Gênesis 19

Pohnpeian Bible with Apocrypha (PON2006A) vs NAA

Sair da comparação
NAA Nova Almeida Atualizada 2017
1 Ni tohnleng riemeno ara lel Sodom nin soutikpene, Lohd wie mwomwohd ni ewen kelen kahnimwo, wasa aramas akan kin pokonpene ie. Eri, ni Lohd eh kilangirahda, e ahpw uhda oh rahnmwahwih ira
1 Ao anoitecer, os dois anjos chegaram a Sodoma. Ló estava sentado junto ao portão da cidade. Quando viu os anjos, levantou-se e, indo ao encontro deles, prostrou-se com o rosto em terra
2 oh patohwan, “Maing ko, iet ngehi, I patopato wasaht pwe I en papah kumwa. Kumwa ketido ni imweiet. Kumwa pahn widen aluweluwamwa kan oh pweiekidi rehi. Nimenseng kumwa ahpw pahn usehla sapwellimamwa seiloak.”
2 e lhes disse: — Por favor, meus senhores, venham para a casa deste servo de vocês. Poderão passar a noite, lavar os pés, levantar-se de madrugada e seguir o seu caminho. Mas eles responderam: — Não; passaremos a noite na praça.
3 Ahpw Lohd ngidingidkihong ira en iangada, ketilahng ni imweo. Re ahpw ketiketla. Lohd eri ndaiong nah sounpapah ko re en umwun pilawa oh kaunopada kisin sak mwahu ong aramas en keiru ko. Ni soahng koaros eh nekier, re ahpw sak.
3 Ló insistiu tanto, que eles foram e entraram na casa dele. Deu-lhes um banquete, fez assar uns pães sem fermento, e eles comeram.
4 Mwohn mehn keiru ko ara pahn kolahng meirla, ohlen Sodom kan ahpw kapilpene ihmwo. Ohl koaros en kahnimwo, me pwulopwul oh me mah kan, iang mi wasao.
4 Mas, antes que eles se deitassem, os homens daquela cidade cercaram a casa. Eram os homens de Sodoma, tanto os moços como os velhos, sim, todo o povo de todos os lados.
5 Re ahpw likwerih Lohd oh idek reh, “Ia ohl ako me kodohng pweidi rehmw nipwonget? Waieirahdo mahs pwe se en kak kapwaiada rehra ineng suwed en paliwarat akan, pwe se en pein kalel mahs nanpwungat.”
5 E chamaram Ló e lhe disseram: — Onde estão os homens que, à noitinha, entraram na sua casa? Traga-os aqui fora para que abusemos deles.
6 Lohd ahpw pwerieila rehrail, oh ritingedi wenihmwo,
6 Então Ló foi até a porta, fechou-a atrás de si
7 e ahpw ndalahng irail, “Maing ko, menlau kumwail dehr wia soangen tiahk suweden!
7 e lhes disse: — Meus irmãos, peço-lhes que não cometam essa maldade.
8 Iet, mie nei serepein riemen me meipwon. I pahn kihong kumwail pwe kumwail en wiahiong ira nsenamwail. Ahpw I peki rehmwail, kumwail dehr wiahiong mehkot ohl pwukat, pwe ira mehn keiru kei ni imweiet, oh I uhdahn pahn apwalih ira.”
8 Olhem aqui! Tenho duas filhas, virgens, e vou trazê-las para vocês. Façam com elas o que quiserem, porém não façam nada a estes homens, porque se acham sob a proteção do meu teto.
9 A irail sapeng, ndalahng, “Pwulahkasang men; kowe mehn liki men! Ihs kowe pwe ke en ndahng kiht dahme se en wia? Keisang men, pwe se de pil wiahiong uhk me pahn suwed sang me se pahn wiahiong ira.” Re ahpw sikenla Lohd oh doudahla pwe re en kauwehla wenihmwo.
9 Eles, porém, disseram: — Saia daí! E acrescentaram: — Ele é estrangeiro, veio morar entre nós e pretende ser juiz em tudo? Vamos fazer com você pior do que com eles. E atiraram-se contra o homem, contra Ló, e se aproximaram para arrombar a porta.
10 A iet ohl riemen me mihmi loaleo sewesehda Lohd, sikenlong ong loale; ira ahpw ritingedi wenihmwo.
10 Porém os homens, estendendo a mão, puxaram Ló para dentro e fecharam a porta.
11 Ira ahpw karotongehla mesen me mihmi liki ko koaros, irail eri sohla kak diar wenihmwo.
11 E feriram de cegueira os que estavam do lado de fora, desde o menor até o maior, de modo que se cansaram à procura da porta.
12 Ohlen keiru riemeno eri idek rehn Lohd, “Mie kisehmw wasaht—noumw pwutak kan, serepein kan, oh en noumw kan ar pwoud kan, de kisehmw me iang koukousoan nan kahnimwet—wairailsang wasaht,
12 Então os homens disseram a Ló: — Você tem aqui mais alguém dos seus? Genro, filhos, filhas, todos quantos você tem na cidade, faça-os sair daqui,
13 pwe se pahn kamwomwala wasaht. KAUN-O ketin karongeier kedip suwed koaros ong tohn kahnimw wet, oh e ketin poaroneikitodo pwe se en kamwomwala Sodom.”
13 pois vamos destruir este lugar, porque o seu clamor tem aumentado, chegando até a presença do Senhor , e o Senhor nos enviou a destruí-lo.
14 Lohd eri kohla rehn ohl ako me pahn pwoudiki nah serepein ko, oh ndaiong ira, “Kumwa mwadang iang kohkohla sang wasaht; pwe KAUN-O pahn ketin kamwomwala wasaht.” Ira ahpw kihkihong me e wie kamwakamwanohng ira.
14 Então Ló saiu e foi falar com os seus genros, os que estavam para casar com as suas filhas. Ele disse: — Levantem-se e saiam deste lugar, porque o Mas eles pensaram que Ló estava brincando.
15 Nin sohrahno tohnleng ko ahpw keruwahda Lohd, mahsanihong, “Mwadang! Ale omw pwouden oh noumw serepein riemen en, oh mwadangehisang met, pwe kumwail dehr pil iang ohla ni kamwomwmwomwlahn kahnimw wet.”
15 Ao amanhecer, os anjos apressaram Ló, dizendo: — Levante-se, pegue a sua mulher e as suas duas filhas, que aqui se encontram, e saia daqui, para que você não morra quando a cidade for castigada.
16 Lohd ahpw peikasalda; a KAUN-O ketin kupwurehla. Ihme tohnleng ko alehte pehn Lohd, pehn eh pwoudo, oh pehn nah serepein ko, oh kahreirailieisang nan kahnimwo.
16 Como, porém, ele se demorasse, aqueles homens o pegaram pela mão, a ele, a sua mulher e as duas filhas, sendo-lhe o Senhor misericordioso, e o tiraram, e o puseram fora da cidade.
17 Ni ar miher likin kahnimwo, emen tohnleng ko mahsanihong Lohd, “Tang, pwe ke en mourla! Ke dehpa sohpeila pohn souwomwen, oh dehpa uhdi nan wahu. Tenge nahna kan, pwe ke de pil iang kamakamala.”
17 Havendo-os levado para fora, um deles disse: — Corra, para sair daqui com vida! Não olhe para trás, nem pare em toda a campina. Fuja para o monte, para que você não morra.
18 Lohd ahpw sapeng, patohwan, “Soh, maing! Kaidehkin men me pahn wiawi.
18 Mas Ló disse a eles: — Assim não, meu Senhor!
19 Maing, komw ketin kupwureielahr mehlel; sapwellimomwi kalahngan me doareielahr. Nahna kan me nohn doh; mwohn ei pahn lel mwo kalokolok wet pahn koanoaiehdi oh I pahn mehla.
19 Eis que o teu servo encontrou favor diante dos teus olhos, e engrandeceste a tua misericórdia para comigo, salvando-me a vida. Mas não posso fugir para o monte, pois receio que a destruição vá me alcançar, e eu morra.
20 Komw mahsanih kisin kahnimwen? I kak lellahng mwo pwe me keren. Komw mweidohng ie I en patolahng mwo—wasa tikitik kis—oh ih wasa I kak pitla ie.
20 Eis aqui perto uma cidadezinha para a qual eu posso fugir. Ela é bem pequena. Permita que eu fuja para lá — ela é bem pequena, não é verdade? —, e nela poderei salvar a minha vida.
21 Tohnlengo eri sapeng, “Eri, me mwahu! I sohte pahn kamwomwala kisin kahnimwen.
21 O anjo respondeu: — Quanto a isso, estou de acordo, para não destruir a cidade de que você acaba de falar.
22 Nna, mwadang tenge wasao! I sohte kak wia mehkot ke lao lel mwo.”
22 Vá depressa e refugie-se nela; pois nada posso fazer, enquanto você não tiver chegado lá. Por isso, a cidade recebeu o nome de Zoar.
23 Lohd ahpw lel Soar ni ahnsou me ketipino ahpwtehn dakada.
23 O sol estava nascendo sobre a terra, quando Ló entrou em Zoar.
24 KAUN-O eri ketin kamwerehdi suwepel okohk, pohn Sodom oh Komora.
24 Então o Senhor fez chover enxofre e fogo sobre Sodoma e Gomorra. Isso veio da parte do Senhor , desde os céus.
25 E ahpw ketin kamwomwala kahnimw ko oh nan wahuo pwon, iangahki tohn kahnimw ko koaros oh mehkoaros me audepen sahpwo.
25 Ele destruiu aquelas cidades, e toda a campina, e todos os moradores das cidades, e o que nascia na terra.
26 Ahpw en Lohd eh pwoud, me kilengla mwuri, e ahpw pikla wiahla uhr soahl.
26 E a mulher de Ló olhou para trás e virou uma estátua de sal.
27 Mandahn rahno, nimensehngie, Eipraam ahpw sangkalahng wasa e patohwan tuhwong KAUN-O ie.
27 Na manhã seguinte, Abraão se levantou de madrugada e foi para o lugar onde tinha estado na presença do Senhor .
28 E ahpw kilengdilahng Sodom oh Komora oh nan wahuo pwon, e ahpw kilangada duwen ediniei eh ediedida sang nan sahpwo, rasehng edin uhmw kalaimwun ehu.
28 Abraão olhou para Sodoma e Gomorra e para toda a terra da campina e viu que da terra subia fumaça, como se fosse a fumaça de uma fornalha.
29 Ahpw ni ahnsou me Koht ketin kamwomwala kahnimw ko nan wahuo, e ketin kupwukupwurehte Eipraam oh ketin mweidohng Lohd en pitla.
29 Assim, quando destruiu as cidades da campina, Deus se lembrou de Abraão e tirou Ló do meio da destruição, quando subverteu as cidades em que Ló tinha morado.
30 Pwehki Lohd eh masak mihmihte Soar, ih oh nah serepein riemeno ahpw douluhllahng nin nahna kan; irail eri kin koukousoan nan pwoar ehu.
30 Ló partiu de Zoar e habitou no monte, ele e as duas filhas, porque receavam permanecer em Zoar. Ló habitou numa caverna, e com ele as duas filhas.
31 Nah serepein laudo eri ndaiong me tikitiko, “Kilang, ata pahpao likeilapalahr, oh sohte ohl emen nin sampah pwon luhwehdi me kak pwoudikinkitahda pwe kita en neitik seri duwen me kin wiawi.
31 Então a primogênita disse à mais moça: — Nosso pai está velho, e não há homem na terra que venha unir-se conosco, segundo o costume de toda terra.
32 Nna, kita kasakawihkihla wain e lao sakaula douluhl; kita ahpw wendi reh tuhkihong paliwarata pwe kita en neitikihong ata pahpa.”
32 Venha, vamos embebedá-lo com vinho, deitemo-nos com ele e conservemos a descendência de nosso pai.
33 Eri, nipwongo ira ahpw kasakawihkihla wain e lao sakaula douluhl. Serepein laudo eri wendi rehn eh pahpao oh tuhkihong paliwereo. Eh pahpao ahpw sohte kehnda mehkot nan eh sakaula douluhl.
33 Naquela noite, deram de beber vinho a seu pai. E, entrando a primogênita, se deitou com ele, sem que ele o notasse, nem quando ela se deitou, nem quando se levantou.
34 Mandahn rahno serepein laudo ahpw ndaiong me tikitiko, “Pwohng I wendi rehn pahpa oh tuhkihong paliwereiet. Kita pil kasakawihkihla wain pwonget, kowe eri pahn uhd wia duwen me I wiadahr. Kita koaros eri pahn neitikiong at pahpao.”
34 No dia seguinte, a primogênita disse à mais nova: — Ontem à noite, deitei-me com o meu pai. Vamos embebedá-lo também esta noite; entre e deite-se com ele, para que preservemos a descendência de nosso pai.
35 Eri, nipwongo ira ahpw pil kasakawihkihla wain e lao sakaula; oh serepein tikitiko ahpw uhd wendi rehn eh pahpao, oh tuhkihong paliwereo. Nan eh sakaula douluhl e ahpw sohte mwahn pil kehnda wasa.
35 De novo, naquela noite, deram de beber vinho a seu pai. E, entrando a mais nova, se deitou com ele, sem que ele o notasse, nem quando ela se deitou, nem quando se levantou.
36 Iei duwen met nein Lohd serepein riemeno ara liseianohng ara pahpao.
36 E assim as duas filhas de Ló ficaram grávidas do próprio pai.
37 Serepein laudo eri naitikihada pwutak emen me e kihong ede Mohap. Ih me wia semen mehn Mohap en ahnsou wet kan.
37 A primogênita deu à luz um filho e lhe deu o nome de Moabe. Este é o pai dos moabitas, até o dia de hoje.
38 Me tikitiko pil naitikihada nah pwutak emen, me e kihong ede Penami. Ih me wia semen mehn Ammon en ahnsouwet kan.
38 A mais nova também deu à luz um filho e lhe deu o nome de Ben-Ami. Este é o pai dos amonitas, até o dia de hoje.

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Gênesis 19, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.