2 Samuel 3
Pohnpeian Bible with Apocrypha (PON2006A) vs ARA
1 Peio nanpwungen pali riauo me uhki en Sohl peneinei oh irail kan me uhki Depit ahpw wiewiawihki ahnsou reirei. Pali me uhwong Depit wie luluwetala, nidokon Depit eh wie kekehlailla.
1 Durou muito tempo a guerra entre a casa de Saul e a casa de Davi; Davi se ia fortalecendo, porém os da casa de Saul se iam enfraquecendo.
2 Irekidien nein Depit pwutak me ipwidi nan Epron: Amnon, eh nohno Ahinoam, sang Sesreel;
2 Em Hebrom, nasceram filhos a Davi; o primogênito foi Amnom, de Ainoã, a jezreelita;
3 Kileap, eh nohno Apikail, en Napal me melahro eh pwoud, sang Karmel; Apsalom, eh nohno Maaka, sapwellimen Kesur, nanmwarkien Talmai;
3 o segundo, Quileabe, de Abigail, viúva de Nabal, o carmelita; o terceiro, Absalão, filho de Maaca, filha de Talmai, rei de Gesur;
4 Adonaisa, eh nohno Akkid; Sepataia, eh nohno Apital;
4 o quarto, Adonias, filho de Hagite; o quinto, Sefatias, filho de Abital;
5 oh Idream, eh nohno Ekla. Pwutak pwukat koaros ipwidi nan Epron.
5 o sexto, Itreão, de Eglá, mulher de Davi; estes nasceram a Davi em Hebrom.
6 Nindokon peio eh nannantihla nanpwungen nein Depit pwihn oh pwihn me loalopwoatohng en Sohl eh peneinei, Apner ahpw wie kekehlailla nanpwungen iengen Sohl ko.
6 Havendo guerra entre a casa de Saul e a casa de Davi, Abner se fez poderoso na casa de Saul.
7 Rahn ehu Isposed nein Sohl ahpw kadipahki Apner me dene e engda rehn Rispa, en Sohl eh pekehi, nein Aiah serepein.
7 Teve Saul uma concubina, cujo nome era Rispa, filha de Aiá. Perguntou Isbosete a Abner: Por que coabitaste com a concubina de meu pai?
8 Met inenen kalingaringarihda Apner, e ahpw nda, “Dah, ke lemeleme me I kak kauwehla en Sohl eh kin koapworopworkin ie? Ke lemeleme me I kin uhpaiong Suda? Sang rahn me I tapihada loalopwoatohng pwung en omw pahpao, rie ohl akan, oh kompoakepah kan, oh ngehi kin doandoareiuk pwe ke dehr lohdi pahn Depit; eri met ke diaradahr ei sapwung ong lih emen!
8 Então, se irou muito Abner por causa das palavras de Isbosete e disse: Sou eu cabeça de cão para Judá? Ainda hoje faço beneficência à casa de Saul, teu pai, a seus irmãos e a seus amigos e te não entreguei nas mãos de Davi? Contudo, me queres, hoje, culpar por causa desta mulher.
9 — ausente —
9 Assim faça Deus segundo lhe parecer a Abner, se, como jurou o Senhor a Davi, não fizer eu,
10 — ausente —
10 transferindo o reino da casa de Saul e estabelecendo o trono de Davi sobre Israel e sobre Judá, desde Dã até Berseba.
11 Isposed inenen masak Apner me kahrehda e sohla kak nda mehkot.
11 E nenhuma palavra pôde Isbosete responder a Abner, porque o temia.
12 Apner eri kadaralahng meninkeder kei rehn Depit, me ni ahnsowo mihmi nan Epron, e ketihtihki, “Ihs me pahn kaunda wehiet? Kita wiahda ehu inou nanpwungata, I ahpw pahn seweseiuk pwe ke en powehdi Israel.”
12 Então, de sua parte ordenou Abner mensageiros a Davi, dizendo: De quem é a terra? Faze comigo aliança, e eu te ajudarei em fazer passar-te a ti todo o Israel.
13 Depit ahpw sapeng, nda, “Me mwahu! Kita pahn wiahda ehu inou nanpwungata ma komw pahn kapwaiada met: komw pahn patohwando Maikal, sapwellimen Sohl serepeino rehi ni omwi pahn patohdo rehi.”
13 Respondeu Davi: Bem, eu farei aliança contigo, porém uma coisa exijo: quando vieres a mim, não verás a minha face, se primeiro me não trouxeres a Mical, filha de Saul.
14 Oh Depit pil kadarala meninkeder kei rehn Isposed, e ketihtihki, “Kapwurehdo ei pwoud, Maikal. I pwainkihda kilin nein ohlen Pilisdia me sarawi epwiki pwe I en pwoudiki.”
14 Também enviou Davi mensageiros a Isbosete, filho de Saul, dizendo: Dá-me de volta minha mulher Mical, que eu desposei por cem prepúcios de filisteus.
15 Isposed eri wahsang serepeino ni imwen eh pwoudo, Paltiel nein Lais.
15 Então, Isbosete mandou tirá-la a seu marido, a Paltiel, filho de Laís.
16 Paltiel ahpw idawehnla serepeino lel ni kisin kahnimw Pahurim, wie sengiseng kohla. Ahpw ni Apner eh ndahng, “Pwurala ni imwomwo,” e ahpw pwurala.
16 Seu marido a acompanhou, caminhando e chorando após ela, até Baurim. Disse Abner: Vai-te, volta. E ele voltou.
17 Apner eri kohla rehn kaunen Israel ko oh ndahng irail, “Ahnsou reirei kumwail kasikasik Depit en wiahla amwail nanmwarki.
17 Falou Abner com os anciãos de Israel, dizendo: Outrora, procuráveis que Davi reinasse sobre vós.
18 Eri iet amwail ahnsou mwahu en. Kumwail tamataman me KAUN-O, mahsanih, ‘I pahn doadoahngki nei ladu Depit pwe en kapitala nei aramas en Israel sang pahn manaman en mehn Pilisdia kan oh sang ar imwintihti teikan koaros.’”
18 Fazei-o, pois, agora, porque o Senhor falou a Davi, dizendo: Por intermédio de Davi, meu servo, livrarei o meu povo das mãos dos filisteus e das mãos de todos os seus inimigos.
19 Apner pil koasoiong kadaudok en Pensamin oh pil douluhllahng Epron pwehn padahkihong Depit dahme aramas en Pensamin oh Israel pwungkidahr re en wia.
19 Da mesma sorte falou também Abner aos ouvidos de Benjamim; e foi ainda dizer a Davi, em Hebrom, tudo o que agradava a Israel e a toda a casa de Benjamim.
20 Ni Apner eh lella rehn Depit nan Epron iangahki ohl riehk, Depit ahpw wiahiong irail lapalahn kamadipw ehu.
20 Veio Abner ter com Davi, em Hebrom, e vinte homens, com ele; Davi ofereceu um banquete a Abner e aos homens que com ele vieram.
21 Apner ahpw ndahng Depit, “I pahn kohla met oh powehdi Israel ong Wasa Lapalap. Irail pahn perenki wiahkinkomwihla arail nanmwarki, komwi ahpw pahn ketikihda dahme komwi anahne oh pahn kaunda sahpwo pwon.” Depit ahpw ketikihong Apner poadoarepe oh kadarala.
21 Então, disse Abner a Davi: Levantar-me-ei e irei para ajuntar todo o Israel ao rei, meu senhor, para fazerem aliança contigo; tu reinarás sobre tudo que desejar a tua alma. Assim, despediu Davi a Abner, e ele se foi em paz.
22 Mwurin ahnsou kis Sohap oh nein Depit lapalap ekei ahpw pwurodohsang ar mahwen, re wa kohdo kiden dipwisou me re kalowehdi. Eri, Apner solahr mi rehn Depit nan Epron ni ahnsowo, pwehki Depit eh kadaralahr iangahki kehkehlik me sohte me pahn wiahiong mehkot suwed.
22 Eis que os servos de Davi e Joabe vieram de uma investida e traziam consigo grande despojo; Abner, porém, já não estava com Davi, em Hebrom, porque este o havia despedido, e ele se fora em paz.
23 Ni ahnsou me Sohap oh nah ohl ako lelledo, e ahpw rongada me Apner patohdo rehn Nanmwarki Depit oh e pil ketin kadaralahr oh kehkehlingkihong me sohte me pahn wiahiong me suwed.
23 Chegando, pois, Joabe e toda a tropa que vinha com ele, disseram-lhe: Abner, filho de Ner, veio ter com o rei, o qual o despediu, e ele se foi em paz.
24 Sohap eri patohla rehn nanmwarkio oh patohwanohng, “Dahme komw wiadahr? Apner patohdo pahn kupwuromwi—dahme komw kadarkihla duwehte mwo?
24 Então, Joabe foi ao rei e disse: Que fizeste? Eis que Abner veio ter contigo; como, pois, o despediste, indo-se ele livremente?
25 E patohdo wasaht pwehn pitih komwi oh rapahki soahng koaros me komw kin wiewia oh wasa me komwi kin ketila ie. Komwi uhdahn wehwehki met!”
25 Bem conheces Abner, filho de Ner. Veio para enganar-te, tomar conhecimento de tuas empresas e sondar todos os teus planos.
26 Mwurin Sohap eh mweselsang Depit, e ahpw kadarala meninkeder kei pwe re en wahdo Apner, re ahpw kapwurehdohsang ni Pwarer en Sira; ahpw Depit sasairki ire wet.
26 Retirando-se Joabe de Davi, enviou mensageiros após Abner, e o fizeram voltar desde o poço de Sirá, sem que Davi o soubesse.
27 Ni Apner eh lel nan Epron, Sohap ahpw kahrehla ni wenihmwen kelen kahnimwo, mwomwen me e men koasoiong ni rir, e ahpw doakoahdi kapehdeo wasao. Apner kamakamala pwehki eh kemehla rien Sohap pwutak Asahel.
27 Tornando, pois, Abner a Hebrom, Joabe o tomou à parte, no interior da porta, para lhe falar em segredo, e ali o feriu no abdômen, e ele morreu, agindo assim Joabe em vingança do sangue de seu irmão Asael.
28 Ni Depit eh rongada rohng wet, e ahpw mahsanih, “KAUN-O mwahngih me ngehi oh nei aramas akan sohte ese douluhl kamakamalahn Apner.
28 Sabendo-o depois Davi, disse: Inocentes somos eu e o meu reino, para com o Senhor , para sempre, do sangue de Abner, filho de Ner.
29 Kalokolok en ire wet en kohdiong pohn Sohap oh eh peneinei koaros! En kin mie emen ohl sang nan kadaudoke kan koaros me pahn kin ahneki soumwahu konorea de soumwahu tokutok de ihte me e kak wia doadoahk en lih de mehla nan mahwen de sohte pahn kin kene mwenge!”
29 Caia este sangue sobre a cabeça de Joabe e sobre toda a casa de seu pai! Jamais falte da casa de Joabe quem tenha fluxo, quem seja leproso, quem se apoie em muleta, quem caia à espada, quem necessite de pão.
30 Eri, Sohap oh rie Apisai ikihki Apner eh kemehla riara pwutak Asahel nan mahwen nan Kipeon.
30 Joabe, pois, e seu irmão Abisai mataram Abner, por ter morto seu irmão Asael na peleja, em Gibeão.
31 Depit eri koasoanehdi pwe Sohap oh nah ohl ako re en tehrasang ar likou kan oh pwuhriong nan likoun nsensuwed, oh mwahieiki Apner. Eri, ni seridio pein Nanmwarki Depit iang ket limwahn kohpwao kolahng wasahn seridio.
31 Disse, pois, Davi a Joabe e a todo o povo que com ele estava: Rasgai as vossas vestes, cingi-vos de panos de saco e ide pranteando diante de Abner. E o rei Davi ia seguindo o féretro.
32 Apner eri seridi nan Epron, nanmwarkio ahpw tentenihr ni kapitie laud ni sousouo iangahki aramas koaros.
32 Sepultaram Abner em Hebrom; o rei levantou a voz e chorou junto da sepultura de Abner; chorou também todo o povo.
33 Depit eri koulki koulen kedepwidepw wet ong Apner:
33 E o rei, pranteando a Abner, disse: Teria de morrer Abner como se fora um perverso?
34 Peh ko sohte selidi,
34 As tuas mãos não estavam atadas, nem os teus pés, carregados de grilhões; caíste como os que caem diante dos filhos da maldade! E todo o povo chorou muito mais por ele.
35 Rahn ehu pwon aramas akan ahpw kadekadeke Depit pwe en konot, ahpw e wiadahr inou lap ehu, “Koht en ketin kemeiehla ma I pahn tungoale mehkot mwohn rahn wet eh pahn imwisekla!”
35 Então, veio todo o povo fazer que Davi comesse pão, sendo ainda dia; porém Davi jurou, dizendo: Assim me faça Deus o que lhe aprouver, se eu provar pão ou alguma coisa antes do sol posto.
36 Re ahpw esehda met oh nsenamwahula. Mehlel, pwe soahng koaros me nanmwarki kin wia kin kansenamwahwihala aramas akan.
36 Todo o povo notou isso e lhe pareceu bem, assim como lhe pareceu bem tudo quanto o rei fez.
37 Sapwellimen Depit aramas koaros nan Israel wehwehki me nanmwarkio sohte iang pid kamakamalahn Apner.
37 Todo o povo e todo o Israel, naquele mesmo dia, ficaram sabendo que não procedera do rei que matassem a Abner, filho de Ner.
38 Nanmwarkio eri mahsanihong sapwellime lapalap ako, “Kumwail wehwehki me kaun lapalap en Israel men melahr?
38 Então, disse o rei aos seus homens: Não sabeis que, hoje, caiu em Israel um príncipe e um grande homem?
39 Mehnda ma ngehi nanmwarki men me Koht ketin pilada, I kehn ei luwet rahnwet. Nein Seruaia pwutak kan me nohn lemei ong ie. KAUN-O en ketin kaloke aramas suwed pwukat nin duwen me konehng irail!”
39 No presente, sou fraco, embora ungido rei; estes homens, filhos de Zeruia, são mais fortes do que eu. Retribua o Senhor ao que fez mal segundo a sua maldade.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar 2 Samuel 3, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.