Atos 9

Pohnpeian Bible with Apocrypha (PON2006A) vs NVT

Sair da comparação
NVT Nova Versão Transformadora
1 Ni ahnsowo Sohl nannantihongete eh men kemehla tohnpadahk en Kaun-o. E ahpw kohla rehn Samworo Lapalap
1 Enquanto isso, Saulo, motivado pela ânsia de matar os discípulos do Senhor, procurou o sumo sacerdote.
2 oh peki kisinlikoun mweimwei pwe en kak pedolong nan sinakoke kan en mehn Suhs nan Damaskus, pwe ma e pahn diarada emen rehn irail me kin ideidawehn Ahl en Kaun-o wasao, en kak salihedi, sohte lipilipil, ohl de lih, oh kahredohng Serusalem.
2 Pediu cartas para as sinagogas em Damasco, solicitando que cooperassem com a prisão de todos os seguidores do Caminho, homens e mulheres, que ali encontrasse, para levá-los como prisioneiros a Jerusalém.
3 Eri, ni en Sohl eh kohkowohng Damaskus, oh kereniongehr kahnimwo, marain ehu sang nanleng ahpw kapilpene.
3 Quando se aproximava de Damasco, de repente uma luz do céu brilhou ao seu redor.
4 E ahpw pwupwudiong nan pwehl oh rongada ngihl ehu me peidohng, mahsanih, “Sohl, Sohl, dahme ke kin kemekemehkin ie?”
4 Ele caiu no chão e ouviu uma voz lhe dizer: “Saulo, Saulo, por que você me persegue?”.
5 Sohl ahpw patohwan, “Ihs komwi, Maing?”
5 “Quem és tu, Senhor?”, perguntou Saulo. E a voz respondeu: “Sou Jesus, a quem você persegue!
6 Uhda oh kohwei nan kahnimwen, pwe iei wasa me e pahn sansal ong uhk dahme ke pahn wia.”
6 Agora levante-se e entre na cidade, onde lhe dirão o que fazer”.
7 Irail ko me iang Sohl seiseiloak, re ahpw uhdi oh nennenla. Irail rongada ngihlo, re ahpw sohte kilang mehkot.
7 Os homens que estavam com Saulo ficaram calados de espanto, pois ouviam uma voz, mas não viam ninguém.
8 Sohl eri uhda sang nanpwel oh pehdpeseng, ahpw sohte kak kilang wasa. Irail eri ale peh kahrelahng Damaskus.
8 Saulo levantou-se do chão, mas, ao abrir os olhos, estava cego. Então o conduziram pela mão até Damasco.
9 E ahpw sohte kak kilang wasa erein rahn siluh, oh ni ahnsowo e pil sohte tungoale de nim mehkot.
9 Lá ele permaneceu, cego, por três dias, e não comeu nem bebeu coisa alguma.
10 Mie emen tohnpadahk nan Damaskus, ede Ananaias, me Kaun-o ketin mahsanihong nan kaudiahl ehu, “Ananaias!”
10 Havia em Damasco um discípulo chamado Ananias. O Senhor o chamou numa visão: “Ananias!”. “Sim, Senhor!”, respondeu ele.
11 Kaun-o ahpw mahsanihong, “Onopada pwe ke en kowohng nan ahl me adaneki Ahl Inen oh rapahki nan imwen Sudas ohl emen sang Tarsus me ede Sohl. Sohl wie kapakap,
11 O Senhor disse: “Vá à rua Direita, à casa de Judas. Ao chegar, pergunte por um homem de Tarso chamado Saulo. Ele está orando neste momento.
12 oh nan kaudiahl ehu e kilangada ohl emen ede Ananaias me kohdo oh pwil peh kan powe pwe en kak pil pwurehng kilangada wasa.”
12 Mostrei-lhe numa visão um homem chamado Ananias chegando e impondo as mãos sobre ele para que voltasse a enxergar”.
13 Ananaias ahpw patohwan, “Maing at Kaun, aramas tohto padahkihong ie duwen ohl menet, oh duwen soahng suwed koaros me e wiahiong sapwellimomwi aramas akan nan Serusalem.
13 Ananias, porém, respondeu: “Senhor, ouvi muita gente falar das coisas horríveis que esse homem vem fazendo ao teu povo santo em Jerusalém.
14 Oh met e kodohngehr Damaskus pwehki manaman me e alesangehr samworo lapalap akan pwe en koledi aramas koaros me kin pwongih komwi.”
14 E ele tem autorização dos principais sacerdotes para prender todos que invocam o teu nome!”.
15 Kaun-o ahpw mahsanihong Ananaias, “Kohwei pwe I piladahr ohlo pwe en papah ie oh kasalehiong mehn liki kan oh nanmwarki kan oh pil mehn Israel kan mwarei.
15 O Senhor, no entanto, disse: “Vá, pois Saulo é o instrumento que escolhi para levar minha mensagem aos gentios e aos reis, bem como ao povo de Israel.
16 Oh pein ngehi pahn kasalehiong soahng koaros me e uhdahn pahn lokolok pwehki ngehi.”
16 E eu mostrarei a ele quanto deve sofrer por meu nome”.
17 Ananaias eri kohla oh pedolong nan ihmwo oh pwil peh ko pohn Sohl. E ahpw nda, “Riei Sohl, Kaun-o ketin kadariedohr, iei Sises me ke kilangehr ni omw kohkohdo pohn ahlo. E ketin kadariehdo pwe ke en kak pwurehng kilangada wasa oh audaudkihda Ngehn Sarawi.”
17 Ananias foi e encontrou Saulo. Ao impor as mãos sobre ele, disse: “Irmão Saulo, o Senhor Jesus, que lhe apareceu no caminho para cá, me enviou para que você volte a enxergar e fique cheio do Espírito Santo”.
18 Ni ahnsowohte mehkot me duwehte wunen mwahmw ahpw pwupwudi sang nan pwoaren mesen Sohl ko, oh e ahpw pil pwurehng kak kilangada wasa. E ahpw uhda oh papidaisla;
18 No mesmo instante, algo semelhante a escamas caiu dos olhos de Saulo, e sua visão foi restaurada. Então ele se levantou, foi batizado
19 oh mwurin eh tungoalehr, e ahpw kehlailda.
19 e, depois de comer, recuperou as forças. Saulo permaneceu alguns dias em Damasco, com os discípulos.
20 E ahpw kin inenwohng sinakoke kan en mehn Suhs kan oh tapihada padahk duwen Sises. E ahpw kin ndaiong irail me Sises iei Sapwellimen Koht Iehros.
20 Logo, começou a falar de Jesus nas sinagogas, dizendo: “Ele é o Filho de Deus!”.
21 Irail koaros me rong ahpw inenen pwuriamweikihla, oh idek, “Kaidehn ih ohl menet me kin kemekemehla irail kan me kin pwongih ohl me mwaren Sises, nan Serusalem? Kaidehn e kohdo wasaht pwehn koliraildi oh kahreiraillahng rehn samworo lapalap ako?”
21 Todos que o ouviam ficavam admirados. “Não é esse o homem que causou tanta destruição entre os que invocavam o nome de Jesus em Jerusalém?”, perguntavam. “E não veio aqui para levá-los como prisioneiros aos principais sacerdotes?”
22 Ahpw en Sohl eh padahk inenen kehlail mehlel sang mahs, oh eh kadehde kan me Sises ih me Mesaia me inenen kehlail me kahrehiong mehn Suhs me mi nan Damaskus ar sohte kak sapengki mehkot.
22 A pregação de Saulo tornou-se cada vez mais poderosa, pois ele deixava os judeus de Damasco perplexos, provando que Jesus é o Cristo.
23 Mwurin rahn ekei, mehn Suhs ako pokonpene pwe re en wie lamalamki duwen ar pahn kemehla Sohl.
23 Depois de certo tempo, alguns judeus conspiraram para matá-lo.
24 Ahpw mie me padahkihong Sohl dahme re wie lamalamkiher. Ni rahn oh pil nipwong irail kin sinsile wenihmw kan en kahnimwo pwe re en kemehla Sohl.
24 Dia e noite, vigiavam a porta da cidade com a intenção de assassiná-lo, mas ele foi informado desse plano.
25 Pwohng ehu iengen Sohl ko ahpw kihong nan kopwou ehu oh kadaridi sang pohn kehlo.
25 Então, durante a noite, alguns de seus discípulos o baixaram pela muralha da cidade num grande cesto.
26 Sohl ahpw kohla Serusalem oh song en tuhwong tohnpadahk ko. Irail ahpw sohte men kamehlele me ih emen tohnpadahk, oh re pil inenen masak.
26 Quando Saulo chegou a Jerusalém, tentou se encontrar com os discípulos, mas todos estavam com medo dele, pois não acreditavam que ele tivesse de fato se tornado discípulo.
27 Eri, Parnapas ahpw sewesehda oh kahredohng rehn wahnpoaron ko. Parnapas ahpw kawehwehiong wahnpoaron ko duwen en Sohl eh kilangehr Kaun-o pohn ahlo, oh dahme Kaun-o pil mahsanihong. E pil padahkihong irail duwen en Sohl eh eimah padahk ni mwaren Sises nan Damaskus.
27 Então Barnabé o levou aos apóstolos e lhes contou como Saulo tinha visto o Senhor no caminho para Damasco e como ele lhe havia falado. Contou também que, em Damasco, Saulo havia pregado corajosamente em nome de Jesus.
28 Eri, Sohl ahpw kousoanla rehrail oh kohkohseli nan Serusalem eimah padapadahngkiseli mwaren Kaun-o.
28 Saulo permaneceu com os apóstolos e andava com eles por Jerusalém, pregando corajosamente em nome do Senhor.
29 E pil koasoia oh akamaiong mehn Suhs akan me lokaiahki lokaiahn Krihs, irail ahpw song re en kemehla.
29 Também conversava e discutia com alguns judeus de fala grega, mas estes procuravam matá-lo.
30 Ni ahnsou me me pwoson akan rongadahr duwen met, re ahpw walahng Sohl Sesaria oh kadaralahng Tarsus.
30 Quando os irmãos souberam disso, levaram Saulo a Cesareia e de lá o enviaram a Tarso.
31 Eri, mwomwohdiso ahpw meleileidi wasa koaros nan Sudia, Kalili, oh Sameria. E ahpw pil kekeirda oh towe kan ngederla sang ni sawas en Ngehn Sarawi; oh re kin momour ni ar wauneki Kaun-o.
31 A igreja tinha paz em toda a Judeia, Galileia e Samaria e ia se fortalecendo à medida que andava no temor do Senhor. E, encorajada pelo Espírito Santo, crescia em número.
32 Piter eri seiseiloakseli wasa koaros, oh ahnsou ehu e ahpw kohla pwe en pas rehn sapwellimen Koht aramas akan me koukousoan nan kahnimw Lida.
32 Pedro viajava por toda parte, e foi visitar o povo santo que vivia na cidade de Lida.
33 E ahpw tuhwong ohl emen wasao me adaneki Enias, me mwoator oh sohte kak kohsang nan dewe erein sounpar waluh.
33 Ali encontrou um paralítico chamado Eneias, que permanecia de cama havia oito anos.
34 Piter ahpw ndaiong, “Enias, Sises Krais ketin kakehleiukadahr. Uhda oh wahda kiomwen.” Ni ahnsowohte Enias ahpw kesihnenda.
34 Pedro lhe disse: “Eneias, Jesus Cristo cura você! Levante-se e arrume sua maca!”. E, no mesmo instante, ele se levantou.
35 Eri, aramas koaros me koukousoan nan Lida oh Saron, re ahpw kilang oh pwosonla Kaun-o.
35 Todos os moradores de Lida e de Sarona viram Eneias e se converteram ao Senhor.
36 Mie lih emen me adaneki Dapida nan kahnimw Sopa me pil pwoson. (Ede ni mahsen en Krihs, Dorkas, me wehwehki tie.) Lih menet kin mweidohng eh ahnsou koaros en wiewia mwahu oh sewese me semwehmwe kan.
36 Havia em Jope uma discípula chamada Tabita (que em grego é Dorcas). Sempre fazia o bem às pessoas e ajudava os pobres.
37 Ni ahnsowo e pil soumwahuda oh mehla. Paliwere eri kamwakelda oh koasoansoandiong nan pere ehu me mi powe.
37 Por esse tempo, ficou doente e morreu. Seu corpo foi lavado para o sepultamento e colocado numa sala no andar superior.
38 Eri, Sopa sohte dohsang Lida, oh ni me pwosonlahr ako ar rongada me Piter mihmi nan Lida, re ahpw ilakihala ohl riemen reh pwe ira en walahng pekipek wet, “Kalahngan en komwi, komw mwadangodo reht.”
38 Quando os discípulos souberam que Pedro estava perto de Lida, enviaram dois homens para lhe suplicar: “Por favor, venha o mais rápido possível!”.
39 Eri, Piter ahpw kaunopada oh iangirahda. Ni Piter eh lel wasao, re kahredalahng nan perehn poweo. Liohdi kan koaros ahpw kapilpene wie sengiseng oh kasalehiong Piter arail likou kan me re likilikawih me Dorkas wiahda ni ahnsou me e momour.
39 Então Pedro voltou com eles e, assim que chegou, foi levado para a sala do andar superior. O cômodo estava cheio de viúvas que choravam e lhe mostravam os vestidos e outras roupas que Dorcas havia feito para elas.
40 Piter ahpw kihirailieisang nan pereo, ahpw kelehpwikihdi oh kapakap; e ahpw sohpeiong kahlepo oh nda, “Dapida, pwourda!” Liho ahpw pehdpeseng, oh ni eh kilangada Piter, e ahpw mwohdada.
40 Pedro pediu que todos saíssem do quarto. Então, ajoelhou-se e orou. Voltando-se para o corpo da mulher, disse: “Tabita, levante-se”, e ela abriu os olhos. Quando ela viu Pedro, sentou-se.
41 Piter eri engalahng oh sewese en pwourda. E ahpw eker me pwoson akan oh pil liohdi kan, oh kasalehiong irail me liho mourdahr.
41 Ele lhe deu a mão e a ajudou a levantar-se. Em seguida, chamou os discípulos e as viúvas e a apresentou viva.
42 Rohng wet ahpw lohkseli nan Sopa oh aramas tohto ahpw pwosonla Kaun-o.
42 A notícia se espalhou por toda a cidade, e muitos creram no Senhor.
43 Piter eri koukousoan nan Sopa rahn tohto rehn ohl emen me adaneki Saimon, sounwia kilin kou men.
43 Pedro ficou em Jope algum tempo, hospedado na casa de Simão, um homem que trabalhava com couro.

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Atos 9, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.