Gênesis 19

Pohnpeian Bible with Apocrypha (PON2006A) vs NVT

Sair da comparação
NVT Nova Versão Transformadora
1 Ni tohnleng riemeno ara lel Sodom nin soutikpene, Lohd wie mwomwohd ni ewen kelen kahnimwo, wasa aramas akan kin pokonpene ie. Eri, ni Lohd eh kilangirahda, e ahpw uhda oh rahnmwahwih ira
1 Ao anoitecer, os dois anjos chegaram à entrada da cidade de Sodoma. Ló estava sentado ali. Ao avistá-los, levantou-se para recebê-los. Deu-lhes boas-vindas, curvou-se com o rosto no chão
2 oh patohwan, “Maing ko, iet ngehi, I patopato wasaht pwe I en papah kumwa. Kumwa ketido ni imweiet. Kumwa pahn widen aluweluwamwa kan oh pweiekidi rehi. Nimenseng kumwa ahpw pahn usehla sapwellimamwa seiloak.”
2 e disse: “Meus senhores, venham à minha casa para lavar os pés e sejam meus hóspedes esta noite. Amanhã, poderão levantar-se cedo e seguir viagem”. “Não”, responderam eles. “Passaremos a noite aqui, na praça da cidade.”
3 Ahpw Lohd ngidingidkihong ira en iangada, ketilahng ni imweo. Re ahpw ketiketla. Lohd eri ndaiong nah sounpapah ko re en umwun pilawa oh kaunopada kisin sak mwahu ong aramas en keiru ko. Ni soahng koaros eh nekier, re ahpw sak.
3 Mas Ló insistiu muito e, por fim, eles o acompanharam até sua casa. Ló lhes preparou um banquete completo, com pão fresco sem fermento, e eles comeram.
4 Mwohn mehn keiru ko ara pahn kolahng meirla, ohlen Sodom kan ahpw kapilpene ihmwo. Ohl koaros en kahnimwo, me pwulopwul oh me mah kan, iang mi wasao.
4 Ainda não tinham ido se deitar quando todos os homens de Sodoma, jovens e velhos, chegaram de toda parte da cidade e cercaram a casa.
5 Re ahpw likwerih Lohd oh idek reh, “Ia ohl ako me kodohng pweidi rehmw nipwonget? Waieirahdo mahs pwe se en kak kapwaiada rehra ineng suwed en paliwarat akan, pwe se en pein kalel mahs nanpwungat.”
5 Gritaram para Ló: “Onde estão os homens que vieram passar a noite em sua casa? Traga-os aqui fora para nós, para que tenhamos relações com eles!”.
6 Lohd ahpw pwerieila rehrail, oh ritingedi wenihmwo,
6 Ló saiu para conversar com os homens e fechou a porta atrás de si.
7 e ahpw ndalahng irail, “Maing ko, menlau kumwail dehr wia soangen tiahk suweden!
7 “Por favor, meus irmãos, não cometam tamanha maldade”, suplicou.
8 Iet, mie nei serepein riemen me meipwon. I pahn kihong kumwail pwe kumwail en wiahiong ira nsenamwail. Ahpw I peki rehmwail, kumwail dehr wiahiong mehkot ohl pwukat, pwe ira mehn keiru kei ni imweiet, oh I uhdahn pahn apwalih ira.”
8 “Escutem, tenho duas filhas virgens. Deixem-me trazê-las para fora, e vocês poderão fazer com elas o que desejarem. Mas, por favor, deixem os homens em paz, pois são meus hóspedes e estão sob minha proteção.”
9 A irail sapeng, ndalahng, “Pwulahkasang men; kowe mehn liki men! Ihs kowe pwe ke en ndahng kiht dahme se en wia? Keisang men, pwe se de pil wiahiong uhk me pahn suwed sang me se pahn wiahiong ira.” Re ahpw sikenla Lohd oh doudahla pwe re en kauwehla wenihmwo.
9 “Saia da frente!”, gritaram eles. “Esse sujeito é um estrangeiro que se mudou para a cidade e, agora, age como se fosse nosso juiz! Faremos a você coisas bem piores do que a seus hóspedes!” Então partiram para cima de Ló, tentando arrombar a porta.
10 A iet ohl riemen me mihmi loaleo sewesehda Lohd, sikenlong ong loale; ira ahpw ritingedi wenihmwo.
10 Os dois anjos, porém, estenderam a mão, puxaram Ló para dentro da casa e trancaram a porta.
11 Ira ahpw karotongehla mesen me mihmi liki ko koaros, irail eri sohla kak diar wenihmwo.
11 Depois, cegaram todos os homens, jovens e velhos, que estavam à porta, de modo que eles se cansaram e desistiram de invadir a casa.
12 Ohlen keiru riemeno eri idek rehn Lohd, “Mie kisehmw wasaht—noumw pwutak kan, serepein kan, oh en noumw kan ar pwoud kan, de kisehmw me iang koukousoan nan kahnimwet—wairailsang wasaht,
12 Os anjos perguntaram a Ló: “Você tem outros parentes na cidade? Tire-os todos daqui: genros, filhos, filhas ou qualquer outro parente,
13 pwe se pahn kamwomwala wasaht. KAUN-O ketin karongeier kedip suwed koaros ong tohn kahnimw wet, oh e ketin poaroneikitodo pwe se en kamwomwala Sodom.”
13 pois estamos prestes a destruir toda a cidade. O clamor contra ela é tão grande que chegou ao S enhor , e ele nos enviou para destruí-la”.
14 Lohd eri kohla rehn ohl ako me pahn pwoudiki nah serepein ko, oh ndaiong ira, “Kumwa mwadang iang kohkohla sang wasaht; pwe KAUN-O pahn ketin kamwomwala wasaht.” Ira ahpw kihkihong me e wie kamwakamwanohng ira.
14 Então Ló correu para avisar os noivos de suas filhas: “Saiam depressa da cidade! O S enhor está prestes a destruí-la”. Os rapazes, porém, pensaram que ele estava brincando.
15 Nin sohrahno tohnleng ko ahpw keruwahda Lohd, mahsanihong, “Mwadang! Ale omw pwouden oh noumw serepein riemen en, oh mwadangehisang met, pwe kumwail dehr pil iang ohla ni kamwomwmwomwlahn kahnimw wet.”
15 No dia seguinte, ao amanhecer, os anjos insistiram: “Rápido! Tome sua mulher e suas duas filhas que estão aqui! Saia agora mesmo, ou também morrerá quando a cidade for castigada!”.
16 Lohd ahpw peikasalda; a KAUN-O ketin kupwurehla. Ihme tohnleng ko alehte pehn Lohd, pehn eh pwoudo, oh pehn nah serepein ko, oh kahreirailieisang nan kahnimwo.
16 Visto que Ló ainda hesitava, os anjos o tomaram pela mão, e também sua mulher e as duas filhas, e correram com eles para um lugar seguro, fora da cidade, pois o S enhor foi misericordioso.
17 Ni ar miher likin kahnimwo, emen tohnleng ko mahsanihong Lohd, “Tang, pwe ke en mourla! Ke dehpa sohpeila pohn souwomwen, oh dehpa uhdi nan wahu. Tenge nahna kan, pwe ke de pil iang kamakamala.”
17 Quando estavam em segurança, fora da cidade, um dos anjos ordenou: “Corram e salvem-se! Não olhem para trás nem parem no vale! Fujam para as montanhas, ou serão destruídos!”.
18 Lohd ahpw sapeng, patohwan, “Soh, maing! Kaidehkin men me pahn wiawi.
18 Mas Ló suplicou: “Não, meu senhor!
19 Maing, komw ketin kupwureielahr mehlel; sapwellimomwi kalahngan me doareielahr. Nahna kan me nohn doh; mwohn ei pahn lel mwo kalokolok wet pahn koanoaiehdi oh I pahn mehla.
19 Os senhores foram muito bondosos comigo, salvaram minha vida e mostraram grande compaixão. Não posso, contudo, ir para as montanhas. A calamidade também me alcançaria ali, e bem depressa eu morreria.
20 Komw mahsanih kisin kahnimwen? I kak lellahng mwo pwe me keren. Komw mweidohng ie I en patolahng mwo—wasa tikitik kis—oh ih wasa I kak pitla ie.
20 Vejam, aqui perto há um vilarejo. É um lugar bem pequeno. Por favor, deixem-me ir para lá, e minha vida será salva”.
21 Tohnlengo eri sapeng, “Eri, me mwahu! I sohte pahn kamwomwala kisin kahnimwen.
21 “Está bem”, disse o anjo. “Atenderei a seu pedido. Não destruirei o vilarejo.
22 Nna, mwadang tenge wasao! I sohte kak wia mehkot ke lao lel mwo.”
22 Mas vá logo! Fuja para ele, pois não posso fazer nada enquanto você não chegar lá.” (Isso explica por que a vila era conhecida como Zoar. )
23 Lohd ahpw lel Soar ni ahnsou me ketipino ahpwtehn dakada.
23 Ló chegou a Zoar quando o sol aparecia no horizonte.
24 KAUN-O eri ketin kamwerehdi suwepel okohk, pohn Sodom oh Komora.
24 Então o S enhor fez chover do céu fogo e enxofre sobre Sodoma e Gomorra.
25 E ahpw ketin kamwomwala kahnimw ko oh nan wahuo pwon, iangahki tohn kahnimw ko koaros oh mehkoaros me audepen sahpwo.
25 Destruiu-as completamente, além de outras cidades e vilas da planície, e exterminou todos os habitantes e toda a vegetação.
26 Ahpw en Lohd eh pwoud, me kilengla mwuri, e ahpw pikla wiahla uhr soahl.
26 A mulher de Ló, porém, olhou para trás enquanto o seguia e se transformou numa coluna de sal.
27 Mandahn rahno, nimensehngie, Eipraam ahpw sangkalahng wasa e patohwan tuhwong KAUN-O ie.
27 Naquela manhã, Abraão se levantou cedo e correu para o lugar onde tinha estado na presença do S enhor .
28 E ahpw kilengdilahng Sodom oh Komora oh nan wahuo pwon, e ahpw kilangada duwen ediniei eh ediedida sang nan sahpwo, rasehng edin uhmw kalaimwun ehu.
28 Olhou para a planície, em direção a Sodoma e Gomorra, e viu colunas de fumaça subindo do lugar onde antes ficavam as cidades, como fumaça de uma fornalha.
29 Ahpw ni ahnsou me Koht ketin kamwomwala kahnimw ko nan wahuo, e ketin kupwukupwurehte Eipraam oh ketin mweidohng Lohd en pitla.
29 Contudo, Deus atendeu ao pedido de Abraão e salvou Ló, tirando-o do meio da destruição que engoliu as cidades da planície.
30 Pwehki Lohd eh masak mihmihte Soar, ih oh nah serepein riemeno ahpw douluhllahng nin nahna kan; irail eri kin koukousoan nan pwoar ehu.
30 Algum tempo depois, Ló deixou Zoar, pois tinha medo do povo de lá, e foi morar numa caverna nas montanhas com suas duas filhas.
31 Nah serepein laudo eri ndaiong me tikitiko, “Kilang, ata pahpao likeilapalahr, oh sohte ohl emen nin sampah pwon luhwehdi me kak pwoudikinkitahda pwe kita en neitik seri duwen me kin wiawi.
31 Certo dia, a filha mais velha disse à irmã: “Nesta região não resta homem algum com quem possamos ter relações, como fazem todas as pessoas. E logo nosso pai será velho demais para ter filhos.
32 Nna, kita kasakawihkihla wain e lao sakaula douluhl; kita ahpw wendi reh tuhkihong paliwarata pwe kita en neitikihong ata pahpa.”
32 Vamos embebedá-lo com vinho e então nos deitaremos com ele. Com isso, preservaremos nossa descendência por meio de nosso pai”.
33 Eri, nipwongo ira ahpw kasakawihkihla wain e lao sakaula douluhl. Serepein laudo eri wendi rehn eh pahpao oh tuhkihong paliwereo. Eh pahpao ahpw sohte kehnda mehkot nan eh sakaula douluhl.
33 Naquela noite, portanto, embebedaram o pai com vinho, e a filha mais velha teve relações com ele. E ele não percebeu quando ela se deitou nem quando se levantou.
34 Mandahn rahno serepein laudo ahpw ndaiong me tikitiko, “Pwohng I wendi rehn pahpa oh tuhkihong paliwereiet. Kita pil kasakawihkihla wain pwonget, kowe eri pahn uhd wia duwen me I wiadahr. Kita koaros eri pahn neitikiong at pahpao.”
34 Na manhã seguinte, a filha mais velha disse à irmã mais nova: “Ontem à noite, tive relações com nosso pai. Vamos embebedá-lo com vinho outra vez hoje à noite, e você terá relações com ele. Com isso, preservaremos nossa descendência por meio de nosso pai”.
35 Eri, nipwongo ira ahpw pil kasakawihkihla wain e lao sakaula; oh serepein tikitiko ahpw uhd wendi rehn eh pahpao, oh tuhkihong paliwereo. Nan eh sakaula douluhl e ahpw sohte mwahn pil kehnda wasa.
35 Naquela noite, portanto, voltaram a embebedar o pai com vinho, e a filha mais nova teve relações com ele. Mais uma vez, ele não percebeu quando ela se deitou nem quando se levantou.
36 Iei duwen met nein Lohd serepein riemeno ara liseianohng ara pahpao.
36 Como resultado, as duas filhas de Ló engravidaram do próprio pai.
37 Serepein laudo eri naitikihada pwutak emen me e kihong ede Mohap. Ih me wia semen mehn Mohap en ahnsou wet kan.
37 Quando a filha mais velha deu à luz um menino, chamou-o de Moabe. Ele se tornou o antepassado do povo conhecido até hoje como moabitas.
38 Me tikitiko pil naitikihada nah pwutak emen, me e kihong ede Penami. Ih me wia semen mehn Ammon en ahnsouwet kan.
38 Quando a filha mais nova deu à luz um menino, chamou-o de Ben-Ami. Ele se tornou o antepassado do povo conhecido até hoje como amonitas.

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Gênesis 19, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.