2 Samuel 3
Pohnpeian Bible with Apocrypha (PON2006A) vs NAA
1 Peio nanpwungen pali riauo me uhki en Sohl peneinei oh irail kan me uhki Depit ahpw wiewiawihki ahnsou reirei. Pali me uhwong Depit wie luluwetala, nidokon Depit eh wie kekehlailla.
1 Durou muito tempo a guerra entre a casa de Saul e a casa de Davi. Davi se fortalecia cada vez mais, enquanto a casa de Saul se enfraquecia.
2 Irekidien nein Depit pwutak me ipwidi nan Epron: Amnon, eh nohno Ahinoam, sang Sesreel;
2 Em Hebrom, nasceram filhos a Davi. O primogênito foi Amnom, de Ainoã, a jezreelita.
3 Kileap, eh nohno Apikail, en Napal me melahro eh pwoud, sang Karmel; Apsalom, eh nohno Maaka, sapwellimen Kesur, nanmwarkien Talmai;
3 O segundo foi Quileabe, de Abigail, viúva de Nabal, o carmelita. O terceiro foi Absalão, filho de Maaca, filha de Talmai, rei de Gesur.
4 Adonaisa, eh nohno Akkid; Sepataia, eh nohno Apital;
4 O quarto foi Adonias, filho de Hagite. O quinto foi Sefatias, filho de Abital.
5 oh Idream, eh nohno Ekla. Pwutak pwukat koaros ipwidi nan Epron.
5 O sexto foi Itreão, de Eglá, mulher de Davi. Estes filhos de Davi nasceram em Hebrom.
6 Nindokon peio eh nannantihla nanpwungen nein Depit pwihn oh pwihn me loalopwoatohng en Sohl eh peneinei, Apner ahpw wie kekehlailla nanpwungen iengen Sohl ko.
6 Enquanto durou a guerra entre a casa de Saul e a casa de Davi, Abner se tornava cada vez mais poderoso na casa de Saul.
7 Rahn ehu Isposed nein Sohl ahpw kadipahki Apner me dene e engda rehn Rispa, en Sohl eh pekehi, nein Aiah serepein.
7 Saul teve uma concubina chamada Rispa, filha de Aiá. Isbosete perguntou a Abner: — Por que você teve relações com a concubina de meu pai?
8 Met inenen kalingaringarihda Apner, e ahpw nda, “Dah, ke lemeleme me I kak kauwehla en Sohl eh kin koapworopworkin ie? Ke lemeleme me I kin uhpaiong Suda? Sang rahn me I tapihada loalopwoatohng pwung en omw pahpao, rie ohl akan, oh kompoakepah kan, oh ngehi kin doandoareiuk pwe ke dehr lohdi pahn Depit; eri met ke diaradahr ei sapwung ong lih emen!
8 Abner ficou indignado com as palavras de Isbosete e disse: — Sou eu um cão a serviço de Judá? Ainda hoje sou fiel à casa de Saul, seu pai, e aos irmãos e amigos dele e não entreguei você nas mãos de Davi. No entanto, hoje você quer me culpar por causa dessa mulher!
9 — ausente —
9 Que Deus me castigue se eu não fizer por Davi o que o Senhor lhe prometeu,
10 — ausente —
10 transferindo o reino da casa de Saul e estabelecendo o trono de Davi sobre Israel e sobre Judá, desde Dã até Berseba.
11 Isposed inenen masak Apner me kahrehda e sohla kak nda mehkot.
11 E Isbosete não pôde dizer nada a Abner, porque tinha medo dele.
12 Apner eri kadaralahng meninkeder kei rehn Depit, me ni ahnsowo mihmi nan Epron, e ketihtihki, “Ihs me pahn kaunda wehiet? Kita wiahda ehu inou nanpwungata, I ahpw pahn seweseiuk pwe ke en powehdi Israel.”
12 Então Abner enviou mensageiros a Davi, dizendo: — De quem é a terra? Faça uma aliança comigo, e eu o ajudarei a fazer com que todo o Israel se junte a você.
13 Depit ahpw sapeng, nda, “Me mwahu! Kita pahn wiahda ehu inou nanpwungata ma komw pahn kapwaiada met: komw pahn patohwando Maikal, sapwellimen Sohl serepeino rehi ni omwi pahn patohdo rehi.”
13 Davi respondeu: — Muito bem. Farei uma aliança com você, porém uma coisa exijo: quando vier falar comigo, você não verá a minha face, se primeiro não me trouxer Mical, filha de Saul.
14 Oh Depit pil kadarala meninkeder kei rehn Isposed, e ketihtihki, “Kapwurehdo ei pwoud, Maikal. I pwainkihda kilin nein ohlen Pilisdia me sarawi epwiki pwe I en pwoudiki.”
14 Davi também enviou mensageiros a Isbosete, filho de Saul, dizendo: — Dê-me de volta a minha mulher Mical. Para poder casar com ela dei como pagamento cem prepúcios de filisteus.
15 Isposed eri wahsang serepeino ni imwen eh pwoudo, Paltiel nein Lais.
15 Então Isbosete mandou tirá-la do seu marido Paltiel, filho de Laís.
16 Paltiel ahpw idawehnla serepeino lel ni kisin kahnimw Pahurim, wie sengiseng kohla. Ahpw ni Apner eh ndahng, “Pwurala ni imwomwo,” e ahpw pwurala.
16 Seu marido a acompanhou, caminhando e chorando atrás dela, até Baurim. Então Abner disse a ele: — Agora vá e volte para casa. E ele voltou.
17 Apner eri kohla rehn kaunen Israel ko oh ndahng irail, “Ahnsou reirei kumwail kasikasik Depit en wiahla amwail nanmwarki.
17 Abner falou com os anciãos de Israel, dizendo: — No passado, vocês queriam que Davi reinasse sobre vocês.
18 Eri iet amwail ahnsou mwahu en. Kumwail tamataman me KAUN-O, mahsanih, ‘I pahn doadoahngki nei ladu Depit pwe en kapitala nei aramas en Israel sang pahn manaman en mehn Pilisdia kan oh sang ar imwintihti teikan koaros.’”
18 Façam isto agora, porque o Senhor falou a Davi, dizendo: “Por meio de Davi, meu servo, livrarei o meu povo das mãos dos filisteus e das mãos de todos os seus inimigos.”
19 Apner pil koasoiong kadaudok en Pensamin oh pil douluhllahng Epron pwehn padahkihong Depit dahme aramas en Pensamin oh Israel pwungkidahr re en wia.
19 Abner falou também com a tribo de Benjamim. E então ele foi dizer a Davi, em Hebrom, tudo o que agradava a Israel e a toda a casa de Benjamim.
20 Ni Apner eh lella rehn Depit nan Epron iangahki ohl riehk, Depit ahpw wiahiong irail lapalahn kamadipw ehu.
20 Abner foi falar com Davi, em Hebrom, e vinte homens estavam com ele. Davi ofereceu um banquete a Abner e aos homens que tinham vindo com ele.
21 Apner ahpw ndahng Depit, “I pahn kohla met oh powehdi Israel ong Wasa Lapalap. Irail pahn perenki wiahkinkomwihla arail nanmwarki, komwi ahpw pahn ketikihda dahme komwi anahne oh pahn kaunda sahpwo pwon.” Depit ahpw ketikihong Apner poadoarepe oh kadarala.
21 Então Abner disse a Davi: — Eu me levantarei e irei para ajuntar todo o Israel ao rei, meu senhor, para fazerem aliança com o rei. E meu senhor reinará sobre tudo o que quiser. Então Davi deixou que Abner partisse, e ele se foi em paz.
22 Mwurin ahnsou kis Sohap oh nein Depit lapalap ekei ahpw pwurodohsang ar mahwen, re wa kohdo kiden dipwisou me re kalowehdi. Eri, Apner solahr mi rehn Depit nan Epron ni ahnsowo, pwehki Depit eh kadaralahr iangahki kehkehlik me sohte me pahn wiahiong mehkot suwed.
22 Eis que os servos de Davi e Joabe vieram de uma investida e traziam consigo grande despojo. Mas Abner já não estava com Davi, em Hebrom, porque este o havia deixado ir embora, e ele tinha ido em paz.
23 Ni ahnsou me Sohap oh nah ohl ako lelledo, e ahpw rongada me Apner patohdo rehn Nanmwarki Depit oh e pil ketin kadaralahr oh kehkehlingkihong me sohte me pahn wiahiong me suwed.
23 Quando Joabe chegou com toda a tropa que estava com ele, disseram-lhe: — Abner, filho de Ner, veio falar com o rei, que deixou que ele fosse embora em paz.
24 Sohap eri patohla rehn nanmwarkio oh patohwanohng, “Dahme komw wiadahr? Apner patohdo pahn kupwuromwi—dahme komw kadarkihla duwehte mwo?
24 Então Joabe foi falar com o rei e lhe disse: — O que foi que o senhor fez? Eis que Abner esteve aqui e o senhor o deixou ir embora. Agora ele se foi!
25 E patohdo wasaht pwehn pitih komwi oh rapahki soahng koaros me komw kin wiewia oh wasa me komwi kin ketila ie. Komwi uhdahn wehwehki met!”
25 O senhor bem conhece Abner, filho de Ner. Veio para enganá-lo, para observar os seus movimentos e sondar todos os seus planos.
26 Mwurin Sohap eh mweselsang Depit, e ahpw kadarala meninkeder kei pwe re en wahdo Apner, re ahpw kapwurehdohsang ni Pwarer en Sira; ahpw Depit sasairki ire wet.
26 Ao sair da presença de Davi, Joabe enviou mensageiros atrás de Abner, e eles o trouxeram de volta desde a cisterna de Sirá, sem que Davi o soubesse.
27 Ni Apner eh lel nan Epron, Sohap ahpw kahrehla ni wenihmwen kelen kahnimwo, mwomwen me e men koasoiong ni rir, e ahpw doakoahdi kapehdeo wasao. Apner kamakamala pwehki eh kemehla rien Sohap pwutak Asahel.
27 Quando Abner voltou a Hebrom, Joabe o levou para um lado, no interior do portão da cidade, para lhe falar em segredo, e ali o feriu na barriga. E assim Abner morreu, por ter derramado o sangue de Asael, irmão de Joabe.
28 Ni Depit eh rongada rohng wet, e ahpw mahsanih, “KAUN-O mwahngih me ngehi oh nei aramas akan sohte ese douluhl kamakamalahn Apner.
28 Depois, quando Davi ficou sabendo, disse: — Eu e o meu reino somos inocentes diante do
29 Kalokolok en ire wet en kohdiong pohn Sohap oh eh peneinei koaros! En kin mie emen ohl sang nan kadaudoke kan koaros me pahn kin ahneki soumwahu konorea de soumwahu tokutok de ihte me e kak wia doadoahk en lih de mehla nan mahwen de sohte pahn kin kene mwenge!”
29 Que este sangue caia sobre a cabeça de Joabe e sobre toda a casa de seu pai! Que nunca falte na casa de Joabe quem tenha corrimento, quem seja leproso, quem se apoie em muleta, quem caia à espada, quem necessite de pão.
30 Eri, Sohap oh rie Apisai ikihki Apner eh kemehla riara pwutak Asahel nan mahwen nan Kipeon.
30 Assim, Joabe e seu irmão Abisai mataram Abner, porque este tinha matado Asael, o irmão deles, na batalha de Gibeão.
31 Depit eri koasoanehdi pwe Sohap oh nah ohl ako re en tehrasang ar likou kan oh pwuhriong nan likoun nsensuwed, oh mwahieiki Apner. Eri, ni seridio pein Nanmwarki Depit iang ket limwahn kohpwao kolahng wasahn seridio.
31 Então Davi disse a Joabe e a todo o povo que estava com ele: — Rasguem as suas roupas, vistam-se de panos de saco e façam lamentação por Abner. E o próprio rei Davi ia seguindo o caixão.
32 Apner eri seridi nan Epron, nanmwarkio ahpw tentenihr ni kapitie laud ni sousouo iangahki aramas koaros.
32 Sepultaram Abner em Hebrom. O rei levantou a voz e chorou junto à sepultura de Abner. E todo o povo também chorou.
33 Depit eri koulki koulen kedepwidepw wet ong Apner:
33 E o rei fez a seguinte lamentação por Abner: Por que Abner teve de morrer como se fosse um tolo?
34 Peh ko sohte selidi,
34 As suas mãos não estavam atadas, nem estavam acorrentados os seus pés. Você caiu como quem cai diante dos filhos da maldade! E todo o povo chorou muito mais por ele.
35 Rahn ehu pwon aramas akan ahpw kadekadeke Depit pwe en konot, ahpw e wiadahr inou lap ehu, “Koht en ketin kemeiehla ma I pahn tungoale mehkot mwohn rahn wet eh pahn imwisekla!”
35 Então todo o povo veio fazer com que Davi comesse pão, sendo ainda dia. Mas Davi fez este juramento: — Que Deus me castigue severamente se eu provar pão ou qualquer outra coisa antes que o sol se ponha.
36 Re ahpw esehda met oh nsenamwahula. Mehlel, pwe soahng koaros me nanmwarki kin wia kin kansenamwahwihala aramas akan.
36 Todo o povo notou isso e aprovou essa atitude, assim como aprovava tudo o que o rei fazia.
37 Sapwellimen Depit aramas koaros nan Israel wehwehki me nanmwarkio sohte iang pid kamakamalahn Apner.
37 Naquele dia, todo o povo e todo o Israel ficaram sabendo que o rei não tinha nada a ver com a morte de Abner, filho de Ner.
38 Nanmwarkio eri mahsanihong sapwellime lapalap ako, “Kumwail wehwehki me kaun lapalap en Israel men melahr?
38 Então o rei disse aos seus servos: — Saibam que hoje caiu em Israel um príncipe e um grande homem.
39 Mehnda ma ngehi nanmwarki men me Koht ketin pilada, I kehn ei luwet rahnwet. Nein Seruaia pwutak kan me nohn lemei ong ie. KAUN-O en ketin kaloke aramas suwed pwukat nin duwen me konehng irail!”
39 Hoje sou fraco, embora ungido rei. Esses homens, os filhos de Zeruia, são mais fortes do que eu. Que o Senhor retribua ao que fez esse mal como ele merece.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar 2 Samuel 3, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.