Gênesis 19
Pohnpeian Bible with Apocrypha (PON2006A) vs ARC
1 Ni tohnleng riemeno ara lel Sodom nin soutikpene, Lohd wie mwomwohd ni ewen kelen kahnimwo, wasa aramas akan kin pokonpene ie. Eri, ni Lohd eh kilangirahda, e ahpw uhda oh rahnmwahwih ira
1 E vieram os dois anjos a Sodoma à tarde, e estava Ló assentado à porta de Sodoma; e, vendo- os Ló, levantou-se ao seu encontro e inclinou-se com o rosto à terra.
2 oh patohwan, “Maing ko, iet ngehi, I patopato wasaht pwe I en papah kumwa. Kumwa ketido ni imweiet. Kumwa pahn widen aluweluwamwa kan oh pweiekidi rehi. Nimenseng kumwa ahpw pahn usehla sapwellimamwa seiloak.”
2 E disse: Eis agora, meus senhores, entrai, peço-vos, em casa de vosso servo, e passai nela a noite, e lavai os vossos pés; e de madrugada vos levantareis e ireis vosso caminho. E eles disseram: Não! Antes, na rua passaremos a noite.
3 Ahpw Lohd ngidingidkihong ira en iangada, ketilahng ni imweo. Re ahpw ketiketla. Lohd eri ndaiong nah sounpapah ko re en umwun pilawa oh kaunopada kisin sak mwahu ong aramas en keiru ko. Ni soahng koaros eh nekier, re ahpw sak.
3 E porfiou com eles muito, e vieram com ele e entraram em sua casa; e fez-lhes banquete e cozeu bolos sem levedura, e comeram.
4 Mwohn mehn keiru ko ara pahn kolahng meirla, ohlen Sodom kan ahpw kapilpene ihmwo. Ohl koaros en kahnimwo, me pwulopwul oh me mah kan, iang mi wasao.
4 E, antes que se deitassem, cercaram a casa os varões daquela cidade, os varões de Sodoma, desde o moço até ao velho; todo o povo de todos os bairros.
5 Re ahpw likwerih Lohd oh idek reh, “Ia ohl ako me kodohng pweidi rehmw nipwonget? Waieirahdo mahs pwe se en kak kapwaiada rehra ineng suwed en paliwarat akan, pwe se en pein kalel mahs nanpwungat.”
5 E chamaram Ló e disseram-lhe: Onde estão os varões que a ti vieram nesta noite? Traze-os fora a nós, para que os conheçamos.
6 Lohd ahpw pwerieila rehrail, oh ritingedi wenihmwo,
6 Então, saiu Ló a eles à porta, e fechou a porta atrás de si,
7 e ahpw ndalahng irail, “Maing ko, menlau kumwail dehr wia soangen tiahk suweden!
7 e disse: Meus irmãos, rogo-vos que não façais mal.
8 Iet, mie nei serepein riemen me meipwon. I pahn kihong kumwail pwe kumwail en wiahiong ira nsenamwail. Ahpw I peki rehmwail, kumwail dehr wiahiong mehkot ohl pwukat, pwe ira mehn keiru kei ni imweiet, oh I uhdahn pahn apwalih ira.”
8 Eis aqui, duas filhas tenho, que ainda não conheceram varão; fora vo-las trarei, e fareis delas como bom for nos vossos olhos; somente nada façais a estes varões, porque por isso vieram à sombra do meu telhado.
9 A irail sapeng, ndalahng, “Pwulahkasang men; kowe mehn liki men! Ihs kowe pwe ke en ndahng kiht dahme se en wia? Keisang men, pwe se de pil wiahiong uhk me pahn suwed sang me se pahn wiahiong ira.” Re ahpw sikenla Lohd oh doudahla pwe re en kauwehla wenihmwo.
9 Eles, porém, disseram: Sai daí. Disseram mais: Como estrangeiro, este indivíduo veio aqui habitar e quereria ser juiz em tudo? Agora, te faremos mais mal a ti do que a eles. E arremessaram-se sobre o varão, sobre Ló, e aproximaram-se para arrombar a porta.
10 A iet ohl riemen me mihmi loaleo sewesehda Lohd, sikenlong ong loale; ira ahpw ritingedi wenihmwo.
10 Aqueles varões, porém, estenderam a sua mão, e fizeram entrar a Ló consigo na casa, e fecharam a porta;
11 Ira ahpw karotongehla mesen me mihmi liki ko koaros, irail eri sohla kak diar wenihmwo.
11 e feriram de cegueira os varões que estavam à porta da casa, desde o menor até ao maior, de maneira que se cansaram para achar a porta.
12 Ohlen keiru riemeno eri idek rehn Lohd, “Mie kisehmw wasaht—noumw pwutak kan, serepein kan, oh en noumw kan ar pwoud kan, de kisehmw me iang koukousoan nan kahnimwet—wairailsang wasaht,
12 Então, disseram aqueles varões a Ló: Tens alguém mais aqui? Teu genro, e teus filhos, e tuas filhas, e todos quantos tens nesta cidade, tira-os fora deste lugar;
13 pwe se pahn kamwomwala wasaht. KAUN-O ketin karongeier kedip suwed koaros ong tohn kahnimw wet, oh e ketin poaroneikitodo pwe se en kamwomwala Sodom.”
13 pois nós vamos destruir este lugar, porque o seu clamor tem engrossado diante da face do Senhor , e o Senhor nos enviou a destruí-lo.
14 Lohd eri kohla rehn ohl ako me pahn pwoudiki nah serepein ko, oh ndaiong ira, “Kumwa mwadang iang kohkohla sang wasaht; pwe KAUN-O pahn ketin kamwomwala wasaht.” Ira ahpw kihkihong me e wie kamwakamwanohng ira.
14 Então, saiu Ló, e falou a seus genros, aos que haviam de tomar as suas filhas, e disse: Levantai-vos; saí deste lugar, porque o Senhor há de destruir a cidade. Foi tido, porém, por zombador aos olhos de seus genros.
15 Nin sohrahno tohnleng ko ahpw keruwahda Lohd, mahsanihong, “Mwadang! Ale omw pwouden oh noumw serepein riemen en, oh mwadangehisang met, pwe kumwail dehr pil iang ohla ni kamwomwmwomwlahn kahnimw wet.”
15 E, ao amanhecer, os anjos apertaram com Ló, dizendo: Levanta-te, toma tua mulher e tuas duas filhas que aqui estão, para que não pereças na injustiça desta cidade.
16 Lohd ahpw peikasalda; a KAUN-O ketin kupwurehla. Ihme tohnleng ko alehte pehn Lohd, pehn eh pwoudo, oh pehn nah serepein ko, oh kahreirailieisang nan kahnimwo.
16 Ele, porém, demorava-se, e aqueles varões lhe pegaram pela mão, e pela mão de sua mulher, e pela mão de suas duas filhas, sendo-lhe o Senhor misericordioso, e tiraram-no, e puseram-no fora da cidade.
17 Ni ar miher likin kahnimwo, emen tohnleng ko mahsanihong Lohd, “Tang, pwe ke en mourla! Ke dehpa sohpeila pohn souwomwen, oh dehpa uhdi nan wahu. Tenge nahna kan, pwe ke de pil iang kamakamala.”
17 E aconteceu que, tirando-os fora, disse: Escapa-te por tua vida; não olhes para trás de ti e não pares em toda esta campina; escapa lá para o monte, para que não pereças.
18 Lohd ahpw sapeng, patohwan, “Soh, maing! Kaidehkin men me pahn wiawi.
18 E Ló disse-lhe: Assim, não, Senhor!
19 Maing, komw ketin kupwureielahr mehlel; sapwellimomwi kalahngan me doareielahr. Nahna kan me nohn doh; mwohn ei pahn lel mwo kalokolok wet pahn koanoaiehdi oh I pahn mehla.
19 Eis que, agora, o teu servo tem achado graça aos teus olhos, e engrandeceste a tua misericórdia que a mim me fizeste, para guardar a minha alma em vida; mas não posso escapar no monte, pois que tenho medo que me apanhe este mal, e eu morra.
20 Komw mahsanih kisin kahnimwen? I kak lellahng mwo pwe me keren. Komw mweidohng ie I en patolahng mwo—wasa tikitik kis—oh ih wasa I kak pitla ie.
20 Eis, agora, aquela cidade está perto, para fugir para lá, e é pequena; ora, para ali me escaparei (não é pequena?), para que minha alma viva.
21 Tohnlengo eri sapeng, “Eri, me mwahu! I sohte pahn kamwomwala kisin kahnimwen.
21 E disse-lhe: Eis aqui, tenho-te aceitado também neste negócio, para não derribar esta cidade de que falaste.
22 Nna, mwadang tenge wasao! I sohte kak wia mehkot ke lao lel mwo.”
22 Apressa-te, escapa-te para ali; porque nada poderei fazer, enquanto não tiveres ali chegado. Por isso, se chamou o nome da cidade Zoar.
23 Lohd ahpw lel Soar ni ahnsou me ketipino ahpwtehn dakada.
23 Saiu o sol sobre a terra, quando Ló entrou em Zoar.
24 KAUN-O eri ketin kamwerehdi suwepel okohk, pohn Sodom oh Komora.
24 Então, o Senhor fez chover enxofre e fogo, do Senhor desde os céus, sobre Sodoma e Gomorra.
25 E ahpw ketin kamwomwala kahnimw ko oh nan wahuo pwon, iangahki tohn kahnimw ko koaros oh mehkoaros me audepen sahpwo.
25 E derribou aquelas cidades, e toda aquela campina, e todos os moradores daquelas cidades, e o que nascia da terra.
26 Ahpw en Lohd eh pwoud, me kilengla mwuri, e ahpw pikla wiahla uhr soahl.
26 E a mulher de Ló olhou para trás e ficou convertida numa estátua de sal.
27 Mandahn rahno, nimensehngie, Eipraam ahpw sangkalahng wasa e patohwan tuhwong KAUN-O ie.
27 E Abraão levantou-se aquela mesma manhã de madrugada e foi para aquele lugar onde estivera diante da face do Senhor .
28 E ahpw kilengdilahng Sodom oh Komora oh nan wahuo pwon, e ahpw kilangada duwen ediniei eh ediedida sang nan sahpwo, rasehng edin uhmw kalaimwun ehu.
28 E olhou para Sodoma e Gomorra e para toda a terra da campina; e viu, e eis que a fumaça da terra subia, como a fumaça duma fornalha.
29 Ahpw ni ahnsou me Koht ketin kamwomwala kahnimw ko nan wahuo, e ketin kupwukupwurehte Eipraam oh ketin mweidohng Lohd en pitla.
29 E aconteceu que, destruindo Deus as cidades da campina, Deus se lembrou de Abraão e tirou Ló do meio da destruição, derribando aquelas cidades em que Ló habitara.
30 Pwehki Lohd eh masak mihmihte Soar, ih oh nah serepein riemeno ahpw douluhllahng nin nahna kan; irail eri kin koukousoan nan pwoar ehu.
30 E subiu Ló de Zoar e habitou no monte, e as suas duas filhas com ele, porque temia habitar em Zoar; e habitou numa caverna, ele e as suas duas filhas.
31 Nah serepein laudo eri ndaiong me tikitiko, “Kilang, ata pahpao likeilapalahr, oh sohte ohl emen nin sampah pwon luhwehdi me kak pwoudikinkitahda pwe kita en neitik seri duwen me kin wiawi.
31 Então, a primogênita disse à menor: Nosso pai é já velho, e não há varão na terra que entre a nós, segundo o costume de toda a terra.
32 Nna, kita kasakawihkihla wain e lao sakaula douluhl; kita ahpw wendi reh tuhkihong paliwarata pwe kita en neitikihong ata pahpa.”
32 Vem, demos a beber vinho a nosso pai e deitemo-nos com ele, para que em vida conservemos semente de nosso pai.
33 Eri, nipwongo ira ahpw kasakawihkihla wain e lao sakaula douluhl. Serepein laudo eri wendi rehn eh pahpao oh tuhkihong paliwereo. Eh pahpao ahpw sohte kehnda mehkot nan eh sakaula douluhl.
33 E deram a beber vinho a seu pai naquela noite; e veio a primogênita e deitou-se com seu pai, e não sentiu ele quando ela se deitou, nem quando se levantou.
34 Mandahn rahno serepein laudo ahpw ndaiong me tikitiko, “Pwohng I wendi rehn pahpa oh tuhkihong paliwereiet. Kita pil kasakawihkihla wain pwonget, kowe eri pahn uhd wia duwen me I wiadahr. Kita koaros eri pahn neitikiong at pahpao.”
34 E sucedeu, no outro dia, que a primogênita disse à menor: Vês aqui, eu já ontem à noite me deitei com meu pai; demos-lhe a beber vinho também esta noite, e então entra tu, deita-te com ele, para que em vida conservemos semente de nosso pai.
35 Eri, nipwongo ira ahpw pil kasakawihkihla wain e lao sakaula; oh serepein tikitiko ahpw uhd wendi rehn eh pahpao, oh tuhkihong paliwereo. Nan eh sakaula douluhl e ahpw sohte mwahn pil kehnda wasa.
35 E deram a beber vinho a seu pai, também naquela noite; e levantou-se a menor e deitou-se com ele; e não sentiu ele quando ela se deitou, nem quando se levantou.
36 Iei duwen met nein Lohd serepein riemeno ara liseianohng ara pahpao.
36 E conceberam as duas filhas de Ló de seu pai.
37 Serepein laudo eri naitikihada pwutak emen me e kihong ede Mohap. Ih me wia semen mehn Mohap en ahnsou wet kan.
37 E teve a primogênita um filho e chamou o seu nome Moabe; este é o pai dos moabitas, até ao dia de hoje.
38 Me tikitiko pil naitikihada nah pwutak emen, me e kihong ede Penami. Ih me wia semen mehn Ammon en ahnsouwet kan.
38 E a menor também teve um filho e chamou o seu nome Ben-Ami; este é o pai dos filhos de Amom, até o dia de hoje.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Gênesis 19, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.