Atos 22
Pohnpeian Bible with Apocrypha (PON2006A) vs ARIB
1 “Riei ko, semei ko, kumwail rongie ni ei pahn kawehwehda duwen pein ngehi mwohmwail!”
1 Irmãos e pais, ouvi a minha defesa, que agora faço perante vós.
2 Ni arail rong eh lokolokaia ong irail ni mahsen en Ipru, re ahpw nennenla mehlel. Pohl eri uselahte:
2 Ora, quando ouviram que lhes falava em língua hebraica, guardaram ainda maior silêncio. E ele prosseguiu:
3 “Ngehi mehn Suhs men, me ipwidi nan Tarsus en Silisia, ahpw kekeirda nan Serusalem oh wiahier nein Kameliel tohnsukuhl. I aleier peneu kehlail nan Kosonned en samatail kahlap ako, oh uhdahn poadidiong Koht duwehte kumwail koaros me mi met rahnwet.
3 Eu sou judeu, nascido em Tarso da Cilícia, mas criado nesta cidade, instruído aos pés de Gamaliel, conforme a precisão da lei de nossos pais, sendo zeloso para com Deus, assim como o sois todos vós no dia de hoje.
4 I kalokehier irail akan me idawehn Ahl pwoatet, oh kemeirailla. I salihdier ohl akan oh pil lih akan, oh keseiraillong nan imweteng.
4 E persegui este Caminho até a morte, algemando e metendo em prisões tanto a homens como a mulheres,
5 Eri, Samworo Lapalap oh Tohn Mwoalen Kopwung Lapalapo pwon kak kadehdehda me ei koasoi kat me mehlel. I aleier kisinlikou kei me ntingdahr ong riatail mehn Suhs kan nan Damaskus. Eri, I ahpw kohla wasao pwe I en salihekihdi aramas pwukat selmete oh kahreiraildohng Serusalem pwe re en kalokolok.”
5 do que também o sumo sacerdote me é testemunha, e assim todo o conselho dos anciãos; e, tendo recebido destes cartas para os irmãos, seguia para Damasco, com o fim de trazer algemados a Jerusalém aqueles que ali estivessem, para que fossem castigados.
6 “Eri, ni ei seiseiloak oh karanih Damaskus, mwein nin souwas, marain ehu ahpw dakeriehda sang nanleng oh kapiliepene.
6 Aconteceu, porém, que, quando caminhava e ia chegando perto de Damasco, pelo meio-dia, de repente, do céu brilhou-me ao redor uma grande luz.
7 I ahpw pwupwudiong nan pwehl oh rongada ngihl ehu me mahsanih, ‘Sohl, Sohl, dahme ke kin kalokalokehkin ie?”
7 Caí por terra e ouvi uma voz que me dizia: Saulo, Saulo, por que me persegues?
8 Ngehi eri patohwan, ‘Ihs komwi, Maing ei Kaun?’ Ngihlo ahpw sapeng ie mahsanih, ‘Ngehi Sises mehn Nasaret me ke kin kalokaloke.’
8 Eu respondi: Quem és tu, Senhor? Disse-me: Eu sou Jesus, o nazareno, a quem tu persegues.
9 Eri, ohl ako me iang ie pil iang kilang maraino, ahpw re sohte rong kapitien me mahsendohng ieo.
9 E os que estavam comigo viram, em verdade, a luz, mas não entenderam a voz daquele que falava comigo.
10 I ahpw patohwan idek, ‘A dahme I pahn wia, Maing ei Kaun?” Eri, Kaun-o ahpw mahsanihong ie, ‘Uhda oh kohwei Damaskus, pwe ke pahn ese wasao soahng koaros me Koht ketin koasoanediong uhk ke en wia.’
10 Então perguntei: Senhor que farei? E o Senhor me disse: Levanta-te, e vai a Damasco, onde se te dirá tudo o que te é ordenado fazer.
11 Ngehi eri maskunla pwehki lingaling en maraino. Eri, irail me iang ie ko ahpw koledi pehiet oh kahluwaielahng Damaskus.
11 Como eu nada visse por causa do esplendor daquela luz, guiado pela mão dos que estavam comigo cheguei a Damasco.
12 “Eri, mie ohl emen me adaneki Ananaias, ohl sarawi men me kin poadidi oh peikiong atail Kosonned, ohl me kin keniken mehlel rehn mehn Suhs akan koaros me koukousoan Damaskus.
12 Um certo Ananias, varão piedoso conforme a lei, que tinha bom testemunho de todos os judeus que ali moravam,
13 E ahpw kohdo rehi oh kesihnenda limwahi oh nda, ‘Riei Sohl, komw pwurehng kilangada wasa!’ Eri, ni ahnsowohte I ahpw kilangada wasa oh kak kilang ohlo.
13 vindo ter comigo, de pé ao meu lado, disse-me: Saulo, irmão, recobra a vista. Naquela mesma hora, recobrando a vista, eu o vi.
14 E pil nda, ‘Koht en samatail kahlap ako ketin piluhkada pwe ke en esehla kupwure, oh ke en kilang sapwellime Ladu pwung, oh ke en rong kapitie.
14 Disse ele: O Deus de nossos pais de antemão te designou para conhecer a sua vontade, ver o Justo, e ouvir a voz da sua boca.
15 Pwe ke pahn wiahla sapwellime sounkadehde pwe ke en koasoia ong aramas koaros dahme ke kilangehr oh rongehr.
15 Porque hás de ser sua testemunha para com todos os homens do que tens visto e ouvido.
16 Eri met, dahme ke awiawih? Uhda oh papidaisla pwe dipomw kan en wideudsang ni omw pahn likweriong mware.’
16 Agora por que te demoras? Levanta-te, batiza-te e lava os teus pecados, invocando o seu nome.
17 “Eri, I ahpw pwuralahng Serusalem, oh ni ei wie kapakap nan Tehnpas Sarawio, I ahpw kilangada kaudiahl ehu.
17 Aconteceu que, tendo eu voltado para Jerusalém, enquanto orava no templo, achei-me em êxtase,
18 Nan kaudiahlo I kilang Kaun-o ni eh mahsanih, ‘Mwadangewei sang Serusalem, pwehki aramas en wasaht sohte pahn kamehlele omw kadehde ie.’
18 e vi aquele que me dizia: Apressa-te e sai logo de Jerusalém; porque não receberão o teu testemunho acerca de mim.
19 I ahpw patohwan, ‘Maing ei Kaun, irail inenen eseier duwen ei kohla nan sinakoke kan oh koledi oh keme irail kan me pwoson komwi.
19 Disse eu: Senhor, eles bem sabem que eu encarcerava e açoitava pelas sinagogas os que criam em ti.
20 Oh ni ahnsou me sapwellimomwi sounkadehde Stipen kamakamala, pein ngehi pil iang mi wasao, oh pwungki eh kamakamalao oh apwahpwalih en irail kan me kemehlao ar likoun liki kan.’
20 E quando se derramava o sangue de Estêvão, tua testemunha, eu também estava presente, consentindo na sua morte e guardando as capas dos que o matavam.
21 Kaun-o ahpw mahsanihong ie, ‘Kohweite, pwe I pahn kadaruhkalahng wasa doh, rehn mehn liki kan.’”
21 Disse-me ele: Vai, porque eu te enviarei para longe, aos gentios.
22 Aramas ako ahpw wie rongorong Pohl e lao wia koasoia pwoatet; irail eri tapihada weriwer, ndinda, “En pekeusweisang met! En kamakamala! E sohte warohng en momour!”
22 Ora, escutavam-no até esta palavra, mas então levantaram a voz, dizendo: Tira do mundo tal homem, porque não convém que viva.
23 Irail eri wie weriwer oh oaloalki ar likou kan, oh kesekesedahng pwelpar nan wehwe.
23 Gritando eles e arrojando de si as capas e lançando pó para o ar,
24 Eri, kaunen sounpei en Rom ahpw padahkihong nah sounpei ko re en kahrelahng Pohl nan arail kelen sounpei. E pil ndaiong irail re en wokih, pwe en kak wehwehkihla kahrepen en mehn Suhs akan ar weriwer oh pelipelian. |alt="HK-15F Wasahn iroir en kelen sounpei" src="" size="col" ref="WIEWIA KAN 22.24"
24 o comandante mandou que levassem Paulo para dentro da fortaleza, ordenando que fosse interrogado debaixo de açoites, para saber por que causa assim clamavam contra ele.
25 Eri, ni arail salihedi pwe en wowoki, Pohl ahpw ndaiong me lapalap emen me kesikesihnen wasao, “Me pwung kumwail en wokih towe mehlel en Rom men, me saikinte pakadeingkihda dihp ehu?”
25 Quando o haviam atado com as correias, disse Paulo ao centurião que ali estava: É-vos lícito açoitar um cidadão romano, sem ser ele condenado?
26 Eri, ni opisero eh rong met, e ahpw kohla rehn kaunen sounpeio oh patohwanohng, “Dahme komw wiewia? Pwe ohlo tohn wehin Rom mehlel men!”
26 Ouvindo isto, foi o centurião ter com o comandante e o avisou, dizendo: Vê o que estás para fazer, pois este homem é romano.
27 Kaunen sounpeio eri kohla rehn Pohl oh idek reh, “Ndaiong ie mahs, ma mehlel kowe tohn wehin Rom mehlel men?”
27 Vindo o comandante, perguntou-lhe: Dize-me: és tu romano? Respondeu ele: Sim sou.
28 Kaunen sounpeio ahpw nda, “Ngehi, I wialahr tohn wehin Rom mehlel men ni ei pwainkihda uwen mwohni laud ehu.”
28 Tornou o comandante: Eu por grande soma de dinheiro adquiri este direito de cidadão. Paulo disse: Mas eu o sou de nascimento.
29 Ni ahnsowo ohl ako me pahn kapeidek Pohl ahpw kohkohlahsang. Eri, kaunen sounpeio ahpw masepwehkada ni eh wehwehkidahr me Pohl uhdahn towe mehlel men en wehin Rom me selkidier selmete.
29 Imediatamente, pois se apartaram dele aqueles que o iam interrogar; e até o comandante, tendo sabido que Paulo era romano, atemorizou-se porque o havia ligado.
30 Kaunen sounpeio ahpw men ese ni mehlel dahme mehn Suhs ako kedipahki Pohl. Eri, pweidi songada, e ahpw ruwese selmete ko en sapwedekda, oh e pil kapokonepene samworo lapalap ako oh pil Tohn Mwoalen Kopwung Lapalapo pwon. Ih eri kahrehla Pohl oh kasihnenihada mwohrail koaros.
30 No dia seguinte, querendo saber ao certo a causa por que ele era acusado pelos judeus, soltou-o das prisões, e mandou que se reunissem os principais sacerdotes e todo o sinédrio; e, trazendo Paulo, apresentou-o diante deles.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Atos 22, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.