Atos 22

Pohnpeian Bible with Apocrypha (PON2006A) vs NVT

Sair da comparação
NVT Nova Versão Transformadora
1 “Riei ko, semei ko, kumwail rongie ni ei pahn kawehwehda duwen pein ngehi mwohmwail!”
1 “Irmãos e pais”, disse Paulo. “Ouçam-me enquanto apresento minha defesa.”
2 Ni arail rong eh lokolokaia ong irail ni mahsen en Ipru, re ahpw nennenla mehlel. Pohl eri uselahte:
2 Quando o ouviram falar em aramaico, o silêncio foi ainda maior.
3 “Ngehi mehn Suhs men, me ipwidi nan Tarsus en Silisia, ahpw kekeirda nan Serusalem oh wiahier nein Kameliel tohnsukuhl. I aleier peneu kehlail nan Kosonned en samatail kahlap ako, oh uhdahn poadidiong Koht duwehte kumwail koaros me mi met rahnwet.
3 Então Paulo disse: “Sou judeu, nascido em Tarso, cidade da Cilícia. Fui criado aqui em Jerusalém e educado por Gamaliel. Como aluno dele, fui instruído rigorosamente em nossas leis e nos costumes judaicos. Tornei-me muito zeloso de honrar a Deus em tudo que fazia, como vocês são hoje.
4 I kalokehier irail akan me idawehn Ahl pwoatet, oh kemeirailla. I salihdier ohl akan oh pil lih akan, oh keseiraillong nan imweteng.
4 E fui ao encalço dos seguidores do Caminho, perseguindo alguns até a morte, prendendo homens e mulheres e lançando-os na prisão.
5 Eri, Samworo Lapalap oh Tohn Mwoalen Kopwung Lapalapo pwon kak kadehdehda me ei koasoi kat me mehlel. I aleier kisinlikou kei me ntingdahr ong riatail mehn Suhs kan nan Damaskus. Eri, I ahpw kohla wasao pwe I en salihekihdi aramas pwukat selmete oh kahreiraildohng Serusalem pwe re en kalokolok.”
5 O sumo sacerdote e todo o conselho dos líderes do povo podem confirmar isso. Recebi deles cartas para nossos irmãos judeus em Damasco que me autorizavam a trazer os seguidores do Caminho de lá para Jerusalém, em cadeias, para serem castigados.
6 “Eri, ni ei seiseiloak oh karanih Damaskus, mwein nin souwas, marain ehu ahpw dakeriehda sang nanleng oh kapiliepene.
6 “Quando me aproximava de Damasco, por volta do meio-dia, de repente uma luz muito intensa brilhou ao meu redor.
7 I ahpw pwupwudiong nan pwehl oh rongada ngihl ehu me mahsanih, ‘Sohl, Sohl, dahme ke kin kalokalokehkin ie?”
7 Caí no chão e ouvi uma voz que me disse: ‘Saulo, Saulo, por que você me persegue?’.
8 Ngehi eri patohwan, ‘Ihs komwi, Maing ei Kaun?’ Ngihlo ahpw sapeng ie mahsanih, ‘Ngehi Sises mehn Nasaret me ke kin kalokaloke.’
8 “‘Quem és tu, Senhor?’, perguntei. “E a voz respondeu: ‘Sou Jesus, o nazareno,
9 Eri, ohl ako me iang ie pil iang kilang maraino, ahpw re sohte rong kapitien me mahsendohng ieo.
9 Os que me acompanhavam viram a luz, mas não entenderam a voz daquele que falava comigo.
10 I ahpw patohwan idek, ‘A dahme I pahn wia, Maing ei Kaun?” Eri, Kaun-o ahpw mahsanihong ie, ‘Uhda oh kohwei Damaskus, pwe ke pahn ese wasao soahng koaros me Koht ketin koasoanediong uhk ke en wia.’
10 “Então perguntei: ‘Que devo fazer, Senhor?’. “E o Senhor me disse: ‘Levante-se e entre em Damasco, onde lhe dirão tudo que você deve fazer’.
11 Ngehi eri maskunla pwehki lingaling en maraino. Eri, irail me iang ie ko ahpw koledi pehiet oh kahluwaielahng Damaskus.
11 “A luz intensa havia me deixado cego, e meus companheiros tiveram de levar-me pela mão a Damasco.
12 “Eri, mie ohl emen me adaneki Ananaias, ohl sarawi men me kin poadidi oh peikiong atail Kosonned, ohl me kin keniken mehlel rehn mehn Suhs akan koaros me koukousoan Damaskus.
12 Vivia ali Ananias, um homem devoto, dedicado à lei e muito respeitado por todos os judeus da cidade.
13 E ahpw kohdo rehi oh kesihnenda limwahi oh nda, ‘Riei Sohl, komw pwurehng kilangada wasa!’ Eri, ni ahnsowohte I ahpw kilangada wasa oh kak kilang ohlo.
13 Ele veio, colocou-se ao meu lado e disse: ‘Irmão Saulo, volte a enxergar’. E, naquele mesmo instante, pude vê-lo.
14 E pil nda, ‘Koht en samatail kahlap ako ketin piluhkada pwe ke en esehla kupwure, oh ke en kilang sapwellime Ladu pwung, oh ke en rong kapitie.
14 “Então ele disse: ‘O Deus de nossos antepassados escolheu você para conhecer a vontade dele e para ver o Justo e ouvi-lo falar.
15 Pwe ke pahn wiahla sapwellime sounkadehde pwe ke en koasoia ong aramas koaros dahme ke kilangehr oh rongehr.
15 Você será testemunha dele, dizendo a todos o que viu e ouviu.
16 Eri met, dahme ke awiawih? Uhda oh papidaisla pwe dipomw kan en wideudsang ni omw pahn likweriong mware.’
16 O que está esperando? Levante-se e seja batizado! Fique limpo de seus pecados invocando o nome do Senhor’.
17 “Eri, I ahpw pwuralahng Serusalem, oh ni ei wie kapakap nan Tehnpas Sarawio, I ahpw kilangada kaudiahl ehu.
17 “Depois que voltei a Jerusalém, estava orando no templo e tive uma visão,
18 Nan kaudiahlo I kilang Kaun-o ni eh mahsanih, ‘Mwadangewei sang Serusalem, pwehki aramas en wasaht sohte pahn kamehlele omw kadehde ie.’
18 na qual o Senhor me dizia: ‘Depressa! Saia de Jerusalém, pois o povo daqui não aceitará seu testemunho a meu respeito’.
19 I ahpw patohwan, ‘Maing ei Kaun, irail inenen eseier duwen ei kohla nan sinakoke kan oh koledi oh keme irail kan me pwoson komwi.
19 “E eu respondi: ‘Senhor, sem dúvida eles sabem que em cada sinagoga eu prendia e açoitava aqueles que criam em ti.
20 Oh ni ahnsou me sapwellimomwi sounkadehde Stipen kamakamala, pein ngehi pil iang mi wasao, oh pwungki eh kamakamalao oh apwahpwalih en irail kan me kemehlao ar likoun liki kan.’
20 E quando Estêvão, tua testemunha, foi morto, eu estava inteiramente de acordo. Fiquei ali e guardei os mantos que eles tiraram quando foram apedrejá-lo’.
21 Kaun-o ahpw mahsanihong ie, ‘Kohweite, pwe I pahn kadaruhkalahng wasa doh, rehn mehn liki kan.’”
21 “Mas o Senhor me disse: ‘Vá, pois eu o enviarei para longe, para os gentios’”.
22 Aramas ako ahpw wie rongorong Pohl e lao wia koasoia pwoatet; irail eri tapihada weriwer, ndinda, “En pekeusweisang met! En kamakamala! E sohte warohng en momour!”
22 A multidão ouviu Paulo até ele dizer essa palavra. Então começaram a gritar: “Fora com esse sujeito! Ele não merece viver!”.
23 Irail eri wie weriwer oh oaloalki ar likou kan, oh kesekesedahng pwelpar nan wehwe.
23 Gritavam, arrancavam seus mantos e jogavam poeira para o alto.
24 Eri, kaunen sounpei en Rom ahpw padahkihong nah sounpei ko re en kahrelahng Pohl nan arail kelen sounpei. E pil ndaiong irail re en wokih, pwe en kak wehwehkihla kahrepen en mehn Suhs akan ar weriwer oh pelipelian. |alt="HK-15F Wasahn iroir en kelen sounpei" src="" size="col" ref="WIEWIA KAN 22.24"
24 O comandante trouxe Paulo para dentro e ordenou que ele fosse açoitado e interrogado a fim de descobrir por que a multidão tinha ficado tão furiosa.
25 Eri, ni arail salihedi pwe en wowoki, Pohl ahpw ndaiong me lapalap emen me kesikesihnen wasao, “Me pwung kumwail en wokih towe mehlel en Rom men, me saikinte pakadeingkihda dihp ehu?”
25 Quando amarravam Paulo para açoitá-lo, ele disse ao oficial que estava ali: “A lei permite açoitar um cidadão romano sem que ele tenha sido julgado?”.
26 Eri, ni opisero eh rong met, e ahpw kohla rehn kaunen sounpeio oh patohwanohng, “Dahme komw wiewia? Pwe ohlo tohn wehin Rom mehlel men!”
26 Ao ouvir isso, o oficial foi ao comandante e perguntou: “O que o senhor está fazendo? Este homem é cidadão romano!”.
27 Kaunen sounpeio eri kohla rehn Pohl oh idek reh, “Ndaiong ie mahs, ma mehlel kowe tohn wehin Rom mehlel men?”
27 O comandante perguntou a Paulo: “Diga-me, você é cidadão romano?”. Ele respondeu: “Sim, eu sou”.
28 Kaunen sounpeio ahpw nda, “Ngehi, I wialahr tohn wehin Rom mehlel men ni ei pwainkihda uwen mwohni laud ehu.”
28 “Eu também”, disse o comandante. “E paguei caro por minha cidadania!” Paulo respondeu: “Mas eu sou cidadão de nascimento”.
29 Ni ahnsowo ohl ako me pahn kapeidek Pohl ahpw kohkohlahsang. Eri, kaunen sounpeio ahpw masepwehkada ni eh wehwehkidahr me Pohl uhdahn towe mehlel men en wehin Rom me selkidier selmete.
29 Quando os soldados que estavam prestes a interrogar Paulo ouviram que ele era cidadão romano, retiraram-se de imediato. Até mesmo o comandante ficou com medo ao saber que Paulo era cidadão romano, pois tinha mandado amarrá-lo.
30 Kaunen sounpeio ahpw men ese ni mehlel dahme mehn Suhs ako kedipahki Pohl. Eri, pweidi songada, e ahpw ruwese selmete ko en sapwedekda, oh e pil kapokonepene samworo lapalap ako oh pil Tohn Mwoalen Kopwung Lapalapo pwon. Ih eri kahrehla Pohl oh kasihnenihada mwohrail koaros.
30 No dia seguinte, o comandante ordenou que os principais sacerdotes se reunissem com o conselho dos líderes do povo. Queria descobrir exatamente qual era o problema, por isso soltou Paulo e mandou que o trouxessem diante deles.

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Atos 22, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.