Atos 9
Pohnpeian Bible with Apocrypha (PON2006A) vs VC
1 Ni ahnsowo Sohl nannantihongete eh men kemehla tohnpadahk en Kaun-o. E ahpw kohla rehn Samworo Lapalap
1 Enquanto isso, Saulo só respirava ameaças e morte contra os discípulos do Senhor. Apresentou-se ao príncipe dos sacerdotes,
2 oh peki kisinlikoun mweimwei pwe en kak pedolong nan sinakoke kan en mehn Suhs nan Damaskus, pwe ma e pahn diarada emen rehn irail me kin ideidawehn Ahl en Kaun-o wasao, en kak salihedi, sohte lipilipil, ohl de lih, oh kahredohng Serusalem.
2 e pediu-lhe cartas para as sinagogas de Damasco, com o fim de levar presos a Jerusalém todos os homens e mulheres que achasse seguindo essa doutrina.
3 Eri, ni en Sohl eh kohkowohng Damaskus, oh kereniongehr kahnimwo, marain ehu sang nanleng ahpw kapilpene.
3 Durante a viagem, estando já perto de Damasco, subitamente o cercou uma luz resplandecente vinda do céu.
4 E ahpw pwupwudiong nan pwehl oh rongada ngihl ehu me peidohng, mahsanih, “Sohl, Sohl, dahme ke kin kemekemehkin ie?”
4 Caindo por terra, ouviu uma voz que lhe dizia: Saulo, Saulo, por que me persegues?
5 Sohl ahpw patohwan, “Ihs komwi, Maing?”
5 Saulo disse: Quem és, Senhor? Respondeu ele: Eu sou Jesus, a quem tu persegues. {Duro te é recalcitrar contra o aguilhão.
6 Uhda oh kohwei nan kahnimwen, pwe iei wasa me e pahn sansal ong uhk dahme ke pahn wia.”
6 Então, trêmulo e atônito, disse ele: Senhor, que queres que eu faça? Respondeu-lhe o Senhor:} Levanta-te, entra na cidade. Aí te será dito o que deves fazer.
7 Irail ko me iang Sohl seiseiloak, re ahpw uhdi oh nennenla. Irail rongada ngihlo, re ahpw sohte kilang mehkot.
7 Os homens que o acompanhavam enchiam-se de espanto, pois ouviam perfeitamente a voz, mas não viam ninguém.
8 Sohl eri uhda sang nanpwel oh pehdpeseng, ahpw sohte kak kilang wasa. Irail eri ale peh kahrelahng Damaskus.
8 Saulo levantou-se do chão. Abrindo, porém, os olhos, não via nada. Tomaram-no pela mão e o introduziram em Damasco,
9 E ahpw sohte kak kilang wasa erein rahn siluh, oh ni ahnsowo e pil sohte tungoale de nim mehkot.
9 onde esteve três dias sem ver, sem comer nem beber.
10 Mie emen tohnpadahk nan Damaskus, ede Ananaias, me Kaun-o ketin mahsanihong nan kaudiahl ehu, “Ananaias!”
10 Havia em Damasco um discípulo chamado Ananias. O Senhor, numa visão, lhe disse: Ananias! Eis-me aqui, Senhor, respondeu ele.
11 Kaun-o ahpw mahsanihong, “Onopada pwe ke en kowohng nan ahl me adaneki Ahl Inen oh rapahki nan imwen Sudas ohl emen sang Tarsus me ede Sohl. Sohl wie kapakap,
11 O Senhor lhe ordenou: Levanta-te e vai à rua Direita, e pergunta em casa de Judas por um homem de Tarso, chamado Saulo; ele está orando.
12 oh nan kaudiahl ehu e kilangada ohl emen ede Ananaias me kohdo oh pwil peh kan powe pwe en kak pil pwurehng kilangada wasa.”
12 {Este via numa visão um homem, chamado Ananias, entrar e impor-lhe as mãos para recobrar a vista.}
13 Ananaias ahpw patohwan, “Maing at Kaun, aramas tohto padahkihong ie duwen ohl menet, oh duwen soahng suwed koaros me e wiahiong sapwellimomwi aramas akan nan Serusalem.
13 Ananias respondeu: Senhor, muitos já me falaram deste homem, quantos males fez aos teus fiéis em Jerusalém.
14 Oh met e kodohngehr Damaskus pwehki manaman me e alesangehr samworo lapalap akan pwe en koledi aramas koaros me kin pwongih komwi.”
14 E aqui ele tem poder dos príncipes dos sacerdotes para prender a todos aqueles que invocam o teu nome.
15 Kaun-o ahpw mahsanihong Ananaias, “Kohwei pwe I piladahr ohlo pwe en papah ie oh kasalehiong mehn liki kan oh nanmwarki kan oh pil mehn Israel kan mwarei.
15 Mas o Senhor lhe disse: Vai, porque este homem é para mim um instrumento escolhido, que levará o meu nome diante das nações, dos reis e dos filhos de Israel.
16 Oh pein ngehi pahn kasalehiong soahng koaros me e uhdahn pahn lokolok pwehki ngehi.”
16 Eu lhe mostrarei tudo o que terá de padecer pelo meu nome.
17 Ananaias eri kohla oh pedolong nan ihmwo oh pwil peh ko pohn Sohl. E ahpw nda, “Riei Sohl, Kaun-o ketin kadariedohr, iei Sises me ke kilangehr ni omw kohkohdo pohn ahlo. E ketin kadariehdo pwe ke en kak pwurehng kilangada wasa oh audaudkihda Ngehn Sarawi.”
17 Ananias foi. Entrou na casa e, impondo-lhe as mãos, disse: Saulo, meu irmão, o Senhor, esse Jesus que te apareceu no caminho, enviou-me para que recobres a vista e fiques cheio do Espírito Santo.
18 Ni ahnsowohte mehkot me duwehte wunen mwahmw ahpw pwupwudi sang nan pwoaren mesen Sohl ko, oh e ahpw pil pwurehng kak kilangada wasa. E ahpw uhda oh papidaisla;
18 No mesmo instante caíram dos olhos de Saulo umas como escamas, e recuperou a vista. Levantou-se e foi batizado.
19 oh mwurin eh tungoalehr, e ahpw kehlailda.
19 Depois tomou alimento e sentiu-se fortalecido. Demorou-se por alguns dias com os discípulos que se achavam em Damasco.
20 E ahpw kin inenwohng sinakoke kan en mehn Suhs kan oh tapihada padahk duwen Sises. E ahpw kin ndaiong irail me Sises iei Sapwellimen Koht Iehros.
20 Imediatamente começou a proclamar pelas sinagogas que Jesus é o Filho de Deus.
21 Irail koaros me rong ahpw inenen pwuriamweikihla, oh idek, “Kaidehn ih ohl menet me kin kemekemehla irail kan me kin pwongih ohl me mwaren Sises, nan Serusalem? Kaidehn e kohdo wasaht pwehn koliraildi oh kahreiraillahng rehn samworo lapalap ako?”
21 Todos os seus ouvintes pasmavam e diziam: Este não é aquele que perseguia em Jerusalém os que invocam o nome de Jesus? Não veio cá só para levá-los presos aos sumos sacerdotes?
22 Ahpw en Sohl eh padahk inenen kehlail mehlel sang mahs, oh eh kadehde kan me Sises ih me Mesaia me inenen kehlail me kahrehiong mehn Suhs me mi nan Damaskus ar sohte kak sapengki mehkot.
22 Saulo, porém, sentia crescer o seu poder e confundia os judeus de Damasco, demonstrando que Jesus é o Cristo.
23 Mwurin rahn ekei, mehn Suhs ako pokonpene pwe re en wie lamalamki duwen ar pahn kemehla Sohl.
23 Decorridos alguns dias, os judeus deliberaram, em conselho, matá-lo.
24 Ahpw mie me padahkihong Sohl dahme re wie lamalamkiher. Ni rahn oh pil nipwong irail kin sinsile wenihmw kan en kahnimwo pwe re en kemehla Sohl.
24 Estas intenções chegaram ao conhecimento de Saulo. Guardavam eles as portas de dia e de noite, para matá-lo.
25 Pwohng ehu iengen Sohl ko ahpw kihong nan kopwou ehu oh kadaridi sang pohn kehlo.
25 Mas os discípulos, tomando-o de noite, fizeram-no descer pela muralha dentro de um cesto.
26 Sohl ahpw kohla Serusalem oh song en tuhwong tohnpadahk ko. Irail ahpw sohte men kamehlele me ih emen tohnpadahk, oh re pil inenen masak.
26 Chegando a Jerusalém, tentava ajuntar-se aos discípulos, mas todos o temiam, não querendo crer que se tivesse tornado discípulo.
27 Eri, Parnapas ahpw sewesehda oh kahredohng rehn wahnpoaron ko. Parnapas ahpw kawehwehiong wahnpoaron ko duwen en Sohl eh kilangehr Kaun-o pohn ahlo, oh dahme Kaun-o pil mahsanihong. E pil padahkihong irail duwen en Sohl eh eimah padahk ni mwaren Sises nan Damaskus.
27 Então Barnabé, levando-o consigo, apresentou-o aos apóstolos e contou-lhes como Saulo vira o Senhor no caminho, e que lhe havia falado, e como em Damasco pregara, com desassombro, o nome de Jesus.
28 Eri, Sohl ahpw kousoanla rehrail oh kohkohseli nan Serusalem eimah padapadahngkiseli mwaren Kaun-o.
28 Daí por diante permaneceu com eles, saindo e entrando em Jerusalém, e pregando, destemidamente, o nome do Senhor.
29 E pil koasoia oh akamaiong mehn Suhs akan me lokaiahki lokaiahn Krihs, irail ahpw song re en kemehla.
29 Falava também e discutia com os helenistas. Mas estes procuravam matá-lo.
30 Ni ahnsou me me pwoson akan rongadahr duwen met, re ahpw walahng Sohl Sesaria oh kadaralahng Tarsus.
30 Os irmãos, informados disso, acompanharam-no até Cesaréia e dali o fizeram partir para Tarso.
31 Eri, mwomwohdiso ahpw meleileidi wasa koaros nan Sudia, Kalili, oh Sameria. E ahpw pil kekeirda oh towe kan ngederla sang ni sawas en Ngehn Sarawi; oh re kin momour ni ar wauneki Kaun-o.
31 A Igreja gozava então de paz por toda a Judéia, Galiléia e Samaria. Estabelecia-se ela caminhando no temor do Senhor, e a assistência do Espírito Santo a fazia crescer em número.
32 Piter eri seiseiloakseli wasa koaros, oh ahnsou ehu e ahpw kohla pwe en pas rehn sapwellimen Koht aramas akan me koukousoan nan kahnimw Lida.
32 Pedro, que caminhava por toda parte, de cidade em cidade, desceu também aos fiéis que habitavam em Lida.
33 E ahpw tuhwong ohl emen wasao me adaneki Enias, me mwoator oh sohte kak kohsang nan dewe erein sounpar waluh.
33 Ali achou um homem chamado Enéias, que havia oito anos jazia paralítico num leito.
34 Piter ahpw ndaiong, “Enias, Sises Krais ketin kakehleiukadahr. Uhda oh wahda kiomwen.” Ni ahnsowohte Enias ahpw kesihnenda.
34 Disse-lhe Pedro: Enéias, Jesus Cristo te cura: levanta-te e faze tua cama. E levantou-se imediatamente.
35 Eri, aramas koaros me koukousoan nan Lida oh Saron, re ahpw kilang oh pwosonla Kaun-o.
35 Viram-no todos os que habitavam em Lida e em Sarona, e converteram-se ao Senhor.
36 Mie lih emen me adaneki Dapida nan kahnimw Sopa me pil pwoson. (Ede ni mahsen en Krihs, Dorkas, me wehwehki tie.) Lih menet kin mweidohng eh ahnsou koaros en wiewia mwahu oh sewese me semwehmwe kan.
36 Em Jope havia uma discípula chamada Tabita - em grego, Dorcas. Esta era rica em boas obras e esmolas que dava.
37 Ni ahnsowo e pil soumwahuda oh mehla. Paliwere eri kamwakelda oh koasoansoandiong nan pere ehu me mi powe.
37 Aconteceu que adoecera naqueles dias e veio a falecer. Depois de a terem lavado, levaram-na para o quarto de cima.
38 Eri, Sopa sohte dohsang Lida, oh ni me pwosonlahr ako ar rongada me Piter mihmi nan Lida, re ahpw ilakihala ohl riemen reh pwe ira en walahng pekipek wet, “Kalahngan en komwi, komw mwadangodo reht.”
38 Ora, como Lida fica perto de Jope, os discípulos, ouvindo dizer que Pedro aí se encontrava, enviaram-lhe dois homens, rogando-lhe: Não te demores em vir ter conosco.
39 Eri, Piter ahpw kaunopada oh iangirahda. Ni Piter eh lel wasao, re kahredalahng nan perehn poweo. Liohdi kan koaros ahpw kapilpene wie sengiseng oh kasalehiong Piter arail likou kan me re likilikawih me Dorkas wiahda ni ahnsou me e momour.
39 Pedro levantou-se imediatamente e foi com eles. Logo que chegou, conduziram-no ao quarto de cima. Cercavam-no todas as viúvas, chorando e mostrando-lhe as túnicas e os vestidos que Dorcas lhes fazia quando viva.
40 Piter ahpw kihirailieisang nan pereo, ahpw kelehpwikihdi oh kapakap; e ahpw sohpeiong kahlepo oh nda, “Dapida, pwourda!” Liho ahpw pehdpeseng, oh ni eh kilangada Piter, e ahpw mwohdada.
40 Pedro então, tendo feito todos sair, pôs-se de joelhos e orou. Voltando-se para o corpo, disse: Tabita, levanta-te! Ela abriu os olhos e, vendo Pedro, sentou-se.
41 Piter eri engalahng oh sewese en pwourda. E ahpw eker me pwoson akan oh pil liohdi kan, oh kasalehiong irail me liho mourdahr.
41 Ele a fez levantar-se, estendendo-lhe a mão. Chamando os irmãos e as viúvas, entregou-lha viva.
42 Rohng wet ahpw lohkseli nan Sopa oh aramas tohto ahpw pwosonla Kaun-o.
42 Este fato espalhou-se por toda Jope e muitos creram no Senhor.
43 Piter eri koukousoan nan Sopa rahn tohto rehn ohl emen me adaneki Saimon, sounwia kilin kou men.
43 Pedro permaneceu ainda muitos dias em Jope, em casa dum curtidor, chamado Simão.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Atos 9, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.