Atos 9
Pohnpeian Bible with Apocrypha (PON2006A) vs NTLH
1 Ni ahnsowo Sohl nannantihongete eh men kemehla tohnpadahk en Kaun-o. E ahpw kohla rehn Samworo Lapalap
1 Enquanto isso, Saulo não parava de ameaçar de morte os seguidores do Senhor Jesus. Ele foi falar com o Grande Sacerdote
2 oh peki kisinlikoun mweimwei pwe en kak pedolong nan sinakoke kan en mehn Suhs nan Damaskus, pwe ma e pahn diarada emen rehn irail me kin ideidawehn Ahl en Kaun-o wasao, en kak salihedi, sohte lipilipil, ohl de lih, oh kahredohng Serusalem.
2 e pediu cartas de apresentação para as sinagogas da cidade de Damasco. Com esses documentos Saulo poderia prender e levar para Jerusalém os seguidores do Caminho do Senhor que moravam ali, tanto os homens como as mulheres.
3 Eri, ni en Sohl eh kohkowohng Damaskus, oh kereniongehr kahnimwo, marain ehu sang nanleng ahpw kapilpene.
3 Mas na estrada de Damasco, quando Saulo já estava perto daquela cidade, de repente, uma luz que vinha do céu brilhou em volta dele.
4 E ahpw pwupwudiong nan pwehl oh rongada ngihl ehu me peidohng, mahsanih, “Sohl, Sohl, dahme ke kin kemekemehkin ie?”
4 Ele caiu no chão e ouviu uma voz que dizia:
5 Sohl ahpw patohwan, “Ihs komwi, Maing?”
5 — Quem é o senhor? — perguntou ele. A voz respondeu:
6 Uhda oh kohwei nan kahnimwen, pwe iei wasa me e pahn sansal ong uhk dahme ke pahn wia.”
6 Mas levante-se, entre na cidade, e ali dirão a você o que deve fazer.
7 Irail ko me iang Sohl seiseiloak, re ahpw uhdi oh nennenla. Irail rongada ngihlo, re ahpw sohte kilang mehkot.
7 Os homens que estavam viajando com Saulo ficaram parados sem poder dizer nada. Eles ouviram a voz, mas não viram ninguém.
8 Sohl eri uhda sang nanpwel oh pehdpeseng, ahpw sohte kak kilang wasa. Irail eri ale peh kahrelahng Damaskus.
8 Saulo se levantou do chão e abriu os olhos, mas não podia ver nada. Então eles o pegaram pela mão e o levaram para Damasco.
9 E ahpw sohte kak kilang wasa erein rahn siluh, oh ni ahnsowo e pil sohte tungoale de nim mehkot.
9 Ele ficou três dias sem poder ver e durante esses dias não comeu nem bebeu nada.
10 Mie emen tohnpadahk nan Damaskus, ede Ananaias, me Kaun-o ketin mahsanihong nan kaudiahl ehu, “Ananaias!”
10 Em Damasco morava um seguidor de Jesus chamado Ananias. Ele teve uma visão, e nela apareceu o Senhor, chamando: Ele respondeu: — Aqui estou, Senhor!
11 Kaun-o ahpw mahsanihong, “Onopada pwe ke en kowohng nan ahl me adaneki Ahl Inen oh rapahki nan imwen Sudas ohl emen sang Tarsus me ede Sohl. Sohl wie kapakap,
11 E o Senhor lhe disse:
12 oh nan kaudiahl ehu e kilangada ohl emen ede Ananaias me kohdo oh pwil peh kan powe pwe en kak pil pwurehng kilangada wasa.”
12 e teve uma visão. Nela apareceu um homem chamado Ananias, que entrou e pôs as mãos sobre ele a fim de que ele pudesse ver de novo.
13 Ananaias ahpw patohwan, “Maing at Kaun, aramas tohto padahkihong ie duwen ohl menet, oh duwen soahng suwed koaros me e wiahiong sapwellimomwi aramas akan nan Serusalem.
13 Ananias respondeu: — Senhor, muita gente tem me falado a respeito desse homem e de todas as maldades que ele fez em Jerusalém com os que creem no Senhor.
14 Oh met e kodohngehr Damaskus pwehki manaman me e alesangehr samworo lapalap akan pwe en koledi aramas koaros me kin pwongih komwi.”
14 E agora ele veio aqui a Damasco com autorização dos chefes dos sacerdotes para prender todos os que te adoram.
15 Kaun-o ahpw mahsanihong Ananaias, “Kohwei pwe I piladahr ohlo pwe en papah ie oh kasalehiong mehn liki kan oh nanmwarki kan oh pil mehn Israel kan mwarei.
15 Mas o Senhor disse a Ananias:
16 Oh pein ngehi pahn kasalehiong soahng koaros me e uhdahn pahn lokolok pwehki ngehi.”
16 Eu mesmo vou mostrar a Saulo tudo o que ele terá de sofrer por minha causa.
17 Ananaias eri kohla oh pedolong nan ihmwo oh pwil peh ko pohn Sohl. E ahpw nda, “Riei Sohl, Kaun-o ketin kadariedohr, iei Sises me ke kilangehr ni omw kohkohdo pohn ahlo. E ketin kadariehdo pwe ke en kak pwurehng kilangada wasa oh audaudkihda Ngehn Sarawi.”
17 Então Ananias foi, entrou na casa de Judas, pôs as mãos sobre Saulo e disse: — Saulo, meu irmão, o Senhor que me mandou aqui é o mesmo Jesus que você viu na estrada de Damasco. Ele me mandou para que você veja de novo e fique cheio do Espírito Santo.
18 Ni ahnsowohte mehkot me duwehte wunen mwahmw ahpw pwupwudi sang nan pwoaren mesen Sohl ko, oh e ahpw pil pwurehng kak kilangada wasa. E ahpw uhda oh papidaisla;
18 No mesmo instante umas coisas parecidas com escamas caíram dos olhos de Saulo, e ele pôde ver de novo. Ele se levantou e foi batizado;
19 oh mwurin eh tungoalehr, e ahpw kehlailda.
19 depois ele comeu alguma coisa e ficou forte como antes. Saulo ficou alguns dias com os seguidores de Jesus em Damasco.
20 E ahpw kin inenwohng sinakoke kan en mehn Suhs kan oh tapihada padahk duwen Sises. E ahpw kin ndaiong irail me Sises iei Sapwellimen Koht Iehros.
20 E começou imediatamente a anunciar Jesus nas sinagogas , dizendo: — Jesus é o Filho de Deus.
21 Irail koaros me rong ahpw inenen pwuriamweikihla, oh idek, “Kaidehn ih ohl menet me kin kemekemehla irail kan me kin pwongih ohl me mwaren Sises, nan Serusalem? Kaidehn e kohdo wasaht pwehn koliraildi oh kahreiraillahng rehn samworo lapalap ako?”
21 Todos os que ouviam Saulo ficavam admirados e perguntavam: — Não é este o homem que em Jerusalém estava matando todos os seguidores de Jesus? Não foi ele que veio até aqui para prender e levar essa gente aos chefes dos sacerdotes?
22 Ahpw en Sohl eh padahk inenen kehlail mehlel sang mahs, oh eh kadehde kan me Sises ih me Mesaia me inenen kehlail me kahrehiong mehn Suhs me mi nan Damaskus ar sohte kak sapengki mehkot.
22 Mas as mensagens de Saulo se tornavam cada vez mais poderosas. E as provas que ele apresentava de que Jesus era o Messias eram tão fortes, que os judeus que moravam em Damasco não sabiam o que dizer.
23 Mwurin rahn ekei, mehn Suhs ako pokonpene pwe re en wie lamalamki duwen ar pahn kemehla Sohl.
23 Muitos dias depois, os judeus de Damasco se reuniram e resolveram matá-lo,
24 Ahpw mie me padahkihong Sohl dahme re wie lamalamkiher. Ni rahn oh pil nipwong irail kin sinsile wenihmw kan en kahnimwo pwe re en kemehla Sohl.
24 mas Saulo ficou sabendo do plano deles. Eles vigiavam os portões da cidade dia e noite para o matar.
25 Pwohng ehu iengen Sohl ko ahpw kihong nan kopwou ehu oh kadaridi sang pohn kehlo.
25 Mas certa noite os seguidores de Saulo o puseram dentro de um cesto e o desceram por uma abertura que havia na muralha da cidade.
26 Sohl ahpw kohla Serusalem oh song en tuhwong tohnpadahk ko. Irail ahpw sohte men kamehlele me ih emen tohnpadahk, oh re pil inenen masak.
26 Saulo foi para Jerusalém e tentou juntar-se aos seguidores de Jesus. Porém todos tinham medo dele porque não acreditavam que ele também era seguidor de Jesus.
27 Eri, Parnapas ahpw sewesehda oh kahredohng rehn wahnpoaron ko. Parnapas ahpw kawehwehiong wahnpoaron ko duwen en Sohl eh kilangehr Kaun-o pohn ahlo, oh dahme Kaun-o pil mahsanihong. E pil padahkihong irail duwen en Sohl eh eimah padahk ni mwaren Sises nan Damaskus.
27 Então Barnabé veio ajudá-lo e o apresentou aos apóstolos . E lhes contou como Saulo tinha visto o Senhor no caminho e como o Senhor havia falado com ele. Barnabé também contou como, em Damasco, Saulo, pelo poder do nome de Jesus, havia anunciado corajosamente o evangelho .
28 Eri, Sohl ahpw kousoanla rehrail oh kohkohseli nan Serusalem eimah padapadahngkiseli mwaren Kaun-o.
28 Depois disso Saulo ficou com eles, andando por toda parte em Jerusalém; e, pelo poder do nome do Senhor, ele anunciava corajosamente o evangelho.
29 E pil koasoia oh akamaiong mehn Suhs akan me lokaiahki lokaiahn Krihs, irail ahpw song re en kemehla.
29 Ele também conversava e discutia com os judeus que tinham sido criados fora da terra de Israel, mas eles procuravam um jeito de matá-lo.
30 Ni ahnsou me me pwoson akan rongadahr duwen met, re ahpw walahng Sohl Sesaria oh kadaralahng Tarsus.
30 Quando os irmãos souberam disso, levaram Saulo até a cidade de Cesareia e depois o mandaram para a cidade de Tarso.
31 Eri, mwomwohdiso ahpw meleileidi wasa koaros nan Sudia, Kalili, oh Sameria. E ahpw pil kekeirda oh towe kan ngederla sang ni sawas en Ngehn Sarawi; oh re kin momour ni ar wauneki Kaun-o.
31 Em toda a região da Judeia, Galileia e Samaria, a Igreja estava em paz. Ela ficava cada vez mais forte, crescia em número de pessoas com a ajuda do Espírito Santo e mostrava grande respeito pelo Senhor Jesus.
32 Piter eri seiseiloakseli wasa koaros, oh ahnsou ehu e ahpw kohla pwe en pas rehn sapwellimen Koht aramas akan me koukousoan nan kahnimw Lida.
32 Pedro viajava por toda parte. Um dia foi visitar o povo de Deus que morava na cidade de Lida.
33 E ahpw tuhwong ohl emen wasao me adaneki Enias, me mwoator oh sohte kak kohsang nan dewe erein sounpar waluh.
33 Encontrou ali um homem chamado Eneias, que era paralítico e fazia oito anos que não saía da cama.
34 Piter ahpw ndaiong, “Enias, Sises Krais ketin kakehleiukadahr. Uhda oh wahda kiomwen.” Ni ahnsowohte Enias ahpw kesihnenda.
34 Pedro lhe disse: — Eneias, Jesus Cristo já curou você. Levante-se e arrume a sua cama. Na mesma hora Eneias se levantou.
35 Eri, aramas koaros me koukousoan nan Lida oh Saron, re ahpw kilang oh pwosonla Kaun-o.
35 Então todos os moradores da cidade de Lida e da região de Sarom viram isso e se converteram ao Senhor.
36 Mie lih emen me adaneki Dapida nan kahnimw Sopa me pil pwoson. (Ede ni mahsen en Krihs, Dorkas, me wehwehki tie.) Lih menet kin mweidohng eh ahnsou koaros en wiewia mwahu oh sewese me semwehmwe kan.
36 Na cidade de Jope havia uma seguidora de Jesus chamada Tabita. (Este nome em grego é Dorcas .) Ela usava todo o seu tempo fazendo o bem e ajudando os pobres.
37 Ni ahnsowo e pil soumwahuda oh mehla. Paliwere eri kamwakelda oh koasoansoandiong nan pere ehu me mi powe.
37 Naqueles dias Dorcas ficou doente e morreu. Lavaram o corpo dela e depois o puseram num quarto do andar de cima.
38 Eri, Sopa sohte dohsang Lida, oh ni me pwosonlahr ako ar rongada me Piter mihmi nan Lida, re ahpw ilakihala ohl riemen reh pwe ira en walahng pekipek wet, “Kalahngan en komwi, komw mwadangodo reht.”
38 Jope ficava perto de Lida. Quando os seguidores de Jesus em Jope souberam que Pedro estava em Lida, enviaram dois homens para levar-lhe o seguinte recado: — Por favor, venha depressa até Jope!
39 Eri, Piter ahpw kaunopada oh iangirahda. Ni Piter eh lel wasao, re kahredalahng nan perehn poweo. Liohdi kan koaros ahpw kapilpene wie sengiseng oh kasalehiong Piter arail likou kan me re likilikawih me Dorkas wiahda ni ahnsou me e momour.
39 Então Pedro se aprontou e foi com eles. Quando chegou lá, eles o levaram para o quarto de cima. Todas as viúvas ficaram em volta dele, chorando e mostrando os vestidos e as outras roupas que Dorcas havia feito quando ainda vivia.
40 Piter ahpw kihirailieisang nan pereo, ahpw kelehpwikihdi oh kapakap; e ahpw sohpeiong kahlepo oh nda, “Dapida, pwourda!” Liho ahpw pehdpeseng, oh ni eh kilangada Piter, e ahpw mwohdada.
40 Então Pedro mandou que todos saíssem do quarto e em seguida se ajoelhou e orou. Depois virou-se para o corpo de Dorcas e disse: — Tabita, levante-se! Ela abriu os olhos e, quando viu Pedro, sentou-se.
41 Piter eri engalahng oh sewese en pwourda. E ahpw eker me pwoson akan oh pil liohdi kan, oh kasalehiong irail me liho mourdahr.
41 Pedro pegou-a pela mão e ajudou-a a ficar de pé. Em seguida chamou toda a gente da igreja, inclusive as viúvas, e a entregou a eles viva.
42 Rohng wet ahpw lohkseli nan Sopa oh aramas tohto ahpw pwosonla Kaun-o.
42 As notícias a respeito disso se espalharam por toda a cidade de Jope, e muitos creram no Senhor.
43 Piter eri koukousoan nan Sopa rahn tohto rehn ohl emen me adaneki Saimon, sounwia kilin kou men.
43 E Pedro ficou lá muitos dias, na casa de um curtidor de couros chamado Simão.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Atos 9, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.