2 Samuel 21
Pohnpeian Bible with Apocrypha (PON2006A) vs NTLH
1 Ni mwehin Depit lehk lapalap ehu ahpw wiawi me reireiki sounpar siluh. Depit eri rapahki kupwur en KAUN-O, KAUN-O eri ketin mahsanihong, “Sohl oh eh peneinei dipikidahr dipen kamaramas, e kemehla mehn Kipeon.”
1 Durante o reinado de Davi, houve uma grande fome, que durou três anos seguidos. Por isso, Davi consultou a Deus, o Senhor , e ele respondeu: — Saul e a sua família são culpados de assassinato: ele matou o povo de Gibeão.
2 (Mehn Kipeon kan kaidehn uhdahn mehn Israel; irail wia pwihn tikitik ehu en mehn Amor, me mehn Israel ko inoukihda me re pahn apwahpwalih irail, ahpw Sohl song en kamwomwirailla pwehki eh ngoangki epwelpen mehn Israel oh Suda.)
2 O povo de Gibeão não era israelita. Eles eram um pequeno grupo de amorreus que os israelitas tinham prometido proteger; mas Saul havia tentado acabar com eles por causa do interesse dele pelo bem do povo de Israel e de Judá. Então Davi chamou o povo de Gibeão
3 Depit eri malipepene mehn Kipeon ko oh mahsanihong irail, “Dahme I kak wiahiong kumwail? I men kapwungala sapwung me wiawihong kumwail, pwe kumwail en kapaiahda sapwellimen Koht aramas akan.”
3 e disse: — O que posso fazer por vocês? Eu quero pagar pelo mal que lhes foi feito, para que assim vocês abençoem o povo de Deus.
4 Irail eri sapeng, patohwan, “Silper de kohl sohte kak kapwungala nanpwung suwed nanpwungen kiht oh en Sohl peneinei, se sohte pil men kemehla mehn Israel men.”
4 Eles responderam: — A nossa questão com Saul e a sua família não pode ser resolvida com ouro nem com prata. E também não queremos matar nenhum israelita. — Então, o que é que querem que eu faça por vocês? — perguntou Davi.
5 Re ahpw sapeng, patohwan, “Sohl men kamwomwkitala oh sohte men emen en luhwehdi momour ekis wasa nan Israel.
5 Eles responderam: — Saul quis nos destruir para que não sobrasse nenhum de nós em nenhum lugar de Israel.
6 Eri, komw ketikidohng kiht ohl isimen me kadaudok en Sohl, se ahpw pahn langairailda mwohn KAUN-O nan Kipea, en Sohl eh wasa, Sohl me KAUN-O ketin piladahr.”
6 Entregue-nos então sete homens descendentes dele, e nós os enforcaremos diante de Deus, o Senhor , em Gibeá, a cidade onde nasceu Saul, o rei escolhido pelo Senhor . — Eu entregarei! — respondeu o rei.
7 Ahpw pwehki inou sarawi me Depit oh Sonadan wiahda nanpwungara, Depit ketin kupwurehla nein Sonadan pwutak Mepiposed, me pahpa kahlapki Sohl.
7 Mas, por causa do juramento que ele e Jônatas tinham feito um ao outro, o rei não deixou que fosse morto Mefibosete, que era filho de Jônatas e neto de Saul.
8 Ahpw e ale Armoni oh Mepiposed, pwutak riemen me Rispa nein Aiah serepein wiahiong Sohl; e pil ale pwutak limmen me nein Sohl serepein Merap wiahiong Adriel, nein Parsilai, mehn Mehola.
8 Porém pegou Armoni e Mefibosete — os dois filhos que Rispa, filha de Aías, tinha tido de Saul; pegou também os cinco filhos que Merabe, filha de Saul, tinha tido de Adriel, filho de Barzilai, da cidade de Meolá.
9 Depit eri kadariraillahng rehn mehn Kipeon, re ahpw langairailda pohn nahnao mwohn silangin KAUN-O—irail koaros me isimeno wiahkinteieu mehla. Tepin ahnsoun rik wahn parli, me re kamakamala.
9 E Davi entregou os sete ao povo de Gibeão, e eles os enforcaram no monte, diante do Senhor . E todos os sete morreram juntos. Isso aconteceu no fim da primavera, no começo da colheita da cevada .
10 En Sohl eh pekehi Rispa, nein Aiah serepein, ahpw doadoahngki likoun nsensuwed pwehn wiakihda imwe kisin pelien ihmw pohn takai wasa me paliweren me mehla ko mi ie; e ahpw mihmi wasao sang ni tepin rahnen rik wahnsahpw lel ahnsou me keteu kin mwer. Ni rahn e kin karawansang menpihr kan pohn me mehla ko, a nipwong e kin silehsang mahn lawalo kan.
10 Então Rispa, concubina de Saul, pegou um pano grosseiro e com ele fez um abrigo sobre uma rocha. E ficou ali desde o começo da colheita até o dia em que as chuvas do outono caíram sobre os sete corpos. E não deixou que as aves se aproximassem deles de dia nem os animais selvagens de noite.
11 Ni ahnsou me Depit karongehda dahme Rispa nein Aia serepein wiewia,
11 Quando soube o que Rispa tinha feito,
12 e ketila ale tihn Sohl oh nah pwutak Sonadan sang rehn mehn Sapes nan Kilead. (Re pirapahsang tih ko ni wasahn tuhpene en kahnimwo nan Ped San, wasa me mehn Pilisdia ko langahda ie paliwar ko ni rahn me re kemehla Sohl pohn Nahna Kilpoa.)
12 Davi foi e tomou dos moradores de Jabes-Gileade os ossos de Saul e do seu filho Jônatas. Os moradores de Jabes haviam retirado os corpos da praça de Bete-Sã, onde os filisteus os tinham pendurado no dia em que mataram Saul no monte Gilboa.
13 Depit eri ketikihda tihn Sohl oh Sonadan oh pil kihpene tihn ohl isimen me langadahr wasao,
13 Davi então colocou os ossos de Saul e de Jônatas junto com os ossos dos sete homens que haviam sido enforcados.
14 re ahpw sarepedi tihn Sohl oh Sonadan nan sousoun Kis, semen Sohl, nan Sela nan sapwen Pensamin, re wiahda koasoandien nanmwarkio koaros. Oh mwurin mwo, Koht ahpw ketin karonge kapakap en tohn sahpwo.
14 Sepultaram os ossos de Saul e de Jônatas no túmulo de Quis, o pai de Saul, na cidade de Zela, no território da tribo de Benjamim. Tudo o que o rei mandou foi feito. E depois disso Deus respondeu às orações do povo pelo seu país.
15 Mie pil ehu mahwen nanpwungen mehn Pilisdia oh mehn Israel, Depit oh nah sounpei ko ketila oh mahweniong mehn Pilisdia kan. Nan ehu mahwen ko, Depit inenen ngirala.
15 Houve outra guerra entre os filisteus e Israel. Davi e os seus soldados foram e lutaram contra os filisteus. Durante a batalha Davi ficou muito cansado.
16 Emen kodon en Pilisdia ko, ede Ispipenop, me weuwa ketieu prons pwoat me toutouki paun isuh elep oh e kapwatki kedlahs kapw pwoat, e ahpw medemedewe me e kak kemehla Depit.
16 Um gigante chamado Isbi-Benobe tinha uma lança de bronze que pesava mais ou menos cinco quilos e estava usando uma espada nova. Ele pensou que podia matar Davi.
17 Ahpw Apisai nein Seruaia sewesehda Depit, mahweniong kodono, oh kemehla. Sapwellimen Depit sounpei ko eri patohwanohng Depit en ketin inoukihda me e solahr pahn pwurehng iang irail ketila mahwen. Re patohwanohng, “Komwi me koapworopworpen Israel oh se sohte men luhssang komwi.”
17 Mas Abisai, cuja mãe era Zeruia, socorreu Davi, atacou o filisteu e o matou. Então os soldados de Davi fizeram a promessa de nunca mais deixar que Davi saísse com eles para a guerra. Eles disseram: — O senhor é a esperança de Israel, e nós não queremos perdê-lo.
18 Mwurin met pil mie ehu mahwen ong mehn Pilisdia kan nan Kop, ni ahnsowo Sippekai sang Usa kemehla kodon men me ede Sap.
18 Depois disso houve outra batalha contra os filisteus na cidade de Gobe. E Sibecai, da cidade de Husa, matou um gigante chamado Safe.
19 Pil ehu mahwen ong mehn Pilisdia kan wiawi nan Kop, oh Elanan nein Sair sang Pedleem kemehla Kolaiad mehn Kad, me nah ketieu inenen mosul duwehte akmete ehu.
19 Houve mais uma batalha contra os filisteus em Gobe, e Elanã, filho de Jair, de Belém, matou Golias, da cidade de Gate. O cabo da lança de Golias era da grossura do eixo de um tear de tecelão.
20 Pil ehu mahwen wiawi nan Kad, wasa me kodon men mie me kin mwahuki pei. Sendinpeh meh wenepwoat oh sendinneh wenepwoat.
20 E houve ainda outra batalha em Gate. Ali havia um gigante, descendente dos antigos gigantes, que tinha seis dedos em cada mão e em cada pé.
21 E pelianda mehn Israel ko, a Sonadan, nein rien Depit ohl me ede Samma me kemehla.
21 Ele desafiou os israelitas; e Jônatas, filho de Simeia, irmão de Davi, o matou.
22 Irail pahmen pwukat iei kadaudok en kodon kan en Kad; Depit oh sapwellime sounpei ko me kemeirailla.
22 Esses quatro eram descendentes dos gigantes da cidade de Gate e foram mortos por Davi e os seus soldados.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar 2 Samuel 21, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.