Gênesis 19
Pohnpeian Bible with Apocrypha (PON2006A) vs ARA
1 Ni tohnleng riemeno ara lel Sodom nin soutikpene, Lohd wie mwomwohd ni ewen kelen kahnimwo, wasa aramas akan kin pokonpene ie. Eri, ni Lohd eh kilangirahda, e ahpw uhda oh rahnmwahwih ira
1 Ao anoitecer, vieram os dois anjos a Sodoma, a cuja entrada estava Ló assentado; este, quando os viu, levantou-se e, indo ao seu encontro, prostrou-se, rosto em terra.
2 oh patohwan, “Maing ko, iet ngehi, I patopato wasaht pwe I en papah kumwa. Kumwa ketido ni imweiet. Kumwa pahn widen aluweluwamwa kan oh pweiekidi rehi. Nimenseng kumwa ahpw pahn usehla sapwellimamwa seiloak.”
2 E disse-lhes: Eis agora, meus senhores, vinde para a casa do vosso servo, pernoitai nela e lavai os pés; levantar-vos-eis de madrugada e seguireis o vosso caminho. Responderam eles: Não; passaremos a noite na praça.
3 Ahpw Lohd ngidingidkihong ira en iangada, ketilahng ni imweo. Re ahpw ketiketla. Lohd eri ndaiong nah sounpapah ko re en umwun pilawa oh kaunopada kisin sak mwahu ong aramas en keiru ko. Ni soahng koaros eh nekier, re ahpw sak.
3 Instou-lhes muito, e foram e entraram em casa dele; deu-lhes um banquete, fez assar uns pães asmos, e eles comeram.
4 Mwohn mehn keiru ko ara pahn kolahng meirla, ohlen Sodom kan ahpw kapilpene ihmwo. Ohl koaros en kahnimwo, me pwulopwul oh me mah kan, iang mi wasao.
4 Mas, antes que se deitassem, os homens daquela cidade cercaram a casa, os homens de Sodoma, tanto os moços como os velhos, sim, todo o povo de todos os lados;
5 Re ahpw likwerih Lohd oh idek reh, “Ia ohl ako me kodohng pweidi rehmw nipwonget? Waieirahdo mahs pwe se en kak kapwaiada rehra ineng suwed en paliwarat akan, pwe se en pein kalel mahs nanpwungat.”
5 e chamaram por Ló e lhe disseram: Onde estão os homens que, à noitinha, entraram em tua casa? Traze-os fora a nós para que abusemos deles.
6 Lohd ahpw pwerieila rehrail, oh ritingedi wenihmwo,
6 Saiu-lhes, então, Ló à porta, fechou-a após si
7 e ahpw ndalahng irail, “Maing ko, menlau kumwail dehr wia soangen tiahk suweden!
7 e lhes disse: Rogo-vos, meus irmãos, que não façais mal;
8 Iet, mie nei serepein riemen me meipwon. I pahn kihong kumwail pwe kumwail en wiahiong ira nsenamwail. Ahpw I peki rehmwail, kumwail dehr wiahiong mehkot ohl pwukat, pwe ira mehn keiru kei ni imweiet, oh I uhdahn pahn apwalih ira.”
8 tenho duas filhas, virgens, eu vo-las trarei; tratai-as como vos parecer, porém nada façais a estes homens, porquanto se acham sob a proteção de meu teto.
9 A irail sapeng, ndalahng, “Pwulahkasang men; kowe mehn liki men! Ihs kowe pwe ke en ndahng kiht dahme se en wia? Keisang men, pwe se de pil wiahiong uhk me pahn suwed sang me se pahn wiahiong ira.” Re ahpw sikenla Lohd oh doudahla pwe re en kauwehla wenihmwo.
9 Eles, porém, disseram: Retira-te daí. E acrescentaram: Só ele é estrangeiro, veio morar entre nós e pretende ser juiz em tudo? A ti, pois, faremos pior do que a eles. E arremessaram-se contra o homem, contra Ló, e se chegaram para arrombar a porta.
10 A iet ohl riemen me mihmi loaleo sewesehda Lohd, sikenlong ong loale; ira ahpw ritingedi wenihmwo.
10 Porém os homens, estendendo a mão, fizeram entrar Ló e fecharam a porta;
11 Ira ahpw karotongehla mesen me mihmi liki ko koaros, irail eri sohla kak diar wenihmwo.
11 e feriram de cegueira aos que estavam fora, desde o menor até ao maior, de modo que se cansaram à procura da porta.
12 Ohlen keiru riemeno eri idek rehn Lohd, “Mie kisehmw wasaht—noumw pwutak kan, serepein kan, oh en noumw kan ar pwoud kan, de kisehmw me iang koukousoan nan kahnimwet—wairailsang wasaht,
12 Então, disseram os homens a Ló: Tens aqui alguém mais dos teus? Genro, e teus filhos, e tuas filhas, todos quantos tens na cidade, faze-os sair deste lugar;
13 pwe se pahn kamwomwala wasaht. KAUN-O ketin karongeier kedip suwed koaros ong tohn kahnimw wet, oh e ketin poaroneikitodo pwe se en kamwomwala Sodom.”
13 pois vamos destruir este lugar, porque o seu clamor se tem aumentado, chegando até à presença do Senhor ; e o Senhor nos enviou a destruí-lo.
14 Lohd eri kohla rehn ohl ako me pahn pwoudiki nah serepein ko, oh ndaiong ira, “Kumwa mwadang iang kohkohla sang wasaht; pwe KAUN-O pahn ketin kamwomwala wasaht.” Ira ahpw kihkihong me e wie kamwakamwanohng ira.
14 Então, saiu Ló e falou a seus genros, aos que estavam para casar com suas filhas e disse: Levantai-vos, saí deste lugar, porque o Senhor há de destruir a cidade. Acharam, porém, que ele gracejava com eles.
15 Nin sohrahno tohnleng ko ahpw keruwahda Lohd, mahsanihong, “Mwadang! Ale omw pwouden oh noumw serepein riemen en, oh mwadangehisang met, pwe kumwail dehr pil iang ohla ni kamwomwmwomwlahn kahnimw wet.”
15 Ao amanhecer, apertaram os anjos com Ló, dizendo: Levanta-te, toma tua mulher e tuas duas filhas, que aqui se encontram, para que não pereças no castigo da cidade.
16 Lohd ahpw peikasalda; a KAUN-O ketin kupwurehla. Ihme tohnleng ko alehte pehn Lohd, pehn eh pwoudo, oh pehn nah serepein ko, oh kahreirailieisang nan kahnimwo.
16 Como, porém, se demorasse, pegaram-no os homens pela mão, a ele, a sua mulher e as duas filhas, sendo-lhe o Senhor misericordioso, e o tiraram, e o puseram fora da cidade.
17 Ni ar miher likin kahnimwo, emen tohnleng ko mahsanihong Lohd, “Tang, pwe ke en mourla! Ke dehpa sohpeila pohn souwomwen, oh dehpa uhdi nan wahu. Tenge nahna kan, pwe ke de pil iang kamakamala.”
17 Havendo-os levado fora, disse um deles: Livra-te, salva a tua vida; não olhes para trás, nem pares em toda a campina; foge para o monte, para que não pereças.
18 Lohd ahpw sapeng, patohwan, “Soh, maing! Kaidehkin men me pahn wiawi.
18 Respondeu-lhes Ló: Assim não, Senhor meu!
19 Maing, komw ketin kupwureielahr mehlel; sapwellimomwi kalahngan me doareielahr. Nahna kan me nohn doh; mwohn ei pahn lel mwo kalokolok wet pahn koanoaiehdi oh I pahn mehla.
19 Eis que o teu servo achou mercê diante de ti, e engrandeceste a tua misericórdia que me mostraste, salvando-me a vida; não posso escapar no monte, pois receio que o mal me apanhe, e eu morra.
20 Komw mahsanih kisin kahnimwen? I kak lellahng mwo pwe me keren. Komw mweidohng ie I en patolahng mwo—wasa tikitik kis—oh ih wasa I kak pitla ie.
20 Eis aí uma cidade perto para a qual eu posso fugir, e é pequena. Permite que eu fuja para lá (porventura, não é pequena?), e nela viverá a minha alma.
21 Tohnlengo eri sapeng, “Eri, me mwahu! I sohte pahn kamwomwala kisin kahnimwen.
21 Disse-lhe: Quanto a isso, estou de acordo, para não subverter a cidade de que acabas de falar.
22 Nna, mwadang tenge wasao! I sohte kak wia mehkot ke lao lel mwo.”
22 Apressa-te, refugia-te nela; pois nada posso fazer, enquanto não tiveres chegado lá. Por isso, se chamou Zoar o nome da cidade.
23 Lohd ahpw lel Soar ni ahnsou me ketipino ahpwtehn dakada.
23 Saía o sol sobre a terra, quando Ló entrou em Zoar.
24 KAUN-O eri ketin kamwerehdi suwepel okohk, pohn Sodom oh Komora.
24 Então, fez o Senhor chover enxofre e fogo, da parte do Senhor , sobre Sodoma e Gomorra.
25 E ahpw ketin kamwomwala kahnimw ko oh nan wahuo pwon, iangahki tohn kahnimw ko koaros oh mehkoaros me audepen sahpwo.
25 E subverteu aquelas cidades, e toda a campina, e todos os moradores das cidades, e o que nascia na terra.
26 Ahpw en Lohd eh pwoud, me kilengla mwuri, e ahpw pikla wiahla uhr soahl.
26 E a mulher de Ló olhou para trás e converteu-se numa estátua de sal.
27 Mandahn rahno, nimensehngie, Eipraam ahpw sangkalahng wasa e patohwan tuhwong KAUN-O ie.
27 Tendo-se levantado Abraão de madrugada, foi para o lugar onde estivera na presença do Senhor ;
28 E ahpw kilengdilahng Sodom oh Komora oh nan wahuo pwon, e ahpw kilangada duwen ediniei eh ediedida sang nan sahpwo, rasehng edin uhmw kalaimwun ehu.
28 e olhou para Sodoma e Gomorra e para toda a terra da campina e viu que da terra subia fumaça, como a fumarada de uma fornalha.
29 Ahpw ni ahnsou me Koht ketin kamwomwala kahnimw ko nan wahuo, e ketin kupwukupwurehte Eipraam oh ketin mweidohng Lohd en pitla.
29 Ao tempo que destruía as cidades da campina, lembrou-se Deus de Abraão e tirou a Ló do meio das ruínas, quando subverteu as cidades em que Ló habitara.
30 Pwehki Lohd eh masak mihmihte Soar, ih oh nah serepein riemeno ahpw douluhllahng nin nahna kan; irail eri kin koukousoan nan pwoar ehu.
30 Subiu Ló de Zoar e habitou no monte, ele e suas duas filhas, porque receavam permanecer em Zoar; e habitou numa caverna, e com ele as duas filhas.
31 Nah serepein laudo eri ndaiong me tikitiko, “Kilang, ata pahpao likeilapalahr, oh sohte ohl emen nin sampah pwon luhwehdi me kak pwoudikinkitahda pwe kita en neitik seri duwen me kin wiawi.
31 Então, a primogênita disse à mais moça: Nosso pai está velho, e não há homem na terra que venha unir-se conosco, segundo o costume de toda terra.
32 Nna, kita kasakawihkihla wain e lao sakaula douluhl; kita ahpw wendi reh tuhkihong paliwarata pwe kita en neitikihong ata pahpa.”
32 Vem, façamo-lo beber vinho, deitemo-nos com ele e conservemos a descendência de nosso pai.
33 Eri, nipwongo ira ahpw kasakawihkihla wain e lao sakaula douluhl. Serepein laudo eri wendi rehn eh pahpao oh tuhkihong paliwereo. Eh pahpao ahpw sohte kehnda mehkot nan eh sakaula douluhl.
33 Naquela noite, pois, deram a beber vinho a seu pai, e, entrando a primogênita, se deitou com ele, sem que ele o notasse, nem quando ela se deitou, nem quando se levantou.
34 Mandahn rahno serepein laudo ahpw ndaiong me tikitiko, “Pwohng I wendi rehn pahpa oh tuhkihong paliwereiet. Kita pil kasakawihkihla wain pwonget, kowe eri pahn uhd wia duwen me I wiadahr. Kita koaros eri pahn neitikiong at pahpao.”
34 No dia seguinte, disse a primogênita à mais nova: Deitei-me, ontem, à noite, com o meu pai. Demos-lhe a beber vinho também esta noite; entra e deita-te com ele, para que preservemos a descendência de nosso pai.
35 Eri, nipwongo ira ahpw pil kasakawihkihla wain e lao sakaula; oh serepein tikitiko ahpw uhd wendi rehn eh pahpao, oh tuhkihong paliwereo. Nan eh sakaula douluhl e ahpw sohte mwahn pil kehnda wasa.
35 De novo, pois, deram, aquela noite, a beber vinho a seu pai, e, entrando a mais nova, se deitou com ele, sem que ele o notasse, nem quando ela se deitou, nem quando se levantou.
36 Iei duwen met nein Lohd serepein riemeno ara liseianohng ara pahpao.
36 E assim as duas filhas de Ló conceberam do próprio pai.
37 Serepein laudo eri naitikihada pwutak emen me e kihong ede Mohap. Ih me wia semen mehn Mohap en ahnsou wet kan.
37 A primogênita deu à luz um filho e lhe chamou Moabe: é o pai dos moabitas, até ao dia de hoje.
38 Me tikitiko pil naitikihada nah pwutak emen, me e kihong ede Penami. Ih me wia semen mehn Ammon en ahnsouwet kan.
38 A mais nova também deu à luz um filho e lhe chamou Ben-Ami: é o pai dos filhos de Amom, até ao dia de hoje.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Gênesis 19, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.