e ahpw sohte diar.
34 Mas tinha tomado Raquel os ídolos, e os tinha posto na albarda de um camelo, e assentara-se sobre eles; e apalpou Labão toda a tenda e não os achou.
35 Resel ndalahng eh pahpao, “Maing, komw en kupwur mahk oh dehr suwedki ei sohte kak patohda mwohn sihlangomwi; pwe I patohwan wiewia met ei soumwahu en lih,” Lapan eri raparapahkiseli oh sohte diar kisin mwomwen koht ko.
35 E ela disse a seu pai: Não se acenda a ira nos olhos de meu senhor, que não posso levantar-me diante da tua face; porquanto tenho o costume das mulheres. E ele procurou, mas não achou os ídolos.
36 Seikop eri lingeringerda oh ndalahng Lapan, “Sapwung dah de dihp dah me I wiahda, pwe ke en pwakihiehdo, oh
36 Então, irou-se Jacó e contendeu com Labão. E respondeu Jacó e disse a Labão: Qual é a minha transgressão? Qual é o meu pecado, que tão furiosamente me tens perseguido?
37 sarepseli ei kepwe kan koaros? Dahme ke diarada me uhdahn ahmw sang ni ei kepwe kan? Ma mie mehkot ke diarada, a pwilikihdi met mwohn kisehta kan oh irail en wia sounkopwung nanpwungata.
37 Havendo apalpado todos os meus móveis, que achaste de todos os móveis da tua casa? Põe-no aqui diante dos meus irmãos e teus irmãos; e que julguem entre nós ambos.
38 Erein sounpar rieisek me I mihmihki rehmw, noumw sihpw lih kan oh kuht kan so mwahn emen iohla; I so mwahn kangasang mehmen sang rehn noumw pelin sihpw.
38 Estes vinte anos eu estive contigo, as tuas ovelhas e as tuas cabras nunca abortaram, e não comi os carneiros do teu rebanho.
39 I sohte mwahn wadohng uhk mahn emen me mahn lawalo kan kin kemehla; I kin pein kapwungala sapwung kan oh mehkoaros me kin wiawihong pelinmen ko sang ni pirap en nipwong de nin rahn.
39 Não te trouxe eu o despedaçado; eu o pagava; o furtado de dia e o furtado de noite da minha mão o requerias.
40 Ni rahn I kin mwasingkihla karakar uk en ketipin oh nipwong I kin kereniong mehkihla lemwulemwur en keteu, oh I sohte kak meirki.
40 Estava eu de sorte que de dia me consumia o calor, e, de noite, a geada; e o meu sono foi-se dos meus olhos.
41 Sang nan sounpar rieisek me I doadoahkohng uhk, sounpar eisek pahieu I lidiliduwihiuk pwehki noumw serepein riemenen oh sounpar weneu pwehki noumw pelinmen kan. Komwi ahpw wekidala pak eisek pweinen ei doadoahk.
41 Tenho estado agora vinte anos na tua casa; catorze te servi por tuas duas filhas e seis anos por teu rebanho; mas o meu salário tens mudado dez vezes.
42 Ma Koht en semei ko, Koht en Eipraam oh Aisek, sohte ketin kupwure ie, ele ke kasareielahr sohte wa mehkot. Ahpw Koht ketin mwahngihada ei apwal oh wahn ei doadoahk, ihme e ketin kapwungki ong uhk pwohng.”
42 Se o Deus de meu pai, o Deus de Abraão e o Temor de Isaque, não fora comigo, por certo me enviarias agora vazio. Deus atendeu à minha aflição e ao trabalho das minhas mãos e repreendeu- te ontem à noite.
43 Lapan ahpw sapeng Seikop nda, “Uhdahn nei serepein kan iangahki neirail seri kan, oh pelinmen kan pil uhdahn nei. Mehlel, mehkoaros me ke kilang wasaht uhdahn ahi. Ahpw I sohte kak kolokol serepein pwukat oh nair seri kan.
43 Então, respondeu Labão e disse a Jacó: Estas filhas são minhas filhas, e estes filhos são meus filhos, e este rebanho é o meu rebanho, e tudo o que vês meu é; e que farei, hoje, a estas minhas filhas ou aos filhos que tiveram?
44 Eri, kita pahn wiahda inou ehu nanpwungata. Kita koasoakehda ekei takai pwe en wia mehn kataman en ata inou.”
44 Agora, pois, vem, e façamos concerto, eu e tu, que seja por testemunho entre mim e ti.
45 Seikop eri ale takai ehu oh kauwada mehn kataman.
45 Então, tomou Jacó uma pedra e erigiu-a por coluna.
46 E ahpw ndaiong kiseh ko re en rikpene ekei takai oh koasoakehda. Irail eri tungoal limwahn koasoakoasoako.
46 E disse Jacó a seus irmãos: Ajuntai pedras. E tomaram pedras, e fizeram um montão, e comeram ali sobre aquele montão.
47 Lapan eri kihong eden wasao Sekar Saaduda, a Seikop kahdaneki Kaleed.
47 E chamou-lhe Labão Jegar-Saaduta; porém Jacó chamou-lhe Galeede.
48 Lapan eri ndahng Seikop, “Pehs wet pahn wia mehn kataman nanpwungata.” Ihme wasao adanekihki Kaleed.
48 Então, disse Labão: Este montão seja, hoje, por testemunha entre mim e ti; por isso, se chamou o seu nome Galeede
49 Lapan pil nda, “KAUN-O en ketin sinsile nanpwungata, ni ata pahn tohrohrpeseng.” Eri wasao pil adanekihla Mispa.
49 e Mispa, porquanto disse: Atente o Senhor entre mim e ti, quando nós estivermos apartados um do outro.
50 Lapan ahpw pil nda, “Ma ke wiakauwe nei serepein kan de pwoudikihda ekei lih tohrohr, mehnda ma I sohte ese met, a ke en tamataman me Koht me pahn ketin mwahngih kita.
50 Se afligires as minhas filhas e se tomares mulheres além das minhas filhas, mesmo que ninguém esteja conosco, atenta que Deus é testemunha entre mim e ti.
51 Iet takai pwukat me I koasoakedahr nanpwungata, oh takai wet pahn wia mehn kataman.
51 Disse mais Labão a Jacó: Eis aqui este mesmo montão, e eis aqui esta coluna que levantei entre mim e ti.
52 Koasoakoasoak en takai pwukat oh takai en kataman wet pahn wia mehn kataman ehu. I sohte pahn kotehwei koasoakoasoak wet pwe I en uhwong uhk, oh ke sohte pahn kotehdo takai en kataman wet pwe ke en uhwong ie.
52 Este montão seja testemunha, e esta coluna seja testemunha de que eu não passarei este montão para lá e que tu não passarás este montão e esta coluna para cá, para mal.
53 Koht en Eipraam oh Koht en Nahor me pahn wia sounkopwung en nanpwungata.” Seikop eri kahukihla ni mwaren Kohto me seme Aisek kin kaudokiong, me e pahn kapwaiada inou wet.
53 O Deus de Abraão e o Deus de Naor, o Deus de seu pai, julguem entre nós. E jurou Jacó pelo Temor de Isaque, seu pai.
54 Ih eri kemehla mahn emen oh meirongkihla pohn nahnao oh luhkeiong kiseh ko pwe re en iang tungoal reh. Mwurin ar tungoal, re ahpw pweidi pohn nahnao.
54 E sacrificou Jacó um sacrifício na montanha e convidou seus irmãos para comerem pão; e comeram pão e passaram a noite na montanha.
55 Lapan eri pwourda nin sohrahnie, kamwurimwuriong irail, metik nah serepein ko oh neira pwutak ko, oh mwesel kohkolahng nan sapweo.
55 E levantou-se Labão pela manhã, de madrugada, e beijou seus filhos e suas filhas, e abençoou-os; e partiu e voltou Labão ao seu lugar.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Gênesis 31, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.