Atos 9
Pohnpeian Bible with Apocrypha (PON2006A) vs ARIB
1 Ni ahnsowo Sohl nannantihongete eh men kemehla tohnpadahk en Kaun-o. E ahpw kohla rehn Samworo Lapalap
1 Saulo, porém, respirando ainda ameaças e mortes contra os discípulos do Senhor, dirigiu-se ao sumo sacerdote,
2 oh peki kisinlikoun mweimwei pwe en kak pedolong nan sinakoke kan en mehn Suhs nan Damaskus, pwe ma e pahn diarada emen rehn irail me kin ideidawehn Ahl en Kaun-o wasao, en kak salihedi, sohte lipilipil, ohl de lih, oh kahredohng Serusalem.
2 e pediu-lhe cartas para Damasco, para as sinagogas, a fim de que, caso encontrasse alguns do Caminho, quer homens quer mulheres, os conduzisse presos a Jerusalém.
3 Eri, ni en Sohl eh kohkowohng Damaskus, oh kereniongehr kahnimwo, marain ehu sang nanleng ahpw kapilpene.
3 Mas, seguindo ele viagem e aproximando-se de Damasco, subitamente o cercou um resplendor de luz do céu;
4 E ahpw pwupwudiong nan pwehl oh rongada ngihl ehu me peidohng, mahsanih, “Sohl, Sohl, dahme ke kin kemekemehkin ie?”
4 e, caindo por terra, ouviu uma voz que lhe dizia: Saulo, Saulo, por que me persegues?
5 Sohl ahpw patohwan, “Ihs komwi, Maing?”
5 Ele perguntou: Quem és tu, Senhor? Respondeu o Senhor: Eu sou Jesus, a quem tu persegues;
6 Uhda oh kohwei nan kahnimwen, pwe iei wasa me e pahn sansal ong uhk dahme ke pahn wia.”
6 mas levanta-te e entra na cidade, e lá te será dito o que te cumpre fazer.
7 Irail ko me iang Sohl seiseiloak, re ahpw uhdi oh nennenla. Irail rongada ngihlo, re ahpw sohte kilang mehkot.
7 Os homens que viajavam com ele quedaram-se emudecidos, ouvindo, na verdade, a voz, mas não vendo ninguém.
8 Sohl eri uhda sang nanpwel oh pehdpeseng, ahpw sohte kak kilang wasa. Irail eri ale peh kahrelahng Damaskus.
8 Saulo levantou-se da terra e, abrindo os olhos, não via coisa alguma; e, guiando-o pela mão, conduziram-no a Damasco.
9 E ahpw sohte kak kilang wasa erein rahn siluh, oh ni ahnsowo e pil sohte tungoale de nim mehkot.
9 E esteve três dias sem ver, e não comeu nem bebeu.
10 Mie emen tohnpadahk nan Damaskus, ede Ananaias, me Kaun-o ketin mahsanihong nan kaudiahl ehu, “Ananaias!”
10 Ora, havia em Damasco certo discípulo chamado Ananias; e disse-lhe o Senhor em visão: Ananias! Respondeu ele: Eis-me aqui, Senhor.
11 Kaun-o ahpw mahsanihong, “Onopada pwe ke en kowohng nan ahl me adaneki Ahl Inen oh rapahki nan imwen Sudas ohl emen sang Tarsus me ede Sohl. Sohl wie kapakap,
11 Ordenou-lhe o Senhor: Levanta-te, vai à rua chamada Direita e procura em casa de Judas um homem de Tarso chamado Saulo; pois eis que ele está orando;
12 oh nan kaudiahl ehu e kilangada ohl emen ede Ananaias me kohdo oh pwil peh kan powe pwe en kak pil pwurehng kilangada wasa.”
12 e viu um homem chamado Ananias entrar e impor-lhe as mãos, para que recuperasse a vista.
13 Ananaias ahpw patohwan, “Maing at Kaun, aramas tohto padahkihong ie duwen ohl menet, oh duwen soahng suwed koaros me e wiahiong sapwellimomwi aramas akan nan Serusalem.
13 Respondeu Ananias: Senhor, a muitos ouvi acerca desse homem, quantos males tem feito aos teus santos em Jerusalém;
14 Oh met e kodohngehr Damaskus pwehki manaman me e alesangehr samworo lapalap akan pwe en koledi aramas koaros me kin pwongih komwi.”
14 e aqui tem poder dos principais sacerdotes para prender a todos os que invocam o teu nome.
15 Kaun-o ahpw mahsanihong Ananaias, “Kohwei pwe I piladahr ohlo pwe en papah ie oh kasalehiong mehn liki kan oh nanmwarki kan oh pil mehn Israel kan mwarei.
15 Disse-lhe, porém, o Senhor: Vai, porque este é para mim um vaso escolhido, para levar o meu nome perante os gentios, e os reis, e os filhos de Israel;
16 Oh pein ngehi pahn kasalehiong soahng koaros me e uhdahn pahn lokolok pwehki ngehi.”
16 pois eu lhe mostrarei quanto lhe cumpre padecer pelo meu nome.
17 Ananaias eri kohla oh pedolong nan ihmwo oh pwil peh ko pohn Sohl. E ahpw nda, “Riei Sohl, Kaun-o ketin kadariedohr, iei Sises me ke kilangehr ni omw kohkohdo pohn ahlo. E ketin kadariehdo pwe ke en kak pwurehng kilangada wasa oh audaudkihda Ngehn Sarawi.”
17 Partiu Ananias e entrou na casa e, impondo-lhe as mãos, disse: Irmão Saulo, o Senhor Jesus, que te apareceu no caminho por onde vinhas, enviou-me para que tornes a ver e sejas cheio do Espírito Santo.
18 Ni ahnsowohte mehkot me duwehte wunen mwahmw ahpw pwupwudi sang nan pwoaren mesen Sohl ko, oh e ahpw pil pwurehng kak kilangada wasa. E ahpw uhda oh papidaisla;
18 Logo lhe caíram dos olhos como que umas escamas, e recuperou a vista: então, levantando-se, foi batizado.
19 oh mwurin eh tungoalehr, e ahpw kehlailda.
19 E, tendo tomado alimento, ficou fortalecido. Depois demorou-se alguns dias com os discípulos que estavam em Damasco;
20 E ahpw kin inenwohng sinakoke kan en mehn Suhs kan oh tapihada padahk duwen Sises. E ahpw kin ndaiong irail me Sises iei Sapwellimen Koht Iehros.
20 e logo nas sinagogas pregava a Jesus, que este era o filho de Deus.
21 Irail koaros me rong ahpw inenen pwuriamweikihla, oh idek, “Kaidehn ih ohl menet me kin kemekemehla irail kan me kin pwongih ohl me mwaren Sises, nan Serusalem? Kaidehn e kohdo wasaht pwehn koliraildi oh kahreiraillahng rehn samworo lapalap ako?”
21 Todos os seus ouvintes pasmavam e diziam: Não é este o que em Jerusalém perseguia os que invocavam esse nome, e para isso veio aqui, para os levar presos aos principais sacerdotes?
22 Ahpw en Sohl eh padahk inenen kehlail mehlel sang mahs, oh eh kadehde kan me Sises ih me Mesaia me inenen kehlail me kahrehiong mehn Suhs me mi nan Damaskus ar sohte kak sapengki mehkot.
22 Saulo, porém, se fortalecia cada vez mais e confundia os judeus que habitavam em Damasco, provando que Jesus era o Cristo.
23 Mwurin rahn ekei, mehn Suhs ako pokonpene pwe re en wie lamalamki duwen ar pahn kemehla Sohl.
23 Decorridos muitos dias, os judeus deliberaram entre si matá-lo.
24 Ahpw mie me padahkihong Sohl dahme re wie lamalamkiher. Ni rahn oh pil nipwong irail kin sinsile wenihmw kan en kahnimwo pwe re en kemehla Sohl.
24 Mas as suas ciladas vieram ao conhecimento de Saulo. E como eles guardavam as portas de dia e de noite para tirar-lhe a vida,
25 Pwohng ehu iengen Sohl ko ahpw kihong nan kopwou ehu oh kadaridi sang pohn kehlo.
25 os discípulos, tomando-o de noite, desceram-no pelo muro, dentro de um cesto.
26 Sohl ahpw kohla Serusalem oh song en tuhwong tohnpadahk ko. Irail ahpw sohte men kamehlele me ih emen tohnpadahk, oh re pil inenen masak.
26 Tendo Saulo chegado a Jerusalém, procurava juntar-se aos discípulos; mas todos o temiam, não crendo que fosse discípulo.
27 Eri, Parnapas ahpw sewesehda oh kahredohng rehn wahnpoaron ko. Parnapas ahpw kawehwehiong wahnpoaron ko duwen en Sohl eh kilangehr Kaun-o pohn ahlo, oh dahme Kaun-o pil mahsanihong. E pil padahkihong irail duwen en Sohl eh eimah padahk ni mwaren Sises nan Damaskus.
27 Então Barnabé, tomando-o consigo, o levou aos apóstolos, e lhes contou como no caminho ele vira o Senhor e que este lhe falara, e como em Damasco pregara ousadamente em nome de Jesus.
28 Eri, Sohl ahpw kousoanla rehrail oh kohkohseli nan Serusalem eimah padapadahngkiseli mwaren Kaun-o.
28 Assim andava com eles em Jerusalém, entrando e saindo,
29 E pil koasoia oh akamaiong mehn Suhs akan me lokaiahki lokaiahn Krihs, irail ahpw song re en kemehla.
29 e pregando ousadamente em nome do Senhor. Falava e disputava também com os helenistas; mas procuravam matá-lo.
30 Ni ahnsou me me pwoson akan rongadahr duwen met, re ahpw walahng Sohl Sesaria oh kadaralahng Tarsus.
30 Os irmãos, porém, quando o souberam, acompanharam-no até Cesaréia e o enviaram a Tarso.
31 Eri, mwomwohdiso ahpw meleileidi wasa koaros nan Sudia, Kalili, oh Sameria. E ahpw pil kekeirda oh towe kan ngederla sang ni sawas en Ngehn Sarawi; oh re kin momour ni ar wauneki Kaun-o.
31 Assim, pois, a igreja em toda a Judéia, Galiléia e Samária, tinha paz, sendo edificada, e andando no temor do Senhor; e, pelo auxílio do Espírito Santo, se multiplicava.
32 Piter eri seiseiloakseli wasa koaros, oh ahnsou ehu e ahpw kohla pwe en pas rehn sapwellimen Koht aramas akan me koukousoan nan kahnimw Lida.
32 E aconteceu que, passando Pedro por toda parte, veio também aos santos que habitavam em Lida.
33 E ahpw tuhwong ohl emen wasao me adaneki Enias, me mwoator oh sohte kak kohsang nan dewe erein sounpar waluh.
33 Achou ali certo homem, chamado Enéias, que havia oito anos jazia numa cama, porque era paralítico.
34 Piter ahpw ndaiong, “Enias, Sises Krais ketin kakehleiukadahr. Uhda oh wahda kiomwen.” Ni ahnsowohte Enias ahpw kesihnenda.
34 Disse-lhe Pedro: Enéias, Jesus Cristo te cura; levanta e faze a tua cama. E logo se levantou.
35 Eri, aramas koaros me koukousoan nan Lida oh Saron, re ahpw kilang oh pwosonla Kaun-o.
35 E viram-no todos os que habitavam em Lida e Sarona, os quais se converteram ao Senhor.
36 Mie lih emen me adaneki Dapida nan kahnimw Sopa me pil pwoson. (Ede ni mahsen en Krihs, Dorkas, me wehwehki tie.) Lih menet kin mweidohng eh ahnsou koaros en wiewia mwahu oh sewese me semwehmwe kan.
36 Havia em Jope uma discípula por nome Tabita, que traduzido quer dizer Dorcas, a qual estava cheia de boas obras e esmolas que fazia.
37 Ni ahnsowo e pil soumwahuda oh mehla. Paliwere eri kamwakelda oh koasoansoandiong nan pere ehu me mi powe.
37 Ora, aconteceu naqueles dias que ela, adoecendo, morreu; e, tendo-a lavado, a colocaram no cenáculo.
38 Eri, Sopa sohte dohsang Lida, oh ni me pwosonlahr ako ar rongada me Piter mihmi nan Lida, re ahpw ilakihala ohl riemen reh pwe ira en walahng pekipek wet, “Kalahngan en komwi, komw mwadangodo reht.”
38 Como Lida era perto de Jope, ouvindo os discípulos que Pedro estava ali, enviaram-lhe dois homens, rogando-lhe: Não te demores em vir ter conosco.
39 Eri, Piter ahpw kaunopada oh iangirahda. Ni Piter eh lel wasao, re kahredalahng nan perehn poweo. Liohdi kan koaros ahpw kapilpene wie sengiseng oh kasalehiong Piter arail likou kan me re likilikawih me Dorkas wiahda ni ahnsou me e momour.
39 Pedro levantou-se e foi com eles; quando chegou, levaram-no ao cenáculo; e todas as viúvas o cercaram, chorando e mostrando-lhe as túnicas e vestidos que Dorcas fizera enquanto estava com elas.
40 Piter ahpw kihirailieisang nan pereo, ahpw kelehpwikihdi oh kapakap; e ahpw sohpeiong kahlepo oh nda, “Dapida, pwourda!” Liho ahpw pehdpeseng, oh ni eh kilangada Piter, e ahpw mwohdada.
40 Mas Pedro, tendo feito sair a todos, pôs-se de joelhos e orou; e voltando-se para o corpo, disse: Tabita, levanta-te. Ela abriu os olhos e, vendo a Pedro, sentou-se.
41 Piter eri engalahng oh sewese en pwourda. E ahpw eker me pwoson akan oh pil liohdi kan, oh kasalehiong irail me liho mourdahr.
41 Ele, dando-lhe a mão, levantou-a e, chamando os santos e as viúvas, apresentou-lha viva.
42 Rohng wet ahpw lohkseli nan Sopa oh aramas tohto ahpw pwosonla Kaun-o.
42 Tornou-se isto notório por toda a Jope, e muitos creram no Senhor.
43 Piter eri koukousoan nan Sopa rahn tohto rehn ohl emen me adaneki Saimon, sounwia kilin kou men.
43 Pedro ficou muitos dias em Jope, em casa de um curtidor chamado Simão.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Atos 9, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.