2 Samuel 3

Pohnpeian Bible with Apocrypha (PON2006A) vs VC

Sair da comparação
VC Versão Católica
1 Peio nanpwungen pali riauo me uhki en Sohl peneinei oh irail kan me uhki Depit ahpw wiewiawihki ahnsou reirei. Pali me uhwong Depit wie luluwetala, nidokon Depit eh wie kekehlailla.
1 Prolongou-se por muito tempo a guerra entre a casa de Saul e a de Davi. Mas, à medida que o poder de Davi ia-se fortificando, a casa de Saul ia-se enfraquecendo cada vez mais.
2 Irekidien nein Depit pwutak me ipwidi nan Epron: Amnon, eh nohno Ahinoam, sang Sesreel;
2 Nasceram filhos a Davi em Hebron. Seu primogênito foi Amnon, de Aquinoã de Jezrael;
3 Kileap, eh nohno Apikail, en Napal me melahro eh pwoud, sang Karmel; Apsalom, eh nohno Maaka, sapwellimen Kesur, nanmwarkien Talmai;
3 Queleab, o segundo, de Abigail, viúva de Nabal, o carmelita; Absalão, o terceiro, filho de Maaca, filha de Tolmai, rei de Gessur;
4 Adonaisa, eh nohno Akkid; Sepataia, eh nohno Apital;
4 o quarto, Adonias, filho de Hagit; Safatia, o quinto, filho de Abital,
5 oh Idream, eh nohno Ekla. Pwutak pwukat koaros ipwidi nan Epron.
5 e o sexto Jetraão, filho de Egla, mulher de Davi. Estes foram os filhos que nasceram a Davi em Hebron.
6 Nindokon peio eh nannantihla nanpwungen nein Depit pwihn oh pwihn me loalopwoatohng en Sohl eh peneinei, Apner ahpw wie kekehlailla nanpwungen iengen Sohl ko.
6 Enquanto durou a guerra entre a casa de Saul e a de Davi, Abner teve autoridade na casa de Saul.
7 Rahn ehu Isposed nein Sohl ahpw kadipahki Apner me dene e engda rehn Rispa, en Sohl eh pekehi, nein Aiah serepein.
7 Ora, Saul tinha uma concubina chamada Resfa, filha de Aia. Isboset disse a Abner: Por que te aproximaste da concubina de meu pai?
8 Met inenen kalingaringarihda Apner, e ahpw nda, “Dah, ke lemeleme me I kak kauwehla en Sohl eh kin koapworopworkin ie? Ke lemeleme me I kin uhpaiong Suda? Sang rahn me I tapihada loalopwoatohng pwung en omw pahpao, rie ohl akan, oh kompoakepah kan, oh ngehi kin doandoareiuk pwe ke dehr lohdi pahn Depit; eri met ke diaradahr ei sapwung ong lih emen!
8 Abner indignou-se com estas palavras de Isboset e disse: Sou porventura uma cabeça de cão a serviço de Judá? Enquanto neste momento trabalho pela casa de Saul, teu pai, pelos seus irmãos e seus amigos, não os deixando cair nas mãos de Davi, vens tu acusar-me de pecado com esta mulher?
9 — ausente —
9 Deus me trate com o maior rigor, se eu não procurar para Davi tudo o que o Senhor lhe prometeu,
10 — ausente —
10 a saber, tirar a realeza da casa de Saul e firmar o trono de Davi sobre Israel e sobre Judá, desde Dã até Bersabéia!
11 Isposed inenen masak Apner me kahrehda e sohla kak nda mehkot.
11 Isboset não soube o que responder a Abner, porque o temia.
12 Apner eri kadaralahng meninkeder kei rehn Depit, me ni ahnsowo mihmi nan Epron, e ketihtihki, “Ihs me pahn kaunda wehiet? Kita wiahda ehu inou nanpwungata, I ahpw pahn seweseiuk pwe ke en powehdi Israel.”
12 Abner enviou então mensageiros a Davi, para dizer-lhe: De quem é a terra? Faze aliança comigo e eu te darei mão forte para reunir em torno de ti todo o Israel.
13 Depit ahpw sapeng, nda, “Me mwahu! Kita pahn wiahda ehu inou nanpwungata ma komw pahn kapwaiada met: komw pahn patohwando Maikal, sapwellimen Sohl serepeino rehi ni omwi pahn patohdo rehi.”
13 Davi respondeu: Está bem; farei aliança contigo, mas com uma condição: não te apresentarás diante de mim sem trazer contigo Micol, a filha de Saul, quando vieres ver-me.
14 Oh Depit pil kadarala meninkeder kei rehn Isposed, e ketihtihki, “Kapwurehdo ei pwoud, Maikal. I pwainkihda kilin nein ohlen Pilisdia me sarawi epwiki pwe I en pwoudiki.”
14 Davi enviou mensageiros a Isboset, filho de Saul, para dizer-lhe: Devolve a minha mulher Micol, que desposei ao preço de cem prepúcios de filisteus.
15 Isposed eri wahsang serepeino ni imwen eh pwoudo, Paltiel nein Lais.
15 Isboset ordenou que a tirassem de seu marido, Faltiel, filho de Lais,
16 Paltiel ahpw idawehnla serepeino lel ni kisin kahnimw Pahurim, wie sengiseng kohla. Ahpw ni Apner eh ndahng, “Pwurala ni imwomwo,” e ahpw pwurala.
16 que a acompanhou chorando até Bahurim. Ali, Abner disse-lhe: Volta para a tua casa. E ele voltou.
17 Apner eri kohla rehn kaunen Israel ko oh ndahng irail, “Ahnsou reirei kumwail kasikasik Depit en wiahla amwail nanmwarki.
17 Abner pôs-se em contato com os anciãos de Israel e disse-lhes: Já faz tempo que desejais ter Davi por rei.
18 Eri iet amwail ahnsou mwahu en. Kumwail tamataman me KAUN-O, mahsanih, ‘I pahn doadoahngki nei ladu Depit pwe en kapitala nei aramas en Israel sang pahn manaman en mehn Pilisdia kan oh sang ar imwintihti teikan koaros.’”
18 Fazei-o, pois, agora, porque o Senhor disse de Davi: por meio de Davi, meu servo, livrarei o meu povo de Israel da mão dos filisteus e de todos os seus inimigos.
19 Apner pil koasoiong kadaudok en Pensamin oh pil douluhllahng Epron pwehn padahkihong Depit dahme aramas en Pensamin oh Israel pwungkidahr re en wia.
19 Abner, que havia dito a mesma coisa aos benjaminitas, foi a Hebron para informar Davi de tudo o que fora aceito por Israel e por toda a casa de Benjamim.
20 Ni Apner eh lella rehn Depit nan Epron iangahki ohl riehk, Depit ahpw wiahiong irail lapalahn kamadipw ehu.
20 E apresentou-se a Davi, em Hebron, acompanhado de vinte homens. Davi deu um banquete a Abner e seus companheiros.
21 Apner ahpw ndahng Depit, “I pahn kohla met oh powehdi Israel ong Wasa Lapalap. Irail pahn perenki wiahkinkomwihla arail nanmwarki, komwi ahpw pahn ketikihda dahme komwi anahne oh pahn kaunda sahpwo pwon.” Depit ahpw ketikihong Apner poadoarepe oh kadarala.
21 Disse então Abner a Davi: Irei para reunir ao redor de meu senhor, o rei, todos os israelitas; farão aliança contigo e reinarás sobre toda a terra que quiseres. Davi despediu Abner, que partiu tranqüilamente.
22 Mwurin ahnsou kis Sohap oh nein Depit lapalap ekei ahpw pwurodohsang ar mahwen, re wa kohdo kiden dipwisou me re kalowehdi. Eri, Apner solahr mi rehn Depit nan Epron ni ahnsowo, pwehki Depit eh kadaralahr iangahki kehkehlik me sohte me pahn wiahiong mehkot suwed.
22 Entretanto, os homens de Davi voltavam com Joab de uma expedição, trazendo uma grande presa. {Abner não estava mais com Davi em Hebron, porque Davi o tinha despedido e ele partira em paz.}
23 Ni ahnsou me Sohap oh nah ohl ako lelledo, e ahpw rongada me Apner patohdo rehn Nanmwarki Depit oh e pil ketin kadaralahr oh kehkehlingkihong me sohte me pahn wiahiong me suwed.
23 E, voltando Joab com toda a sua tropa, disseram-lhe que Abner, filho de Ner, viera ter com o rei, e este o deixara ir em paz.
24 Sohap eri patohla rehn nanmwarkio oh patohwanohng, “Dahme komw wiadahr? Apner patohdo pahn kupwuromwi—dahme komw kadarkihla duwehte mwo?
24 Joab foi ter com o rei e disse-lhe: Que fizeste? Abner, filho de Ner, veio a ti; por que o deixaste partir?
25 E patohdo wasaht pwehn pitih komwi oh rapahki soahng koaros me komw kin wiewia oh wasa me komwi kin ketila ie. Komwi uhdahn wehwehki met!”
25 Tu o conheces; {bem sabes que} é para enganar-te, para espiar tuas idas e vindas e sondar tudo o que fazes.
26 Mwurin Sohap eh mweselsang Depit, e ahpw kadarala meninkeder kei pwe re en wahdo Apner, re ahpw kapwurehdohsang ni Pwarer en Sira; ahpw Depit sasairki ire wet.
26 Deixando Davi, Joab mandou emissários atrás de Abner, que o fizeram voltar do poço de Sira, sem que Davi o soubesse.
27 Ni Apner eh lel nan Epron, Sohap ahpw kahrehla ni wenihmwen kelen kahnimwo, mwomwen me e men koasoiong ni rir, e ahpw doakoahdi kapehdeo wasao. Apner kamakamala pwehki eh kemehla rien Sohap pwutak Asahel.
27 Quando Abner chegou a Hebron, Joab, tomou-o à parte, para dentro da porta, como para falar-lhe em particular, e feriu-o ali mortalmente no ventre, vingando o sangue de seu irmão Asael.
28 Ni Depit eh rongada rohng wet, e ahpw mahsanih, “KAUN-O mwahngih me ngehi oh nei aramas akan sohte ese douluhl kamakamalahn Apner.
28 Quando Davi soube do acontecido, exclamou: Sou inocente, eu e o meu reino, diante do Senhor, do sangue de Abner, filho de Ner!
29 Kalokolok en ire wet en kohdiong pohn Sohap oh eh peneinei koaros! En kin mie emen ohl sang nan kadaudoke kan koaros me pahn kin ahneki soumwahu konorea de soumwahu tokutok de ihte me e kak wia doadoahk en lih de mehla nan mahwen de sohte pahn kin kene mwenge!”
29 Que ele caia sobre a cabeça de Joab e de toda a sua família! Não faltem jamais em sua casa homens atacados de sarna ou lepra, que trabalhem no fuso, caiam pela espada, definhem de fome!
30 Eri, Sohap oh rie Apisai ikihki Apner eh kemehla riara pwutak Asahel nan mahwen nan Kipeon.
30 Joab e seu irmão Abisaí tinham assassinado Abner por ter este matado seu irmão Asael depois da batalha de Gabaon.
31 Depit eri koasoanehdi pwe Sohap oh nah ohl ako re en tehrasang ar likou kan oh pwuhriong nan likoun nsensuwed, oh mwahieiki Apner. Eri, ni seridio pein Nanmwarki Depit iang ket limwahn kohpwao kolahng wasahn seridio.
31 Davi disse a Joab e a toda a sua tropa: Rasgai vossas vestes, cobri-vos de sacos e pranteai Abner! E o rei seguiu atrás do féretro.
32 Apner eri seridi nan Epron, nanmwarkio ahpw tentenihr ni kapitie laud ni sousouo iangahki aramas koaros.
32 Sepultaram Abner em Hebron. O rei pôs-se a chorar em alta voz sobre seu túmulo, e todo o povo chorou.
33 Depit eri koulki koulen kedepwidepw wet ong Apner:
33 E Davi cantou a seguinte lamentação, chorando Abner: Devia Abner morrer como morrem os insensatos?!
34 Peh ko sohte selidi,
34 Tuas mãos não estavam algemadas, nem acorrentados os teus pés. Caíste como se cai diante de celerados.
35 Rahn ehu pwon aramas akan ahpw kadekadeke Depit pwe en konot, ahpw e wiadahr inou lap ehu, “Koht en ketin kemeiehla ma I pahn tungoale mehkot mwohn rahn wet eh pahn imwisekla!”
35 E o povo chorou sobre ele. Depois, como todo mundo viesse a Davi insistindo em que ele tomasse algum alimento antes de acabar o dia, ele fez este juramento: Que o Senhor me trate com todo o seu rigor, se eu comer pão ou qualquer outra coisa, antes do pôr-do-sol.
36 Re ahpw esehda met oh nsenamwahula. Mehlel, pwe soahng koaros me nanmwarki kin wia kin kansenamwahwihala aramas akan.
36 Todo o povo o soube e o aprovou, como aliás lhe parecia sempre bom tudo o que o rei fazia.
37 Sapwellimen Depit aramas koaros nan Israel wehwehki me nanmwarkio sohte iang pid kamakamalahn Apner.
37 Todo o exército e todo o Israel reconheceu naquele dia que o rei não tivera parte alguma no assassínio de Abner, filho de Ner.
38 Nanmwarkio eri mahsanihong sapwellime lapalap ako, “Kumwail wehwehki me kaun lapalap en Israel men melahr?
38 O rei disse aos seus servos: Não sabeis que um chefe, um grande chefe caiu hoje em Israel?
39 Mehnda ma ngehi nanmwarki men me Koht ketin pilada, I kehn ei luwet rahnwet. Nein Seruaia pwutak kan me nohn lemei ong ie. KAUN-O en ketin kaloke aramas suwed pwukat nin duwen me konehng irail!”
39 Quanto a mim, sou ainda fraco, embora tenha recebido a unção real. Esses homens, filhos de Sarvia, são mais fortes do que eu. Que o Senhor retribua àqueles que fizeram o mal segundo os seus próprios atos!

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar 2 Samuel 3, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.