Atos 22
Pohnpeian Bible with Apocrypha (PON2006A) vs NAA
1 “Riei ko, semei ko, kumwail rongie ni ei pahn kawehwehda duwen pein ngehi mwohmwail!”
1 — Irmãos e pais, escutem agora o que tenho a dizer em minha defesa.
2 Ni arail rong eh lokolokaia ong irail ni mahsen en Ipru, re ahpw nennenla mehlel. Pohl eri uselahte:
2 Quando ouviram que Paulo lhes falava em língua hebraica, fizeram mais silêncio ainda. Paulo continuou:
3 “Ngehi mehn Suhs men, me ipwidi nan Tarsus en Silisia, ahpw kekeirda nan Serusalem oh wiahier nein Kameliel tohnsukuhl. I aleier peneu kehlail nan Kosonned en samatail kahlap ako, oh uhdahn poadidiong Koht duwehte kumwail koaros me mi met rahnwet.
3 — Eu sou judeu, nasci em Tarso da Cilícia, mas fui criado nesta cidade e aqui fui instruído aos pés de Gamaliel, segundo o rigor da Lei de nossos antepassados, sendo zeloso para com Deus, assim como todos vocês o são no dia de hoje.
4 I kalokehier irail akan me idawehn Ahl pwoatet, oh kemeirailla. I salihdier ohl akan oh pil lih akan, oh keseiraillong nan imweteng.
4 Persegui este Caminho até a morte, prendendo homens e mulheres e lançando-os na cadeia.
5 Eri, Samworo Lapalap oh Tohn Mwoalen Kopwung Lapalapo pwon kak kadehdehda me ei koasoi kat me mehlel. I aleier kisinlikou kei me ntingdahr ong riatail mehn Suhs kan nan Damaskus. Eri, I ahpw kohla wasao pwe I en salihekihdi aramas pwukat selmete oh kahreiraildohng Serusalem pwe re en kalokolok.”
5 Disto são testemunhas o sumo sacerdote e todos os anciãos. Deles eu recebi cartas para os irmãos judeus de Damasco, e fui até lá para trazer amarrados a Jerusalém os que também lá estivessem, para serem punidos.
6 “Eri, ni ei seiseiloak oh karanih Damaskus, mwein nin souwas, marain ehu ahpw dakeriehda sang nanleng oh kapiliepene.
6 — Ora, aconteceu que, enquanto eu viajava, já perto de Damasco, quase ao meio-dia, repentinamente, uma grande luz do céu brilhou ao redor de mim.
7 I ahpw pwupwudiong nan pwehl oh rongada ngihl ehu me mahsanih, ‘Sohl, Sohl, dahme ke kin kalokalokehkin ie?”
7 Então caí por terra, ouvindo uma voz que me dizia: “Saulo, Saulo, por que você me persegue?”
8 Ngehi eri patohwan, ‘Ihs komwi, Maing ei Kaun?’ Ngihlo ahpw sapeng ie mahsanih, ‘Ngehi Sises mehn Nasaret me ke kin kalokaloke.’
8 Perguntei: “Senhor, quem é você?” Ao que me respondeu: “Eu sou Jesus, o Nazareno, a quem você persegue.”
9 Eri, ohl ako me iang ie pil iang kilang maraino, ahpw re sohte rong kapitien me mahsendohng ieo.
9 — Os que estavam comigo viram a luz, sem, contudo, perceber o sentido da voz de quem falava comigo.
10 I ahpw patohwan idek, ‘A dahme I pahn wia, Maing ei Kaun?” Eri, Kaun-o ahpw mahsanihong ie, ‘Uhda oh kohwei Damaskus, pwe ke pahn ese wasao soahng koaros me Koht ketin koasoanediong uhk ke en wia.’
10 Então perguntei: “Senhor, o que devo fazer?” E o Senhor me disse: “Levante-se, entre em Damasco, onde lhe dirão tudo o que você precisa fazer.”
11 Ngehi eri maskunla pwehki lingaling en maraino. Eri, irail me iang ie ko ahpw koledi pehiet oh kahluwaielahng Damaskus.
11 Tendo ficado cego por causa da intensidade daquela luz, guiado pela mão dos que estavam comigo, cheguei a Damasco.
12 “Eri, mie ohl emen me adaneki Ananaias, ohl sarawi men me kin poadidi oh peikiong atail Kosonned, ohl me kin keniken mehlel rehn mehn Suhs akan koaros me koukousoan Damaskus.
12 — Um homem chamado Ananias, piedoso conforme a Lei, tendo bom testemunho de todos os judeus que ali moravam,
13 E ahpw kohdo rehi oh kesihnenda limwahi oh nda, ‘Riei Sohl, komw pwurehng kilangada wasa!’ Eri, ni ahnsowohte I ahpw kilangada wasa oh kak kilang ohlo.
13 veio procurar-me e, chegando perto de mim, disse: “Irmão Saulo, recupere a visão!” Nessa mesma hora, recuperei a visão e olhei para ele.
14 E pil nda, ‘Koht en samatail kahlap ako ketin piluhkada pwe ke en esehla kupwure, oh ke en kilang sapwellime Ladu pwung, oh ke en rong kapitie.
14 Então ele disse: “O Deus de nossos pais escolheu você de antemão para conhecer a vontade dele, ver o Justo e ouvir a voz dele.
15 Pwe ke pahn wiahla sapwellime sounkadehde pwe ke en koasoia ong aramas koaros dahme ke kilangehr oh rongehr.
15 Porque você terá de ser testemunha dele diante de todos, anunciando as coisas que você tem visto e ouvido.
16 Eri met, dahme ke awiawih? Uhda oh papidaisla pwe dipomw kan en wideudsang ni omw pahn likweriong mware.’
16 E agora, o que está esperando? Levante-se, receba o batismo e lave os seus pecados, invocando o nome dele.”
17 “Eri, I ahpw pwuralahng Serusalem, oh ni ei wie kapakap nan Tehnpas Sarawio, I ahpw kilangada kaudiahl ehu.
17 — Quando voltei para Jerusalém, enquanto orava no templo, sobreveio-me um êxtase,
18 Nan kaudiahlo I kilang Kaun-o ni eh mahsanih, ‘Mwadangewei sang Serusalem, pwehki aramas en wasaht sohte pahn kamehlele omw kadehde ie.’
18 e vi o Senhor. Ele me disse: “Ande logo e saia imediatamente de Jerusalém, porque não aceitarão o seu testemunho a meu respeito.”
19 I ahpw patohwan, ‘Maing ei Kaun, irail inenen eseier duwen ei kohla nan sinakoke kan oh koledi oh keme irail kan me pwoson komwi.
19 Eu respondi: “Senhor, eles bem sabem que eu ia de sinagoga em sinagoga, prendendo e açoitando os que criam em ti.
20 Oh ni ahnsou me sapwellimomwi sounkadehde Stipen kamakamala, pein ngehi pil iang mi wasao, oh pwungki eh kamakamalao oh apwahpwalih en irail kan me kemehlao ar likoun liki kan.’
20 Quando se derramava o sangue de Estêvão, tua testemunha, eu também estava presente, consentia nisso e até guardei as capas dos que o matavam.”
21 Kaun-o ahpw mahsanihong ie, ‘Kohweite, pwe I pahn kadaruhkalahng wasa doh, rehn mehn liki kan.’”
21 Mas ele me disse: “Vá, porque eu o enviarei para longe, aos gentios.”
22 Aramas ako ahpw wie rongorong Pohl e lao wia koasoia pwoatet; irail eri tapihada weriwer, ndinda, “En pekeusweisang met! En kamakamala! E sohte warohng en momour!”
22 Até este ponto a multidão ficou ouvindo. Mas, quando Paulo disse isso, começaram a gritar bem alto: — Fora com ele! Mate-o, porque ele não merece viver!
23 Irail eri wie weriwer oh oaloalki ar likou kan, oh kesekesedahng pwelpar nan wehwe.
23 Enquanto eles gritavam, tiravam as suas capas e jogavam poeira para o ar,
24 Eri, kaunen sounpei en Rom ahpw padahkihong nah sounpei ko re en kahrelahng Pohl nan arail kelen sounpei. E pil ndaiong irail re en wokih, pwe en kak wehwehkihla kahrepen en mehn Suhs akan ar weriwer oh pelipelian. |alt="HK-15F Wasahn iroir en kelen sounpei" src="" size="col" ref="WIEWIA KAN 22.24"
24 o comandante ordenou que Paulo fosse recolhido à fortaleza e que, sob açoite, fosse interrogado para saber por que motivo estavam gritando assim contra ele.
25 Eri, ni arail salihedi pwe en wowoki, Pohl ahpw ndaiong me lapalap emen me kesikesihnen wasao, “Me pwung kumwail en wokih towe mehlel en Rom men, me saikinte pakadeingkihda dihp ehu?”
25 Quando o estavam amarrando com correias, Paulo perguntou ao centurião que ali estava: — Será que vocês têm o direito de açoitar um cidadão romano, sem que ele tenha sido condenado?
26 Eri, ni opisero eh rong met, e ahpw kohla rehn kaunen sounpeio oh patohwanohng, “Dahme komw wiewia? Pwe ohlo tohn wehin Rom mehlel men!”
26 Ouvindo isto, o centurião procurou o comandante e lhe disse: — Que é isso que o senhor está prestes a fazer? Saiba que aquele homem é cidadão romano.
27 Kaunen sounpeio eri kohla rehn Pohl oh idek reh, “Ndaiong ie mahs, ma mehlel kowe tohn wehin Rom mehlel men?”
27 Então o comandante veio e perguntou a Paulo: — Diga-me uma coisa: você é romano? Paulo respondeu: — Sou.
28 Kaunen sounpeio ahpw nda, “Ngehi, I wialahr tohn wehin Rom mehlel men ni ei pwainkihda uwen mwohni laud ehu.”
28 E o comandante disse: — Eu tive de gastar muito dinheiro para conseguir essa cidadania. Ao que Paulo respondeu: — Pois eu a tenho de nascença.
29 Ni ahnsowo ohl ako me pahn kapeidek Pohl ahpw kohkohlahsang. Eri, kaunen sounpeio ahpw masepwehkada ni eh wehwehkidahr me Pohl uhdahn towe mehlel men en wehin Rom me selkidier selmete.
29 Imediatamente se afastaram os que iam interrogá-lo com açoites. O próprio comandante ficou com medo quando soube que Paulo era romano, porque tinha mandado amarrá-lo.
30 Kaunen sounpeio ahpw men ese ni mehlel dahme mehn Suhs ako kedipahki Pohl. Eri, pweidi songada, e ahpw ruwese selmete ko en sapwedekda, oh e pil kapokonepene samworo lapalap ako oh pil Tohn Mwoalen Kopwung Lapalapo pwon. Ih eri kahrehla Pohl oh kasihnenihada mwohrail koaros.
30 No dia seguinte, querendo certificar-se dos motivos por que Paulo vinha sendo acusado pelos judeus, o comandante o soltou e ordenou que se reunissem os principais sacerdotes e todo o Sinédrio. E, mandando trazer Paulo, apresentou-o diante deles.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Atos 22, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.